فریبا پرده برداشت؛ چرا استقلال رامین رضاییان را نگه نداشت؟ کنایه «سلطانی‌فر جدید» به پرسپولیس

جدایی رامین رضاییان در شرایط عادی نیز اتفاق مهمی برای استقلال محسوب می‌شد، اما بسته‌بودن پنجره نقل‌وانتقالاتی، این خروج را حساس‌تر کرده است. آبی‌ها بازیکنی باتجربه و چندپسته را از دست داده‌اند، در حالی که فعلاً تضمینی برای ثبت جانشین او ندارند.

باشگاه استقلال روز چهارشنبه با انتشار اطلاعیه‌ای کوتاه، پایان همکاری با رضاییان را رسماً اعلام و برای او در ادامه دوران حرفه‌ای آرزوی موفقیت کرد. در این اطلاعیه توضیحی درباره مبلغ مورد مطالبه بازیکن، پیشنهاد باشگاه یا اختلاف‌های احتمالی منتشر نشد.

اکنون بهتاش فریبا، مربی و مدیر فنی پیشین استقلال و عضو فعلی کمیته فنی باشگاه، روایت صریح‌تری از پشت‌پرده این جدایی ارائه کرده است.

دلیل جدایی رامین رضاییان از استقلال چه بود؟

فریبا تأکید کرده است که هیچ‌کس توانایی فنی رامین رضاییان را انکار نمی‌کند. او با اشاره به آمادگی این بازیکن در ۳۶ سالگی و عملکردش در جام جهانی، جدایی را به مسائل فنی مرتبط ندانست و گفت فاصله میان انتظار مالی رضاییان و رقمی که استقلال برای ادامه همکاری در نظر گرفته بود، بسیار زیاد بوده است.

این روایت با مواضعی که مدیران استقلال در هفته‌های گذشته مطرح کرده بودند، همخوانی دارد. علی تاجرنیا پیش‌تر گفته بود در صورتی که رضاییان با رقم فصل گذشته به همکاری ادامه دهد، باشگاه خواهان حفظ اوست. این سخنان نشان می‌داد استقلال اصل ادامه همکاری را رد نکرده، اما برای افزایش چشمگیر قرارداد آمادگی نداشته است.

نکته قابل‌توجه این است که باشگاه تا چند هفته قبل، رضاییان را بازیکن تحت قرارداد خود معرفی می‌کرد. سعید فتاحی نیز گفته بود نگاه استقلال به ادامه همکاری مثبت است و باشگاه قصد فروش او را ندارد. فاصله میان آن موضع و اطلاعیه پایان همکاری نشان می‌دهد مذاکرات نهایی نتوانسته اختلاف‌های مالی یا قراردادی را برطرف کند.

رقم دقیق درخواست رضاییان و پیشنهاد استقلال به شکل رسمی منتشر نشده است. بنابراین اعداد مطرح‌شده در برخی رسانه‌ها را نمی‌توان مبنای قطعی تحلیل قرارداد قرار داد. آنچه از اظهارات تاجرنیا و فریبا برمی‌آید، وجود اختلافی جدی بر سر ارزش مالی قرارداد جدید است.

چرا فریبا از خطر به‌هم‌ریختن رختکن گفت؟

جنجالی‌ترین بخش صحبت‌های فریبا این جمله بود: «اگر رضاییان را نگه می‌داشتیم، رختکن استقلال به هم می‌ریخت.» منظور عضو کمیته فنی استقلال ظاهراً کیفیت فنی یا رفتار شخصی رضاییان نیست؛ او درباره پیامدهای پذیرش یک قرارداد بسیار بالاتر از ساختار مالی تیم صحبت می‌کند.

در مدیریت یک تیم فوتبال، رقم قرارداد تنها رابطه میان باشگاه و یک بازیکن نیست. دستمزد یک ستاره می‌تواند به معیاری برای مذاکره سایر بازیکنان تبدیل شود. وقتی بازیکنان مؤثر تیم احساس کنند فاصله قراردادشان با یک هم‌تیمی بیش از اندازه شده، درخواست افزایش دستمزد، نارضایتی یا مقایسه‌های مداوم در رختکن شکل می‌گیرد.

از این زاویه، استقلال میان دو ریسک قرار داشت: از دست دادن یک بازیکن آماده یا برهم‌زدن سقف مالی و تعادل قراردادهای تیم. فریبا می‌گوید مدیریت گزینه نخست را انتخاب کرده تا هزینه حفظ رضاییان به یک بحران داخلی بزرگ‌تر تبدیل نشود.

این استدلال البته زمانی کاملاً قابل ارزیابی خواهد بود که باشگاه درباره ساختار قراردادها و فاصله واقعی دو پیشنهاد شفاف‌سازی کند. بدون انتشار ارقام، مشخص نیست اختلاف تا چه اندازه بوده و آیا امکان رسیدن به یک توافق میانه وجود داشته است یا خیر.

پنجره بسته، جدایی رامین را پرریسک‌تر کرد

انتقاد اصلی هواداران استقلال فقط به جدایی رضاییان مربوط نیست؛ زمان این جدایی نگرانی‌ها را افزایش داده است. سومین درخواست رسمی استقلال برای دریافت دستور موقت نیز رد شده و باشگاه در شرایط فعلی امکان ثبت قرارداد بازیکنان جدید را ندارد.

در چنین وضعیتی، خروج هر بازیکن باتجربه به معنای کاهش قطعی گزینه‌های کادر فنی است، در حالی که ورود جانشین به نتیجه پرونده حقوقی بستگی دارد. استقلال نمی‌تواند مانند یک باشگاه دارای پنجره باز، رضاییان را کنار بگذارد و بلافاصله مدافع راست دیگری جذب و ثبت کند.

همین محدودیت باعث می‌شود تصمیمی که از نظر مالی قابل دفاع به نظر می‌رسد، از منظر فنی پرخطر باشد. مدیریت باید نشان دهد برای پست رضاییان در میان بازیکنان دارای مجوز، نفرات رده پایه یا مهره‌های چندپسته چه برنامه‌ای دارد.

فریبا از حفظ تعادل رختکن دفاع می‌کند، اما هواداران می‌پرسند تعادل ترکیب چگونه حفظ خواهد شد. استقلال شاید با رد درخواست مالی رضاییان از یک شکاف دستمزدی جلوگیری کرده باشد، ولی حالا با احتمال ایجاد شکاف فنی در سمت راست تیم روبه‌رو است.

کنایه فریبا به انتصاب عضو هیئت‌رئیسه در پرسپولیس

بخش دوم صحبت‌های فریبا به انتصاب محمدرحمان سالاری، عضو هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، به‌عنوان مشاور عالی مدیرعامل پرسپولیس اختصاص داشت. باشگاه پرسپولیس این حکم را رسماً منتشر کرده و اعلام کرده است سالاری در حوزه‌های مختلف باشگاه مشاوره راهبردی ارائه خواهد کرد.

فریبا در واکنش به این اتفاق گفت: «شاید پرسپولیس می‌خواهد یک مسعود سلطانی‌فر جدید بسازد.» این جمله بیش از آنکه یک ادعای حقوقی باشد، کنایه‌ای برآمده از فضای تاریخی رقابت استقلال و پرسپولیس است.

در دوره وزارت مسعود سلطانی‌فر، بخشی از هواداران و پیشکسوتان استقلال، مدیریت وزارت ورزش را به حمایت بیشتر از پرسپولیس متهم می‌کردند؛ ادعایی که خود سلطانی‌فر آن را رد کرده و گفته بود برای نسبت‌دادن گرایش رنگی به او اعتباری قائل نیست. بنابراین تشبیه فریبا را باید بازتاب نگرانی و ذهنیت هواداری دانست، نه مدرکی برای اثبات جانبداری محمدرحمان سالاری یا فدراسیون.

آیا حکم سالاری تعارض منافع ایجاد می‌کند؟

محمدرحمان سالاری به‌عنوان یکی از اعضای کارشناس به هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال راه یافته است؛ یعنی کرسی او در هیئت‌رئیسه، نمایندگی رسمی باشگاه پرسپولیس نیست. با این حال، پذیرفتن سمت مشاور عالی در یک باشگاه لیگ برتری، پرسش‌هایی درباره مرز مسئولیت‌های باشگاهی و فدراسیونی ایجاد می‌کند.

اساسنامه فدراسیون فوتبال تصریح می‌کند هر عضو هیئت‌رئیسه در صورت وجود یا حتی احتمال وجود تعارض منافع باید از حضور در مذاکرات و رأی‌گیری مربوط خودداری کند. این مقرره به‌تنهایی نشان نمی‌دهد انتصاب سالاری غیرقانونی است، اما ضرورت مدیریت شفاف تعارض منافع را برجسته می‌کند.

به بیان ساده، پرسش اصلی فقط این نیست که یک عضو هیئت‌رئیسه می‌تواند مشاور یک باشگاه باشد یا خیر؛ مسئله مهم‌تر این است که هنگام بررسی پرونده‌ها، مقررات، مجوزها یا تصمیم‌هایی که بر پرسپولیس و رقبای آن اثر می‌گذارد، چه سازوکاری برای کناره‌گیری او از مذاکره و رأی‌گیری وجود خواهد داشت.

فدراسیون فوتبال و باشگاه پرسپولیس می‌توانند با توضیح دقیق حدود اختیارات سالاری، نوع همکاری و نحوه اجرای مقررات تعارض منافع، از شکل‌گیری شایعه و بی‌اعتمادی جلوگیری کنند. سکوت در این زمینه، کنایه‌هایی مانند صحبت فریبا را در فضای هواداری پررنگ‌تر خواهد کرد.

استقلال میان منطق مالی و نگرانی فنی

اظهارات بهتاش فریبا دو بحران متفاوت استقلال را به یکدیگر پیوند زده است. بحران نخست، مدیریت فهرست تیم با پنجره بسته و از دست دادن رامین رضاییان است. بحران دوم، احساس نابرابری در ساختار مدیریتی فوتبال که با انتصاب یک عضو هیئت‌رئیسه فدراسیون در پرسپولیس دوباره تشدید شده است.

روایت فریبا نشان می‌دهد استقلال آگاهانه حاضر نشده برای حفظ رضاییان از چارچوب مالی موردنظر خود عبور کند. این تصمیم می‌تواند از نظر کنترل دستمزدها منطقی باشد، اما تنها زمانی موفق تلقی خواهد شد که تیم در زمین مسابقه از نبود رضاییان آسیب جدی نبیند.

از سوی دیگر، کنایه «سلطانی‌فر جدید» پرسشی را مطرح کرده که باید با مقررات و شفافیت پاسخ داده شود، نه با جدال هواداری. استقلال برای عبور از روزهای دشوار پیش‌فصل به توضیح روشن درباره جانشین رضاییان نیاز دارد و فدراسیون نیز باید نشان دهد حضور یکی از اعضای هیئت‌رئیسه در پرسپولیس، استقلال تصمیم‌گیری‌های رسمی را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.