پایان زودهنگام خرید پرهزینه پرسپولیس؛ تارتار روی نام امین کاظمیان خط کشید
تغییرات گسترده مهدی تارتار در پرسپولیس به خط حمله این تیم رسیده و محمدامین کاظمیان یکی از بازیکنانی است که در برنامه فنی سرمربی جدید جای ندارد. کاظمیان در شروع تمرینات پیشفصل حاضر بود و حتی در نخستین مسابقه دوستانه پرسپولیس مقابل نماینده کرج، در کنار امیرحسین محمودی در خط حمله به میدان رفت؛ اما پس از این ارزیابی، تارتار تصمیم گرفت از او در فهرست فصل جدید استفاده نکند.
طبق گزارش منتشرشده به نقل از فرهیختگان، تارتار با ارسال نامهای رسمی به مدیران باشگاه، خواستار قرار گرفتن کاظمیان در فهرست مازاد شده است. این بازیکن پس از آن اجازه حضور در یکی از تمرینات را پیدا نکرد و مذاکره برای پایان همکاری دو طرف آغاز شد. بااینحال، خبر موجود از «جریان داشتن مذاکرات فسخ» سخن میگوید و نه تکمیل قطعی آن.
تا زمان تنظیم این گزارش، در خروجی قابل مشاهده وبسایت رسمی پرسپولیس، اطلاعیهای درباره فسخ قرارداد کاظمیان منتشر نشده بود. تازهترین اخبار باشگاه عمدتاً به برنامه دیدار دوستانه با خیبر و معرفی خریدهای جدید اختصاص داشت. بنابراین دقیقترین تعبیر این است که کاظمیان در آستانه جدایی قرار دارد و از برنامه فنی کنار گذاشته شده، اما رسمی شدن فسخ نیازمند اعلام باشگاه یا خود بازیکن است.
انتقالی که با انتظارات بزرگ آغاز شد
کاظمیان پس از بهترین فصل دوران حرفهای خود در آلومینیوم اراک به پرسپولیس آمد. او در لیگ بیستوچهارم ۹ گل به ثمر رساند، سه پاس گل داد و چهار پنالتی برای تیمش گرفت؛ آماری که او را به یکی از جذابترین وینگرهای بازار نقلوانتقالات تبدیل کرد. پرسپولیس نیز برای دریافت رضایتنامه این بازیکن مبلغ قابلتوجهی پرداخت کرد و قراردادی بلندمدت با او بست.
پایگاه ترنسفرمارکت پایان قرارداد ثبتشده کاظمیان با پرسپولیس را ۳۰ ژوئن ۲۰۲۸ اعلام کرده است. در صورتی که این اطلاعات با متن قرارداد داخلی باشگاه مطابقت داشته باشد، جدایی او پس از تنها یک فصل به توافق مالی نیاز دارد و باشگاه نمیتواند بدون در نظر گرفتن حقوق باقیمانده بازیکن، همکاری را بهسادگی خاتمه دهد.
این انتقال از ابتدا با انتظارات زیادی همراه بود. کاظمیان در آلومینیوم بازیکنی آزادتر بود؛ از سمت راست یا چپ به مرکز میزد، در ضربات آخر مشارکت داشت و گاهی نیز بهعنوان مهاجم دوم فعالیت میکرد. اما در پرسپولیس نتوانست همان آزادی، استمرار حضور و اثرگذاری آماری را تکرار کند.
فقط دو گل؛ فاصله زیاد با دوران آلومینیوم
کاظمیان در فصل حضورش در پرسپولیس تنها دو بار موفق به گلزنی شد. نخستین گل او در مسابقه برابر استقلال خوزستان به ثمر رسید و دومین گل در حساسترین بازی پایان فصل، مقابل چادرملو، ثبت شد. ورزش سه پس از گل بازی چادرملو نیز آن را دومین گل فصل این بازیکن برای پرسپولیس معرفی کرد.
عدد ۱۸ مسابقه در گزارشهای مربوط به عملکرد او ذکر شده است، اما بسته به اینکه بازیهای لیگ، جام حذفی و مسابقه پلیآف سهمیه آسیا چگونه شمارش شده باشند، ممکن است آمار منابع مختلف اندکی متفاوت باشد. آنچه اختلافی درباره آن دیده نمیشود، فاصله محسوس میان دو گل او در پرسپولیس و ۹ گل فصل آخرش در آلومینیوم است.
کاظمیان در بخشهایی از فصل نیز با مصدومیت همسترینگ و بیماری روبهرو شد و چند مسابقه را از دست داد. این وقفهها امکان رسیدن به ریتم ثابت را کاهش داد، اما تمام افت آماری او را توضیح نمیدهد. حتی در مقاطعی که آماده بود، رقابت با بازیکنانی مانند اوستون اورونوف، محمد عمری، تیوی بیفوما و دیگر مهرههای هجومی، فرصت حضور مستمر را از او گرفت.
گلی که پرسپولیس را آسیایی نکرد
آخرین گل کاظمیان برای پرسپولیس در دقیقه ۲۷ مسابقه پلیآف برابر چادرملو به ثمر رسید. این گل سرخپوشان را پیش انداخت و میتوانست زمینه کسب سهمیه آسیایی را فراهم کند، اما پرسپولیس در نهایت در وقتهای اضافه با نتیجه دو بر یک شکست خورد. یک گل دیگر کاظمیان نیز در همان مسابقه مردود اعلام شد.
به این ترتیب، آخرین تصویر رسمی او با پیراهن پرسپولیس ترکیبی متناقض داشت: گلزنی در یک مسابقه بسیار مهم، اما شکست تیم و از دست رفتن سهمیه. این گل نتوانست فصل کمفروغ او را تغییر دهد یا نظر کادر فنی تازه را درباره آیندهاش عوض کند.
تارتار در نخستین بازی دوستانه فرصت دیگری به کاظمیان داد و او را از ابتدا در خط حمله قرار داد. قرار گرفتن در ترکیب اولیه نشان میدهد تصمیم کنار گذاشتن او صرفاً براساس آمار فصل قبل گرفته نشده و سرمربی جدید دستکم یک دوره کوتاه برای ارزیابی مستقیمش در نظر داشته است.
چرا کاظمیان در پرسپولیس موفق نشد؟
مهمترین تفاوت میان آلومینیوم و پرسپولیس، نوع انتظارات و فضای بازی بود. در آلومینیوم، بخش بزرگی از برنامه تهاجمی حول تواناییهای کاظمیان شکل میگرفت و او آزادی بیشتری برای شوتزنی، حرکت به عمق و حضور در محوطه جریمه داشت. در پرسپولیس، باید در ساختاری با ستارههای بیشتر، رقابت شدیدتر و مسئولیتهای دفاعی متفاوت بازی میکرد.
پرسپولیس همچنین در طول فصل با تغییرات فنی و فراز و فرودهای متعدد روبهرو بود. وینگری که برای اثرگذاری به تداوم بازی و اعتماد کادر فنی نیاز دارد، در چنین شرایطی ممکن است نتواند فرم قبلی خود را بازسازی کند.
البته نمیتوان تمام مسئولیت را متوجه شرایط تیم دانست. بازیکنی که با آمار ۹ گل و سه پاس گل به یک مدعی قهرمانی منتقل میشود، باید در استفاده از فرصتهای محدود نیز اثرگذار باشد. دو گل در یک فصل، حتی با در نظر گرفتن مصدومیت و نیمکتنشینی، بازده مورد انتظار از یک خرید مهم هجومی محسوب نمیشود.
تصمیم تارتار چه پیامی دارد؟
قرار دادن کاظمیان در فهرست مازاد نشان میدهد تارتار قصد دارد ترکیب خط حمله را براساس نیازهای تاکتیکی خود بازسازی کند. سرمربی پرسپولیس پیشتر در نخستین مسابقه دوستانه از بازیکنانی مانند مهدی تیکدری، محمد عمری و امیرحسین محمودی استفاده کرده بود و باشگاه نیز در بخشهای مختلف ترکیب خریدهای تازهای انجام داده است.
کاظمیان یک وینگر چپپاست که بیشتر در سمت راست بازی میکند و به داخل میزند. اگر تارتار برای این پست بازیکنی سرعتیتر، دوندهتر یا سازگارتر با پرس شدید بخواهد، کنار گذاشتن او از منظر فنی قابل توضیح است. اما تصمیم نهایی باید با مدیریت درست قرارداد همراه باشد تا پرسپولیس برای بازیکنی که استفاده نمیکند، هزینه سنگین دیگری نپردازد.
گلگهر یا بازگشت نزد مجتبی حسینی؟
نام گلگهر بهعنوان یکی از مقصدهای احتمالی کاظمیان مطرح شده، اما تا این لحظه گزارش معتبری درباره مذاکره رسمی یا پیشنهاد این باشگاه منتشر نشده است. بنابراین انتقال به سیرجان را باید در حد گمانهزنی دانست.
فجر سپاسی گزینه قابلتوجهتری به نظر میرسد؛ زیرا گزارشها از انتخاب مجتبی حسینی بهعنوان سرمربی جدید این تیم خبر میدهند. کاظمیان بهترین فصل فوتبال خود را در آلومینیوم و زیر نظر همین مربی سپری کرد و حسینی شناخت دقیقی از ویژگیهای فنی او دارد.
این ارتباط، احتمال انتقال را از نظر فنی منطقی میکند، اما هنوز خبر رسمی درباره مذاکره فجر با کاظمیان وجود ندارد. تا زمانی که قرارداد او با پرسپولیس تعیین تکلیف نشود، امکان ثبت قطعی قرارداد با تیم جدید نیز فراهم نخواهد شد.
پایان یک انتقال ناموفق یا فرصتی برای شروع دوباره؟
ماجرای کاظمیان نمونهای دیگر از فاصله میان درخشش در تیمهای کمفشارتر و موفقیت در باشگاههای پرهوادار است. او با سابقه ۹ گل و سه پاس گل به پرسپولیس آمد، اما نتوانست نقش ثابتی در ترکیب پیدا کند و پس از یک فصل به فهرست مازاد رسید.
بااینحال، کاظمیان هنوز بازیکنی ۲۹ ساله با توانایی بازی در چند پست هجومی است. بازگشت به تیمی که نقش محوریتری به او بدهد، بهویژه زیر نظر مربیای آشنا مانند مجتبی حسینی، میتواند به احیای دوران حرفهایاش کمک کند.
برای پرسپولیس، مهمتر از کنار گذاشتن بازیکن، نحوه پایان همکاری است. اگر قرارداد تا سال ۲۰۲۸ اعتبار داشته باشد، فسخ توافقی و کنترل هزینهها به اندازه تصمیم فنی تارتار اهمیت خواهد داشت. تا اعلام رسمی باشگاه، پرونده کاظمیان بسته نشده؛ اما نشانهها میگویند دوران کوتاه او در پرسپولیس به ایستگاه پایانی رسیده است.