فروپاشی ترکیب تاریخی منچسترسیتی؛ از ۱۱ قهرمان استانبول چند نفر مانده‌اند؟ / رودری هنوز بارسایی نشده

پپ گواردیولا در فینال ۱۰ ژوئن ۲۰۲۳ مقابل اینتر، منچسترسیتی را با این ۱۱ بازیکن به زمین فرستاد: ادرسون؛ مانوئل آکانجی، جان استونز، روبن دیاس، ناتان آکه؛ رودری، ایلکای گوندوغان، کوین دی‌بروینه؛ برناردو سیلوا، جک گریلیش و ارلینگ هالند.

رودری در دقیقه ۶۸ تنها گل مسابقه را زد و سیتی با پیروزی یک بر صفر، نخستین جام لیگ قهرمانان تاریخ خود را به دست آورد و سه‌گانه لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان را کامل کرد.

سه سال بعد، وضعیت همان ترکیب تقریباً به‌طور کامل تغییر کرده است:

ادرسون؛ نخستین جدایی بزرگ به مقصد فنرباغچه

ادرسون در سپتامبر ۲۰۲۵ پس از هشت فصل پرافتخار، منچسترسیتی را ترک کرد و به فنرباغچه پیوست. انتقال دروازه‌بان برزیلی به صورت دائمی انجام شد و باشگاه ترکیه‌ای نیز رسماً حضور او را اعلام کرد. سیتی پس از آن جیان‌لوئیجی دوناروما را به خدمت گرفت و عملاً دوران شماره یک تاریخی خود را پایان داد.

ادرسون یکی از مهم‌ترین بازیکنان پروژه گواردیولا بود؛ نه فقط به دلیل مهارهایش، بلکه به دلیل توانایی در بازی با پا و شروع حمله از عقب زمین.

آکه هم به ادرسون پیوست

ناتان آکه دومین عضو ترکیب فینال استانبول است که اکنون در فنرباغچه حضور دارد. منچسترسیتی در چهارم ژوئیه ۲۰۲۶ رسماً اعلام کرد مدافع هلندی پس از شش فصل باشگاه را ترک کرده و راهی تیم ترکیه‌ای شده است. جالب اینکه خود آکه بعداً گفت پیش از انتقال با ادرسون درباره فنرباغچه صحبت کرده بود.

آکه در سیتی همیشه ستاره پرسر‌وصدا نبود، اما انعطاف تاکتیکی‌اش در بازی در دفاع چپ و قلب خط دفاع، او را به مهره‌ای مهم در فصل سه‌گانه تبدیل کرده بود.

عجیب‌ترین مقصد؛ دو مدافع قهرمان سیتی در اینتر

داستان مانوئل آکانجی جالب‌تر است. او در تابستان ۲۰۲۵ به صورت قرضی از منچسترسیتی به اینتر رفت. قرارداد شامل سازوکاری برای دائمی شدن انتقال بود و در بهار ۲۰۲۶ گزارش شد اینتر شرایط لازم را فعال کرده و انتقال با رقمی در حدود ۱۵ میلیون یورو دائمی شده است.

بعد از او، جان استونز نیز در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۶ رسماً بازیکن اینتر شد. مدافع انگلیسی پس از پایان قراردادش با سیتی به صورت آزاد قراردادی دوساله تا ژوئن ۲۰۲۸ با نراتزوری امضا کرد. به این ترتیب اینتر حالا دو مدافعی را در اختیار دارد که سه سال قبل در فینال استانبول مقابل همین تیم در ترکیب سیتی بودند.

این شاید کنایه‌آمیزترین بخش فروپاشی تیم قهرمان باشد: دو بازیکنی که اینتر را در فینال شکست دادند، حالا پیراهن همان باشگاه را می‌پوشند.

دی‌بروینه؛ پایان یک دهه و شروع ماجرا در ناپل

کوین دی‌بروینه در تابستان ۲۰۲۵ پس از پایان قراردادش با سیتی به صورت آزاد راهی ناپولی شد. منچسترسیتی رسماً انتقال را اعلام کرد و دوران ۱۰ ساله یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه به پایان رسید.

دی‌بروینه در فینال ۲۰۲۳ به دلیل مصدومیت در نیمه نخست جای خود را به فیل فودن داد، اما نقش او در رساندن سیتی به آن فینال و شکل‌گیری دوران طلایی باشگاه انکارناپذیر بود.

گوندوغان؛ کاپیتان سه‌گانه در گالاتاسرای

ایلکای گوندوغان نیز سپتامبر ۲۰۲۵ به صورت آزاد راهی گالاتاسرای شد. او همان بازیکنی بود که در شب استانبول بازوبند کاپیتانی سیتی را به بازو داشت و نخستین جام لیگ قهرمانان باشگاه را بالای سر برد.

گوندوغان یک بار در سال ۲۰۲۳ سیتی را به مقصد بارسلونا ترک کرده و سال بعد به اتحاد برگشته بود؛ اما دومین جدایی او این بار مسیر ترکیه را پیش پایش گذاشت.

برناردو سیلوا؛ از منچستر تا رئال مادرید

یکی از بزرگ‌ترین تغییرات تابستان ۲۰۲۶ جدایی برناردو سیلوا بود. قرارداد او با سیتی به پایان رسید و رئال مادرید در ۱۷ ژوئن رسماً اعلام کرد هافبک پرتغالی را با قراردادی دوساله تا سال ۲۰۲۸ به خدمت گرفته است. برناردو حتی در روزهای اخیر نخستین بازی دوستانه خود برای رئال را انجام داده است.

بنابراین برخلاف سال‌هایی که تقریباً در هر پنجره نام او کنار بارسلونا مطرح می‌شد، مقصد نهایی برناردو مادرید شد.

اما رودری هنوز بارسایی نشده است

بزرگ‌ترین اصلاح در فهرست اولیه مربوط به رودری است.

تا امروز یکشنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۵، انتقال رودری به بارسلونا قطعی نشده است. بارسلونا پیشنهادی حدود ۳۸.۵ تا ۴۰ میلیون پوند ارائه کرده اما منچسترسیتی آن را رد کرده و مبلغ پیشنهادی را بسیار پایین دانسته است. گزارش‌ها می‌گویند سیتی برای فروش ستاره اسپانیایی رقمی در محدوده ۶۰ میلیون پوند می‌خواهد.

صفحه رسمی منچسترسیتی نیز همچنان رودری را بازیکن تیم معرفی می‌کند و باشگاه در ژوئیه از او به عنوان «هافبک سیتی» یاد کرده بود.

بنابراین نوشتن «رودری → بارسلونا» در حال حاضر زودهنگام است. عبارت دقیق‌تر این است: «رودری؛ هدف جدی بارسلونا، اما انتقال هنوز نهایی نشده است.»

اگر این انتقال در هفته‌های آینده قطعی شود، یکی از نمادین‌ترین جدایی‌های تیم سه‌گانه اتفاق خواهد افتاد؛ چرا که رودری زننده گل قهرمانی استانبول بود.

گریلیش هم هنوز منچسترسیتی است

وضعیت جک گریلیش نیز مشابه است، هرچند احتمال جدایی‌اش جدی به نظر می‌رسد.

گریلیش فصل ۲۶-۲۰۲۵ را به صورت قرضی در اورتون گذراند و پس از بازگشت، در برنامه پیش‌فصل سیتی جایگاه روشنی پیدا نکرد. گزارش‌های اواخر ژوئیه می‌گویند او از اردوی پیش‌فصل کنار مانده و باشگاه‌هایی از جمله اتلتیکومادرید و الهلال به شرایطش توجه دارند.

با این حال او هنوز بازیکن منچسترسیتی است و قرارداد اصلی‌اش تا تابستان ۲۰۲۷ ادامه دارد. پس «در فهرست فروش» یا «در آستانه جدایی» توصیف محتاطانه‌تری از اعلام مقصد قطعی برای اوست.

پس واقعاً چند بازمانده وجود دارد؟

جواب امروز چهار نفر است:

ارلینگ هالند، روبن دیاس، رودری و جک گریلیش.

هالند قرارداد بلندمدتی تا سال ۲۰۳۴ با منچسترسیتی دارد و دیاس نیز در ۲۰۲۵ قراردادش را تا سال ۲۰۲۹ تمدید کرد. هر دو همچنان ستون‌های اصلی تیم جدید هستند.

رودری نیز هنوز بازیکن سیتی است، هرچند آینده‌اش به مذاکرات بارسلونا وابسته شده؛ گریلیش نیز تا زمان وقوع انتقال دائمی باید جزو بازماندگان رسمی محسوب شود.

بنابراین فقط اگر رودری و گریلیش نیز تا پایان بازار تابستانی جدا شوند، هالند و روبن دیاس به تنها بازماندگان ترکیب اصلی فینال ۲۰۲۳ تبدیل خواهند شد.

حتی گواردیولا هم دیگر نیست؛ پایان واقعی یک عصر

این تحول فقط به بازیکنان محدود نشده است. پپ گواردیولا نیز در پایان فصل ۲۶-۲۰۲۵ پس از یک دهه از منچسترسیتی جدا شد و باشگاه وارد دوران جدیدی با انزو مارسکا شده است.

به همین دلیل تغییر سیتی را دیگر نمی‌توان یک «ترمیم معمولی ترکیب» دانست. در فاصله کوتاهی، سرمربی تاریخی باشگاه، کاپیتان‌ها، دروازه‌بان شماره یک، هافبک‌های کلیدی و چند مدافع اصلی عصر سه‌گانه رفته‌اند.

سیتی ۲۰۲۶ عملاً تیم دیگری است.

جمع‌بندی؛ عکس استانبول حالا شبیه یک آلبوم خاطرات است

ترکیب منچسترسیتی در فینال تاریخی استانبول شامل ادرسون، آکه، دیاس، آکانجی، استونز، رودری، گوندوغان، دی‌بروینه، برناردو، گریلیش و هالند بود. سه سال بعد، هفت نفر به‌طور قطعی باشگاه را ترک کرده‌اند و چهار نفر هنوز تحت قرارداد سیتی هستند.

ادرسون و آکه در فنرباغچه‌اند؛ آکانجی و استونز در اینتر؛ دی‌بروینه به ناپولی رفته؛ گوندوغان گالاتاسرایی شده و برناردو سیلوا اکنون بازیکن رئال مادرید است.

اما رودری هنوز بارسایی نشده و گریلیش نیز هنوز فروخته نشده است. اگر هر دو پیش از بسته شدن پنجره تابستانی اتحاد را ترک کنند، آن وقت جمله‌ای که اکنون کمی زودهنگام است به واقعیت تبدیل می‌شود:

از ۱۱ مردی که نخستین لیگ قهرمانان تاریخ منچسترسیتی را فتح کردند، فقط ارلینگ هالند و روبن دیاس باقی خواهند ماند.

و شاید هیچ تصویری بهتر از همین آمار پایان یک دوران را نشان ندهد؛ جام هنوز در ویترین اتحاد است، اما تقریباً تمام کسانی که آن را به منچستر آوردند، دیگر آنجا نیستند.