امیر عابدزاده همچنان بدون تیم؛ دروازهبان سابق تیم ملی منتظر پیشنهاد اروپایی ماند
امیر عابدزاده نزدیک به سه هفته پس از جدایی رسمی از کاستیون اسپانیا هنوز مقصد جدید خود را انتخاب نکرده است. دروازهبان ۳۳ ساله ایرانی که بخش عمده دوران حرفهای خود را در پرتغال و اسپانیا سپری کرده، فعلاً برای بازگشت به لیگ برتر ایران عجله ندارد و اولویت او ادامه حضور در فوتبال خارج از کشور است. عابدزاده در دو فصل حضور در کاستیون تنها ۱۰ مسابقه رسمی انجام داد و حالا در مقطعی از دوران حرفهای خود قرار گرفته که انتخاب باشگاهی با تضمین شانس بیشتر برای بازی، شاید از نام و سطح لیگ نیز برایش مهمتر باشد.
۲۲:۱۱ - ۱۷ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
امیر عابدزاده یکی از شناختهشدهترین بازیکنان آزاد ایرانی در بازار نقلوانتقالات تابستانی است؛ دروازهبانی که سالهاست زندگی فوتبالی خود را خارج از ایران ساخته و حالا پس از پایان همکاری با کاستیون، برای انتخاب مقصد بعدی عجلهای نشان نداده است.
باشگاه کاستیون روز ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ بهصورت رسمی اعلام کرد عابدزاده پس از دو فصل از این تیم جدا شده است. نکته قابل توجه اینکه او فقط یک سال قبل قراردادش را تا تابستان ۲۰۲۷ تمدید کرده بود، اما باشگاه و بازیکن این بار برای پایان زودهنگام همکاری به توافق رسیدند.
روزنامه اسپانیایی AS نیز گزارش کرده است که قرارداد عابدزاده تا ژوئن ۲۰۲۷ اعتبار داشت و خروج او در چارچوب بازسازی خط دروازه کاستیون صورت گرفت.
چرا عابدزاده از کاستیون جدا شد؟
پاسخ اصلی را باید در میزان بازی او جستوجو کرد.
عابدزاده در تابستان ۲۰۲۴ از ماریتیمو پرتغال راهی کاستیون شد؛ انتقالی که قرار بود فرصتی تازه برای ادامه حضور او در فوتبال اسپانیا باشد. با این حال، این دروازهبان طی دو فصل نتوانست شماره یک ثابت تیم شود.
باشگاه کاستیون در اطلاعیه رسمی جدایی او اعلام کرد عابدزاده در دو فصل فقط ۱۰ مسابقه انجام داده است؛ پنج بازی در فصل ۲۰۲۴-۲۵ و پنج مسابقه دیگر در فصل ۲۰۲۵-۲۶.
در فصل نخست، گونسالو کرتاز بالاتر از او قرار داشت و در فصل بعد نیز رومن متیس انتخاب اصلی درون دروازه بود. تابستان امسال شرایط برای عابدزاده حتی دشوارتر شد؛ کاستیون امیر سایپی، دروازهبان ملیپوش کوزوو را از لوگانو جذب کرد و همزمان سرخی تورنر، دروازهبان جوان آکادمی، نیز به تیم اصلی ارتقا یافت.
در چنین شرایطی ادامه حضور عابدزاده میتوانست به معنای یک فصل دیگر نیمکتنشینی باشد.
خود عابدزاده هم دنبال جدایی بود
پیش از اعلام رسمی فسخ قرارداد، نشانههای جدایی کاملاً مشخص بود.
AS حدود یک هفته قبل از خروج رسمی گزارش داده بود عابدزاده و مدیر برنامههایش گزینههای مختلف را بررسی میکنند و اولویت آنها پیداکردن باشگاهی است که فرصت بازی بیشتری در اختیار این دروازهبان بگذارد. در همان گزارش تأکید شده بود مسئله اصلی عابدزاده کمبود دقایق بازی طی دو فصل گذشته است.
در نتیجه فسخ قرارداد را نمیتوان صرفاً تصمیم یکطرفه باشگاه دانست.
برای دروازهبانی ۳۳ ساله، یک فصل دیگر حضور روی نیمکت میتوانست هزینه ورزشی زیادی داشته باشد. در این سن معمولاً بازیکردن منظم اهمیت بیشتری از قرارداد بلندمدت دارد و عابدزاده نیز ترجیح داد قرارداد تضمینشده تا ۲۰۲۷ را کنار بگذارد تا برای حضور در تیم دیگری آزاد باشد.
آیا عابدزاده الان با تیمی قرارداد دارد؟
تا شامگاه شنبه ۱۷ مرداد، در منابع رسمی و معتبر بررسیشده اعلامی درباره امضای قرارداد عابدزاده با باشگاه جدید وجود ندارد.
حتی برخی پایگاههای آماری هنوز اطلاعات قدیمی قرارداد او با کاستیون را نمایش میدهند؛ به همین دلیل برای وضعیت فعلی باید اطلاعیه رسمی خود باشگاه اسپانیایی را مبنا قرار داد که جدایی او را قطعی اعلام کرده است.
بنابراین در شرایط فعلی عابدزاده یک بازیکن آزاد است و برای انتقال او نیازی به پرداخت رضایتنامه وجود ندارد.
این وضعیت میتواند شانس انتقالش را در هفتههای پایانی بازار افزایش دهد؛ زیرا باشگاههایی که دروازهبان اصلی خود را به دلیل مصدومیت، انتقال یا ضعف فنی از دست بدهند، قادرند بدون مذاکره با باشگاه قبلی مستقیماً با او وارد مذاکره شوند.
چرا عابدزاده همچنان اروپا را ترجیح میدهد؟
این انتخاب با مسیر حرفهای او کاملاً سازگار است.
عابدزاده برخلاف بسیاری از فوتبالیستهای ایرانی، قسمت اعظم دوران حرفهای خود را خارج از لیگ ایران سپری کرده است. او بعد از راهآهن راهی فوتبال پرتغال شد و پس از حضور در باریرنسه، از سال ۲۰۱۷ پیراهن ماریتیمو را بر تن کرد.
بهترین دوره او نیز در همین باشگاه رقم خورد. عابدزاده در چند فصل حضور در ماریتیمو توانست به ترکیب اصلی برسد و در لیگ برتر پرتغال مقابل تیمهایی مانند بنفیکا، پورتو و اسپورتینگ بازی کند.
در سال ۲۰۲۱ او از ماریتیمو به پونفرادینا پیوست و وارد لالیگا ۲ شد. آمار ثبتشده نشان میدهد عابدزاده در فصل نخست حضور در پونفرادینا ۳۵ بازی لیگ انجام داد و فصل بعد نیز ۳۰ مسابقه به میدان رفت؛ یعنی در مجموع دو فصل، یکی از دورههای باثبات دوران حرفهای خود را در اسپانیا پشت سر گذاشت.
همین سابقه توضیح میدهد چرا او همچنان برای حفظ حضور در اروپا تلاش میکند.
سابقه ۷۰ بازی در لالیگا ۲
زمانی که کاستیون در تابستان ۲۰۲۵ قرارداد عابدزاده را تمدید کرد، باشگاه اعلام کرد این دروازهبان تا آن مقطع ۷۰ مسابقه در لالیگا هایپرموشن، همان دسته دوم اسپانیا، تجربه دارد.
این عدد برای یافتن تیم تازه میتواند امتیاز مهمی باشد.
عابدزاده نه یک دروازهبان جوان و ناشناخته، بلکه بازیکنی است که فضای فوتبال اسپانیا و پرتغال را میشناسد، سالها در اروپا زندگی کرده و نیازی به دوره طولانی تطبیق ندارد.
مشکل او اما دو فصل اخیر است. ده بازی رسمی در دو سال عدد پایینی است و باشگاه جدید احتمالاً بیش از رزومه گذشته، آمادگی فعلی عابدزاده را ارزیابی خواهد کرد.
پیشنهادهای ایرانی برای عابدزاده موضوع تازهای نیست
نام امیر عابدزاده تقریباً هر تابستان در کنار باشگاههای بزرگ لیگ برتر ایران مطرح شده است.
تابستان گذشته، گزارشهایی درباره علاقه استقلال و تراکتور به جذب او منتشر شد، اما عابدزاده ترجیح داد در اسپانیا بماند. یک گزارش داخلی در همان مقطع تأکید کرده بود او با وجود پیشنهادهای استقلال و تراکتور، ادامه حضور در کاستیون و فوتبال اروپا را انتخاب کرده است.
استقلال حتی پیشتر نیز برای جذب عابدزاده تلاش کرده بود و در سالهای مختلف نام پرسپولیس، سپاهان و تراکتور نیز در ارتباط با او مطرح شده است.
این موضوع نشان میدهد بازگشت به ایران همیشه یک گزینه روی میز بوده، اما تاکنون اولویت اصلی دروازهبان سابق تیم ملی نبوده است.
آیا بازگشت به لیگ ایران این بار محتملتر است؟
شرایط فعلی با چند سال قبل تفاوت دارد.
عابدزاده اکنون ۳۳ ساله است و طی دو فصل فقط ۱۰ بازی برای کاستیون انجام داده؛ بنابراین اگر پیشنهاد اروپایی مناسبی با شانس واقعی بازی به دستش نرسد، بازگشت به لیگ ایران میتواند منطقیتر از گذشته باشد.
در لیگ برتر، باشگاههای بزرگ معمولاً حاضرند برای یک دروازهبان ملیپوش و باتجربه قرارداد قابلتوجهی ببندند. از نظر مالی، احتمالاً برخی پیشنهادهای داخلی حتی میتوانند از پیشنهاد باشگاههای متوسط دسته دوم اروپا جذابتر باشند.
اما مسئله عابدزاده ظاهراً فقط دستمزد نیست.
او بخش مهمی از اعتبار حرفهای خود را از حضور طولانی در اروپا به دست آورده و بازگشت به ایران عملاً پایان این مسیر مستمر اروپایی خواهد بود؛ تصمیمی که ممکن است بخواهد تا آخرین فرصت بازار به تعویق بیندازد.
عابدزاده برای بازگشت به تیم ملی هم به بازی نیاز دارد
عامل دیگری که نمیتوان نادیده گرفت، تیم ملی است.
عابدزاده سابقه حضور در فهرست ایران در دو جام جهانی را دارد و در مقاطعی نیز رقیب جدی علیرضا بیرانوند برای پوشیدن پیراهن شماره یک بود. پایگاههای آماری بینالمللی ۱۱ بازی ملی برای او ثبت کردهاند.
اما دوری از ترکیب اصلی باشگاهی باعث شد جایگاهش در تیم ملی نیز به تدریج کمرنگ شود.
اگر هدف او بازگشت دوباره به رقابت ملی باشد، انتخاب باشگاهی که در آن بازی کند مهمتر از انتخاب یک تیم صرفاً معتبر است. یک فصل دیگر نیمکتنشینی در اروپا احتمالاً ارزش کمتری از فیکسبودن در یک تیم مناسب خواهد داشت.
مقصد بعدی امیر عابدزاده کجاست؟
در حال حاضر پاسخ قطعی وجود ندارد.
آنچه رسمی است، پایان دو فصل حضور در کاستیون و آزادبودن این دروازهبان است. آنچه از رفتار سالهای گذشته او میتوان فهمید، اولویتدادن به ادامه حضور خارج از ایران است.
اما بازار نقلوانتقالات برای دروازهبانها شرایط متفاوتی دارد. گاهی یک مصدومیت یا جدایی ناگهانی در هفتههای پایانی بازار، ظرف چند روز یک فرصت بزرگ ایجاد میکند.
عابدزاده به همین دلیل میتواند صبر کند.
او رزومه بازی در لیگ برتر پرتغال، لالیگا ۲، ماریتیمو، پونفرادینا و کاستیون را دارد و بازیکن آزاد است؛ اما در ۳۳ سالگی دیگر مهمترین مسئله برایش صرفاً ماندن در اروپا نیست.
چالش اصلی این است که تیمی پیدا کند که در کنار قرارداد مناسب، واقعاً دروازه را هم به او بسپارد.
اگر چنین پیشنهاد خارجیای از راه برسد، ادامه مسیر اروپایی محتملترین سناریو خواهد بود؛ اما اگر هفتههای باقیمانده بازار بدون پیشنهاد مناسب سپری شود، شاید این تابستان بیش از هر زمان دیگری احتمال بازگشت امیر عابدزاده به فوتبال ایران را بالا ببرد.
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پرطرفدارترین
