پایان سریال دانیال ایری و پرسپولیس؛ نساجی به انتقال ۷۰ میلیاردیاش «نه» گفت
داستان ایری نمونه کاملی از بازار نقلوانتقالات فوتبال ایران در تابستان امسال بود؛ بازاری که در آن فاصله میان «توافق»، «انتقال قطعی» و امضای واقعی قرارداد گاهی بسیار بیشتر از چیزی است که تیترها نشان میدهند.
ساعت ۰۰:۳۵ بامداد دوشنبه، ورزش سه گزارش کرد پرسپولیس با دانیال ایری به توافق نهایی رسیده و تنها صدور رضایتنامه نساجی باقی مانده است. در همان گزارش حتی پیشبینی شده بود ظرف ۴۸ ساعت آینده خبر رسمی انتقال منتشر شود.
اما کمتر از هشت ساعت بعد، همان رسانه خبر دیگری منتشر کرد: «فروش ایری به پرسپولیس منتفی شد.»
طبق این گزارش، نساجی شب گذشته تصمیم گرفته ایری را حفظ کند و باشگاه دیگر قصد ورود به مذاکره تازه برای فروش مدافع جوانش را ندارد.
همین فاصله چندساعته میان دو خبر، تقریباً تمام داستان این انتقال را خلاصه میکند؛ پروندهای که در آن بارها پایان ماجرا اعلام شد و هر بار دوباره از نقطه دیگری شروع شد.
ماجرای ۷۰ میلیارد تومان؛ نساجی برای ایری چقدر هزینه کرد؟
یکی از مهمترین دلایل مقاومت نساجی را باید در هزینهای جستوجو کرد که این باشگاه برای در اختیار گرفتن ایری متحمل شده است.
جواد محمدی، مدیرعامل ذوبآهن، اخیراً اعلام کرد درآمد این باشگاه از انتقال دانیال ایری به نساجی ۷۰ میلیارد تومان بوده است. نکته جالبتر شیوه پرداخت این رقم است؛ براساس توضیح مدیرعامل ذوبآهن، ۴۰ میلیارد تومان به باشگاه پرداخت شده و ۳۰ میلیارد تومان دیگر قرار است در قالب بلیت پرواز شرکت هواپیمایی وارش در طول فصل در اختیار ذوبآهن قرار گیرد.
بنابراین نساجی با بازیکنی مواجه بود که هنوز فصل جدید را با این تیم آغاز نکرده اما برای در اختیار گرفتن حقوق ورزشی او هزینه قابل توجهی انجام شده بود.
از این منظر، فروش فوری ایری فقط زمانی برای قائمشهریها منطقی بود که پیشنهاد پرسپولیس از نظر اقتصادی به اندازهای جذاب باشد که هم هزینه قبلی را پوشش دهد و هم از دست دادن یک مدافع آیندهدار را توجیه کند.
برخی گزارشها در مقاطعی از درخواستهایی تا حوالی یک میلیون دلار برای رضایتنامه صحبت کردند، اما این رقم از سوی باشگاه نساجی بهعنوان عدد رسمی قرارداد یا مطالبه قطعی تأیید نشده است. گزارش نهایی ورزش سه نیز آن را بهعنوان عددی مطرحشده در فضای مذاکرات توصیف کرده است.
گره عجیب «انتقال پل» چه بود؟
پول تنها مانع این انتقال نبود.
پرسپولیس از ابتدا درباره وضعیت حقوقی انتقال ایری نگرانی داشت؛ زیرا بازیکن در فاصله کوتاهی میان چند وضعیت باشگاهی قرار گرفته بود و موضوع مقررات موسوم به Bridge Transfer یا انتقال پل مطرح شد.
باشگاه پرسپولیس حتی برای بار دوم از فیفا استعلام گرفت تا مطمئن شود جذب ایری میتواند بدون ایجاد ریسک حقوقی انجام شود. خبرگزاری آنا در ۱۰ مرداد گزارش کرد نگرانی سرخپوشان دقیقاً به انتقالهای متوالی و احتمال شمول مقررات «انتقال پل» مربوط بوده است.
این نگرانی بیدلیل نیست. فیفا از سال ۲۰۲۰ مقررات مشخصی درباره Bridge Transfer در ماده ۵bis مقررات وضعیت و انتقال بازیکنان دارد و حتی در سال ۲۰۲۱ پاریس FC و آنژه فرانسه را به دلیل نقض همین مقررات جریمه و با محرومیت نقلوانتقالاتی مواجه کرد. هدف مقررات جلوگیری از انتقالهایی است که باشگاه واسطه در آنها عملاً برای دور زدن قواعد فوتبال استفاده میشود، نه برای استفاده واقعی ورزشی از بازیکن.
در پرونده ایری، ورزش سه بامداد دوشنبه گزارش کرد پرسپولیس استعلامهای لازم را دریافت کرده و از نگاه این باشگاه، مانع قانونی برطرف شده است. با این حال متن پاسخ رسمی فیفا بهصورت عمومی منتشر نشده؛ بنابراین دقیقتر است بگوییم پرسپولیس پس از استعلام، انتقال را از نظر حقوقی قابل انجام میدانست، نه اینکه جزئیات یک حکم عمومی از سوی فیفا منتشر شده باشد.
بازیکنی که خودش هم از این داستان خسته شد
پرونده زمانی از یک جنگ نقلوانتقالاتی میان باشگاهها فراتر رفت که خود دانیال ایری و کسری طاهری واکنش نشان دادند.
این دو بازیکن جوان در پنجم مرداد یک متن مشترک منتشر کردند و گفتند درست مانند هواداران در ابهام و بلاتکلیفی قرار گرفتهاند. آنها تأکید کردند اخبار متناقضی میشنوند، اتفاق رسمی و قطعی به آنها اعلام نشده و نزدیک شدن شروع مسابقات، این شرایط را برایشان دشوارتر کرده است.
این واکنش نکتهای را یادآوری کرد که معمولاً در هیجان بازار نقلوانتقالات فراموش میشود.
برای هوادار، خبر «ایری پرسپولیسی شد» یا «انتقال منتفی شد» شاید فقط یک تیتر باشد؛ اما برای خود بازیکن یعنی مشخص نبودن محل تمرین، تیم فصل آینده، برنامه تاکتیکی، شرایط قرارداد و حتی محل زندگی.
ایری و طاهری صراحتاً نوشتند که زمان آمادهسازی فصل در حال از دست رفتن است و تنها خواستهشان روشن شدن سریع و رسمی وضعیت بوده است.
حالا حداقل برای ایری این بلاتکلیفی تمام شده است.
چرا پرسپولیس تا این اندازه دانیال ایری را میخواست؟
دلیل علاقه سرخپوشان فقط نیاز کوتاهمدت خط دفاع نبود.
ایری در ۲۲ سالگی در زمره مدافعان جوان مورد توجه فوتبال ایران قرار گرفته و پیش از این سابقه حضور در تیمهای جوانان و امید را داشته است. او فصل گذشته نیز بهصورت قرضی برای ملوان بازی کرد و در اردوی تیم ملی بزرگسالان پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشت.
پرسپولیس نیز تابستان امسال سیاست جذب چند بازیکن جوان را دنبال کرده است. گزارش تازه ورزش سه نام محمدمهدی زارع، پوریا شهرآبادی، امیرحسین طاهری، کوروش اژدهاکش و چند بازیکن جوان دیگر را در میان خریدهای این پروژه قرار داده و ایری میتوانست یکی دیگر از قطعات همین برنامه باشد.
از منظر فنی هم جذب یک مدافع میانی جوان در کنار بازیکنانی باتجربهتر، میتوانست هم عمق ترکیب را افزایش دهد و هم یک سرمایه چندساله برای باشگاه ایجاد کند.
اما این بار برنامه بلندمدت پرسپولیس به دیوار رضایتنامه نساجی برخورد کرد.
نساجی چرا در آخرین لحظه عقب نشست؟
باشگاه قائمشهری پیش از این هم موضع مشابهی گرفته بود. در ۱۱ ژوئیه، مدیران نساجی صراحتاً گفته بودند قصد فروش ایری را ندارند، هرچند مذاکرات بعداً دوباره از سر گرفته شد.
از دید نساجی، حفظ ایری چند منطق مشخص دارد: باشگاه برای جذب او هزینه سنگینی انجام داده، زمان اندکی تا آغاز مسابقات باقی مانده و یافتن جانشین مناسب برای یک مدافع جوان در این مقطع ساده نیست.
نساجی روز ۲۳ مرداد فصل جدید لیگ را مقابل گلگهر آغاز میکند و بعد از آن در هفته دوم میزبان استقلال خواهد بود. بنابراین ادامه کشدار شدن مذاکرات میتوانست آمادهسازی خود نساجی را نیز مختل کند.
تصمیم «فروشی نیست» عملاً به کادر فنی اجازه میدهد پرونده را ببندد و بازیکن را دوباره بهعنوان بخشی قطعی از تیم در نظر بگیرد.
بزرگترین بازنده این سریال چه کسی بود؟
پرسپولیس یک گزینه نقلوانتقالاتی را از دست داده و نساجی بازیکنش را حفظ کرده است؛ اما شاید اصلیترین هزینه این داستان را خود بازیکن پرداخت کرده باشد.
ایری چند هفته به جای آنکه فقط روی آمادهسازی بدنی و تاکتیکی تمرکز کند، سوژه روزانه اخبار انتقال بود. یک روز گفته شد توافق نهایی انجام شده، روز دیگر انتقال منتفی شد، سپس بحث فیفا و قانون پل مطرح شد و دوباره مذاکرات به مرحله پایانی رسید.
این همان وضعیتی بود که خودش آن را «خستهکننده و آزاردهنده» توصیف کرده بود.
حالا مهمترین اتفاق برای مدافع جوان نه پرسپولیس و نه رقم رضایتنامه، بلکه بازگشت تمرکز است.
جمعبندی؛ پایان «هزار و یک شب» نقلوانتقالات؟
تا صبح دوشنبه ۱۹ مرداد، آخرین موضع منتشرشده روشن است: نساجی دانیال ایری را نمیفروشد و انتقال او به پرسپولیس منتفی شده است.
این پایان برای پروندهای رقم خورد که همه عناصر یک سریال نقلوانتقالاتی را داشت؛ انتقال ۷۰ میلیارد تومانی از ذوبآهن، پیشنهاد پرسپولیس، استعلام از فیفا، نگرانی درباره قانون انتقال پل، درخواست سنگین رضایتنامه، خبرهای متعدد توافق و تکذیب و در نهایت اعتراض خود بازیکن به بلاتکلیفی.
نکته جالب اینکه فقط چند ساعت پیش از اعلام تصمیم نهایی نساجی، ایری «یک قدم تا پرسپولیس» توصیف میشد. همین اتفاق شاید بهترین درس این پرونده باشد: در بازار نقلوانتقالات، توافق با بازیکن تا زمانی که باشگاه صاحب قرارداد رضایتنامه را امضا نکرده باشد، پایان انتقال نیست.
پرسپولیس حالا باید برای تقویت دفاع سراغ گزینه دیگری برود و نساجی نیز مدافعی را حفظ کرده که برای جذبش سرمایه قابل توجهی پرداخت کرده است.
برای دانیال ایری اما مهمترین خبر شاید سادهتر باشد: بعد از هفتهها «میرود یا میماند»، بالاخره میداند قرار است کجا فوتبال بازی کند؛ پایان یک تابستان پرماجرا و شروع فصلی که حالا باید نشان دهد چرا نساجی حاضر نشد او را بفروشد.