حمله محمد نوازی به مدیران استقلال؛ ماجرای پنجره بسته و فسخ آسانی

بخشی از انتقاد نوازی با واقعیت‌های پرونده‌های حقوقی استقلال همخوانی دارد؛ پنجره باشگاه با حکم فیفا بسته است و استقلال تا زمان رفع محرومیت امکان ثبت خرید جدید ندارد. بااین‌حال، فسخ آسانی و جدایی الحدادی دو پرونده کاملاً مشابه نیستند و مسئولیت بحران‌های کنونی نیز میان چند دوره مدیریتی تقسیم می‌شود.

نوازی درباره مدیران استقلال چه گفت؟

نوازی در تازه‌ترین گفت‌وگوی خود، مدیران استقلال را به کم‌دقتی در تنظیم قرارداد بازیکنان خارجی متهم کرد. او پرونده منتظر محمد را نمونه‌ای از تصمیمی دانست که تبعات آن چند فصل بعد گریبان باشگاه را گرفته و اکنون قدرت فعالیت استقلال در نقل‌وانتقالات را محدود کرده است.

او همچنین گفت برخی افرادی که بازیکنان خارجی را به استقلال معرفی کرده‌اند، سمت رسمی و پاسخ‌گویی مشخصی در باشگاه ندارند. این بخش از اظهارات نوازی بیش از آنکه «افشاگری مستند» باشد، یک اتهام و انتقاد مدیریتی است؛ زیرا او نام افراد مورد نظر، متن قراردادها یا اسناد مربوط به نقش واسطه‌ها را منتشر نکرده است.

نوازی در بخش دیگری از صحبت‌هایش تأکید کرد علاقه‌مند است دوباره در استقلال فعالیت کند، اما برخی مدیران به دلیل صراحت کلام و انتقادهایش تمایلی به حضور او ندارند. او مدعی شد نتایجش هنگام سرمربیگری موقت نادیده گرفته شده و مدیران پس از او به سراغ مربی خارجی گران‌تری رفتند که نتیجه مطلوبی نگرفت.

پنجره استقلال چرا بسته است؟

پنجره نقل‌وانتقالاتی استقلال در پی پرونده منتظر محمد و حکم کمیته انضباطی فیفا بسته شده است. گزارش‌ها از محرومیت باشگاه برای دو پنجره ثبت بازیکن و ادامه این محدودیت تا ژانویه ۲۰۲۷ حکایت دارند. استقلال به دادگاه حکمیت ورزش اعتراض کرده و در انتظار نتیجه نهایی پرونده است.

باشگاه استقلال نیز رسماً تأیید کرده است که تا زمان بازشدن پنجره، امکان ثبت قرارداد خریدهای جدید وجود ندارد. مدیران باشگاه گفته‌اند مذاکرات خود را ادامه می‌دهند، اما رونمایی و ثبت رسمی بازیکنان به رفع محدودیت فیفا وابسته خواهد بود.

این محرومیت صرفاً یک بدهی معمولی نیست که با پرداخت پول فوراً برطرف شود. زمانی که فیفا باشگاهی را به دلیل فسخ غیرموجه یا نقض قرارداد به محرومیت ورزشی محکوم می‌کند، پرداخت غرامت لزوماً برای حذف خودکار همه مجازات‌ها کافی نیست و نتیجه اعتراض حقوقی اهمیت تعیین‌کننده دارد.

پرونده منتظر محمد؛ بحرانی از یک مدیریت دیگر

منتظر محمد در مرداد ۱۴۰۲ و در دوران مدیریت علی خطیر به استقلال پیوست. در ابتدا قرارداد او دوساله معرفی شد، اما گزارش‌های بعدی نشان داد قرارداد سه‌ساله در سامانه ثبت شده بود. جواد نکونام، سرمربی وقت استقلال، این بازیکن را نخواست و منتظر محمد ابتدا به‌صورت قرضی به مس رفسنجان رفت.

بعدها اختلاف درباره ادامه قرارداد و نحوه جدایی این هافبک عراقی به فیفا کشیده شد. نتیجه، صدور رأی مالی و محرومیت نقل‌وانتقالاتی برای استقلال بود. بنابراین انتقاد از مدیریت قرارداد درست است، اما نسبت‌دادن کامل این پرونده به مدیران فعلی، از نظر زمانی دقیق نیست؛ ریشه بحران به تصمیم‌هایی بازمی‌گردد که در چند دوره مدیریتی و فنی گرفته شده‌اند.

به بیان روشن‌تر، قرارداد اولیه، مخالفت سرمربی با استفاده از بازیکن، انتقال قرضی، تصمیم درباره بازگشت یا فسخ و دفاع حقوقی باشگاه، حلقه‌های جداگانه یک زنجیره بوده‌اند. برای تعیین مسئولیت باید مشخص شود چه فردی قرارداد را تنظیم کرد، چه کسی مجوز ثبت آن را داد، تصمیم جدایی چگونه گرفته شد و وکلای باشگاه چه هشدارهایی ارائه کردند.

تفاوت مهم میان فسخ آسانی و جدایی منیر الحدادی

نوازی در صحبت‌هایش نام آسانی و منیر الحدادی را کنار یکدیگر قرار داده، اما وضعیت حقوقی آن‌ها یکسان نیست.

یاسر آسانی با ارسال نامه به استقلال، قراردادش را به‌صورت یک‌طرفه فسخ کرده است. دلیل اعلام‌شده، پرداخت‌نشدن مطالبات فصل گذشته و پیش‌پرداخت قرارداد فصل جدید بوده است. اگر استقلال اعتبار این فسخ را نپذیرد، احتمال دارد پرونده به مراجع حقوقی فوتبال کشیده شود.

منیر الحدادی اما پس از دریافت مطالبات فصل گذشته، با باشگاه بر سر جدایی به توافق رسید و بدون دریافت مبلغ فصل جدید قراردادش را فسخ کرد. بنابراین جدایی او در مقطع فعلی یک فسخ توافقی است، نه اقدام یک‌طرفه‌ای مشابه آسانی.

این تفاوت مهم است؛ زیرا فسخ یک‌طرفه آسانی می‌تواند خطر ایجاد پرونده مالی تازه‌ای را داشته باشد، اما توافق با الحدادی در صورت تنظیم صحیح تسویه‌نامه، باید مانع شکل‌گیری دعوای بعدی شود.

استقلال چگونه هم پنجره بسته دارد و هم بازیکن از دست می‌دهد؟

محرومیت نقل‌وانتقالاتی مانع خروج بازیکنان نمی‌شود؛ بلکه استقلال را از ثبت بازیکن جدید محروم می‌کند. در نتیجه، هر جدایی می‌تواند فهرست تیم را کوچک‌تر کند، بدون آنکه باشگاه امکان جایگزینی فوری داشته باشد.

این همان نقطه‌ای است که انتقاد نوازی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. استقلال پیش از آغاز فصل جدید به حفظ نفرات تحت قرارداد نیاز داشت. جدایی هم‌زمان دو بازیکن خارجی هجومی، آن هم در شرایطی که پنجره بسته است، کار کادر فنی را برای تشکیل ترکیب رقابتی دشوار می‌کند. باشگاه همچنین در هفته‌های اخیر تأیید کرده بود که بازشدن پنجره شرط لازم برای ثبت خریدهای احتمالی است.

بااین‌حال، حفظ بازیکن خارجی فقط به وجود یک قرارداد بلندمدت وابسته نیست. پرداخت منظم دستمزد، رعایت سررسیدها، بندهای فسخ، شرایط فورس‌ماژور و نحوه مکاتبه رسمی می‌تواند تعیین کند که بازیکن حق فسخ دارد یا باشگاه می‌تواند از قرارداد خود دفاع کند.

مقایسه نوازی و بوژوویچ؛ ادعا و واقعیت آماری

محمد نوازی در مقطعی کوتاه و پس از استعفای سهراب بختیاری‌زاده، هدایت موقت استقلال را در بازی برابر نساجی بر عهده گرفت. استقلال در آن مسابقه با نتیجه یک بر صفر پیروز شد. بنابراین نوازی از تنها بازی ثبت‌شده خود به‌عنوان سرمربی موقت، نتیجه مطلوبی به دست آورد؛ اما یک مسابقه برای ارزیابی جامع توانایی یک سرمربی کافی نیست.

میودراگ بوژوویچ پس از آن هدایت استقلال را پذیرفت، اما در ۹ مسابقه موفق به کسب پیروزی نشد. کارنامه او شامل پنج تساوی و چهار شکست بود؛ آماری که یکی از ضعیف‌ترین شروع‌های یک سرمربی در تاریخ باشگاه محسوب شد.

نوازی گفته است قرارداد بوژوویچ ۳۰ میلیارد تومان و قرارداد خودش سه میلیارد تومان بوده است. این ارقام تاکنون از طریق قرارداد رسمی، صورت مالی حسابرسی‌شده یا اطلاعیه باشگاه تأیید نشده‌اند و باید به‌عنوان ادعای خود نوازی بازتاب داده شوند، نه عدد قطعی.

آیا مربی ایرانی در استقلال قربانی تبعیض می‌شود؟

نوازی معتقد است باشگاه هنگام استخدام مربی خارجی، خانه، خودرو و پرداخت ارزی را فراهم می‌کند، اما مربیان ایرانی با دخالت‌های مدیریتی و محدودیت بیشتر مواجه می‌شوند. این گلایه در فوتبال ایران سابقه طولانی دارد؛ بااین‌حال، مقایسه باید بر اساس شرح وظایف، دستیاران، مدت قرارداد و سطح تجربه انجام شود.

مربی خارجی الزاماً انتخاب بهتر یا بدتری نیست. مسئله استقلال در سال‌های اخیر، تغییر مداوم سرمربی و نبود راهبرد ثابت بوده است. بوژوویچ پنجمین سرمربی استقلال در لیگ بیست‌وچهارم بود و تغییرات پی‌درپی اجازه نداد ساختار فنی پایداری شکل بگیرد.

از سوی دیگر، سابقه بازی یا مربیگری در استقلال نباید تنها معیار استخدام باشد. اگر باشگاه قصد استفاده از پیشکسوتان را دارد، باید جایگاه، اختیارات، معیارهای عملکرد و مدت همکاری آن‌ها را مشخص کند؛ نه اینکه انتخاب‌ها صرفاً بر اساس محبوبیت یا روابط گذشته انجام شود.

مدیران استقلال باید چه اسنادی منتشر کنند؟

برای پاسخ به انتقادهای نوازی، انتشار بیانیه کلی کافی نیست. باشگاه باید دست‌کم وضعیت پرونده CAS، مدت دقیق محرومیت، امکان ثبت بازیکنان آزاد، فهرست بدهی‌های خارجی و برنامه جلوگیری از پرونده‌های جدید را شفاف کند.

در پرونده آسانی نیز باید روشن شود چه مبالغی در چه تاریخی سررسید شده، اخطار رسمی بازیکن چه زمانی رسیده و باشگاه در مهلت قانونی چه پاسخی داده است. درباره الحدادی نیز انتشار خبر رسمی فسخ توافقی و تأیید تسویه کامل می‌تواند خطر ادعاهای بعدی را کاهش دهد.

همچنین لازم است مشخص شود مسئول مذاکره، تنظیم و تأیید قراردادهای خارجی چه کسانی هستند. اگر مدیر برنامه، واسطه یا مشاور خارج از ساختار باشگاه در جذب بازیکنان نقش دارد، حدود اختیارات و حق‌الزحمه او باید در اسناد باشگاه ثبت شود.

جمع‌بندی

محمد نوازی در انتقاد اصلی خود به نقطه درستی اشاره کرده است: استقلال طی سال‌های اخیر هزینه سنگینی بابت ضعف در قراردادها، تغییر مدیران و تصمیم‌های کوتاه‌مدت پرداخته است. پنجره بسته و احتمال ایجاد پرونده جدید برای یاسر آسانی، نشان می‌دهد مدیریت حقوقی قراردادها باید به اولویت باشگاه تبدیل شود.

بااین‌حال، همه ادعاهای نوازی را نمی‌توان بدون سند پذیرفت. رقم قرارداد خودش و بوژوویچ تأیید مستقل نشده، جدایی الحدادی با فسخ یک‌طرفه آسانی تفاوت دارد و بحران منتظر محمد محصول تصمیم‌های چند مدیریت و چند مسئول فنی است.

اکنون مسئله اصلی بازگشت یا بازنگشتن نوازی به استقلال نیست. پرسش مهم‌تر این است که چه کسی بابت قراردادی که پنجره باشگاه را بست پاسخ می‌دهد، چرا پرداخت‌های بازیکنان خارجی به مرحله فسخ می‌رسد و استقلال با چه بازیکنانی قرار است فصل جدید را آغاز کند. پاسخ این سؤال‌ها تنها با انتشار اسناد و گزارش مالی ممکن خواهد بود، نه با تکذیب‌های کوتاه و وعده‌های تکراری.