جلسه سرنوشتساز هلدینگ برای استقلال؛ تاجرنیا زیر ذرهبین بدهیها و قراردادهای دلاری
نشستهای پیشروی هلدینگ خلیج فارس و هیئتمدیره استقلال فقط درباره انتخاب مدیرعامل جدید نیست. صورتهای مالی منتشرشده در کدال از بدهی نزدیک به دو هزار میلیارد تومان، زیان انباشته سنگین و فشار نقدینگی حکایت دارد؛ اعدادی که ضرورت پاسخگویی درباره قراردادهای پرهزینه، سازوکار تصمیمگیری و برنامه خروج استقلال از بحران مالی را دوچندان کرده است.
۱۱:۵۳ - ۰۵ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
جلسهای که قرار است در ساختار مدیریتی هلدینگ خلیج فارس و پس از آن در هیئتمدیره باشگاه استقلال برگزار شود، میتواند مسیر مدیریتی آبیها در فصل جدید را مشخص کند. گزارشهای منتشرشده نشان میدهد تعیین تکلیف مدیرعامل استقلال یکی از محورهای اصلی این روند خواهد بود.
علی تاجرنیا که همزمان ریاست هیئتمدیره و سرپرستی مدیرعاملی استقلال را بر عهده دارد، اعلام کرده چهار نفر برای تصدی مدیرعاملی به هلدینگ معرفی شدهاند، اما کمیته انتصابات با آنها موافقت نکرده است. نام این چهار گزینه تاکنون بهصورت عمومی اعلام نشده و همین ابهام، پرسشهایی درباره معیار انتخاب مدیرعامل آینده استقلال ایجاد کرده است.
جلسه هلدینگ نباید به انتخاب مدیرعامل محدود شود
انتخاب مدیرعامل برای باشگاهی با ابعاد اجتماعی و اقتصادی استقلال اهمیت زیادی دارد، اما مسئله اصلی فراتر از جابهجایی یک نام روی صندلی مدیریت اجرایی است. استقلال با مجموعهای از تعهدات ریالی و ارزی، پروندههای حقوقی، قراردادهای بلندمدت و نیاز فوری به تأمین نقدینگی مواجه است.
در چنین شرایطی، تغییر مدیرعامل بدون ارائه تصویری روشن از قراردادها، بدهیها و جریان نقدی، تنها بحران را از یک مدیر به مدیر بعدی منتقل میکند. هلدینگ خلیج فارس بهعنوان مالک اصلی باید مشخص کند چه میزان منابع در اختیار باشگاه قرار گرفته، این منابع بر اساس چه مصوباتی هزینه شده و خروجی فنی و اقتصادی قراردادهای منعقدشده چه بوده است.
صورتجلسات هیئتمدیره، گزارشهای مالی، تأییدیههای مربوط به خرید بازیکنان و نحوه انتخاب واسطهها و مدیران برنامه نیز باید بخشی از این بررسی باشد. پاسخگویی در این سطح به معنای متهمکردن یک مدیر پیش از انجام بررسیهای قانونی نیست؛ بلکه حداقل انتظار از شرکتی سهامی عام است که موظف به انتشار اطلاعات مالی خود در سامانه کدال است.
اعداد کدال درباره استقلال چه میگویند؟
بر اساس صورتهای مالی سال منتهی به ۳۱ تیر ۱۴۰۴، مجموع بدهیهای باشگاه استقلال حدود ۱۹ هزار و ۶۷۲ میلیارد ریال، معادل بیش از هزار و ۹۶۷ میلیارد تومان ثبت شده است. از این رقم، نزدیک به هزار و ۱۷۷ میلیارد تومان بدهی جاری و حدود ۷۹۰ میلیارد تومان بدهی غیرجاری بوده است.
در همین گزارش، زیان انباشته استقلال حدود ۹۲۱ میلیارد تومان، مجموع داراییها نزدیک به دو هزار و ۱۲۴ میلیارد تومان و موجودی نقد باشگاه حدود ۱۶۲ میلیارد تومان اعلام شده است.
این اعداد تصویر دوگانهای از وضعیت مالی استقلال ارائه میکنند. باشگاه در سال مالی مورد بررسی حدود ۹۹ میلیارد تومان سود خالص ثبت کرده و درآمد عملیاتی آن نیز افزایش یافته است؛ اما در مقابل، صورت جریان وجوه نقد از خروج حدود ۳۹۶ میلیارد تومان وجه نقد در فعالیتهای عملیاتی حکایت دارد.
به بیان ساده، سود حسابداری بهتنهایی به معنای حل مشکلات مالی نیست. استقلال همچنان باید بدهیهای گذشته را تسویه کند، منابع قراردادهای جاری را تأمین کند و برای جلوگیری از شکلگیری پروندههای حقوقی تازه، تعهدات ارزی خود را بهموقع بپردازد.
البته صورتهای مالی منتهی به تیر ۱۴۰۴ تمام خریدها و قراردادهای فصل بعد را پوشش نمیدهد. بنابراین نمیتوان عملکرد نقلوانتقالاتی اخیر را فقط بر اساس این سند ارزیابی کرد. با این حال، اطلاعات کدال نقطه شروع معتبری برای سنجش توان مالی باشگاه و میزان ریسکی است که قراردادهای دلاری جدید میتوانند به استقلال تحمیل کنند.
ماجرای هزینه ۱۰ میلیون دلاری استقلال
در برنامههای تلویزیونی و گزارشهای ورزشی، رقم حدود ۱۰ میلیون دلار برای جذب چند بازیکن استقلال در بازار تابستانی مطرح شد. گزارشهای منتشرشده از واکنش تاجرنیا نیز نشان میداد او از اصل هزینهکرد برای تقویت تیم دفاع کرده است.
با این حال، یک عدد مطرحشده در برنامه تلویزیونی، حتی اگر مدیر باشگاه با اصل آن مخالفت نکند، جایگزین گزارش حسابرسیشده و جدول تفصیلی قراردادها نیست. برای پایاندادن به ابهامها، استقلال باید سهم مبلغ رضایتنامه، دستمزد ثابت، پاداش، کمیسیون مدیر برنامه، مالیات، مسکن و سایر تعهدات هر قرارداد را بهصورت جداگانه مشخص کند.
همچنین باید روشن شود ارز مورد نیاز قراردادها با چه سازوکاری تأمین شده و در صورت فسخ یکطرفه یا بازنگشتن بازیکنان خارجی، حداکثر زیان احتمالی استقلال چقدر خواهد بود. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که طی روزهای اخیر گزارشهایی درباره اختلاف با چند بازیکن خارجی و احتمال طرح مطالبات چندمیلیوندلاری منتشر شده است؛ پروندههایی که نتیجه نهایی آنها هنوز مشخص نیست.
چهار گزینه مدیرعاملی استقلال چه کسانی هستند؟
تاجرنیا گفته است بر اساس مقررات هلدینگ، مدیرعامل شرکتهای زیرمجموعه باید در کمیته انتصابات تأیید شود و چهار گزینه معرفیشده تاکنون رأی مثبت نگرفتهاند. این توضیح بخشی از روند انتخاب مدیرعامل را روشن میکند، اما نبود نام، سابقه و برنامه گزینهها، امکان ارزیابی دقیق را از رسانهها و هواداران گرفته است.
هلدینگ میتواند بدون افشای اطلاعات محرمانه، حداقل معیارهای رد یا پذیرش نامزدها را اعلام کند؛ معیارهایی مانند تجربه مدیریت ورزشی، توان اداره شرکت بورسی، سابقه حقوقی، برنامه درآمدزایی، آشنایی با قراردادهای بینالمللی و توان کنترل هزینههای ارزی.
استقلال به مدیری نیاز دارد که صرفاً برای عبور از بحران روزانه انتخاب نشود. مدیرعامل آینده باید برنامهای زمانبندیشده و قابل اندازهگیری برای کاهش بدهی، افزایش درآمد پایدار، جلوگیری از پروندههای فیفا و مدیریت قراردادهای خارجی ارائه کند.
این گمانهزنی که معرفی گزینههای نامناسب با هدف باقیماندن تاجرنیا انجام شده، بدون انتشار نامها و مستندات بیشتر قابل طرح بهعنوان واقعیت نیست. آنچه اکنون میتوان نقد کرد، طولانیشدن دوره سرپرستی و نبود جدول زمانی قطعی برای پایان وضعیت موقت است. تاجرنیا نیز گفته تمایل دارد مسئولیت اجرایی را به مدیرعامل جدید تحویل دهد؛ در نتیجه جلسه آینده میتواند محل سنجش عملی همین موضع باشد.
رد صلاحیت انتخاباتی چه ارتباطی با مدیریت استقلال دارد؟
در برخی گزارشها، رد صلاحیت تاجرنیا در انتخابات شورای شهر تهران و انتخابات نظام پزشکی به بحث مدیریت باشگاه استقلال پیوند داده شده است. رسانهها خبر قرارگرفتن نام او در میان ردصلاحیتشدگان انتخابات شورای شهر و تأیید نشدن صلاحیتش در انتخابات نظام پزشکی را منتشر کردهاند.
با این حال، فرآیند احراز صلاحیت در انتخابات سیاسی یا صنفی با سازوکار انتصاب مدیر یک شرکت ورزشی یکسان نیست. بنابراین نمیتوان صرف رد صلاحیت در یک انتخابات را بهطور خودکار به معنای ممنوعیت حقوقی یا عدم امکان مدیریت در استقلال دانست.
معیار عملی در این پرونده، نظر هیئتمدیره باشگاه، کمیته انتصابات هلدینگ، مجمع صاحبان سهام و نهادهای نظارتی مرتبط است. چنانچه مانع حقوقی مشخصی وجود داشته باشد، باید از سوی مرجع مسئول و با ارائه مستند قانونی اعلام شود. در غیر این صورت، نقد مدیریت استقلال باید بر تصمیمهای مالی، نحوه انعقاد قراردادها و نتایج قابل سنجش متمرکز بماند.
استقلال به چه تصمیمی نیاز دارد؟
مهمترین خروجی جلسه آینده نباید فقط معرفی مدیرعامل باشد. هلدینگ خلیج فارس باید بستهای مدیریتی شامل فهرست بدهیهای قطعی و احتمالی، زمانبندی پرداخت طلبکاران، سقف تعهدات ارزی، ضوابط قراردادهای خارجی، حدود اختیارات مدیرعامل و شاخصهای ارزیابی عملکرد ارائه کند.
تفکیک بدهیهای باقیمانده از دورههای گذشته با تعهداتی که در مدیریت فعلی ایجاد شده نیز ضروری است. بدون این تفکیک، نه میتوان مسئولیت مدیران مختلف را عادلانه ارزیابی کرد و نه برنامهای واقعی برای اصلاح ساختار مالی باشگاه نوشت.
استقلال پس از دورهای پرهزینه، بیش از هر چیز به شفافیت، ثبات و مسئولیتپذیری نیاز دارد. ابقای مدیران کنونی یا انتخاب چهرهای تازه زمانی قابل دفاع خواهد بود که با گزارش مستند، برنامه مالی واقعبینانه و تعهد به انتشار اطلاعات همراه شود.
جلسه هلدینگ میتواند آغاز اصلاح ساختار استقلال باشد؛ اما اگر صرفاً به جابهجایی افراد و تکرار وعدهها محدود شود، بدهی، پروندههای حقوقی و بیثباتی مدیریتی همچنان مهمترین رقیبان آبیها خارج از زمین خواهند بود.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
