قیمت جهانی طلا دقیقاً چند دلار است؟

بازارهای اصلی طلا روز یکشنبه تعطیل‌اند و رقم‌هایی که در این روز منتشر می‌شوند، عموماً آخرین قیمت ثبت‌شده در پایان معاملات جمعه ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۶ هستند؛ نه یک قیمت زنده حاصل از معامله روز یکشنبه.

در منابع مختلف، به‌دلیل تفاوت میان قیمت نقدی، قراردادهای آتی، معاملات خارج از بورس و نرخ معیار لندن، اعداد متفاوتی دیده می‌شود. داده‌های Trading Economics قیمت مرجع طلا را ۴۱۲۱.۰۵ دلار برای هر اونس نشان می‌دهد؛ درحالی‌که نرخ رسمی بعدازظهر انجمن بازار شمش لندن یا LBMA در همان روز ۴۰۹۹.۱۵ دلار ثبت شده است. رویترز نیز در جریان معاملات جمعه نرخ نقدی حدود ۴۱۰۳ دلار را گزارش کرده بود. بنابراین عبارت دقیق‌تر این است که طلا هفته را در محدوده ۴۱۰۰ تا ۴۱۲۱ دلار به پایان رسانده است.

آیا طلا واقعاً به کف رسیده است؟

استفاده از عبارت «به کف نشستن طلا» از نظر تحلیلی قطعی نیست. قیمت فعلی از اوج تاریخی ژانویه به‌شدت پایین‌تر است، اما هنوز نمی‌توان ثابت کرد که بازار پایین‌ترین سطح این چرخه را پشت سر گذاشته است.

شورای جهانی طلا می‌گوید نرخ نقدی این فلز در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ تا حدود ۵۵۹۵ دلار بالا رفت، اما در ۲۴ ژوئن تا محدوده ۳۹۵۹ دلار عقب نشست. قیمت ۴۱۲۱ دلاری کنونی حدود ۲۶ درصد پایین‌تر از آن اوج و نزدیک به چهار درصد بالاتر از کف ثبت‌شده در اواخر ژوئن است. بنابراین بازار از کف کوتاه‌مدت برگشته، اما همچنان در یک دوره اصلاحی و بسیار پرنوسان قرار دارد.

افت هفتگی نیز بسته به زمان و منبع محاسبه حدود ۱.۵ تا ۱.۷ درصد گزارش شده است. رقم کاهش ۵۴ دلاری و ۱.۳ درصدی می‌تواند به یک بازه زمانی متفاوت مربوط باشد، اما گزارش نهایی معاملات جمعه رویترز افت هفتگی را نزدیک ۱.۷ درصد ثبت کرده است. کاهش یک‌ماهه ۲.۱۸ درصدی با داده‌های بازار هم‌خوانی دارد.

چرا طلا باوجود تنش‌های سیاسی ارزان شد؟

در شرایط معمول، درگیری نظامی و نااطمینانی سیاسی تقاضا برای طلا را افزایش می‌دهد؛ اما این بار اثر تورمی افزایش قیمت نفت بر تقاضای پناهگاه امن غلبه کرده است.

تشدید تنش‌های آمریکا و ایران، نگرانی درباره تردد در تنگه هرمز و رشد نفت، انتظار برای افزایش تورم آمریکا را بالا برده است. بازار در نتیجه احتمال داده که فدرال رزرو برای مهار تورم، نرخ بهره را زودتر افزایش دهد یا آن را برای مدت بیشتری در سطح بالا نگه دارد. طلا سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند؛ به همین دلیل افزایش بازده اوراق خزانه، هزینه فرصت نگهداری آن را بالا می‌برد و بخشی از سرمایه را به سمت دارایی‌های بهره‌دار می‌کشاند.

دلار قوی‌تر نیز معمولاً فشار مضاعفی بر طلا وارد می‌کند، زیرا این فلز با دلار قیمت‌گذاری می‌شود و افزایش ارزش پول آمریکا، خرید آن را برای دارندگان سایر ارزها گران‌تر می‌کند. در نتیجه، ریسک ژئوپلیتیک لزوماً همیشه به افزایش طلا منجر نمی‌شود؛ اگر همان بحران نفت، تورم، بازده اوراق و دلار را بالا ببرد، اثر نهایی حتی می‌تواند نزولی باشد.

بانک آمریکا پیش‌بینی خود را چقدر کاهش داد؟

بانک آمریکا در گزارش تازه خود، میانگین قیمت طلا در سال ۲۰۲۶ را ۱۴ درصد کاهش داد و به ۴۳۶۰ دلار برای هر اونس رساند. علت اصلی این بازنگری، تغییر انتظارات درباره فدرال رزرو و حرکت سیاست پولی آمریکا به سمت موضعی تهاجمی‌تر اعلام شده است.

نکته مهم این است که ۴۳۶۰ دلار میانگین قیمت کل سال است، نه الزاماً هدف پایان سال. میانگین سالانه، قیمت‌های بالای ابتدای سال و نرخ‌های پایین‌تر ماه‌های بعد را هم‌زمان در نظر می‌گیرد و نباید آن را مستقیماً با یک هدف سه‌ماهه یا نرخ پایان دسامبر مقایسه کرد.

بانک آمریکا باوجود کاهش پیش‌بینی کوتاه‌مدت، دیدگاه صعودی بلندمدت خود را کاملاً کنار نگذاشته است. این بانک معتقد است پس از پایان چرخه انقباضی فدرال رزرو، بازگشت طلا به سطح ۵۰۰۰ دلار امکان‌پذیر خواهد بود؛ اما زمان مشخصی برای تحقق این سناریو تضمین نشده است.

عقب‌نشینی بزرگ جی‌پی‌مورگان از هدف ۶۰۰۰ دلار

بازنگری جی‌پی‌مورگان از تغییر بانک آمریکا نیز شدیدتر بود. این بانک در ۹ ژوئن هنوز انتظار داشت طلا تا پایان سال ۲۰۲۶ به ۶۰۰۰ دلار برسد؛ اما در گزارش سوم ژوئیه، هدف سه‌ماهه سوم را ۴۳۰۰ دلار و هدف سه‌ماهه چهارم را ۴۵۰۰ دلار اعلام کرد. کاهش هدف پایان سال از ۶۰۰۰ به ۴۵۰۰ دلار، معادل افت ۲۵ درصدی پیش‌بینی است.

در متن اولیه، اهداف ۴۳۰۰ و ۴۵۰۰ دلار به سه‌ماهه‌های سوم و چهارم سال ۲۰۲۵ نسبت داده شده بود؛ این تاریخ اشتباه است. گزارش جی‌پی‌مورگان در ژوئیه ۲۰۲۶ منتشر شده و اهداف مذکور به سه‌ماهه‌های سوم و چهارم سال ۲۰۲۶ مربوط می‌شوند.

جی‌پی‌مورگان ضعف تقاضای بخش‌های کلیدی بازار و احتمال افزایش زودهنگام نرخ بهره را عامل اصلی کاهش برآورد دانسته است. این بانک حتی اعلام کرده ریسک پیش‌بینی ۴۵۰۰ دلاری نیز بیشتر متمایل به سمت نزول است؛ یعنی در صورت انتشار داده‌های تورمی قوی و تشدید سیاست انقباضی، قیمت ممکن است پایین‌تر از هدف اعلام‌شده قرار گیرد. بااین‌حال، این مؤسسه همچنان برای سال ۲۰۲۷ و با اتکا به خرید بانک‌های مرکزی و تقاضای فیزیکی، چشم‌انداز بلندمدت مثبت‌تری دارد.

مقایسه تازه‌ترین پیش‌بینی بانک‌ها

HSBC نیز میانگین پیش‌بینی سال ۲۰۲۶ را از ۴۸۶۴ به ۴۵۶۰ دلار کاهش داده و محدوده احتمالی سال را ۳۸۰۰ تا ۴۷۰۰ دلار در نظر گرفته است. این بانک همچنان نرخ نزدیک به ۴۷۵۰ دلار را برای پایان سال محتمل می‌داند.

شورای جهانی طلا برخلاف بانک‌ها هدف قیمتی مستقیم صادر نکرده، اما در سناریوی پایه خود گفته است در صورت تغییرنکردن محسوس شرایط کلان، طلا می‌تواند در نیمه دوم سال حدود پنج درصد بالا یا پایین‌تر از محدوده ۴۱۰۰ دلار نوسان کند. این بازه تقریباً معادل ۳۸۹۵ تا ۴۳۰۵ دلار است.

سه سناریو برای قیمت طلا در ادامه سال

سناریوی نزولی: اگر تورم آمریکا بالا بماند، نفت گران‌تر شود و فدرال رزرو نرخ بهره را افزایش دهد، بازده اوراق و دلار می‌توانند طلا را دوباره به زیر ۴۰۰۰ دلار هدایت کنند. چارچوب سناریویی شورای جهانی طلا در شرایط تثبیت نزولی، افت پنج تا ۱۵ درصدی را محتمل می‌داند که به‌صورت تقریبی محدوده ۳۴۸۵ تا ۳۸۹۵ دلار را نشان می‌دهد. این اعداد تصویر سناریویی‌اند، نه پیش‌بینی قطعی.

سناریوی میانه: اگر نرخ بهره بدون افزایش شدید باقی بماند و تنش‌های سیاسی نیز تشدید نشوند، طلا ممکن است در محدوده ۳۹۰۰ تا ۴۳۰۰ دلار نوسان کند. این سناریو با برآورد پایه شورای جهانی طلا و هدف فصل سوم جی‌پی‌مورگان سازگاری بیشتری دارد.

سناریوی صعودی: کاهش تورم، نرم‌شدن لحن فدرال رزرو، افت دلار، رشد خرید بانک‌های مرکزی یا تشدید ناگهانی ریسک‌های مالی می‌تواند طلا را به محدوده ۴۵۰۰ تا ۴۹۰۰ دلار بازگرداند. عبور پایدار از ۵۰۰۰ دلار نیازمند تغییر قابل‌توجه در سیاست پولی یا شوک جدید به تقاضای سرمایه‌گذاری خواهد بود.

طلا در بازار ایران الزاماً هم‌جهت با اونس نیست

افت اونس جهانی لزوماً به معنای کاهش مشابه طلای داخلی نیست. قیمت طلای ایران از ترکیب نرخ جهانی اونس، قیمت دلار در بازار داخلی و هزینه‌ها یا حباب معاملاتی ساخته می‌شود. بنابراین ممکن است اونس کاهش پیدا کند، اما رشد دلار اثر آن را خنثی کند یا حتی قیمت داخلی را بالا ببرد.

برعکس، ثبات یا کاهش دلار می‌تواند افت جهانی را با شدت بیشتری به بازار ایران منتقل کند. به همین دلیل، تحلیل طلای داخلی فقط با مشاهده نمودار اونس ناقص است و باید نرخ ارز و حباب سکه نیز هم‌زمان بررسی شود.

جمع‌بندی؛ اصلاح پیش‌بینی‌ها پایان بازار صعودی نیست

طلا در پایان هفته در محدوده ۴۱۰۰ دلار قرار دارد و طی یک ماه حدود ۲.۲ درصد کاهش یافته است. این افت باعث شده بانک‌های بزرگ پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه خود را تعدیل کنند؛ مهم‌ترین نمونه، عقب‌نشینی جی‌پی‌مورگان از هدف ۶۰۰۰ دلاری و تعیین هدف ۴۵۰۰ دلار برای سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ است.

بااین‌حال، کاهش اهداف کوتاه‌مدت به معنای پایان قطعی روند بلندمدت طلا نیست. بانک آمریکا، جی‌پی‌مورگان و HSBC همچنان در افق طولانی‌تر به عواملی مانند خرید بانک‌های مرکزی، بدهی دولت‌ها و تقاضای پوشش ریسک توجه دارند.

مهم‌ترین متغیر ماه‌های آینده نه خود تنش‌های سیاسی، بلکه اثری است که این تنش‌ها بر نفت، تورم، دلار و تصمیم فدرال رزرو می‌گذارند. تا زمانی که احتمال افزایش نرخ بهره بالا باشد، بازگشت سریع طلا به رکوردهای ابتدای سال دشوار خواهد بود.