استقلال در بحران نتیجه و تاکتیک؛ هشدار شاهرخ بیانی پس از شکست مقابل الحسین
شکست استقلال مقابل الحسین اردن در دور رفت مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا سطح ۲، فراتر از یک باخت ساده، نشانهای جدی از مشکلات ساختاری و فنی آبیها بود؛ شکستی که نهتنها موقعیت استقلال برای صعود را دشوار کرده، بلکه بار دیگر انتقادها نسبت به عملکرد فنی، برنامهریزی تاکتیکی و مدیریت درون زمین را به اوج رسانده است. در همین فضا، شاهرخ بیانی، کاپیتان اسبق استقلال و از چهرههای باتجربه فوتبال ایران، با نگاهی صریح و تحلیلی به این دیدار پرداخته و زوایای مختلف ناکامی استقلال را واکاوی کرده است.
بیانی معتقد است استقلال در شرایط حساسی قرار گرفته و با توجه به نتیجه بازی رفت، دیگر حاشیه امنی برای اشتباه ندارد. او در عین حال تأکید میکند که استقلال از نظر فنی در این مسابقه تیم برتر میدان بوده، اما فاصله میان برتری فنی و نتیجه نهایی، همان شکافی است که مدتهاست آبیها را آزار میدهد.
برتری بدون نتیجه؛ تکرار یک سناریوی آشنا برای استقلال
از نگاه شاهرخ بیانی، استقلال در دیدار رفت مقابل الحسین تیم برتر زمین بود و حتی این توان را داشت که با اختلاف گل بیشتری به پیروزی برسد. او با اشاره به موقعیتهای متعدد گلزنی میگوید استقلال میتوانست نهتنها بازنده نباشد، بلکه برنده مسابقه لقب بگیرد. با این حال، بیدقتی در ضربات نهایی و نداشتن تمرکز در لحظات حساس، باعث شد نتیجهای کاملاً خلاف جریان بازی رقم بخورد.
این پیشکسوت استقلال تأکید دارد که دو بازیکن خارجی تیم، آسانی و مونیر، بار دیگر نقش پررنگی در جریان بازی داشتند و توپهای زیادی به آنها ختم شد. به اعتقاد او، اگر کمی خوششانسی با این بازیکنان یار بود، استقلال میتوانست حداقل یکی از موقعیتهای حساس خود را به گل تبدیل کند. اما همین ناکامی در استفاده از موقعیتها، به نقطه ضعف مزمن استقلال تبدیل شده است؛ ضعفی که در بازیهای بزرگ، بهای سنگینی برای تیم دارد.
بحران در خط دفاع؛ اشکالاتی که تکرار میشوند
بیانی در ادامه تحلیل خود، انگشت انتقاد را به سمت خط دفاع استقلال میگیرد؛ جایی که به گفته او، مشکلات یارگیری و سازماندهی همچنان پابرجاست. او تأکید میکند این ایرادات فنی بیش از آنکه به بازیکنان مربوط باشد، به کادرفنی بازمیگردد. از دید او، وقتی اشتباهات دفاعی به شکل مداوم تکرار میشود، نمیتوان آن را به خطای فردی محدود کرد، بلکه باید ریشه را در آموزش، تمرین و برنامهریزی تاکتیکی جستوجو کرد.
استقلال در این مسابقه نیز در لحظات حساس، تمرکز لازم را در دفاع نداشت و همین مسئله، زمینهساز گل حریف شد؛ گلی که عملاً تمام زحمات آبیها را تحتالشعاع قرار داد و مسیر بازی را تغییر داد.
خط حمله؛ پاشنه آشیل همیشگی آبیها
با این حال، از نگاه شاهرخ بیانی، مشکل اصلی استقلال نه در دفاع، بلکه در فاز هجومی است. او صراحتاً میگوید استقلال در حمله کردن برنامه مشخصی ندارد و در طراحی حملات، دچار سردرگمی است. به باور او، این تیم در خط جلو فاقد ایدههای متنوع و تمرینشده است و بیشتر به حرکات فردی متکی است تا یک ساختار تیمی منسجم.
بیانی به موقعیت از دسترفته سحرخیزان اشاره میکند؛ جایی که این بازیکن در فاصلهای بسیار نزدیک به دروازه، نتوانست توپ را به گل تبدیل کند. از نگاه کاپیتان اسبق استقلال، این صحنه نماد تمام مشکلات هجومی تیم است؛ بیدقتی، فشار روانی و نبود تمرکز در لحظهای که میتوانست سرنوشت بازی را تغییر دهد.
انتقاد صریح از ساپینتو و ناکامی در حل معضل گلزنی
شاهرخ بیانی در بخش مهمی از صحبتهای خود، مستقیماً به عملکرد ریکاردو ساپینتو میپردازد. او با اشاره به گذشت حدود ۲۰ هفته از مسابقات لیگ، این پرسش را مطرح میکند که چگونه ممکن است یک سرمربی در این مدت نتواند مشکل خط حمله تیمش را برطرف کند. از نگاه او، حل معضل گلزنی وظیفه اصلی کادرفنی است و نمیتوان این ضعف را تنها به بازیکنان نسبت داد.
بیانی حتی پا را فراتر میگذارد و میگوید اگر استقلال از تیمهای پایه خود یک مهاجم جوان به ترکیب اضافه میکرد، شاید بازدهی بهتری نسبت به مهاجمان فعلی به دست میآورد. با این حال، او در عین انتقاد، از سحرخیزان نیز دفاع میکند و معتقد است فشار زیادی روی این بازیکن وجود دارد و کادرفنی باید با کار روانی و فنی، تمرکز لازم را به او بازگرداند.
مدیریت ضعیف بازی و سردرگمی تاکتیکی در دقایق پایانی
یکی دیگر از محورهای انتقاد بیانی، به نحوه مدیریت بازی در دقایق پایانی برمیگردد. او با لحنی انتقادی میگوید صرف چند تمرین ساده و چند جمله انگیزشی، نمیتواند مشکلات یک تیم بزرگ را حل کند. از نگاه او، این سؤال جدی وجود دارد که در تمرینات استقلال چه میگذرد، وقتی بازیکنی با قرارداد چند میلیون دلاری تنها در ۱۰ دقیقه پایانی به زمین فرستاده میشود.
به اعتقاد بیانی، استقلال در ۲۰ دقیقه آخر مسابقه عملاً هیچ تاکتیک مشخصی نداشت و بازی به ارسال توپهای بلند و بیهدف محدود شده بود. هافبکهای تیم نیز نه در شوتزنی دقت لازم را داشتند و نه توانستند در لحظات پایانی، تیم را بهصورت سازمانیافته به سمت دروازه حریف هدایت کنند.
الحسین؛ تیمی منسجم و نتیجهگرا
در سوی مقابل، شاهرخ بیانی به عملکرد تیم الحسین نیز اشاره میکند و میگوید این تیم با حداقل موقعیت، به حداکثر نتیجه رسید. از نگاه او، الحسین با یک شوت توانست بازی را ببرد و در فاز دفاعی نیز تیمی منسجم و منظم نشان داد. این پیشکسوت استقلال تأکید میکند که آبیها چندین شوت خطرناک به سمت دروازه حریف زدند، اما بیدقتی در ضربات نهایی، اجازه نداد نتیجه به سود استقلال رقم بخورد.
او همچنین به تصمیمات داوری اشاره کرده و معتقد است دو گلی که استقلال به ثمر رساند، در موقعیت آفساید نبود و داور میتوانست تصمیم بهتری بگیرد. با این حال، بیانی تأکید میکند که استقلال نباید ناکامی خود را صرفاً به داوری نسبت دهد.
امید محتاطانه به بازی برگشت و رؤیای کامبک
در جمعبندی صحبتهایش، شاهرخ بیانی به دیدار برگشت مقابل الحسین میپردازد؛ دیداری که در اردن برگزار خواهد شد و به گفته او، چالشی بسیار دشوار برای استقلال است. او معتقد است برای صعود، استقلال باید همزمان دو مأموریت سخت را انجام دهد: گل بزند و گل نخورد. این امر تنها با بازی هجومیِ حسابشده و بدون اشتباه فردی یا تیمی ممکن است.
بیانی هشدار میدهد که الحسین در بازی برگشت، احتمالاً با رویکردی کاملاً دفاعی وارد میدان میشود و گل زدن به چنین تیمی کار سادهای نیست. از این رو، او امیدوار است ساپینتو بتواند چینش مناسبی برای ترکیب استقلال انتخاب کند و تیم را از درگیر شدن در اشتباهات تکراری نجات دهد.
جمعبندی
شکست استقلال مقابل الحسین، بار دیگر نشان داد که مشکلات این تیم ریشهایتر از یک نتیجه یا یک مسابقه است. از ضعف مزمن در خط حمله و ناتوانی در گلزنی گرفته تا اشکالات تاکتیکی، مدیریت ضعیف بازی و تکرار اشتباهات دفاعی، همگی عواملی هستند که صعود استقلال را در هالهای از ابهام قرار دادهاند. شاهرخ بیانی با نگاهی دلسوزانه اما انتقادی، زنگ خطر را برای کادرفنی و بازیکنان به صدا درآورده و یادآوری میکند که استقلال برای عبور از این بحران، نیازمند تصمیمات شجاعانه، برنامهریزی دقیق و تغییرات واقعی است. دیدار برگشت، نهتنها یک مسابقه آسیایی، بلکه آزمونی جدی برای آینده فنی استقلال خواهد بود.






