شهریار مغانلو: بعداً می‌گویم چرا پرسپولیس نرفتم؛ پدرم گفت اگر برمی‌گردی، تراکتور را انتخاب کن!

انتقال مغانلو به تراکتور از چند هفته قبل رسمی شده است. این مهاجم ۳۱ ساله با قراردادی یک‌ساله به تیم تبریزی پیوست و پس از دوره دوساله حضور در اتحاد کلبا دوباره به لیگی برگشت که پیش از رفتن به امارات، دو فصل متوالی آقای گل آن شده بود.

چرا مغانلو تراکتور را انتخاب کرد؟ پای یک توصیه خانوادگی در میان است

جالب‌ترین بخش صحبت‌های مغانلو به دلیل انتخاب تراکتور مربوط می‌شود.

او می‌گوید از چند باشگاه مطرح پیشنهاد داشته، اما پدرش به او توصیه کرده در صورتی که قصد بازگشت به ایران دارد، تراکتور را انتخاب کند. خود مهاجم ملی‌پوش نیز می‌گوید از این تصمیم رضایت دارد و حالا می‌خواهد برای قهرمانی با تیم تبریزی تلاش کند.

این تصمیم از آن جهت جالب است که نام مغانلو طی سال‌های گذشته بارها کنار پرسپولیس قرار گرفت. حتی در تابستان ۲۰۲۵ گزارش‌هایی درباره تلاش مدیران پرسپولیس برای بازگرداندن او منتشر شد، اما قیمت رضایت‌نامه و تمایل کلبا به حفظ مهاجم ایرانی از موانع انتقال عنوان می‌شد. در زمستان گذشته نیز نام تراکتور، پرسپولیس و سپاهان همزمان به‌عنوان مشتریان احتمالی او مطرح بود.

بنابراین انتخاب تراکتور یک تصمیم ناگهانی پس از بازگشت از امارات نبود؛ این باشگاه مدت‌ها یکی از جدی‌ترین گزینه‌های مغانلو محسوب می‌شد.

«بعداً می‌گویم چرا پرسپولیس نرفتم»؛ شهریار چه چیزی را نگفت؟

مغانلو در مصاحبه تازه‌اش حاضر نشده جزئیات ناکامی انتقال به پرسپولیس را توضیح دهد.

او فقط گفته «یک‌سری اتفاقات» رخ داده که در آینده درباره آنها حرف خواهد زد. بنابراین هرگونه نتیجه‌گیری درباره اختلاف مالی، مشکل با مدیران پرسپولیس یا تصمیم فنی مربیان فعلاً گمانه‌زنی است.

با این حال سابقه نشان می‌دهد علاقه پرسپولیس به جذب او موضوعی صرفاً رسانه‌ای نبوده است. در اردیبهشت ۱۴۰۴ نیز گزارش شد یکی از اعضای کمیته فنی پرسپولیس برای بررسی امکان بازگشت مغانلو با او تماس گرفته است. چند ماه بعد هم تلاش تازه‌ای برای جذبش مطرح شد که به نتیجه نرسید.

مغانلو قبلاً در نیم‌فصل دوم لیگ بیستم به صورت قرضی برای پرسپولیس بازی کرده بود و دوران کوتاهش در جمع سرخ‌ها با هشت گل در همه رقابت‌ها به پایان رسید. سپس مسیرش به سپاهان رسید و در اصفهان به یکی از بهترین مهاجمان لیگ تبدیل شد.

به همین دلیل جمله تازه او احتمالاً دوباره این سؤال را میان هواداران پرسپولیس زنده می‌کند: چه اتفاقی افتاد که بازگشت شهریار هیچ‌وقت نهایی نشد؟

جدایی از کلبا؛ اختلاف مالی یا پایان طبیعی قرارداد؟

مغانلو دلیل جدایی خود از اتحاد کلبا را نرسیدن به توافق در مسائل مالی عنوان کرده است. این توضیح با وضعیت قراردادی او تناقض الزام‌آوری ندارد.

او در تابستان ۲۰۲۴ قراردادی دوساله با کلبا بسته بود؛ بنابراین قرارداد اولیه‌اش در تابستان ۲۰۲۶ به پایان می‌رسید. یک گزارش پس از انتقال به تراکتور نیز او را بازیکن آزاد پس از پایان قرارداد کلبا معرفی کرده است.

بنابراین روایت محتمل این است که مغانلو و کلبا برای ادامه همکاری یا قرارداد جدید روی مسائل مالی به توافق نرسیده‌اند و مهاجم ایرانی پس از پایان قرارداد راهی ایران شده است؛ نه اینکه الزاماً قرارداد بلندمدتی را یک‌طرفه فسخ کرده باشد.

رسانه رسمی تراکتور هنگام معرفی این مهاجم اعلام کرد او طی دوران حضورش در کلبا در ۵۱ مسابقه ۱۶ گل به ثمر رسانده است.

تراکتور چه مهاجمی خریده است؟

شهریار مغانلو پیش از رفتن به امارات یکی از مطمئن‌ترین گلزنان لیگ ایران بود.

او در فصل ۱۴۰۲-۱۴۰۱ با ۱۳ گل آقای گل لیگ برتر شد و فصل بعد با ۱۶ گل برای دومین سال متوالی این عنوان را تکرار کرد.

این سابقه توضیح می‌دهد چرا تراکتور برای بازگرداندن او به ایران علاقه جدی داشت.

مغانلو مهاجمی است که بازی در محوطه جریمه، نبردهای هوایی، حفظ توپ با پشت به دروازه و تمام‌کنندگی را در فوتبال ایران تجربه کرده و برخلاف مهاجم خارجی تازه‌وارد، برای سازگارشدن با فضای لیگ برتر به زمان زیادی احتیاج ندارد.

اما او خودش یک قدم جلوتر رفته و تراکتور را «مدعی اول قهرمانی» معرفی کرده است. این گزاره طبیعتاً ارزیابی شخصی بازیکن است و نه یک واقعیت قابل اندازه‌گیری؛ هرچند اضافه‌شدن مهاجمی با سابقه دو آقای گلی پیاپی قطعاً قدرت خط حمله تراکتور را افزایش می‌دهد.

روایت مغانلو از حذف ایران؛ حسرت اصلی همان نیوزیلند بود

بخش مهم دیگر مصاحبه به جام جهانی ۲۰۲۶ اختصاص داشت.

ایران مرحله گروهی را بدون شکست تمام کرد، اما حتی یک پیروزی نیز به دست نیاورد: تساوی ۲-۲ مقابل نیوزیلند، تساوی بدون گل برابر بلژیک و تساوی یک بر یک مقابل مصر. تیم ملی با سه امتیاز سوم گروه شد و در رقابت میان تیم‌های سوم نتوانست به دور حذفی برسد.

مغانلو معتقد است مهم‌ترین فرصت در همان مسابقه نخست از دست رفت.

ایران برابر نیوزیلند دو بار عقب افتاد و هر دو بار بازی را به تساوی کشاند، اما نتیجه ۲-۲ باعث شد تیم ملی از همان شروع مسابقات برای صعود تحت فشار قرار بگیرد. گزارش رسمی فیفا نیز تأیید می‌کند ایران در آن مسابقه دو مرتبه مجبور به جبران نتیجه شد.

نگاه مغانلو از این جهت قابل فهم است: برد مقابل نیوزیلند دو امتیاز بیشتر به ایران می‌داد و تیم را به پنج امتیاز می‌رساند؛ امتیازی که شرایط صعود را به‌طور بنیادی تغییر می‌داد.

تفکر «سه امتیاز برای صعود کافی است» چقدر درست بود؟

مغانلو همچنین گفته تیم ملی در مسابقه آخر برابر مصر با این تصور وارد زمین شد که شاید مجموع سه امتیاز برای صعود کافی باشد.

این تصور کاملاً بی‌پایه نبود؛ جام جهانی ۲۰۲۶ با ۴۸ تیم برگزار شد و علاوه بر تیم‌های اول و دوم، هشت تیم برتر سوم نیز به مرحله حذفی می‌رسیدند.

ایران با سه تساوی تا لحظات پایانی مرحله گروهی همچنان شانس داشت. طبق گزارش آسوشیتدپرس، حتی گل دیرهنگام الجزایر مقابل اتریش برای لحظاتی ایران را در موقعیت صعود قرار داد، اما گل تساوی اتریش در آخرین لحظات دوباره ایران را از جمع تیم‌های صعودکننده خارج کرد.

پس محاسبه سه امتیاز از نظر ریاضی ممکن بود؛ اما وابسته کردن صعود به نتایج گروه‌های دیگر، ریسک بزرگی بود.

همین موضوع به صحبت مغانلو درباره ذهنیت مسابقه مصر وزن بیشتری می‌دهد: اگر تیم ملی به جای محافظت از مساوی برای کسب برد ریسک بیشتری می‌کرد، سرنوشتش کمتر به نتایج سایر گروه‌ها وابسته می‌شد.

مغانلو در جام جهانی واقعاً چه عملکردی داشت؟

مغانلو خودش می‌گوید از عملکردش راضی بوده و کادر فنی نیز رضایت داشته است. این بخش را باید به‌عنوان ارزیابی شخصی بازیکن و مربیانش دید.

از نظر آماری، او در هر سه مسابقه ایران بازی کرد، مجموعاً ۸۷ دقیقه در زمین بود، یک بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و دو مسابقه را به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد؛ گل یا پاس گلی نیز ثبت نکرد.

در مسابقه مقابل بلژیک نیز از دقیقه ۷۸ وارد زمین شد.

بنابراین نمونه زمانی حضور او برای قضاوت درباره عملکردش چندان بزرگ نیست. ۸۷ دقیقه در سه مسابقه تقریباً معادل یک بازی کامل است و نمی‌توان تنها از صفر بودن آمار گل نتیجه گرفت که عملکردش ضعیف بوده؛ همان‌طور که رضایت خودش نیز به‌تنهایی اثبات‌کننده یک جام جهانی درخشان نیست.

معمای دعوت دقیقه آخری؛ چشمی مصدوم شد اما شهریار می‌گوید ماجرا بیشتر بود

شاید مرموزترین جمله مغانلو درباره نحوه دعوتش به تیم ملی باشد.

او می‌گوید بسیاری تصور می‌کنند به دلیل مصدومیت روزبه چشمی دعوت شده، اما «موضوع فراتر از این مسائل» بوده و درباره آن بعداً صحبت خواهد کرد.

آنچه از منابع عمومی می‌دانیم این است که ترتیب زمانی دقیقاً چنین بوده: روزبه چشمی در اردوی تیم ملی از ناحیه همسترینگ مصدوم شد و برای درمان اردو را ترک کرد؛ سپس مغانلو به فهرست گسترده تیم ملی اضافه شد. رویترز همان زمان نیز این دو اتفاق را در کنار هم گزارش کرد.

بنابراین ارتباط زمانی میان مصدومیت چشمی و دعوت مغانلو روشن است.

اما اینکه پشت تصمیم کادر فنی اتفاق یا مذاکره دیگری هم وجود داشته، همان بخشی است که مغانلو فعلاً توضیح نداده و سند مستقلی برای آن منتشر نشده است.

شهریار برگشته؛ دو راز هنوز باقی مانده است

بازگشت شهریار مغانلو برای تراکتور از نظر فنی خرید مهمی محسوب می‌شود: مهاجمی که دو بار پیاپی آقای گل لیگ ایران شده، دو فصل فوتبال امارات را تجربه کرده و حالا با سابقه حضور در جام جهانی به تبریز رسیده است.

اما مصاحبه تازه او بیش از خود انتقال، دو پرونده را باز گذاشته است.

اول اینکه چرا با وجود چندین تلاش و مذاکره، هیچ‌گاه دوباره پرسپولیسی نشد؟ دوم اینکه منظورش از «ماجرای فراتر» در دعوت ناگهانی به تیم ملی دقیقاً چیست؟

در مورد دعوت جام جهانی، داده‌های عمومی نشان می‌دهند مصدومیت چشمی درست پیش از اضافه‌شدن او به اردو اتفاق افتاده است. درباره پرسپولیس نیز سابقه چند دوره مذاکره وجود دارد، اما دلیل نهایی شکست انتقال هنوز از زبان خود مغانلو بیان نشده است.

فعلاً تنها تصمیم قطعی این داستان پیراهنی است که شهریار انتخاب کرده؛ او بعد از دو سال دوری به ایران برگشته، شماره ۷۰ تراکتور را پوشیده و از همین حالا تیم جدیدش را مدعی اول قهرمانی می‌داند. حالا نوبت زمین مسابقه است که نشان دهد بازگشت یکی از آخرین آقای گل‌های دو دوره متوالی لیگ، تراکتور را واقعاً به خط حمله‌ای قهرمان‌کننده رسانده یا نه.