پایان یک دوره پرتنش در استقلال؛ ساپینتو رفت، سهراب دوباره آمد

پایان همکاری باشگاه استقلال با ریکاردو ساپینتو، سرانجام نقطه پایانی بر یکی از پرحاشیه‌ترین دوره‌های نیمکت آبی‌ها گذاشت؛ دوره‌ای که از همان ابتدا با فشارهای بیرونی، اختلاف‌نظرهای مدیریتی و نوسانات فنی همراه بود و در نهایت، به تصمیمی ختم شد که مدت‌ها در فضای رسانه‌ای و مدیریتی باشگاه زمزمه می‌شد. رفتن ساپینتو، بیش از آنکه یک تغییر ساده فنی باشد، نمادی از استمرار بی‌ثباتی در ساختار تصمیم‌گیری استقلال است؛ بی‌ثباتی‌ای که حالا بار دیگر، سهراب بختیاری‌زاده را به عنوان گزینه موقت و آشنا به نیمکت بازگردانده است.

پایان همکاری با ساپینتو و میراث یک دوره پرتنش

ریکاردو ساپینتو در شرایطی از استقلال جدا شد که عملکرد فنی تیم، هرگز نتوانست رضایت کامل بدنه مدیریتی و هواداران را جلب کند. هرچند مقاطعی از فوتبال هجومی و پرانرژی در استقلال دیده می‌شد، اما ناپایداری نتایج، حاشیه‌های رفتاری و اختلافات درون‌باشگاهی، به‌تدریج جای هرگونه امید به تداوم همکاری را گرفت. تصمیم به قطع همکاری با این مربی پرتغالی، نه ناگهانی، بلکه نتیجه سلسله‌ای از تردیدها و اختلافات بود که در نهایت به جمع‌بندی مدیران انجامید.

رحمتی؛ گزینه‌ای که از همان ابتدا کنار رفت

در روزهای منتهی به برکناری ساپینتو، نام مهدی رحمتی به‌عنوان گزینه اصلی هدایت استقلال مطرح شد؛ گزینه‌ای که سابقه حضور روی نیمکت تیم‌های مختلف و شناخت از فضای استقلال را در کارنامه دارد. حتی تماس‌هایی نیز از سوی برخی اعضای هیات مدیره و واسطه‌ها با رحمتی برقرار شد، اما این مسیر خیلی زود به بن‌بست رسید. رحمتی صراحتاً اعلام کرد که حاضر نیست با برچسب سرمربی موقت روی نیمکت استقلال بنشیند و تنها در صورت عقد قراردادی ۱.۵ فصله، هدایت آبی‌ها را می‌پذیرد. شرطی که در فضای فعلی باشگاه، با مخالفت مستقیم تاجرنیا، چهره تأثیرگذار تصمیمات مدیریتی استقلال، مواجه شد.

تاجرنیا و اصرار بر گزینه خارجی

نقش تاجرنیا در معادلات اخیر استقلال، نقشی تعیین‌کننده و گاه بحث‌برانگیز بوده است. او که اعتقاد راسخی به استفاده از مربی خارجی دارد، اساساً با ایده سپردن نیمکت استقلال به یک گزینه داخلی به‌صورت بلندمدت موافق نیست. حتی در همین مقطع، رزومه یک مربی ایتالیایی روی میز کار او قرار گرفته تا نشان دهد برنامه اصلی مدیریت، همچنان معطوف به انتخاب یک سرمربی خارجی برای آینده است. همین نگاه، عملاً پرونده رحمتی را پیش از آنکه وارد فاز جدی شود، مختومه کرد.

بازگشت آلترناتیو همیشگی؛ سهراب بختیاری‌زاده

در شرایطی که گزینه‌های داخلی یکی پس از دیگری کنار می‌رفتند و فرآیند جذب مربی خارجی زمان‌بر به نظر می‌رسید، نام آشنای سهراب بختیاری‌زاده بار دیگر به عنوان آلترناتیو موقت مطرح شد. مربی‌ای که پیش‌تر نیز در بزنگاه‌های حساس، هدایت موقت استقلال را برعهده گرفته و حالا برای سومین بار، این مسئولیت را پذیرفته است. تماس با بختیاری‌زاده برقرار شد و او موافقت کرد تا پایان فصل، بار دیگر سکان هدایت آبی‌ها را به شکل موقت در دست بگیرد.

جلسه تعیین‌کننده و تکرار شروط قدیمی

حضور سهراب بختیاری‌زاده در جلسه با مدیران استقلال، بیش از آنکه تشریفاتی باشد، فرصتی برای شفاف‌سازی شروط همکاری بود. نکته قابل توجه این جلسه، تکرار همان شروطی بود که او در دفعات گذشته نیز مطرح کرده بود. بختیاری‌زاده تأکید داشت که برای پذیرش مسئولیت، نیازمند حمایت فنی واقعی است و این حمایت، بدون حضور دستیاران خارجی ممکن نخواهد بود. او صراحتاً اعلام کرد که حتی برای قبول سرمربیگری موقت نیز، استخدام دستیار خارجی را شرط اصلی خود می‌داند.

تجربه گذشته و تغییر رویکرد مدیریت

فصل گذشته، پس از برکناری موسیمانه، بختیاری‌زاده درخواست جذب دو دستیار خارجی را مطرح کرده بود؛ درخواستی که در آن مقطع با مخالفت تاجرنیا مواجه شد و نتیجه آن، شکل‌گیری یکی از ناکام‌ترین دوره‌های فنی استقلال با هدایت بوژوویچ بود. تجربه آن مقطع، حالا به عاملی بازدارنده برای تکرار اشتباهات گذشته تبدیل شده است. این بار، تاجرنیا با شرط بختیاری‌زاده موافقت کرده تا نشان دهد مدیریت استقلال دست‌کم در حوزه فنی، از تجربه‌های پیشین درس گرفته است.

کادرفنی جدید و نقش دستیاران خارجی

بر اساس توافق صورت‌گرفته، قرار است دو دستیار خارجی به کادرفنی سهراب بختیاری‌زاده اضافه شوند. این دستیاران وظیفه خواهند داشت تا در حوزه‌های تاکتیکی، آنالیز فنی و آماده‌سازی تیم، نقش پررنگی ایفا کنند و خلأ تجربه بین‌المللی را تا حدی پوشش دهند. چنین ترکیبی، می‌تواند استقلال را تا پایان فصل در مسیر ثبات نسبی نگه دارد؛ هرچند همچنان برچسب موقت بودن، سایه خود را بر این کادرفنی حفظ کرده است.

مأموریت کوتاه‌مدت در مقطع حساس فصل

سهراب بختیاری‌زاده در حالی به عنوان سرمربی استقلال معرفی خواهد شد که تیم در آستانه هفته بیست‌ودوم لیگ برتر قرار دارد. استقلال یکشنبه شب باید در رفسنجان به مصاف مس برود؛ دیداری حساس که می‌تواند بر جایگاه تیم در جدول تأثیرگذار باشد. هرچند بختیاری‌زاده در این مسابقه روی نیمکت نخواهد نشست، اما حضور او در کنار تیم و نظارت مستقیم بر روند مسابقه، آغاز عملی مأموریت جدیدش محسوب می‌شود.

استقلال و چرخه تکراری تصمیمات موقت

آنچه بیش از هر چیز در این تحولات به چشم می‌آید، تکرار یک الگوی آشنا در استقلال است؛ الگویی که بر اساس آن، پس از هر بحران، یک گزینه موقت داخلی روی نیمکت می‌نشیند تا زمان برای تصمیم بزرگ بعدی خریده شود. این چرخه، اگرچه در کوتاه‌مدت از شوک ناگهانی جلوگیری می‌کند، اما در بلندمدت، مانع شکل‌گیری یک پروژه پایدار فنی می‌شود و استقلال را همواره در وضعیت گذار نگه می‌دارد.

جمع‌بندی

پایان همکاری با ریکاردو ساپینتو و بازگشت دوباره سهراب بختیاری‌زاده، بیش از آنکه یک تغییر ساده روی نیمکت استقلال باشد، بازتابی از چالش‌های عمیق مدیریتی و راهبردی این باشگاه است. اصرار بر گزینه خارجی، بی‌اعتمادی به پروژه‌های داخلی بلندمدت و استفاده مکرر از راه‌حل‌های موقت، استقلال را در دور باطلی از تصمیمات کوتاه‌مدت قرار داده است. حالا سهراب با پشتوانه دستیاران خارجی، مأموریت دارد تا این فصل را با کمترین آسیب به پایان برساند؛ مأموریتی که موفقیت یا ناکامی آن، می‌تواند مسیر تصمیم بزرگ بعدی استقلال را مشخص کند.