قفل دلاری پرسپولیس روی پدیده ۲۰ ساله؛ محمودی بند فسخ ۱.۷ میلیون دلاری را نمی‌پذیرد

اصل اختلاف میان امیرحسین محمودی و باشگاه پرسپولیس به ادامه همکاری یا افزایش دستمزد مربوط نیست. محمودی علاقه دارد در جمع سرخ‌پوشان بماند و باشگاه نیز مشکلی با اصلاح مبلغ قرارداد او ندارد. نقطه اختلاف، مدت توافق تازه و به‌ویژه میزان بند فسخ پیشنهادی است.

براساس گزارش‌های منتشرشده، پرسپولیس از بازیکن جوان خود خواسته است قراردادی چهارساله امضا کند و بندی معادل یک میلیون و ۷۰۰ هزار دلار برای جدایی او در توافق جدید قرار بگیرد. محمودی با اصل تمدید مخالف نیست، اما اعتقاد دارد چنین عددی می‌تواند انتقال احتمالی‌اش به فوتبال خارج از ایران را دشوار کند.

این رقم هنوز از سوی باشگاه پرسپولیس یا خود بازیکن به‌صورت رسمی تأیید نشده است؛ بنابراین بند فسخ ۱.۷ میلیون دلاری را باید یک گزارش نقل‌وانتقالاتی دانست، نه مفادی قطعی که در قراردادی امضاشده ثبت شده باشد.

محمودی دو سال قرارداد دارد یا سه سال؟

در روایت اولیه عنوان شده بود دو فصل از قرارداد امیرحسین محمودی باقی مانده است؛ اما آخرین اظهارنظر رسمی مدیرعامل پرسپولیس عدد دیگری را نشان می‌دهد.

پیمان حدادی در اردیبهشت ۱۴۰۵ اعلام کرد قرارداد محمودی پنج‌ساله و بدون بند فسخ است و سه سال دیگر از آن باقی مانده است. او همچنین رقم قرارداد فعلی بازیکن را یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان اعلام کرد و وعده داد دستمزد این بازیکن جوان افزایش پیدا کند.

بنابراین پرسپولیس برای حفظ فوری محمودی تحت فشار پایان قرارداد نیست. باشگاه طبق روایت رسمی، هنوز سه فصل دیگر این بازیکن را در اختیار دارد و هر باشگاه داخلی یا خارجی برای جذب او باید مستقیماً با پرسپولیس مذاکره کند.

هدف اصلی مدیران از تنظیم توافق تازه، افزایش مدت کنترل باشگاه بر آینده بازیکن، اصلاح دستمزد پایین فعلی و تعیین عدد مشخص برای انتقال خارجی اوست.

قرارداد یک‌ونیم میلیاردی برای یک بازیکن ملی

مبلغ یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان در مقایسه با قراردادهای رایج بازیکنان لیگ برتری بسیار پایین به نظر می‌رسد. این قرارداد زمانی امضا شد که محمودی هنوز یکی از بازیکنان آکادمی و تیم‌های پایه پرسپولیس بود و جایگاه ثابتی در تیم بزرگسالان نداشت.

باشگاه پرسپولیس در خرداد ۱۴۰۴ از انعقاد قرارداد حرفه‌ای با محمودی خبر داده و او را کاپیتان تیم جوانان و آقای گل لیگ برتر جوانان استان تهران معرفی کرده بود. در آن مقطع، قرارداد بلندمدت با چنین مبلغی برای باشگاه یک سرمایه‌گذاری کم‌هزینه محسوب می‌شد.

اما شرایط بازیکن خیلی زود تغییر کرد. محمودی از رده‌های پایه به ترکیب بزرگسالان رسید، مقابل چادرملو گل پیروزی پرسپولیس را به ثمر رساند و با چند نمایش امیدوارکننده، توجه کادر فنی تیم ملی را جلب کرد. او از بازیکنی کمتر شناخته‌شده به یکی از استعدادهای مهم فوتبال ایران تبدیل شد.

در چنین شرایطی، درخواست افزایش دستمزد غیرمنتظره نیست. باشگاه نیز پذیرفته است که رقم فعلی با جایگاه تازه محمودی تناسب ندارد؛ اختلاف اصلی این است که پرسپولیس در ازای افزایش قابل‌توجه دستمزد، چه تضمینی برای حفظ یا انتقال سودآور این بازیکن دریافت کند.

محمودی ملی‌پوش شد، اما در فهرست جام جهانی نبود

امیرحسین محمودی در مسیر آماده‌سازی تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶ سه بار در دیدارهای تدارکاتی مقابل کاستاریکا، گامبیا و مالی به میدان رفت. به این ترتیب، تعبیر «ملی‌پوش شدن» او درست است؛ هرچند بازی‌هایش در مسابقات دوستانه انجام شد.

بااین‌حال، نام محمودی در فهرست نهایی ۲۶ نفره ایران برای جام جهانی قرار نگرفت. فدراسیون فوتبال اعلام کرد او همراه دو بازیکن جوان دیگر می‌تواند برای حفظ شرایط فنی و کسب تجربه، تیم ملی را در سفر به مکزیک همراهی کند. بنابراین محمودی در اردوی جام جهانی حضور داشت، اما بازیکن ثبت‌شده ایران در مسابقات نبود.

همین حضور در کنار تیم ملی و تجربه سه بازی دوستانه، چشم‌انداز حرفه‌ای او را تغییر داده است. محمودی اکنون امیدوار است با بازی بیشتر برای پرسپولیس، جایگاهش را در تیم ملی تثبیت کند و برای حضور در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ شانس داشته باشد.

چرا پرسپولیس بند فسخ سنگین می‌خواهد؟

از نگاه باشگاه، محمودی تنها یک بازیکن جوان نیست؛ او یک دارایی ورزشی و اقتصادی است. پرسپولیس سال‌ها برای آموزش این بازیکن در آکادمی هزینه کرده و اکنون قصد دارد در صورت انتقال او به فوتبال خارجی، درآمد قابل‌توجهی به دست بیاورد.

تعیین بند فسخ بالا می‌تواند مانع خروج ارزان یا ناگهانی بازیکن شود. اگر محمودی در فصل آینده به مهره ثابت پرسپولیس و تیم ملی تبدیل شود، ارزش نقل‌وانتقالاتی او افزایش خواهد یافت و باشگاه نمی‌خواهد با پیشنهادی پایین، محصول آکادمی خود را از دست بدهد.

مدیرعامل پرسپولیس پیش‌تر تأکید کرده بود که قرارداد فعلی محمودی هیچ شرطی برای جدایی ندارد و هر باشگاه خارجی باید برای دریافت رضایت‌نامه با پرسپولیس مذاکره کند. قرارداد تازه با بند فسخ مشخص، در واقع قیمت خروج بازیکن را از قبل تعیین می‌کند.

این سیاست برای باشگاه قابل‌درک است، به‌خصوص در فوتبالی که تیم‌های ایرانی بارها استعدادهای جوان خود را با مبالغ پایین یا حتی به‌صورت آزاد از دست داده‌اند.

چرا محمودی با ۱.۷ میلیون دلار مخالف است؟

نگرانی بازیکن نیز منطق خاص خود را دارد. بیشتر باشگاه‌هایی که به سراغ بازیکنان جوان فوتبال ایران می‌آیند، در مرحله نخست حاضر نیستند مبلغی نزدیک به دو میلیون دلار پرداخت کنند.

یک باشگاه اروپایی ممکن است محمودی را بازیکنی مستعد بداند، اما به دلیل سابقه محدود او در سطح بزرگسالان و مسابقات ملی، حاضر نباشد ریسک پرداخت ۱.۷ میلیون دلار را بپذیرد. در چنین وضعیتی، بند فسخ بالا می‌تواند پیشنهادهای خارجی را پیش از آغاز مذاکره متوقف کند.

محمودی احتمالاً ترجیح می‌دهد عددی در قرارداد ثبت شود که هم منافع پرسپولیس را تأمین کند و هم در صورت دریافت پیشنهاد مناسب، راه خروجش کاملاً بسته نباشد. گزارش‌های فعلی نیز نشان می‌دهد خواسته اصلی او کاهش رقم بند فسخ است، نه مخالفت با تمدید یا تصمیم برای جدایی فوری.

بند فسخ برای محمودی فرصت است یا مانع؟

قرارداد فعلی محمودی هیچ بند فسخی ندارد. این شرایط به معنای آزادی بیشتر بازیکن نیست؛ زیرا حتی اگر یک پیشنهاد خارجی دریافت کند، باشگاه پرسپولیس می‌تواند هر رقمی را برای صدور رضایت‌نامه درخواست کند یا اساساً با انتقال مخالفت کند.

از این نظر، اضافه شدن بند فسخ می‌تواند برای محمودی یک امتیاز باشد. اگر باشگاه خواهان او مبلغ مندرج در قرارداد را پرداخت کند، پرسپولیس دیگر نمی‌تواند عدد بالاتری طلب کند یا مانع انتقال شود.

مشکل اصلی، میزان بند است. یک رقم واقع‌بینانه می‌تواند مسیر خروج را شفاف کند؛ اما عددی خارج از توان باشگاه‌های علاقه‌مند، عملاً تفاوت چندانی با نداشتن بند فسخ نخواهد داشت.

راه میانه می‌تواند تعیین بندهای متفاوت باشد؛ برای نمونه، رقم بالاتر برای باشگاه‌های داخلی و کشورهای منطقه و عددی متناسب‌تر برای لیگ‌های معتبر اروپایی. همچنین می‌توان مبلغ فسخ را به تعداد بازی‌های رسمی، دعوت به تیم ملی یا پیشنهاد یک لیگ مشخص وابسته کرد.

پرسپولیس نباید اشتباه قراردادهای قبلی را تکرار کند

مدیریت قرارداد بازیکنان جوان نیازمند تعادل است. تعیین رقم بسیار پایین می‌تواند باشگاه را از درآمد انتقال محروم کند و تعیین رقم بیش از اندازه بالا نیز ممکن است انگیزه بازیکن برای تمدید را کاهش دهد.

پرسپولیس در این پرونده دست بالاتر را دارد، زیرا محمودی همچنان قرارداد بلندمدت و بدون حق خروج یک‌طرفه دارد. بااین‌حال، استفاده صرف از این قدرت قراردادی ممکن است رابطه باشگاه با یکی از مهم‌ترین استعدادهای آکادمی را تحت تأثیر قرار دهد.

از سوی دیگر، محمودی نیز باید بداند افزایش چشمگیر دستمزد و دریافت قراردادی متناسب با جایگاه تیم بزرگسالان، طبیعتاً با تعهدات بیشتر همراه خواهد بود. باشگاه نمی‌تواند حقوق یک بازیکن مطرح را بپردازد، اما اختیار آینده نقل‌وانتقالاتی او را در دست نداشته باشد.

سرنوشت مذاکرات محمودی چه می‌شود؟

سناریوی محتمل، ادامه مذاکره بر سر کاهش بند فسخ یا تغییر ساختار آن است. پرسپولیس تمایل دارد قرارداد را تمدید و دستمزد بازیکن را اصلاح کند و محمودی نیز براساس گزارش‌ها قصد ترک فوری تیم را ندارد.

اگر دو طرف به رقم متعادلی برسند، باشگاه یکی از مهم‌ترین بازیکنان جوان خود را برای سال‌های آینده حفظ خواهد کرد و محمودی نیز با دستمزدی مناسب‌تر، مسیر پیشرفت و انتقال احتمالی به خارج را ادامه می‌دهد.

اما پافشاری پرسپولیس بر بند ۱.۷ میلیون دلاری می‌تواند تمدید را به تأخیر بیندازد. از آنجا که قرارداد فعلی هنوز معتبر است، این تأخیر به معنای جدایی بازیکن نخواهد بود، اما ممکن است یک پرونده ساده را به حاشیه‌ای طولانی در طول فصل تبدیل کند.

پرسپولیس می‌خواهد روی پدیده آکادمی خود قفل دلاری بگذارد و محمودی نگران است همین قفل، دروازه اروپا را به روی او ببندد. توافق نهایی زمانی حاصل می‌شود که باشگاه میان درآمد آینده و پیشرفت بازیکن نقطه‌ای مشترک پیدا کند.