ساپینتو چرا رفت؟ افشاگری تند از دلایل برکناری سرمربی پرتغالی

پیروزی استقلال مقابل مس رفسنجان در هفته بیست‌ودوم لیگ برتر فوتبال، تنها یک برد سه‌امتیازی ساده نبود؛ این نتیجه در مقطع زمانی حساسی به دست آمد که آبی‌پوشان پایتخت درگیر تغییرات مهم روی نیمکت، حاشیه‌های مدیریتی و فشار روانی ناشی از رقابت فشرده در بالای جدول بودند. هاشم حیدری، کارشناس فوتبال، این برد را نشانه‌ای از عبور استقلال از یک مقطع پرتنش می‌داند؛ مقطعی که می‌توانست سرنوشت فصل را به شکلی کاملاً متفاوت رقم بزند.

استقلال در دیداری که از نظر فنی پیچیدگی بالایی نداشت، موفق شد مس بحران‌زده رفسنجان را شکست دهد و همزمان با توقف تراکتور برابر ملوان، جایگاه خود را در صدر جدول مستحکم‌تر کند. این همزمانی نتایج، حاشیه امنیت آبی‌ها را افزایش داد و به تیم فرصت داد تا با آرامش بیشتری به استقبال بازی‌های آینده برود؛ آرامشی که پس از جدایی ریکاردو ساپینتو، بیش از هر زمان دیگری برای استقلال ضروری بود.

پیروزی مقابل مس؛ بردی فراتر از سه امتیاز

از نگاه بسیاری از کارشناسان، از جمله هاشم حیدری، استقلال در بازی برابر مس رفسنجان با یک حریف آماده و سرحال روبه‌رو نبود. مس درگیر بحران‌های فنی و روحی بود و همین موضوع کار را برای آبی‌ها ساده‌تر کرد. با این حال، اهمیت این پیروزی در شرایط خاص استقلال معنا پیدا می‌کند؛ تیمی که پس از رفتن سرمربی پرتغالی خود، نیاز داشت هرچه سریع‌تر ثبات را به اردوگاهش بازگرداند.

هدایت استقلال در این دیدار بر عهده وریا غفوری به‌عنوان سرمربی موقت بود. حضور چهره‌ای محبوب و مورد اعتماد هواداران روی نیمکت، نقش مهمی در کاهش تنش‌ها ایفا کرد. استقلال با تمرکز نسبی وارد زمین شد، از اشتباهات حریف نهایت استفاده را برد و بدون آنکه وارد حاشیه‌های فنی یا روحی شود، سه امتیاز حیاتی را به دست آورد.

استقلال پس از ساپینتو؛ تیمی در آستانه تغییر

جدایی ریکاردو ساپینتو از استقلال، نقطه عطفی در فصل جاری آبی‌ها به شمار می‌آید. هرچند این مربی پرتغالی با وعده‌های بزرگ و شعارهای پررنگ به استقلال آمد، اما نتوانست انتظارات هواداران و مدیران باشگاه را به‌طور کامل برآورده کند. حیدری معتقد است عملکرد ساپینتو با نوسان‌های فراوان همراه بود و همین بی‌ثباتی، در نهایت به برکناری او انجامید.

استقلال در دوره ساپینتو گاه نمایش‌های درخشانی داشت، اما این نمایش‌ها تداوم نداشت. تیم در برخی بازی‌ها کاملاً مسلط ظاهر می‌شد و در دیدارهای دیگر، حتی مقابل حریفان پایین‌جدولی، دچار افت شدید می‌شد. این ناپایداری فنی، زنگ خطر را برای باشگاه به صدا درآورد؛ به‌ویژه در فصلی که رقابت در صدر جدول بسیار فشرده است و کوچک‌ترین لغزش می‌تواند جایگاه تیم را تغییر دهد.

تغییرات پی‌درپی ترکیب؛ معمای حل‌نشده ساپینتو

یکی از اصلی‌ترین انتقاداتی که به ساپینتو وارد می‌شود، تغییرات مداوم در ترکیب استقلال بود. به گفته حیدری، ساپینتو تقریباً در هر بازی با آرایشی تازه به میدان می‌رفت و همین موضوع مانع از شکل‌گیری یک ترکیب ایده‌آل شد. بازیکنان فرصت کافی برای شناخت متقابل پیدا نکردند و هماهنگی خطوط تیم به‌ندرت به سطح مطلوب رسید.

در فوتبال حرفه‌ای، ثبات در ترکیب یکی از ارکان اصلی موفقیت است. استقلالِ ساپینتو اما از این اصل فاصله داشت و نتیجه آن، نوسان در عملکرد و از دست رفتن امتیازهای حساس بود. این موضوع به‌تدریج اعتماد کادر مدیریتی و حتی بخشی از بازیکنان را نسبت به ادامه همکاری با این مربی کاهش داد.

تعویض‌های بحث‌برانگیز و مدیریت بازی

دلیل دوم جدایی ساپینتو، به تعویض‌های او بازمی‌گردد. بارها دیده شد که تعویض‌های انجام‌شده نه‌تنها روند بازی را به سود استقلال تغییر نداد، بلکه در برخی مواقع به ضرر تیم تمام شد. تصمیم‌های لحظه‌ای و بعضاً احساسی روی نیمکت، باعث شد استقلال در دقایق پایانی برخی مسابقات کنترل بازی را از دست بدهد.

حیدری تأکید می‌کند که یک سرمربی بزرگ باید بتواند با تعویض‌های هوشمندانه، جریان مسابقه را مدیریت کند. در استقلالِ ساپینتو، این عنصر کلیدی کمتر دیده شد و همین ضعف تاکتیکی، جایگاه او را بیش از پیش متزلزل کرد.

تنش با بازیکنان و حاشیه‌های مدیریتی

مشکلات ساپینتو تنها به مسائل فنی محدود نبود. او در برقراری ارتباط با برخی بازیکنان کلیدی تیم نیز ناکام ماند. اختلافات با رامین رضائیان و عارف آقاسی، نمونه‌های بارزی از این چالش‌ها بود؛ اختلافاتی که در نهایت به جدایی رضائیان و نیمکت‌نشینی طولانی‌مدت آقاسی انجامید.

در کنار این موارد، تنش با مدیران باشگاه نیز مزید بر علت شد. حیدری به صراحت اشاره می‌کند که اختلاف ساپینتو با تاجرنیا و جلوگیری از ورود او به رختکن، نشانه‌ای واضح از پایان قریب‌الوقوع همکاری بود. این اتفاقات نشان داد که ساپینتو نتوانسته تعادل لازم میان مسائل فنی و مدیریتی را حفظ کند.

نقش هواداران غایب و تأثیر فضای بدون تماشاگر

به اعتقاد این کارشناس فوتبال، اگر بازی‌ها با حضور هواداران برگزار می‌شد، احتمالاً ساپینتو زودتر از استقلال جدا می‌شد. فشار سکوها و واکنش‌های مستقیم هواداران، می‌توانست روند تصمیم‌گیری باشگاه را تسریع کند. فضای بدون تماشاگر، تا حدی حاشیه‌ها را پنهان نگه داشت، اما نتایج ضعیف در نهایت راه گریزی برای سرمربی پرتغالی باقی نگذاشت.

سهراب بختیاری‌زاده؛ انتخابی از دل بحران

پس از جدایی ساپینتو، مدیریت استقلال تصمیم گرفت سکان هدایت تیم را به سهراب بختیاری‌زاده بسپارد؛ انتخابی که به باور حیدری، در شرایط سخت کنونی تصمیمی شجاعانه و منطقی بود. بختیاری‌زاده پیش‌تر نیز در مقطعی بحرانی به استقلال آمده و توانسته بود نتایج قابل قبولی کسب کند.

او شناخت مناسبی از فضای باشگاه، انتظارات هواداران و ظرفیت‌های بازیکنان دارد. همین شناخت می‌تواند برگ برنده استقلال در هفته‌های پیش رو باشد؛ به‌ویژه در شرایطی که تیم بیش از هر چیز به آرامش و تمرکز نیاز دارد.

ضرورت حمایت همه‌جانبه از سرمربی جدید

حیدری تأکید می‌کند که موفقیت بختیاری‌زاده در گرو حمایت همه‌جانبه است. بازیکنان، مدیران و هواداران باید یکصدا پشت سر او بایستند تا تمرکز تیم از حاشیه‌ها دور بماند. بختیاری‌زاده مربی با دانشی است که اگر فرصت کار آرام داشته باشد، می‌تواند استقلال را هم در لیگ برتر و هم در جام حذفی به نتایج مطلوب برساند.

آزمون بزرگ مقابل فجر سپاسی

استقلال حالا خود را برای دیدار حساس برابر فجر سپاسی آماده می‌کند؛ مسابقه‌ای که نخستین محک جدی بختیاری‌زاده روی نیمکت آبی‌ها به شمار می‌آید. فاصله امتیازی تیم‌های بالانشین جدول اندک است و هر لغزشی می‌تواند صدرنشینی را به خطر بیندازد.

فجر سپاسی تیمی منسجم و قابل احترام است و استقلال برای عبور از این مانع، نیازمند ترکیبی هوشمندانه و تمرکز بالا خواهد بود. حیدری این بازی را برای بختیاری‌زاده حیاتی می‌داند؛ دیداری که می‌تواند اعتماد عمومی به سرمربی جدید را تقویت یا چالش‌های تازه‌ای ایجاد کند.

جمع‌بندی

پیروزی استقلال برابر مس رفسنجان، آغاز مسیری تازه برای آبی‌ها بود؛ مسیری که با پایان همکاری با ساپینتو و آغاز دوره سهراب بختیاری‌زاده همراه شده است. استقلال اگرچه از بحران عبور کرده، اما برای ماندن در صدر جدول نیازمند ثبات فنی، حمایت همه‌جانبه و مدیریت هوشمندانه بازی‌های پیش رو است. دیدار مقابل فجر سپاسی، نخستین آزمون جدی این مسیر جدید خواهد بود؛ آزمونی که می‌تواند آینده فصل استقلال را تا حد زیادی ترسیم کند.