خداحافظی احساسی پورعلی‌گنجی با پرسپولیس؛ شماره ۸ سرخ‌ها رفت و دوباره آسیایی شد

مقصد جدید او نیز از همین حالا اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. پاختاکور سه‌شنبه شب با نتیجه ۳ بر صفر الحسین اردن را شکست داد و به مرحله لیگ نخبگان آسیا ۲۰۲۷-۲۰۲۶ رسید. پورعلی‌گنجی هنوز برای تیم جدیدش به میدان نرفته بود، اما انتقال او عملاً به این معناست که مدافع باتجربه ایرانی پس از جدایی از پرسپولیس، دوباره فرصت حضور در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی آسیا را خواهد داشت.

پورعلی‌گنجی در پیام آخرش چه گفت؟

مدافع ۳۴ ساله در پیام خداحافظی خود تأکید کرد پوشیدن پیراهن پرسپولیس یکی از آرزوهای دوران کودکی و نوجوانی‌اش بوده و این باشگاه برای او چیزی فراتر از فوتبال محسوب می‌شود. او نوشت زمانی که تجربه بازی و کسب افتخارات در فوتبال خارج از ایران را داشت، همچنان آرزو می‌کرد پیشنهاد پرسپولیس به دستش برسد.

پورعلی‌گنجی همچنین تصریح کرد پرسپولیس را «سکوی پرتاب» نمی‌دانسته و هدفش این بوده که بخشی از تاریخ باشگاه شود. او از قهرمانی‌ها، پیروزی در دربی‌ها و فضای سکوهای سرخ به‌عنوان خاطراتی ماندگار یاد کرد و در پایان از هواداران بابت کاستی‌های احتمالی عذر خواست و ابراز امیدواری کرد روزی دوباره برای هدفی مشترک کنار آنها قرار بگیرد.

این لحن اهمیت دارد؛ چون برخلاف برخی جدایی‌های پرتنش تابستان پرسپولیس، پیام پورعلی‌گنجی فاقد اعتراض مستقیم به مدیران یا کادر فنی است. او ترجیح داده پایان همکاری را بیشتر از زاویه رابطه خود با باشگاه و هواداران روایت کند.

چهار سال پرسپولیس؛ ۸۰ بازی و چهار جام

باشگاه پرسپولیس هنگام اعلام جدایی پورعلی‌گنجی، کارنامه او را با ۸۰ مسابقه رسمی و چهار قهرمانی ثبت کرد: دو قهرمانی لیگ برتر، یک قهرمانی جام حذفی و یک قهرمانی سوپرجام. منابع آماری نیز برای این ۸۰ مسابقه دو گل و سه پاس گل ثبت کرده‌اند.

او تابستان ۲۰۲۲ به پرسپولیس پیوست و در دو فصل نخست حضورش عضو تیمی بود که ابتدا سه‌گانه داخلی لیگ، جام حذفی و سوپرجام را کامل کرد و فصل بعد نیز دوباره قهرمان لیگ شد. به همین دلیل، هرچند دو فصل پایانی حضورش با فرازونشیب بیشتری همراه بود، از نظر تعداد جام دوران او را نمی‌توان دوره‌ای ناموفق دانست.

این همان بخش از دوران پرسپولیسی پورعلی‌گنجی است که در پیام خداحافظی نیز برجسته شده؛ قهرمانی‌ها و بردهای حساس برای بازیکنی که پیش از آمدن به تهران سال‌ها فوتبال باشگاهی خارج از ایران را تجربه کرده بود، مهم‌ترین میراث چهار سال حضور در جمع سرخ‌ها شده است.

مصدومیتی که مسیر حضورش را تغییر داد

کارنامه پورعلی‌گنجی در پرسپولیس بدون اشاره به مصدومیت شدید زانو کامل نمی‌شود. او مهر ۱۴۰۲ در جریان مسابقه تیم ملی ایران مقابل قطر از ناحیه زانو آسیب دید و بررسی‌های پزشکی شدت مصدومیت او را تأیید کردند. این اتفاق مدت زیادی او را از میادین دور نگه داشت و عملاً روندی را که در ماه‌های ابتدایی حضورش در پرسپولیس داشت، متوقف کرد.

اتفاقاً پورعلی‌گنجی پیش از آن نیز سابقه پارگی رباط صلیبی در سال ۲۰۲۱ و هنگام حضور در شنژن چین را داشت. بنابراین بازگشت و ادامه فوتبال در سطح اول ایران بعد از دو آسیب جدی زانو، بخش مهمی از داستان حرفه‌ای اوست.

همین وقفه‌ها باعث شد تعداد بازی‌های او در چهار فصل حضور در پرسپولیس کمتر از چیزی باشد که هنگام عقد قرارداد اولیه انتظار می‌رفت؛ بااین‌حال او توانست تا آخرین فصل حضورش دوباره در ترکیب قرار بگیرد.

چرا با وجود یک سال قرارداد از پرسپولیس جدا شد؟

این نکته در خبر اولیه کاملاً درست است: پورعلی‌گنجی هنگام جدایی بازیکن آزاد نبود. قرارداد او در خرداد ۱۴۰۴ برای دو فصل تمدید شده بود و تا پایان فصل ۱۴۰۶ اعتبار داشت. در نتیجه هنگام جدایی در تابستان ۱۴۰۵ هنوز یک فصل از قرارداد باقی مانده بود.

پس از حضور مهدی تارتار در پرسپولیس، نام پورعلی‌گنجی در کنار چند بازیکن باتجربه دیگر در فهرست خروجی مطرح شد. گزارش‌های تیرماه نشان می‌داد تارتار تمایلی به ادامه همکاری با او ندارد و این تصمیم در چارچوب تغییرات گسترده و حرکت به سمت جوان‌تر کردن ترکیب گرفته شده است.

باشگاه نهایتاً دوم مرداد پایان همکاری با پورعلی‌گنجی را رسمی کرد و قرارداد باقی‌مانده با توافق طرفین فسخ شد. بنابراین پاختاکور نیز هنگام معرفی این بازیکن، او را بازیکن آزاد معرفی کرد.

با این حال درباره اینکه جدایی او صرفاً یک تصمیم «فنی» بوده، بهتر است محتاط بود. در هفته‌های اخیر صحبت‌هایی از کادر پرسپولیس درباره تغییر نسل و مجموعه‌ای از ملاحظات در جدایی نفرات باتجربه مطرح شده است؛ در نتیجه دقیق‌تر است که خروج پورعلی‌گنجی را بخشی از سیاست تازه باشگاه و کادر فنی بدانیم، نه اینکه یک علت منفرد و قطعی برای آن تعیین کنیم.

الطلبه منتفی شد؛ پاختاکور مقصد نهایی

بعد از جدایی از پرسپولیس ابتدا نام الطلبه عراق به‌عنوان مقصد جدی پورعلی‌گنجی مطرح شد. حتی گزارش‌هایی وجود داشت که او برای همکاری دوباره با علیرضا منصوریان به توافق رسیده است.

اما این انتقال نهایی نشد و در نهایت پاختاکور در ۱۹ مرداد جذب رسمی مدافع ایرانی را اعلام کرد. باشگاه ازبکستان در معرفی او نوشت قرارداد تا پایان سال ۲۰۲۶ اعتبار دارد و از تجربه نزدیک به ۳۰۰ مسابقه باشگاهی و حضور او در فوتبال ایران، چین، قطر و بلژیک یاد کرد.

این یعنی قرارداد فعلی پورعلی‌گنجی با پاختاکور کوتاه‌مدت است و چند ماه پایانی سال را پوشش می‌دهد؛ دوره‌ای که برای خود بازیکن می‌تواند فرصتی باشد تا دوباره توانایی‌اش را در سطح بین‌المللی نشان دهد.

یک اتفاق مهم درست یک روز بعد از انتقال

زمان انتقال پورعلی‌گنجی برای پاختاکور بسیار حساس بود. تیم ازبکستان سه‌شنبه شب در مرحله مقدماتی لیگ نخبگان آسیا مقابل الحسین اردن قرار گرفت و با دو گل دوستونبک خامداموف و گل بشار رسن، بازیکن عراقی و سابق پرسپولیس، سه بر صفر برنده شد. AFC رسماً تأیید کرده که پاختاکور با این پیروزی به مرحله لیگ مسابقات ۲۰۲۷-۲۰۲۶ صعود کرده و برای بیستمین بار در بالاترین رقابت باشگاهی قاره حاضر خواهد بود.

پورعلی‌گنجی که تازه به تاشکند رسیده بود در این مسابقه بازی نکرد. با این حال نتیجه امشب ارزش انتقال او را بیشتر می‌کند: مقصد جدید مدافع ایرانی تنها یک تیم لیگ ازبکستان نیست؛ تیمی است که از همین حالا حضورش در لیگ نخبگان آسیا قطعی شده است.

جالب‌تر اینکه بشار رسن، دیگر بازیکن سابق پرسپولیس، یکی از گل‌های صعود را به ثمر رساند. بنابراین احتمالاً پاختاکور در فصل پیش رو دو چهره آشنا برای هواداران سرخ ایرانی خواهد داشت.

این انتقال برای پورعلی‌گنجی چه معنایی دارد؟

پورعلی‌گنجی در ۳۴ سالگی وارد مرحله‌ای از دوران حرفه‌ای شده که استمرار بازی مهم‌تر از یک قرارداد بلندمدت است. پاختاکور از او به‌عنوان بازیکنی باتجربه برای تقویت خط دفاع استفاده کرده و سابقه ۵۴ بازی ملی و حضور در دو جام جهانی نیز بخشی از دلایل اعتبار این خرید است.

از سوی دیگر، او با فضای فوتبال خارج از ایران غریبه نیست. پیش از پرسپولیس برای تیانجین و شنژن در چین، السد و العربی قطر و یوپن بلژیک بازی کرده بود. انتقال به ازبکستان در واقع بازگشت او به مسیر لژیونری پس از چهار سال حضور در لیگ ایران است.

حضور پاختاکور در لیگ نخبگان نیز می‌تواند برای مدافعی با تجربه آسیایی، انگیزه‌ای مهم باشد؛ به‌خصوص پس از جدایی‌ای که برخلاف پایان طبیعی قرارداد، با قرارگرفتن در فهرست خروج اتفاق افتاد.

جمع‌بندی؛ خداحافظی بدون گلایه از یک رؤیای چهارساله

داستان مرتضی پورعلی‌گنجی و پرسپولیس تابستان ۱۴۰۱ با تحقق یک آرزوی قدیمی آغاز شد و چهار سال بعد با ۸۰ مسابقه، دو قهرمانی لیگ، یک جام حذفی و یک سوپرجام به پایان رسید. او حتی یک سال دیگر قرارداد داشت، اما تغییر سیاست پرسپولیس در دوره مهدی تارتار باعث شد طرفین پیش از موعد از یکدیگر جدا شوند.

پیام آخر پورعلی‌گنجی نیز بیش از آنکه درباره نحوه جدایی باشد، درباره خاطرات حضورش است. او پرسپولیس را تحقق رویای نوجوانی خود توصیف کرده و از هواداران خواسته کاستی‌هایش را ببخشند؛ بدون آنکه در متن خداحافظی وارد جدال با مدیران یا کادر فنی شود.

حالا صفحه بعدی در تاشکند نوشته خواهد شد. پاختاکور او را تا پایان سال ۲۰۲۶ جذب کرده و تنها یک روز پس از رسمی‌شدن انتقال، با برد ۳ بر صفر مقابل الحسین اردن جواز حضور در لیگ نخبگان آسیا را گرفته است.

بنابراین جدایی شماره ۸ از پرسپولیس به معنای پایان حضورش در سطح اول فوتبال قاره نیست. پورعلی‌گنجی از ارتش سرخ تهران خداحافظی کرده، اما مقصد بعدی‌اش هم تیمی است که در فصل جدید آسیا برای بزرگ‌ترین جام باشگاهی قاره رقابت خواهد کرد.