پایان رؤیای مراکش برابر فرانسه؛ وهبی: باید شکست مقابل تیم بهتر را بپذیریم

مراکش با امید تکرار یا حتی عبور از خاطره تاریخی جام جهانی قطر وارد دیدار یک‌چهارم نهایی برابر فرانسه شد؛ تیمی که چهار سال پیش نیز رؤیای فینالیست شدن شیرهای اطلس را در نیمه‌نهایی متوقف کرده بود. اما در جام جهانی ۲۰۲۶ هم نتیجه تغییر نکرد و فرانسه با پیروزی ۲ بر صفر راهی نیمه‌نهایی شد. رویترز گزارش داد کیلیان امباپه پس از از دست دادن پنالتی، در نیمه دوم گل اول فرانسه را زد و عثمان دمبله نیز گل دوم را به ثمر رساند.

این شکست برای مراکش تلخ بود، اما با فروپاشی همراه نشد. تیم وهبی در طول تورنمنت نشان داد حضورش در مراحل بالای جام جهانی اتفاقی نیست. با این حال، بازی با فرانسه یک حقیقت مهم را یادآوری کرد: برای عبور از مدعیان اصلی قهرمانی، فقط انگیزه و نظم دفاعی کافی نیست؛ کیفیت در انتقال، خلاقیت هنگام مالکیت توپ و قدرت ضربه نهایی هم تعیین‌کننده است.

اعتراف واقع‌بینانه وهبی: فرانسه بهتر بود

محمد وهبی پس از بازی تلاش نکرد شکست را پشت بهانه‌ها پنهان کند. او از بازیکنانش خواست سرشان را بالا بگیرند، اما هم‌زمان گفت تیمش باید با دقت عملکرد خود را بررسی کند و فقط به افتخار کردن بسنده نکند. این موضع نشان می‌دهد سرمربی مراکش نگاه احساسی صرف به حذف ندارد و می‌خواهد از این شکست به‌عنوان نقطه شروع مرحله بعدی رشد استفاده کند.

وهبی در تحلیل مسابقه پذیرفت که فرانسه هنگام مالکیت توپ بسیار قدرتمند بود و از مرکز زمین و جناحین برای مراکش مشکل ساخت. او همچنین تأکید کرد مراکش در انتقال از دفاع به حمله کیفیت لازم را نداشت و همین مسئله باعث شد بازیکنانش مجبور شوند بیشتر بدوند و در نهایت انرژی زیادی از دست بدهند.

مشکل اصلی مراکش؛ کمبود خلاقیت در لحظه مالکیت

مراکش در سال‌های اخیر با سازمان دفاعی، دوندگی بالا و روحیه جنگندگی شناخته شده است، اما برابر فرانسه مشخص شد این تیم برای بردن مسابقات بزرگ‌تر به لایه‌ای تازه از کیفیت هجومی نیاز دارد. شیرهای اطلس در بسیاری از دقایق بازی زیر فشار مالکیت و گردش توپ فرانسه قرار گرفتند و وقتی توپ را پس می‌گرفتند، نتوانستند با سرعت و دقت کافی به ضدحمله برسند.

این همان نقطه‌ای است که وهبی نیز به آن اشاره کرد: مراکش هنگام مالکیت توپ به اندازه کافی شاداب و خلاق نبود. برابر تیمی مثل فرانسه، هر فرصت حمله باید با دقت بالا استفاده شود، چون تعداد موقعیت‌ها محدود است. اگر پاس اول پس از توپ‌گیری اشتباه باشد یا مهاجمان نتوانند توپ را نگه دارند، فشار دوباره به خط دفاعی بازمی‌گردد و تیم در چرخه‌ای فرسایشی گرفتار می‌شود.

فرانسه چگونه انرژی مراکش را گرفت؟

دیدیه دشان تیمی ساخت که مقابل مراکش عجله نکرد. فرانسه حتی پس از پنالتی از دست‌رفته امباپه هم از برنامه خود خارج نشد. این تیم با مالکیت توپ، تغییر جهت بازی، استفاده از سرعت و کیفیت فردی امباپه، دمبله و دیگر مهره‌های هجومی، مراکش را مجبور کرد مدام در عرض و عمق زمین جابه‌جا شود. گاردین نیز در گزارش خود از تمجید دشان از شخصیت فرانسه و نقش امباپه پس از صعود به نیمه‌نهایی نوشته است.

در چنین مسابقه‌ای، فرسایش تدریجی مهم‌تر از فشار لحظه‌ای است. فرانسه در نیمه نخست موقعیت‌هایی را از دست داد، اما مراکش را وادار کرد انرژی زیادی صرف دفاع کند. نتیجه این فرایند در نیمه دوم مشخص شد؛ جایی که فرانسه با دو گل سریع مسیر بازی را بست و مراکش دیگر توان لازم برای بازگشت را نداشت.

حسرت بدون توجیه؛ مراکش کجا کم آورد؟

حذف در یک‌چهارم نهایی برای تیمی که چهار سال پیش به نیمه‌نهایی رسیده بود، می‌تواند عقب‌گرد به نظر برسد؛ اما واقعیت پیچیده‌تر است. مراکش در جام جهانی ۲۰۲۶ ثابت کرد دیگر «شگفتی یک‌دوره‌ای» نیست. رویترز پیش از بازی با فرانسه نوشته بود تغییر دیرهنگام مربی در مراکش برخلاف بسیاری از تجربه‌های مشابه در فوتبال آفریقا جواب داده و این تیم دوباره تا مراحل بالای جام پیش رفته است.

با این حال، برای رسیدن به سطحی که بتواند فرانسه را حذف کند، مراکش باید مالکیت مؤثرتر، تصمیم‌گیری بهتر در یک‌سوم هجومی و عمق بیشتری در ترکیب داشته باشد. غیبت اسماعیل صیباری نیز برای تیم وهبی ضربه مهمی بود؛ رویترز پیش از مسابقه گزارش داده بود این مهاجم به دلیل آسیب‌دیدگی همسترینگ آماده بازی با فرانسه نیست.

نگاه به ۲۰۳۰؛ مراکش باید از حالا بسازد

نقطه مهم صحبت‌های وهبی، نگاه او به آینده بود. او گفت مراکش توانایی رقابت، پیشرفت و حتی حذف فرانسه در چهار سال آینده را دارد. این جمله زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم مراکش در سال ۲۰۳۰ همراه با اسپانیا و پرتغال میزبان جام جهانی خواهد بود؛ موضوعی که فیفا رسماً تأیید کرده است.

میزبانی جام جهانی برای مراکش فقط یک رویداد ورزشی نیست؛ فرصتی تاریخی برای تثبیت جایگاه این کشور به‌عنوان قدرت اول فوتبال آفریقاست. اما این فرصت تنها زمانی به نتیجه می‌رسد که پروژه فنی تیم ملی از حالا ادامه پیدا کند. مراکش باید از شکست مقابل فرانسه برای طراحی نسل ۲۰۳۰ استفاده کند؛ نسلی که نه‌فقط دفاع کند و بجنگد، بلکه بتواند برابر بهترین تیم‌های جهان بازی را هم بسازد.

تحلیل خبری؛ مراکش باید از مرحله افتخار عبور کند

مهم‌ترین پیام وهبی این بود که مراکش نباید فقط به تحسین شدن قانع باشد. پس از جام جهانی ۲۰۲۲، شیرهای اطلس به نماد غرور آفریقا و جهان عرب تبدیل شدند. اما وقتی یک تیم دو دوره پیاپی به مراحل بالا می‌رسد، دیگر نمی‌تواند فقط با عنوان «شگفتی‌ساز» زندگی کند. معیارها تغییر می‌کند و توقعات بالاتر می‌رود.

مراکش اکنون در مرحله‌ای است که باید از افتخار به رقابت واقعی برای جام برسد. وهبی این را می‌داند؛ به همین دلیل از خودانتقادی، بررسی دقیق و واقع‌بینی حرف زد. چنین نگاهی شاید تلخ باشد، اما برای تیمی که می‌خواهد در ۲۰۳۰ روی خاک خودش تاریخ بسازد، ضروری است.

جمع‌بندی

مراکش در برابر فرانسه شکست خورد، اما تحقیر نشد. این تیم مقابل یکی از کامل‌ترین و باتجربه‌ترین تیم‌های جهان ایستاد، ضعف‌هایش آشکار شد و حالا باید از همین شکست برای رشد استفاده کند. فرانسه تیم بهتر میدان بود، اما مراکش نیز نشان داد فاصله‌اش با سطح اول فوتبال جهان دیگر غیرقابل عبور نیست.

برای محمد وهبی و بازیکنانش، حذف از جام جهانی ۲۰۲۶ پایان راه نیست؛ آغاز یک چرخه جدید است. چرخه‌ای که اگر با تحلیل درست، جوان‌سازی هوشمندانه و افزایش کیفیت هجومی همراه شود، می‌تواند در جام جهانی ۲۰۳۰ به بزرگ‌ترین فرصت تاریخ فوتبال مراکش تبدیل شود.