بمب نقلوانتقالات پرسپولیس منفجر نشد؛ تارتار چرا هالیلوویچ را رد کرد؟
ماجرای حضور آلن هالیلوویچ در پرسپولیس زمانی جدی شد که فابریتزیو رومانو، خبرنگار شناختهشده نقلوانتقالات، روز ۱۸ ژوئیه اعلام کرد مذاکرات میان این بازیکن و باشگاه ایرانی در حال پیشرفت است. رسانههای کروات نیز با بازتاب این خبر نوشتند هالیلوویچ پس از پایان قراردادش با فورتونا سیتارد میتواند بهصورت رایگان راهی پرسپولیس شود.
انتشار تصاویر و استوریهای هالیلوویچ از ترکیه نیز شایعه حضور او در اردوی پرسپولیس را تقویت کرد. برخی گزارشها حتی از احتمال شرکت این بازیکن در تمرینات و انجام آزمایشهای پزشکی سخن گفتند؛ با این حال، حضور او در ترکیه ارتباطی رسمی با اردوی سرخپوشان پیدا نکرد و هافبک کروات هرگز به تمرینات تیم مهدی تارتار اضافه نشد.
چند روز بعد، ورق کاملاً برگشت. گزارش تازهای منتشر شد که نشان میداد مدیران پرسپولیس پس از دریافت نظر نهایی کادر فنی، پاسخ منفی خود را به نماینده هالیلوویچ انتقال دادهاند. بر اساس این گزارش، پرونده مذاکرات بسته شده و پرسپولیس برنامهای برای جذب بازیکن سابق بارسلونا ندارد.
آیا مهدی تارتار مستقیماً هالیلوویچ را رد کرد؟
در برخی خبرها عنوان شده بود مهدی تارتار «بهصراحت» با جذب هالیلوویچ مخالفت کرده است؛ اما در بررسی منابع، مصاحبه یا نقلقول مستقیمی از سرمربی پرسپولیس درباره این بازیکن دیده نمیشود. آنچه قابل استناد است، گزارش رسانههای نزدیک به باشگاه درباره مخالفت کادر فنی و انتقال این تصمیم به نماینده بازیکن است.
براساس این گزارشها، تارتار به دلیل وضعیت جسمانی هالیلوویچ و مصدومیتهای متوالی او، تمایل چندانی به انجام این انتقال نداشته است. بنابراین، مخالفت سرمربی پرسپولیس را میتوان تأیید کرد؛ اما بهتر است این موضع بهعنوان «تصمیم گزارششده کادر فنی» بازتاب داده شود، نه یک اظهارنظر مستقیم و رسمی از سوی تارتار.
این تفاوت در روایت اهمیت دارد؛ زیرا باشگاه پرسپولیس تا این لحظه بیانیه مستقلی درباره آغاز یا پایان مذاکره با هالیلوویچ منتشر نکرده و بیشتر جزئیات این پرونده از طریق رسانهها و منابع غیررسمی در اختیار هواداران قرار گرفته است.
مصدومیت؛ دلیل اصلی منتفی شدن انتقال هالیلوویچ
بزرگترین علامت سؤال درباره جذب آلن هالیلوویچ، سوابق پزشکی او بود. دادههای ثبتشده نشان میدهد این هافبک کروات از آوریل تا نوامبر ۲۰۲۵ به دلیل آسیبدیدگی مچ پا حدود ۲۳۷ روز از میادین دور بود و ۲۰ مسابقه را از دست داد. پس از بازگشت نیز برای مدتی با مشکل آمادگی جسمانی مواجه شد.
این غیبت طولانی تأثیر مستقیمی بر آمار او در فصل گذشته گذاشت. هالیلوویچ فقط در پنج مسابقه لیگ هلند به میدان رفت و مجموع حضورش در زمین به حدود ۳۰ دقیقه رسید. او در هیچیک از این پنج بازی بازیکن ثابت نبود؛ آماری که برای یک خرید خارجی در پرسپولیس، آن هم بازیکنی که احتمالاً دستمزد ارزی قابلتوجهی درخواست میکند، ریسک بزرگی محسوب میشود.
فورتونا سیتارد نیز در مارس ۲۰۲۶ بهطور رسمی اعلام کرده بود قرارداد هالیلوویچ در پایان فصل خاتمه پیدا میکند. باشگاه هلندی البته توضیح داد اعلام رسمی پایان قرارداد الزاماً مانع انجام مذاکرات جدید نیست، اما در نهایت همکاری دو طرف تمدید نشد و بازیکن کروات از ابتدای ژوئیه به بازیکن آزاد تبدیل شد.
برای پرسپولیس، جذب بازیکنی با چنین سابقهای میتوانست تکرار یک سناریوی پرهزینه باشد: نام بزرگ، رزومه جذاب و هیجان اولیه بالا، اما تضمین اندک برای حضور مستمر در ترکیب. به نظر میرسد کادر فنی این بار ترجیح داده پیش از امضای قرارداد، ریسک پزشکی و ورزشی انتقال را جدیتر بررسی کند.
هالیلوویچ واقعاً در بارسلونا چه کارنامهای داشت؟
نام بارسلونا مهمترین عاملی بود که انتقال هالیلوویچ را برای هواداران پرسپولیس جذاب کرد. او در سال ۲۰۱۴ در حالی که یکی از استعدادهای مهم فوتبال کرواسی محسوب میشد، با قراردادی به ارزش اولیه ۲.۲ میلیون یورو از دیناموزاگرب به بارسلونا پیوست.
با این حال، استفاده از عبارت «ستاره سابق بارسلونا» درباره هالیلوویچ چندان دقیق نیست. آرشیو رسمی باشگاه بارسلونا برای این بازیکن دو مسابقه رسمی و مجموعاً ۴۲ دقیقه حضور در تیم اصلی ثبت کرده است. او بیشتر برای بارسلونای بی بازی کرد و پس از آن به اسپورتینگ خیخون قرض داده شد.
بنابراین، عنوان دقیقتر برای هالیلوویچ «بازیکن سابق بارسلونا» یا «استعداد سابق فوتبال کرواسی» است. او بعد از ترک اسپانیا در باشگاههایی چون هامبورگ، لاسپالماس، میلان، استاندارد لیژ، هیرنفین، بیرمنگام، ریدینگ، رییکا و فورتونا سیتارد حضور داشت، اما نتوانست انتظارات بزرگی را که در نوجوانی دربارهاش شکل گرفته بود، بهطور کامل برآورده کند.
چرا هالیلوویچ گزینه مناسبی برای پرسپولیس نبود؟
از نظر فنی، هالیلوویچ بازیکنی چپپا، تکنیکی و قادر به فعالیت در نقش هافبک تهاجمی یا وینگر است. چنین ویژگیهایی در حالت عادی میتوانست به افزایش خلاقیت خط میانی پرسپولیس کمک کند؛ اما برای ارزیابی یک خرید خارجی فقط نباید به سابقه باشگاهی و قابلیتهای فردی توجه کرد.
مهمترین نیاز پرسپولیس، بازیکنی است که بتواند در طول فصل بهطور منظم در تمرینات و مسابقات حاضر باشد. هالیلوویچ در یک سال گذشته چنین شرایطی نداشته است. حتی در صورت موفقیت در تستهای پزشکی، بازگرداندن او به آمادگی مسابقه و هماهنگی با فوتبال ایران به زمان نیاز داشت.
موضوع دیگر، تراکم بازیکنان در پستهای مشابه بود. گزارشها حاکی از آن است که تارتار برای بخش هجومی گزینههایی مانند اوستون اورونوف، محمد عمری، تیوی بیفوما و چند بازیکن دیگر را در اختیار دارد و ترجیح میدهد بودجه باقیمانده باشگاه صرف تقویت خط دفاعی و پستهای ضروریتر شود.
محدودیت مربوط به بازیکنان خارجی نیز یکی دیگر از موانع گزارششده بود. حتی اگر از نظر قراردادی راهی برای اضافه کردن هالیلوویچ پیدا میشد، پرسپولیس باید میان حفظ نفرات خارجی فعلی و باز کردن فضا برای بازیکنی با سابقه مصدومیت طولانی تصمیم میگرفت؛ تصمیمی که از نظر اقتصادی و فنی چندان منطقی به نظر نمیرسید.
درس مهم پرونده هالیلوویچ برای پرسپولیس
منتفی شدن جذب آلن هالیلوویچ را نباید الزاماً یک شکست نقلوانتقالاتی دانست. گاهی نهایی نشدن یک انتقال پرریسک میتواند بهاندازه انجام یک خرید موفق برای باشگاه ارزش داشته باشد. پرسپولیس در سالهای گذشته تجربههایی داشته که نشان داده رزومه اروپایی و شهرت یک بازیکن، تضمینی برای موفقیت او در لیگ ایران نیست.
خرید خارجی زمانی موفق خواهد بود که بازیکن علاوه بر توانایی فنی، از آمادگی جسمانی، انگیزه کافی و قابلیت سازگاری با شرایط فوتبال ایران برخوردار باشد. آمار فصل گذشته هالیلوویچ و غیبت طولانی او باعث میشد هیچ تضمینی برای رسیدن سریع این بازیکن به شرایط مطلوب وجود نداشته باشد.
همچنین پرسپولیس در آستانه فصل جدید به بازیکنانی نیاز دارد که از نخستین هفتهها در دسترس باشند. پرداخت دستمزد ارزی به بازیکنی که احتمال غیبت دوباره یا نیاز به دوره طولانی آمادهسازی دارد، میتوانست بخشی از بودجه باشگاه را بدون بازدهی فوری مصرف کند.
پایان یک شایعه بزرگ در نقلوانتقالات پرسپولیس
بررسی مجموعه گزارشها نشان میدهد حضور آلن هالیلوویچ در پرسپولیس در مقطعی از سوی ایجنت بازیکن و رسانههای خارجی جدی دنبال شد، اما انتقال هیچگاه وارد مرحله نهایی و رسمی نشد. سفر او به ترکیه نیز در نهایت به حضور در اردوی سرخپوشان منجر نشد.
مصدومیت طولانی مچ پا، فقط ۳۰ دقیقه بازی در فصل گذشته، تردید درباره آمادگی مسابقه و تفاوت اولویتهای کادر فنی، مهمترین دلایل منتفی شدن این انتقال بودند. در شرایط فعلی، بازگشت پرسپولیس به میز مذاکره با هالیلوویچ بعید به نظر میرسد و تارتار ترجیح داده باشگاه روی گزینههایی کمریسکتر و متناسبتر با نیازهای ترکیب تمرکز کند.
پروندهای که با عبارت «بمب نقلوانتقالات» آغاز شد، بدون حضور بازیکن در تمرین، آزمایش پزشکی یا امضای قرارداد به پایان رسید؛ تصمیمی که شاید هیجان کمتری برای هواداران داشته باشد، اما از منظر مدیریت ریسک میتواند یکی از انتخابهای منطقی پرسپولیس در بازار تابستانی باشد.