استقلال یک سال بدون مدیرعامل؛ نصی عبداللهی نسخه متفاوت پیچید / «تاجرنیا بماند، رامین نباید می‌رفت»

استقلال در چند سال اخیر تقریباً به تغییر مستمر در سطح مدیریت عادت کرده است. مدیران مختلف آمده‌اند، بخشی از برنامه‌های خود را اجرا کرده‌اند و پیش از آنکه یک ساختار بلندمدت شکل بگیرد، جای خود را به نفر بعدی داده‌اند.

حالا این وضعیت به شکل دیگری ادامه پیدا کرده است؛ آبی‌ها تقریباً یک سال است که اساساً مدیرعامل دائمی ندارند.

علی نظری جویباری آخرین فردی بود که عنوان مدیرعامل استقلال را به‌صورت رسمی در اختیار داشت. او پس از شکست استقلال مقابل تراکتور در سوپرجام، ابتدا به‌صورت شفاهی استعفا کرد و سرانجام در ۲۲ مرداد ۱۴۰۴ کناره‌گیری‌اش مورد پذیرش قرار گرفت. از آن زمان علی تاجرنیا در کنار ریاست هیئت‌مدیره، سرپرستی مدیرعاملی باشگاه را نیز برعهده گرفته است.

یک «سرپرست موقت» که تقریباً یک سال ماند

آنچه قرار بود یک دوره موقت تا زمان انتخاب مدیرعامل باشد، اکنون تقریباً ۱۲ ماه طول کشیده است.

تاجرنیا در این مدت فقط یک چهره تشریفاتی در رأس باشگاه نبوده؛ براساس گزارش‌های منتشرشده، او در انتخاب سرمربی، نقل‌وانتقالات، تمدید قراردادها، ساختار اجرایی و پرونده‌های حقوقی استقلال نقش مستقیم داشته است. به بیان ساده، اگرچه عنوان او سرپرست مدیرعاملی است، بخش مهمی از وظایف یک مدیرعامل بالفعل را انجام داده است.

همین موضوع مبنای استدلال نصی عبداللهی است.

پیشکسوت استقلال می‌گوید دلیل این حجم از رفت‌وآمد مدیران را متوجه نمی‌شود و معتقد است وقتی مدیری عملکرد مناسبی دارد، باید فرصت ادامه کار داشته باشد. نسخه او برای پایان‌دادن به بلاتکلیفی نیز روشن است: علی تاجرنیا مدیرعامل شود.

اما هلدینگ برای مدیرعاملی استقلال گزینه دیگری دارد

نکته قابل توجه این است که پیشنهاد عبداللهی با آخرین خبرهای مدیریتی باشگاه کاملاً منطبق نیست.

گزارش تازه ورزش سه می‌گوید فرآیند انتخاب مدیرعامل جدید استقلال به مراحل پایانی رسیده و مصطفی متدین، مدیرعامل شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی، گزینه اصلی هلدینگ خلیج فارس برای این سمت است. متدین پیش از این نیز به ترکیب هیئت‌مدیره استقلال اضافه شده و در صورت تکمیل تشریفات، ممکن است مسئولیت اجرایی باشگاه را در اختیار بگیرد.

پیش از آن نیز نام‌هایی مانند فرشید سمیعی، محمد رجاییان، حجت کریمی، علی خطیر و مصطفی آجورلو در گمانه‌زنی‌ها مطرح شده بود؛ اما گزارش‌های جدید نشان می‌دهد مالک استقلال ترجیح می‌دهد مدیرعامل آینده را از درون مجموعه هلدینگ انتخاب کند.

در نتیجه استقلال در روزهای آینده احتمالاً با یک انتخاب مهم روبه‌روست: رسمی‌کردن ساختاری که با تاجرنیا تقریباً یک سال کار کرده یا واگذاری مدیریت اجرایی به چهره‌ای جدید.

انتقاد صریح عبداللهی از جدایی رامین رضاییان

مدیرعاملی تنها موضوع مورد انتقاد پیشکسوت استقلال نیست.

عبداللهی معتقد است باشگاه نباید اجازه می‌داد رامین رضاییان جدا شود. او تأکید کرده رضاییان بازیکنی تأثیرگذار است و استقلال حالا باید برای سمت راست بازیکنی در حد و اندازه او پیدا کند.

جدایی رامین روز ۱۴ مرداد رسماً اعلام شد. باشگاه استقلال در اطلاعیه خود عنوان کرد شرایط پیشنهادی برای ادامه همکاری مورد پذیرش بازیکن قرار نگرفته و با پایان مهلت تفاهم‌نامه طرفین، همکاری به پایان رسیده است.

جدایی بازیکنی در سطح رضاییان فقط از نظر نام و تجربه مهم نیست. آمار او در استقلال نیز نشان می‌دهد باشگاه بخشی از توان تهاجمی سمت راست خود را از دست داده است.

رضاییان در نخستین فصل حضورش برای استقلال در ۴۲ مسابقه رسمی ۱۳ گل زد و سه پاس گل ثبت کرد و همراه این تیم قهرمان جام حذفی شد. فصل بعد به‌صورت قرضی به فولاد رفت، دوباره به فرم مطلوب رسید و به تیم ملی بازگشت.

جام جهانی دلیل اصلی دفاع نصی از رامین

اشاره عبداللهی به جام جهانی نیز بی‌دلیل نیست.

رضاییان در نخستین مسابقه ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل نیوزیلند گل زد و در همان دیدار یک پاس گل نیز ثبت کرد. فیفا او را پس از آن مسابقه در میان چهره‌های برجسته آماری مرحله گروهی قرار داد.

ایران در آن مسابقه ۲ بر ۲ مساوی کرد، سپس برابر بلژیک به تساوی بدون گل رسید و در مسابقه آخر نیز با مصر یک بر یک مساوی کرد. سه تساوی برای صعود کافی نبود و مصر با نتیجه بازی آخر جواز حضور در مرحله حذفی را گرفت.

نکته عجیب برای ایران این بود که تیم قلعه‌نویی بدون شکست از جام جهانی کنار رفت؛ فیفا نیز پس از مسابقات به این موضوع اشاره کرد.

همین عملکرد مبنای بخش دیگری از صحبت‌های عبداللهی درباره سرمربی تیم ملی شده است.

دفاع تمام‌قد از قلعه‌نویی؛ «چه کسی بهتر از او داریم؟»

نصی عبداللهی برخلاف بخشی از منتقدان، عملکرد امیر قلعه‌نویی در جام جهانی را منفی ارزیابی نمی‌کند.

او معتقد است ایران بازی‌های خوبی انجام داد و بیش از هر چیز بدشانسی مانع صعود تاریخی شد. عبداللهی همچنین از کادر فنی قلعه‌نویی دفاع کرده و می‌گوید سرمربی تیم ملی آن‌قدر باتجربه است که دستیارانش را براساس نیاز خود انتخاب کند. از نگاه او، پرسش مهم برای منتقدان این است که در صورت کناررفتن قلعه‌نویی چه گزینه داخلی با رزومه قوی‌تری برای جایگزینی وجود دارد.

البته نقد عملکرد تیم ملی فقط به نتایج محدود نمی‌شود و کیفیت بازی، انتخاب بازیکنان، تصمیمات تاکتیکی و استفاده از فرصت‌ها نیز می‌تواند محل ارزیابی باشد. اما از منظر نتیجه خام، ایران واقعاً هر سه مسابقه خود را مساوی کرد و بدون شکست حذف شد.

مشکل اصلی استقلال فقط «اسم مدیرعامل» نیست

پرونده یک‌ساله مدیرعاملی استقلال را نمی‌توان فقط به تأخیر در صدور یک حکم تقلیل داد.

باشگاهی در اندازه استقلال باید ساختار تصمیم‌گیری مشخصی داشته باشد. مدیرعامل مسئول قراردادها، بودجه، امور حقوقی، ارتباط با مالک، مدیریت اجرایی و پاسخگویی درباره تصمیم‌های باشگاه است. طولانی‌شدن وضعیت سرپرستی می‌تواند مرز مسئولیت‌ها را مبهم کند؛ به‌ویژه زمانی که رئیس هیئت‌مدیره همزمان بخش زیادی از امور اجرایی را نیز پیش می‌برد.

از سوی دیگر، تغییر مدیر درست در آستانه آغاز فصل نیز بدون ریسک نیست. مدیرعامل جدید باید خیلی سریع با قراردادهای بازیکنان، پرونده‌های حقوقی، بودجه، نقل‌وانتقالات و خواسته‌های کادر فنی هماهنگ شود.

به همین دلیل استدلال عبداللهی مبنی بر حفظ تاجرنیا از منظر «ثبات مدیریتی» قابل فهم است، حتی اگر مالک باشگاه در نهایت گزینه دیگری را انتخاب کند.

استقلال در آستانه یک تصمیم بزرگ

استقلال حالا دو پرونده مهم را همزمان مقابل خود دارد.

در زمین، باید جای خالی رامین رضاییان را مدیریت کند؛ بازیکنی که جدایی‌اش تنها چند روز قبل قطعی شده و تجربه و کیفیتش در جام جهانی نیز دوباره مورد توجه قرار گرفته است.

خارج از زمین نیز باید پس از نزدیک به یک سال تکلیف مدیرعامل دائمی باشگاه را مشخص کند.

نصی عبداللهی تکلیف خودش را روشن کرده است: رامین باید می‌ماند و تاجرنیا باید مدیرعامل شود. اما مدیران هلدینگ ظاهراً درباره بخش دوم سناریوی متفاوتی در ذهن دارند و مصطفی متدین اکنون جدی‌ترین گزینه معرفی‌شده برای صندلی مدیریت استقلال است.

برای باشگاهی که در سال‌های گذشته بیش از اندازه با تغییر مدیر، مربی و ساختار اجرایی مواجه بوده، شاید مسئله اصلی حتی نام مدیرعامل بعدی هم نباشد. مهم‌تر این است که فرد انتخاب‌شده اختیار، برنامه و زمان کافی برای ساختن ثباتی داشته باشد که استقلال مدت‌هاست از آن محروم بوده است.