شلیک نجات‌بخش هانیه رستمیان؛ طلسم جام جهانی تیراندازی ایران شکست

مسابقات جام جهانی تفنگ، تپانچه و اهداف پروازی هانگژو از ۲۰ تا ۲۹ جولای ۲۰۲۶ در چین برگزار شد و هانیه رستمیان در ماده تپانچه بادی ۱۰ متر زنان تنها مدال کاروان ایران را به دست آورد. او در مرحله مقدماتی ۵۷۹ امتیاز با ۲۵ شلیک در مرکز هدف ثبت کرد و جواز حضور در فینال را گرفت.

جدول رسمی فدراسیون جهانی رستمیان را در رتبه هشتم مرحله مقدماتی نشان می‌دهد، نه ششم. دلیل تفاوت برخی گزارش‌های داخلی این است که دو تیرانداز بالاتر از او با وضعیت «RPO» رقابت می‌کردند و امکان ورود به فینال را نداشتند؛ بنابراین رستمیان در میان نفرات واجد شرایط، ششمین فینالیست محسوب می‌شد.

جدول عملکرد هانیه رستمیان در هانگژو

رستمیان در فینال از همان آغاز در جمع مدعیان باقی ماند. او پس از ۲۰ شلیک با چو گائون از کره‌جنوبی در امتیاز ۲۰۰.۷ مساوی شد و تعیین نفر حذف‌شده به شوت‌آف کشید. ملی‌پوش ایران در این لحظه حساس حریف کره‌ای را پشت سر گذاشت و مدال برنز خود را قطعی کرد. رستمیان سپس با مجموع ۲۲۱ امتیاز در جایگاه سوم قرار گرفت.

رقابت برای مدال طلا نیز تا آخرین تیر ادامه داشت. یائو چیان‌شون از چین با امتیاز ۲۴۳.۶ تنها دو دهم امتیاز بیشتر از سانیام هند ثبت کرد و قهرمان شد؛ اختلافی که سطح بالای فینال هانگژو را نشان می‌دهد.

طلسم سه‌ساله شکست یا انتظار یک‌ساله؟

یک اصلاح مهم درباره روایت‌های منتشرشده لازم است. اگر معیار، مدال انفرادی ایران در جام جهانی تیراندازی باشد، مدال رستمیان پایان‌دهنده انتظاری بیش از سه‌ساله است. آخرین مدال‌های ایران در این سطح به جام جهانی باکو در مه ۲۰۲۳ بازمی‌گردد؛ سجاد پورحسینی در تپانچه بادی ۱۰ متر طلا گرفت و خود رستمیان نیز در تپانچه ۲۵ متر به نقره رسید.

اما اگر تمام مسابقات برون‌مرزی بزرگسالان، از جمله قهرمانی آسیا، مبنا قرار گیرد، ادعای سه سال دوری از مدال درست نیست. امیر جوهری‌خو در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۵ شیمکنت در ماده تپانچه بادی ۱۰ متر مردان به مدال برنز انفرادی رسید. ایران در همان رقابت‌ها مدال‌های تیمی و میکس بزرگسالان نیز کسب کرد.

به همین دلیل، فدراسیون تیراندازی و شماری از خبرگزاری‌های داخلی، مدال رستمیان را نخستین مدال برون‌مرزی بزرگسالان ایران پس از حدود یک سال معرفی کرده‌اند. در مقابل، برخی رسانه‌ها با محدود کردن معیار به مدال انفرادی جام جهانی، از طلسم سه‌ساله سخن گفته‌اند.

تعبیر دقیق‌تر این است: هانیه رستمیان ایران را پس از بیش از سه سال به سکوی انفرادی جام جهانی رساند و پس از حدود یک سال، برای تیراندازی بزرگسالان ایران در یک مسابقه برون‌مرزی مدال گرفت.

ارزش واقعی شوت‌آف رستمیان

اهمیت این برنز فقط به پایان یک دوره بدون مدال محدود نمی‌شود. رستمیان در مرحله‌ای نتیجه را به سود خود تغییر داد که کوچک‌ترین افت تمرکز می‌توانست او را به رتبه چهارم بفرستد. او پس از تساوی با تیرانداز کره‌جنوبی، در شوت‌آف آرامش خود را حفظ کرد و از یک موقعیت کاملاً برابر، مدال ساخت.

خود رستمیان نیز پس از مسابقه گفت در نخستین رقابت بین‌المللی سال ۲۰۲۶ از کسب مدال هیجان‌زده است و برای پیروزی در شوت‌آف تلاش کرده تمرکز و آرامش خود را حفظ کند.

این نتیجه برای ورزشکاری که در ماده تپانچه ۲۵ متر نیز در سطح جهانی رقابت می‌کند، نشانه مثبتی است. توانایی حضور هم‌زمان در دو ماده، برنامه فشرده‌تری را به او تحمیل می‌کند؛ بااین‌حال، رستمیان در هانگژو نشان داد همچنان مهم‌ترین شانس تیراندازی زنان ایران برای رسیدن به مراحل نهایی مسابقات بزرگ است.

حسرت یک امتیازی وحید گل‌خندان

در بخش مردان، وحید گل‌خندان نزدیک‌ترین تیرانداز ایران به فینال بود. او با امتیاز ۵۸۲ و ۲۶ تیر مرکزی در رتبه یازدهم قرار گرفت و فقط یک امتیاز با حدنصاب فینالیست‌های واجد شرایط فاصله داشت.

گل‌خندان در سری پایانی امتیاز کامل ۱۰۰ را ثبت کرد، اما امتیازهای پایین‌تر در برخی سری‌های قبلی اجازه نداد به جمع هشت نفر نهایی برسد. نتیجه او نشان می‌دهد فاصله فنی با فینال زیاد نبود، ولی در مسابقه‌ای با این سطح، همان یک امتیاز می‌تواند مرز میان حذف و رقابت برای مدال باشد.

جواد فروغی، قهرمان المپیک توکیو، با ۵۷۴ امتیاز در رتبه چهل‌وپنجم ایستاد. محمدرسول عفتی نیز با ۵۶۸ امتیاز جایگاه شصت‌وسوم را به دست آورد. رقم ۵۸۶ که در بعضی بازنشرها برای عفتی نوشته شده، خطای انتشار است؛ نتیجه صحیح ۵۶۸ امتیاز است.

نتایج زینب طوماری و سامیه یاسی در جدول رسمی مسابقات به‌ترتیب رتبه‌های ۲۶ و ۵۵ را نشان می‌دهد.

فینال شرمینه چهل‌امیرانی چگونه قطعی شد؟

شرمینه چهل‌امیرانی در تفنگ بادی ۱۰ متر زنان ۶۳۱.۷ امتیاز ثبت کرد و ابتدا در رتبه نهم قرار گرفت. پس از رد شدن تیرانداز کره‌جنوبی در کنترل تجهیزات و ثبت محرومیت او، چهل‌امیرانی به جمع هشت فینالیست راه یافت. او در مرحله نهایی هشتم شد و از کسب مدال بازماند.

این فینال، در کنار برنز رستمیان و فاصله کم گل‌خندان با صعود، بخش امیدوارکننده عملکرد ایران بود. در مقابل، رتبه‌های پایین‌تر برخی ملی‌پوشان باتجربه نشان داد تیراندازی ایران همچنان با مشکل نوسان عملکرد و کمبود عمق در سطح جهانی مواجه است.

یک مدال، به معنای پایان مشکلات نیست

برنز هانگژو نتیجه‌ای مهم است، اما نباید به‌عنوان نشانه حل کامل مشکلات تیراندازی ایران معرفی شود. کاروان ایران در مجموع مسابقات فقط همین یک مدال را کسب کرد و در بسیاری از مواد از فینال فاصله داشت. گزارش پایانی مسابقات نیز تأیید می‌کند پرونده ایران با یک نشان برنز بسته شد.

مدال رستمیان بیش از هر چیز اهمیت حفظ ورزشکاران نخبه، اعزام مستمر و فراهم کردن رقابت با بهترین‌های جهان را نشان می‌دهد. تیراندازی رشته‌ای است که فاصله میان مدال و حذف گاهی به یک تیر یا چند دهم امتیاز محدود می‌شود؛ همان‌طور که گل‌خندان با یک امتیاز از فینال دور ماند و رستمیان در شوت‌آف مدال خود را نجات داد.

برای تبدیل این موفقیت فردی به یک روند پایدار، فدراسیون به برنامه‌ای فراتر از اتکا به چند نام شناخته‌شده نیاز دارد. افزایش تعداد تیراندازان نزدیک به فینال، بهبود ثبات امتیازات و ایجاد جانشین برای قهرمانان باتجربه، معیارهای مهم‌تری از تعداد خبرهای منتشرشده پس از یک مدال هستند.

هانیه رستمیان در هانگژو نشان داد تیراندازی ایران هنوز توان بازگشت به سکوهای بزرگ را دارد. اکنون پرسش اصلی این نیست که طلسم چندساله شکسته شد؛ پرسش این است که آیا این برنز آغاز یک بازگشت جمعی خواهد بود یا بار دیگر به درخشش انفرادی یک ستاره محدود می‌ماند؟