شب کابوس‌وار سرخ‌ها؛ تارتار، پرسپولیس را زمین‌گیر کرد

دیدار تیم‌های فوتبال گل‌گهر سیرجان و پرسپولیس در هفته بیست‌ویکم لیگ برتر، فراتر از یک مسابقه معمولی بود و به صحنه‌ای برای نمایش تفاوت آمادگی، برنامه‌ریزی و انسجام دو تیم تبدیل شد. این بازی که عصر شنبه ۲۵ بهمن از ساعت ۱۷ در ورزشگاه شهید سلیمانی سیرجان و با قضاوت موعود بنیادی‌فرد برگزار شد، در نهایت با پیروزی ۳ بر یک گل‌گهر به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که نه‌تنها جدول لیگ را تحت‌تأثیر قرار داد، بلکه زنگ خطر جدی را برای پرسپولیس به صدا درآورد.

از همان دقایق ابتدایی، نشانه‌های برتری میزبان کاملاً مشهود بود. گل‌گهر با تکیه بر فشار بالا، بازی‌سازی سریع و استفاده هوشمندانه از فضاهای خالی، پرسپولیس را در لاک دفاعی فرو برد و اجازه نداد سرخ‌ها بازی همیشگی خود را به نمایش بگذارند.

شروع توفانی گل‌گهر و غافلگیری پرسپولیس

گل‌گهر بازی را با انگیزه‌ای بالا و پرس سنگین از خطوط جلو آغاز کرد. این فشار مداوم باعث شد مدافعان پرسپولیس از همان دقایق نخست دچار اشتباه شوند. در دقیقه ۵، یک صحنه پرتنش در محوطه جریمه پرسپولیس رقم خورد؛ جایی که پاس کم‌جان مرتضی پورعلی‌گنجی به پیام نیازمند با برخورد نوید عاشوری همراه شد و مصدومیت دروازه‌بان سرخ‌ها را به دنبال داشت. هرچند این صحنه به گل منجر نشد، اما نشان داد که تمرکز خط دفاعی پرسپولیس به‌شدت آسیب‌پذیر است.

گل‌گهر با درک این ضعف، دامنه حملات خود را گسترش داد و با انتقال سریع توپ از کناره‌ها، مدافعان پرسپولیس را به عقب راند.

سوپرگل پویا پورعلی؛ نتیجه پرس و جسارت

در دقیقه ۱۹، برتری گل‌گهر به نتیجه رسید. ارسال مجید عیدی از جناح راست پس از برخورد به فرزین معامله‌گری، به پشت محوطه جریمه رسید و پویا پورعلی که بدون یارگیری رها شده بود، با شوتی سرضرب و تماشایی دروازه پرسپولیس را باز کرد. این گل، حاصل پرس مؤثر، جای‌گیری درست و جسارت در ضربه نهایی بود؛ سه مؤلفه‌ای که در فوتبال مدرن اهمیت بالایی دارند و گل‌گهر به‌خوبی از آن‌ها بهره برد.

پس از این گل، شاگردان مهدی تارتار نه‌تنها عقب ننشستند، بلکه با حفظ مالکیت و افزایش سرعت بازی، پرسپولیس را تحت فشار مضاعف قرار دادند.

پرسپولیسِ بی‌اثر؛ آمار نگران‌کننده

تا دقیقه ۳۵ مسابقه، پرسپولیس حتی یک شوت در چارچوب دروازه گل‌گهر ثبت نکرد؛ آماری که برای تیمی با ادعای قهرمانی، نگران‌کننده و غیرقابل‌قبول به نظر می‌رسد. خط میانی پرسپولیس در این دیدار عملاً از کار افتاده بود و بازیکنانی چون میلاد سرلک و مارکو باکیچ نتوانستند ارتباط مؤثری میان دفاع و حمله ایجاد کنند.

در مقابل، گل‌گهر با استفاده از بازیکنانی چون نوید عاشوری و نمانیا توماشوویچ، کنترل کامل میانه میدان را در اختیار داشت و اجازه نداد سرخ‌ها به ریتم دلخواه خود برسند.

گل دوم؛ تکرار یک الگوی موفق

در دقیقه ۳۷، گل‌گهر بار دیگر از ضعف یارگیری پرسپولیس بهره برد. توپ پس از یک حمله سازمان‌یافته به پوریا شهرآبادی رسید و این بازیکن طی دو مرحله با ضربه سر توپ را برای پوریا لطیفی‌فر مهیا کرد. لطیفی‌فر نیز درست مانند گل اول، از پشت محوطه جریمه با شوتی سرضرب و دقیق، کنج دروازه پیام نیازمند را هدف قرار داد تا نتیجه ۲ بر صفر شود.

این گل، نماد برتری تاکتیکی گل‌گهر بود؛ تیمی که با تمرین روی ضربات پشت محوطه و شوت‌های ناگهانی، دفاع متزلزل پرسپولیس را غافلگیر کرد.

گل سرگیف؛ امیدی کوتاه برای بازگشت

در دقیقه ۸+۴۵، پرسپولیس بالاخره نشانه‌ای از حیات هجومی نشان داد. علی علیپور با ضربه سر توپ را در بیرون محوطه به ایگور سرگیف رساند و این مهاجم ازبکستانی با شوتی زیبا و سرضرب، اختلاف را به حداقل رساند. این گل اگرچه امیدی موقت به اردوی پرسپولیس تزریق کرد، اما در جریان کلی بازی تغییر اساسی ایجاد نکرد.

نیمه دوم؛ مدیریت هوشمندانه گل‌گهر

در نیمه دوم، انتظار می‌رفت پرسپولیس با افزایش فشار، بازی را به تساوی بکشاند، اما گل‌گهر با مدیریت هوشمندانه بازی، اجازه شکل‌گیری موج حملات را نداد. خط دفاعی این تیم با رهبری سیاوش یزدانی منسجم ظاهر شد و دروازه‌بان گل‌گهر نیز در لحظات حساس واکنش‌های مطمئنی نشان داد.

گل‌گهر با حفظ فاصله خطوط و استفاده از ضدحملات، پرسپولیس را وادار به بازی احساسی کرد؛ موضوعی که به از دست رفتن تمرکز و افزایش اشتباهات فردی در ترکیب سرخ‌ها انجامید.

گل سوم و ضربه نهایی

در ادامه مسابقه، گل‌گهر موفق شد گل سوم را نیز به ثمر برساند تا تیر خلاص را به پرسپولیس بزند و سه امتیاز ارزشمند را در خانه حفظ کند. این گل، نتیجه طبیعی برتری فنی و ذهنی تیم میزبان بود و نشان داد که پیروزی گل‌گهر اتفاقی نبوده است.

نقش مهدی تارتار در پیروزی

یکی از نکات برجسته این دیدار، عملکرد فنی مهدی تارتار بود. او با شناخت دقیق از نقاط ضعف پرسپولیس، تیمش را به‌گونه‌ای آرایش داد که بیشترین فشار روی خط دفاع و هافبک‌های مرکزی حریف وارد شود. استفاده از شوت‌های پشت محوطه، پرس در یک‌سوم دفاعی پرسپولیس و تغییر ریتم بازی، همگی نشانه‌هایی از یک برنامه‌ریزی دقیق و هدفمند بودند.

بحران پرسپولیس؛ فراتر از یک شکست

شکست برابر گل‌گهر، صرفاً از دست رفتن سه امتیاز نیست. این نتیجه، مشکلات عمیق‌تری را در ساختار فنی و ذهنی پرسپولیس آشکار کرد؛ از ناهماهنگی خطوط گرفته تا افت اعتمادبه‌نفس بازیکنان. اگر این روند ادامه پیدا کند، پرسپولیس در ادامه فصل با چالش‌های جدی‌تری مواجه خواهد شد.

جمع‌بندی

دیدار گل‌گهر و پرسپولیس در هفته بیست‌ویکم لیگ برتر، نمایشی روشن از تفاوت آمادگی و انسجام دو تیم بود. گل‌گهر با تکیه بر برنامه تاکتیکی منسجم، شجاعت در حمله و تمرکز بالا، یکی از مهم‌ترین پیروزی‌های فصل خود را به دست آورد. در مقابل، پرسپولیس با نمایشی دور از انتظار، نیازمند بازنگری جدی در ساختار فنی و ذهنی خود است. این مسابقه می‌تواند نقطه عطفی در مسیر فصل هر دو تیم باشد؛ نقطه‌ای که برای گل‌گهر آغاز تثبیت جایگاه و برای پرسپولیس زنگ خطر جدی محسوب می‌شود.