اتهام تازه علیه اینفانتینو؛ یوفا پرداخت به کارمند سابق را تأیید کرد / رئیس فیفا زیر فشار استعفا

براساس گزارش تلگراف، ماجرا به دوره‌ای بازمی‌گردد که اینفانتینو دبیرکل یوفا بود. او از سال ۲۰۰۰ در یوفا فعالیت داشت و از سال ۲۰۰۹ تا انتخاب شدن به ریاست فیفا در فوریه ۲۰۱۶ دبیرکل اتحادیه فوتبال اروپا بود.

تلگراف مدعی است یک کارمند زن که ابتدا در سطح اداری کار می‌کرد، در دوره رابطه ادعایی با اینفانتینو به یک سمت مدیریتی ارتقا یافت و حقوق او حدود ۳۰ درصد افزایش پیدا کرد و به حدود ۱۶۰ هزار فرانک سوئیس، معادل تقریبی ۱۴۷ هزار پوند در سال رسید. این رسانه همچنین نوشته است که پس از خروج او از یوفا، مبلغی شش‌رقمی پرداخت و هزینه تحصیل MBA نیز تأمین شد.

بخش‌هایی از گزارش همچنین مدعی هستند اینفانتینو برای پیدا کردن شغل جدید به این فرد کمک کرده است. با این حال، این جزئیات فعلاً متکی به گزارش تلگراف و منابع آن هستند و هیچ مرجع انضباطی یا قضایی تخلفی را اثبات نکرده است.

به همین دلیل استفاده از عباراتی مانند «اثبات رابطه»، «اختلاس» یا «رشوه» در وضعیت فعلی دقیق نیست.

یوفا چه چیزی را تأیید کرده است؟

واکنش یوفا نکته کلیدی پرونده است.

این سازمان به اسکای‌نیوز و دیگر رسانه‌ها تأیید کرده که هنگام خروج فرد موردنظر یک departure payment یا پرداخت مربوط به پایان همکاری انجام شده و هزینه‌های دوره MBA او در یک مدرسه کسب‌وکار محلی نیز پرداخت شده است.

اما یوفا یک جمله مهم دیگر هم اضافه کرده است: این پرداخت مطابق مقرراتی بوده که در آن زمان برای کارکنان در حال خروج وجود داشته است. یوفا گفته مقررات منابع انسانی خود را از سال ۲۰۱۶ سخت‌گیرانه‌تر کرده است.

بنابراین آنچه امروز قطعی است وجود پرداخت است؛ نه اینکه پرداخت برای پنهان کردن یک رابطه یا در قالب رشوه انجام شده باشد.

این تفاوت از نظر حقوقی بسیار مهم است.

پاسخ اینفانتینو؛ «اتهامات افترا‌آمیز هستند»

فیفا موضعی کاملاً تهاجمی گرفته است.

سخنگوی فیفا گفته جانی اینفانتینو اتهامات را «قاطعانه» رد می‌کند و آنها را کاملاً نادرست می‌داند. فیفا همچنین گفته هرگونه القای سوءرفتار یا نقض مقررات از سوی اینفانتینو افترا‌آمیز است.

فیفا می‌گوید هیچ کارمندی در یوفا یا فیفا تاکنون شکایتی درباره رفتار اینفانتینو مطرح نکرده و تصمیم‌های مربوط به کارکنان، از جمله بسته‌های پایان همکاری، با تأیید مدیران مربوطه و طبق مقررات سازمانی انجام شده است.

فدراسیون جهانی در بیانیه رسمی هشتم اوت نیز پا را فراتر گذاشت و اعلام کرد یک «تلاش هماهنگ و مستمر» برای تضعیف فیفا و رئیس آن در جریان است. این سازمان گفت انتقاد مشروع را می‌پذیرد اما نباید ادعاهای اثبات‌نشده و اطلاعات نادرست به جای واقعیت ارائه شوند.

آیا یوفا اینفانتینو را رسماً تحت تحقیق قرار داده است؟

هنوز نه.

تلگراف در گزارش تازه‌تری نوشته است چهره‌های ارشد یوفا در حال بررسی امکان آغاز تحقیق درباره رفتار اینفانتینو در کل دوره ۱۶ ساله فعالیت او در این سازمان هستند و می‌خواهند بدانند پرداخت به این کارمند چگونه شکل گرفته و آیا رابطه ادعایی بر تصمیم‌های سازمانی تأثیر داشته است.

اما تا زمان تنظیم این گزارش، اعلام رسمی درباره آغاز یک پرونده انضباطی کامل از سوی یوفا منتشر نشده است.

پس عبارت صحیح این است که «یوفا بنا بر گزارش تلگراف در حال بررسی امکان تحقیق است»، نه اینکه اینفانتینو اکنون رسماً محکوم یا حتی متهم در یک پرونده انضباطی یوفا شده باشد.

بحران بزرگ‌تر؛ طرح ۲۰ میلیارد دلاری که فروپاشید

پرونده اخلاقی تازه در بدترین زمان ممکن برای اینفانتینو منتشر شده است.

بحران اصلی از طرح موسوم به FIFA Forward Enterprise آغاز شد؛ پیشنهادی برای انتقال عملیات تجاری و مسابقاتی فیفا به یک شرکت جدید و جذب سرمایه‌گذاران خارجی. فیفا گفته بود کنترل این شرکت را حفظ خواهد کرد، اما بحث فروش حداکثر ۲۰ درصد سهام آن به سرمایه‌گذاران خصوصی مطرح شد.

گزارش‌ها ارزش پیشنهادی این شرکت را حدود ۲۰ میلیارد دلار و سرمایه موردنظر را حدود ۴.۲ میلیارد دلار برای ۲۰ درصد سهام اعلام کردند. Thrive Capital متعلق به جاشوا کوشنر نیز در میان سرمایه‌گذاران مطرح بود.

این طرح با مخالفت شدید یوفا، کونکاکاف و AFC مواجه و در نهایت کنار گذاشته شد. خود فیفا بعداً پذیرفت در فرآیند و ارتباطات مربوط به پروژه اشتباهاتی صورت گرفته، بابت آن عذرخواهی کرد و گفت پیشنهاد دیگر روی میز نیست.

بنابراین عبارت «اینفانتینو قصد داشت جام جهانی را بفروشد» بیش از حد ساده‌سازی شده است؛ ماجرا درباره جذب سرمایه خصوصی در یک شرکت تجاری جدید برای دارایی‌های تجاری فیفا بود.

یوفا اعتمادش را از دست داده؛ اما فیفا هنوز پشت اینفانتینو است

بحران به سطحی رسیده که یوفا اعلام کرده اعتماد خود را به رهبری اینفانتینو از دست داده است. رئیس فدراسیون فوتبال نروژ نیز رسماً خواستار استعفای او شده و رئیس اتحادیه لیگ‌های حرفه‌ای اروپا موقعیت اینفانتینو را «غیرقابل دوام» توصیف کرده است.

با این حال تصویر کاملاً یک‌طرفه نیست.

مدیریت ارشد فیفا در نشست پنجم اوت در رباط حمایت کامل خود از اینفانتینو را اعلام کرد. کنفدراسیون فوتبال آفریقا و بخش مهمی از فوتبال آمریکای جنوبی نیز همچنان از او حمایت می‌کنند.

اینفانتینو نیز قبلاً اعلام کرده برای انتخابات ریاست فیفا در سال ۲۰۲۷ نامزد خواهد شد.

پس صحبت از «استعفای قطعی» یا «برکناری قریب‌الوقوع» هنوز زود است؛ آنچه وجود دارد یک جنگ قدرت بسیار جدی در فوتبال جهان است.

آیا اینفانتینو از ترامپ برای حفظ سمتش کمک خواست؟

نیویورک‌پست چنین ادعایی را مطرح کرده است.

این رسانه گزارش داد اینفانتینو پس از بحران پروژه سرمایه‌گذاری خصوصی به دنبال جلب حمایت دولت ترامپ و گفت‌وگو با مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، بوده است.

اما این ادعا با تکذیب روبه‌رو شد.

فیفا اعلام کرد اینفانتینو در روزهای مورد اشاره با ترامپ یا اعضای دولت او تماس نگرفته است. وزارت خارجه آمریکا نیز گفت هیچ تماس برنامه‌ریزی‌شده‌ای میان روبیو و اینفانتینو وجود نداشته است. ترامپ نیز پیش‌تر گفته بود درباره طرح سرمایه‌گذاری فیفا با اینفانتینو صحبت نکرده است.

بنابراین این بخش همچنان ادعای رسانه‌ای تکذیب‌شده است و نباید به‌عنوان واقعیت قطعی نوشته شود.

پرونده عجیب بالوگان؛ کارت قرمز «لغو» نشد

یکی دیگر از موارد جنجالی به فولارین بالوگان، مهاجم تیم ملی آمریکا، در جام جهانی ۲۰۲۶ مربوط می‌شود.

پس از اخراج بالوگان، دونالد ترامپ مستقیماً با اینفانتینو درباره محرومیت او تماس گرفت و فیفا بعداً محرومیت یک‌جلسه‌ای بازیکن را تعلیق کرد و اجازه داد در مرحله یک‌هشتم نهایی برابر بلژیک بازی کند. این تصمیم اعتراض‌هایی درباره نفوذ سیاسی بر فرآیند انضباطی ایجاد کرد.

اما گفتن اینکه اینفانتینو شخصاً «کارت قرمز را لغو کرد» دقیق نیست. تصمیم انضباطی با استفاده از مقررات فیفا به حالت تعلیق درآمد؛ خود اخراج از گزارش مسابقه حذف نشد.

گروه حقوق بشری FairSquare نیز درباره رابطه اینفانتینو با ترامپ شکایت‌هایی با محور بی‌طرفی سیاسی مطرح کرد. کمیته بین‌المللی المپیک یکی از این شکایت‌ها را به دلیل خارج بودن موضوع از حوزه صلاحیت کمیسیون اخلاق IOC رد کرد؛ این تصمیم به معنای رد ماهوی همه اتهامات نبود.

جام جهانی ۶۴ تیمی و عربستان ۲۰۳۴؛ دو پرونده دیگر

بحث افزایش جام جهانی ۲۰۳۰ به ۶۴ تیم نیز از انتقادهای تازه است.

ایده اولیه از آمریکای جنوبی مطرح شد و اینفانتینو در ژوئیه ۲۰۲۶ اعلام کرد فیفا امکان افزایش تعداد تیم‌ها را بررسی خواهد کرد. بنابراین این طرح هنوز تصمیم نهایی نیست و نمی‌توان آن را «تصمیم قطعی اینفانتینو برای ۶۴ تیمی کردن جام جهانی» دانست.

میزبانی عربستان برای جام جهانی ۲۰۳۴ نیز در دسامبر ۲۰۲۴ توسط کنگره فیفا تأیید شد و به دلیل روند انتخاب و مسائل حقوق بشری با انتقاد سازمان‌هایی مانند عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر مواجه شد. عربستان تنها نامزد نهایی بود.

این موارد در کنار هم زمینه سیاسی فشار فعلی را ساخته‌اند، اما از نظر ماهیت با پرونده ادعایی کارمند یوفا متفاوت هستند.

آیا اینفانتینو مجبور به استعفا می‌شود؟

فعلاً هیچ سازوکار خودکاری که به دلیل گزارش تلگراف اینفانتینو را از ریاست فیفا کنار بگذارد فعال نشده است.

برای تبدیل این افشاگری به یک پرونده تعیین‌کننده، حداقل یکی از چند اتفاق باید رخ دهد: یوفا رسماً تحقیق را آغاز کند و به مدارک تازه برسد؛ نهادهای اخلاقی فیفا پرونده مستقلی تشکیل دهند؛ یا حمایت تعداد کافی از فدراسیون‌های عضو از اینفانتینو سلب شود.

فعلاً شکاف بزرگی وجود دارد: بخش مهمی از فوتبال اروپا در برابر اینفانتینو ایستاده، اما مدیریت فیفا و کنفدراسیون‌هایی مانند CAF و CONMEBOL همچنان از او حمایت می‌کنند.

جمع‌بندی؛ جدی‌ترین بحران اینفانتینو، اما هنوز بدون حکم

گزارش تلگراف یک پرونده حساس تازه علیه جانی اینفانتینو باز کرده است. این رسانه مدعی رابطه او با یک کارمند یوفا، ارتقای شغلی، افزایش ۳۰ درصدی حقوق و سپس پرداخت مبلغ قابل توجه هنگام خروج شده است. یوفا پرداخت پایان همکاری و هزینه MBA را تأیید کرده، اما گفته این اقدامات مطابق مقررات آن زمان بوده‌اند.

در مقابل، اینفانتینو تمام اتهامات مربوط به رابطه و سوءرفتار را رد کرده و فیفا نیز از یک «تلاش هماهنگ» برای تضعیف رئیس خود سخن می‌گوید.

بنابراین تعبیر دقیق وضعیت امروز این نیست که «رسوایی اخلاقی اینفانتینو اثبات شد»؛ بلکه «اتهام اخلاقی و شغلی بسیار جدی علیه رئیس فیفا مطرح شده و بخشی از پرداخت‌های مرتبط توسط یوفا تأیید شده، اما اصل رابطه و سوءاستفاده هنوز اثبات نشده است.»

با این حال زمان انتشار این پرونده برای اینفانتینو بسیار خطرناک است. شکست پروژه سرمایه‌گذاری خصوصی، از دست رفتن اعتماد یوفا، درخواست استعفای نروژ، جنجال رابطه با ترامپ و حالا احتمال بررسی ۱۶ سال دوران حضورش در یوفا، فشارها را به سطحی رسانده که ریاست او شاید برای نخستین بار از زمان انتخاب در سال ۲۰۱۶ واقعاً با یک چالش سیاسی سازمان‌یافته مواجه شده باشد.