هشدار جدی هیأت فوتبال تهران به منتقدان؛ پرونده حقوقی تشکیل شد / ماجرای انتصابهای جنجالی چیست؟
هیأت فوتبال استان تهران به حاشیههای تازه درباره نحوه انتصاب مسئولان کمیتهها و دپارتمانهای خود واکنش نشان داد و ضمن رد ادعاهای مطرحشده در فضای مجازی، اعلام کرد تمام مسئولان براساس مصوبات هیأترئیسه، آییننامهها، دستورالعملها و اساسنامه در سمتهای خود فعالیت میکنند. این نهاد همچنین از ورود بخش حقوقی، مستندسازی مطالب منتشرشده و حتی تشکیل پرونده خبر داده است. با این حال بیانیه منتشرشده نام افراد یا انتصابهایی را که مورد اعتراض قرار گرفتهاند مشخص نمیکند و اسناد مربوط به هر انتصاب نیز همراه اطلاعیه منتشر نشده است؛ موضوعی که باعث میشود دعوای تازه فوتبال تهران بیش از هر چیز به مسئله شفافیت، مستندسازی و مرز میان نقد مدیریتی و اتهامزنی گره بخورد.
۱۵:۴۳ - ۲۱ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
هیأت فوتبال استان تهران امروز یکی از صریحترین بیانیههای ماههای اخیر خود را منتشر کرد.
موضوع این بار مسابقات، داوری یا ورزشگاه نبود؛ بلکه ساختار مدیریتی خود هیأت و انتصاب مسئولان کمیتهها و دپارتمانها در مرکز ماجرا قرار داشت.
روابط عمومی هیأت اعلام کرده مطالبی در فضای مجازی درباره نحوه بهکارگیری برخی مدیران منتشر شده که از نگاه این نهاد «نادرست و مغرضانه» است. در مقابل، هیأت تأکید کرده تمام مسئولان کمیتهها و دپارتمانها مطابق مصوبات هیأترئیسه، آییننامهها، دستورالعملها و اساسنامه فعالیت میکنند و بهکارگیری آنها با قوانین مغایرت ندارد.
اما بیانیه در همین نقطه متوقف نشده است.
از تکذیب تا تشکیل پرونده؛ لحن متفاوت هیأت فوتبال تهران
مهمترین بخش اطلاعیه شاید نه دفاع از انتصابها، بلکه هشدار حقوقی پایان آن باشد.
هیأت فوتبال تهران اعلام کرده انتشار مطالبی که آن را خلاف واقع، اتهامزنی یا فضاسازی علیه منصوبان خود میداند از طریق واحد حقوقی و وکلا پیگیری خواهد شد. همچنین بنا بر دستور سید میرشاد ماجدی، رئیس هیأت، فضای مجازی در حال رصد و موارد موردنظر در حال مستندسازی است و طبق متن رسمی، در همین زمینه پروندههایی نیز تشکیل شده است.
این ادبیات نشان میدهد مدیران هیأت دیگر موضوع را صرفاً یک جدل رسانهای نمیبینند و قصد دارند آن را وارد مسیر حقوقی کنند.
در متن همچنین آمده که هیأت اجازه نخواهد داد انتشار «اطلاعات نادرست» فضای فوتبال پایتخت را ملتهب یا مسیر توسعه را مختل کند.
اصل حاشیه چیست؟
اطلاعیه رسمی بهصورت دقیق توضیح نمیدهد کدام انتصاب یا کدام مدیر مورد اعتراض قرار گرفته است.
حتی نام رسانه، حساب کاربری یا فردی که ادعاهای موردنظر هیأت را مطرح کرده نیز در متن دیده نمیشود. آنچه مشخص است، محور انتقادها به نحوه بهکارگیری مسئولان کمیتهها و دپارتمانها مربوط بوده و هیأت در پاسخ، قانونیبودن ساختار انتصابات را مورد تأکید قرار داده است.
همین نکته باعث میشود نتوان صرفاً براساس بیانیه درباره جزئیات اختلاف قضاوت کرد.
برای ارزیابی دقیقتر هر ادعا باید مشخص باشد کدام مسئول، براساس چه حکمی، در چه تاریخی، با تصویب کدام مرجع و براساس کدام ماده اساسنامه منصوب شده است.
بیانیه فعلی این جزئیات را ارائه نمیکند.
اساسنامهای که هیأت تهران به آن استناد کرده چیست؟
هیأت فوتبال تهران در دفاع از انتصابها بهطور ویژه بر «اساسنامه» تأکید کرده است.
سایت رسمی این نهاد، اساسنامه هیأتهای فوتبال استانی مصوب ۲۸ اسفند ۱۴۰۱ را بهعنوان اساسنامه مورد استفاده منتشر کرده است.
این اساسنامه پس از تصویب هیأترئیسه فدراسیون فوتبال از ۲۸ اسفند ۱۴۰۱ اجرایی شد. هنگام تصویب آن، مسئول کمیته امور استانهای فدراسیون اعلام کرده بود هدف از تدوین نسخه جدید، استانداردسازی ساختار تشکیلاتی هیأتهای استانی بوده و متن پس از حدود یک سال بررسی و چندین جلسه کارشناسی نهایی شده است.
بنابراین اینکه هیأت فوتبال تهران انتصاب مدیران خود را به مصوبات هیأترئیسه و اساسنامه استانی مرتبط میداند، از منظر ساختار سازمانی قابل فهم است.
اما یک تفاوت مهم وجود دارد.
وجود اساسنامه بهتنهایی قانونیبودن هر انتصاب مشخص را اثبات نمیکند؛ برای آن باید فرآیند همان انتصاب و مستندات مربوط به آن نیز با ضوابط تطبیق داده شود.
چرا انتشار اسناد میتواند حاشیه را سریعتر تمام کند؟
از منظر مدیریت رسانهای، هیأت فوتبال تهران اکنون دو مسیر در اختیار دارد.
مسیر نخست همان چیزی است که در اطلاعیه دیده میشود: تکذیب، هشدار و پیگیری حقوقی.
مسیر دوم میتواند انتشار مستندات باشد.
اگر برای هر انتصاب مورد بحث مصوبه روشن هیأترئیسه، حکم، تاریخ شروع مسئولیت و مستند اساسنامهای وجود دارد، انتشار عمومی همین اطلاعات میتواند بخش زیادی از بحث را از حالت «ادعا در برابر تکذیب» خارج کند.
در حال حاضر، مخاطب بیرونی فقط دو گزاره میبیند: برخی منتقدان درباره نحوه انتصابها پرسش یا ادعا مطرح کردهاند و هیأت نیز میگوید همه انتصابها کاملاً قانونی است.
بدون جزئیات بیشتر، بررسی مستقل این دو روایت دشوار است.
ماجدی در چه موقعیتی این دستور را صادر کرده است؟
سید میرشاد ماجدی اکنون رئیس منتخب هیأت فوتبال استان تهران است.
او در مجمع انتخاباتی چهارم اسفند ۱۴۰۳ با ۳۱ رأی در مقابل ۲۰ رأی مجید کیومرثی برای یک دوره چهار ساله دیگر ریاست هیأت را به دست آورد. در همان مجمع نمایندگان باشگاهها، بازیکنان، مربیان، هیأتهای حوزهای و مسئولان فدراسیون فوتبال حضور داشتند.
ماجدی پیش از این نیز از مهر ۱۴۰۲ ریاست هیأت را در اختیار داشت و انتخابات ۱۴۰۳ موقعیت او را برای یک دوره کامل جدید تثبیت کرد.
به همین دلیل، دستور فعلی برای رصد فضای مجازی و پیگیری حقوقی را باید موضع رسمی بالاترین مقام اجرایی هیأت تهران دانست، نه صرفاً واکنش بخش روابط عمومی.
هیأت فوتبال تهران ساختار گستردهای دارد
اهمیت این اختلاف زمانی روشنتر میشود که جایگاه هیأت تهران را در فوتبال پایه و آماتور پایتخت در نظر بگیریم.
وبسایت رسمی هیأت از فعالیت کمیتهها و بخشهای متعددی در زمینه داوری، مسابقات، انضباطی، بانوان و فوتبال پایه خبر میدهد. برای نمونه در ساختار داوری، مسئولان کمیته و دپارتمان بهصورت مجزا فعالیت دارند و جلسات منظم میان رؤسا و مسئولان کمیتهها برگزار شده است.
در نتیجه بحث درباره قانونیبودن یا نبودن یک انتصاب اداری، فقط یک اختلاف شخصی نیست؛ این سمتها میتوانند در اداره بخش بزرگی از مسابقات و فعالیتهای فوتبالی تهران نقش داشته باشند.
همین حساسیت توضیح میدهد چرا هم منتقدان روی ساختار انتصابها متمرکز شدهاند و هم هیأت با چنین لحن تندی پاسخ داده است.
مرز نقد با اتهام کجاست؟
این شاید مهمترین چالش بعدی این پرونده باشد.
پرسیدن اینکه یک مدیر با چه فرآیندی منصوب شده، درخواست انتشار مصوبه یا نقد عملکرد یک مسئول، ذاتاً با نسبتدادن تخلف بدون سند یکسان نیست.
از سوی دیگر اگر مطالبی شامل ادعاهای مشخص علیه اشخاص باشد، هیأت یا افراد مورد اشاره حق دارند برای دفاع از خود مستند ارائه کنند و موضوع را از مسیرهای قانونی دنبال کنند.
در نهایت صرف اعلام «تشکیل پرونده» به معنی اثبات نادرستبودن مطالب منتشرشده نیست؛ همانطور که انتشار یک ادعا در شبکه اجتماعی نیز خودبهخود آن را به واقعیت تبدیل نمیکند.
دقیقاً به همین دلیل، انتشار اسناد میتواند بهترین داور این جدال باشد.
چرا این حاشیه برای فوتبال تهران مهم است؟
هیأت فوتبال استان تهران در ماههای اخیر همزمان با مسائل متعدد اجرایی روبهرو بوده است؛ از برگزاری مسابقات پایه و ساماندهی لیگهای استانی تا داوری و مشکلات زیرساخت فوتبال پایتخت. سایت رسمی هیأت نیز طی روزهای اخیر اطلاعیههای متعددی درباره مقررات مسابقات، فسخ قراردادها، لیگهای پایه و امور داوری منتشر کرده است.
در چنین شرایطی، تبدیل اختلاف مدیریتی به یک منازعه طولانی در فضای مجازی میتواند تمرکز دو طرف را از مسائل اجرایی دور کند.
اما راه پایاندادن به آن نیز صرفاً تهدید متقابل نیست.
برای نهادی که مرتب بر قانون و اساسنامه تأکید دارد، انتشار شفاف فرآیند تصمیمگیری میتواند قویترین دفاع باشد.
هیأت تهران چه چیزی را باید روشن کند؟
پس از بیانیه امروز سه سؤال همچنان باقی است:
کدام انتصابها مورد انتقاد قرار گرفتهاند؟ مصوبات هیأترئیسه درباره این افراد چه زمانی صادر شده است؟ و منتقدان دقیقاً کدام بخش از اساسنامه یا آییننامه را مبنای اعتراض خود قرار دادهاند؟
تا زمانی که پاسخ این سه پرسش بهصورت مستند منتشر نشود، بخش مهمی از ماجرا در سطح روایت باقی خواهد ماند.
فعلاً موضع رسمی کاملاً روشن است: هیأت فوتبال استان تهران میگوید هیچکدام از مسئولان کمیتهها و دپارتمانها برخلاف قانون به کار گرفته نشدهاند و برای مقابله با مطالبی که خلاف واقع میداند، پرونده حقوقی تشکیل داده است.
در طرف مقابل، جزئیات و مستندات ادعاهای منتقدان در اطلاعیه رسمی بازتاب داده نشده و بنابراین نمیتوان بر پایه همین بیانیه درباره صحت یا نادرستی تکتک آنها داوری نهایی کرد.
این پرونده حالا از یک حاشیه مجازی فراتر رفته است.
اگر هیأت فوتبال تهران اسناد مصوبات و احکام مورد اختلاف را منتشر کند، ممکن است ماجرا خیلی زود روشن شود؛ در غیر این صورت، جدال «ادعا و تکذیب» احتمالاً در کنار پروندههای حقوقی ادامه خواهد داشت.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پرطرفدارترین
