برانکو ایوانکوویچ «ابر مشاور» دالیچ شد

زلاتکو دالیچ روز چهارشنبه ۱۲ اوت وارد امارات شد و انتصاب او به‌عنوان سرمربی جدید تیم ملی این کشور رسماً اعلام شد. این مربی ۵۹ ساله جانشین کازمین اولاریو شده؛ سرمربی رومانیایی که پس از ناکامی امارات در مسیر صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ از سمت خود کنار گذاشته شد.

دالیچ روز پنجشنبه در نخستین نشست خبری رسمی خود در دبی حاضر شد و هدف اصلی پروژه جدید را بدون ابهام مشخص کرد: صعود تیم ملی امارات به جام جهانی ۲۰۳۰. فدراسیون فوتبال امارات قرارداد این مربی کروات را تا سال ۲۰۳۰ تنظیم کرده و دالیچ نیز تأکید کرده است که جام خلیج فارس و جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ از اهداف میان‌مدت خواهند بود، اما هدف نهایی حضور در جام جهانی است.

امارات تنها یک بار در تاریخ خود به جام جهانی رسیده است؛ سال ۱۹۹۰. بنابراین اگر دالیچ بتواند سفیدپوشان را به جام جهانی ۲۰۳۰ برساند، به انتظار ۴۰ ساله فوتبال این کشور برای بازگشت به بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال جهان پایان خواهد داد.

برانکو ایوانکوویچ «ابر مشاور» دالیچ شد

برای مخاطبان ایرانی شاید مهم‌ترین اتفاق این پروژه، بازگشت برانکو ایوانکوویچ به فوتبال باشد. دالیچ در نشست خبری خود رسماً تأیید کرد که برانکو در ساختار جدید فدراسیون فوتبال امارات فعالیت خواهد کرد و از او به‌عنوان یک «مشاور فوق‌العاده» یا به تعبیر رسانه‌های عربی «سوپر مربی» یاد کرد.

برانکو در این پروژه قرار نیست دستیار معمولی دالیچ روی نیمکت باشد. نقش اعلام‌شده برای او مشاور فنی تیم‌های ملی امارات است؛ یعنی تجربه او می‌تواند هم در اختیار کادر تیم بزرگسالان قرار گیرد و هم برای هماهنگ‌کردن مسیر تیم‌های پایه مورد استفاده قرار گیرد. دالیچ نیز گفته است برانکو با تجربه فراوانی که در فوتبال ملی دارد، هم به او و هم به ایگور بیشچان در تیم امید کمک خواهد کرد.

این مربی برای هواداران فوتبال ایران چهره‌ای کاملاً شناخته‌شده است. او ایران را در جام جهانی ۲۰۰۶ هدایت کرد و سال‌ها بعد در پرسپولیس نیز دوران بسیار موفقی داشت. آخرین تجربه سرمربیگری ملی برانکو در چین بود؛ دوره‌ای که در ژوئن ۲۰۲۵ پس از حذف چین از مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ به پایان رسید. از آن زمان تا انتصاب جدیدش در امارات، او مسئولیت سرمربیگری تیم دیگری را برعهده نداشت.

نکته مهم این است که برخلاف برخی گزارش‌ها، آنچه به‌طور روشن درباره قرارداد چهار ساله تأیید شده مربوط به دالیچ و در گزارش‌های کروات مربوط به بیشچان است؛ درباره مدت دقیق قرارداد برانکو در نقش مشاور فنی هنوز جزئیات رسمی مشابهی منتشر نشده است.

ایگور بیشچان؛ حلقه سوم پروژه کروات‌ها در امارات

پیش از معرفی رسمی دالیچ، فدراسیون امارات ایگور بیشچان را به‌عنوان سرمربی تیم زیر ۲۳ سال منصوب کرده بود. همین اتفاق از ابتدا نشان می‌داد استخدام دالیچ احتمالاً بخشی از یک پروژه بزرگ‌تر خواهد بود. بیشچان چهار سال هدایت تیم زیر ۲۱ سال کرواسی را برعهده داشت و سابقه کار در دیناموزاگرب، الشباب عربستان و الاهلی قطر را نیز دارد.

رسانه‌های کروات از قرارداد چهار ساله بیشچان خبر داده‌اند. ایده اصلی این است که تیم ملی بزرگسالان و تیم امید تحت یک فلسفه مشترک فعالیت کنند و استعدادهای جوان راحت‌تر وارد تیم ملی اصلی شوند. حضور برانکو به‌عنوان مشاور در بالای این ساختار نیز عملاً یک ضلع سوم به پروژه کروات‌ها اضافه می‌کند.

اگر این ساختار طبق برنامه پیش برود، امارات برخلاف مدل سنتی تغییر مداوم سرمربی، به سمت یک پروژه چهارساله خواهد رفت؛ پروژه‌ای که موفقیت آن فقط با نتیجه تیم بزرگسالان سنجیده نمی‌شود و توسعه نسل جدید بازیکنان نیز بخشی از آن است.

چرا دالیچ پیشنهاد امارات را پذیرفت؟

سرمربی سابق کرواسی می‌گوید پس از جدایی از تیم ملی کشورش پیشنهادهای مختلفی داشته، اما پروژه ارائه‌شده از سوی فدراسیون امارات نظر او را جلب کرده است. او همچنین تأکید کرده که انگیزه مالی دلیل اصلی انتخابش نبوده و امارات را به دلیل سابقه زندگی و کار در این کشور، «کشور دوم» خود می‌داند.

دالیچ با محیط فوتبال امارات غریبه نیست. او از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ هدایت العین را برعهده داشت، قهرمان لیگ امارات شد و در سال ۲۰۱۶ نیز این تیم را به فینال لیگ قهرمانان آسیا رساند. همین آشنایی با فوتبال باشگاهی، ساختار مسابقات و فرهنگ فوتبالی کشور می‌تواند دوره تطبیق او با تیم ملی را کوتاه‌تر کند.

او در نشست خبری گفته است لیگ امارات را دنبال کرده و فهرستی متشکل از حدود ۲۳ تا ۳۵ بازیکن را زیر نظر خواهد گرفت تا آماده‌ترین نفرات را برای اردوهای آینده انتخاب کند. اولین چالش نیز خیلی زود فرا می‌رسد؛ جام خلیج فارس از اواخر سپتامبر آغاز می‌شود و پس از آن جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ در عربستان در برنامه قرار دارد.

دالیچ با چه کارنامه‌ای به امارات رسید؟

انتخاب دالیچ از نظر رزومه یکی از بزرگ‌ترین انتصاب‌های تاریخ تیم ملی امارات محسوب می‌شود. او در اکتبر ۲۰۱۷ هدایت کرواسی را برعهده گرفت و در نخستین جام جهانی خود، تیمش را تا فینال مسابقات ۲۰۱۸ روسیه پیش برد. کرواسی در فینال ۴ بر ۲ مغلوب فرانسه شد، اما نایب‌قهرمانی بهترین نتیجه تاریخ این کشور در جام جهانی بود.

چهار سال بعد، دالیچ در جام جهانی قطر نیز کرواسی را به مقام سوم رساند. تیم او برزیل را در مرحله یک‌چهارم نهایی حذف کرد و در دیدار رده‌بندی مراکش را شکست داد. کرواسی تحت هدایت او همچنین در لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۳ به مقام نایب‌قهرمانی رسید.

جام جهانی ۲۰۲۶ اما پایان متفاوتی داشت. کرواسی پس از صعود از مرحله گروهی در مرحله یک‌شانزدهم نهایی یا دور ۳۲ تیمی مقابل پرتغال قرار گرفت و با شکست ۲ بر یک حذف شد؛ بنابراین این تیم نتوانست به جمع ۱۶ تیم پایانی برسد. دالیچ چند روز بعد و پس از ۹ سال حضور روی نیمکت کرواسی از سمت خود کناره‌گیری کرد. او در مجموع ۱۱۱ مسابقه هدایت تیم ملی کشورش را برعهده داشت و ۶۲ پیروزی ثبت کرد.

چرا امارات سراغ یک «تیم کروات» رفت؟

انتصاب هم‌زمان دالیچ، بیشچان و برانکو نشان می‌دهد فدراسیون فوتبال امارات صرفاً به دنبال یک نام بزرگ برای نیمکت نبوده است. هدف، ساختن یک زنجیره فنی است که تیم‌های پایه و بزرگسالان را به هم متصل کند. رسانه‌های اماراتی نیز از این پروژه به‌عنوان تلاشی برای یکپارچه‌سازی مکتب مربیگری تیم‌های ملی یاد کرده‌اند.

برانکو در زمینه فوتبال ملی آسیا تجربه فراوانی دارد، بیشچان سابقه طولانی کار با بازیکنان جوان را در اختیار دارد و دالیچ نیز تجربه سه جام جهانی و کسب دو مدال جهانی را وارد مجموعه می‌کند. این ترکیب روی کاغذ بسیار قدرتمند است، اما چالش واقعی تبدیل تجربه مربیان به کیفیت بازیکنان داخل زمین خواهد بود.

امارات طی سال‌های اخیر برای صعود به جام جهانی هزینه و برنامه‌ریزی زیادی انجام داده، اما با وجود افزایش سهمیه آسیا در جام جهانی ۲۰۲۶ باز هم موفق به صعود نشد. به همین دلیل پروژه ۲۰۳۰ برای فدراسیون این کشور فقط یک دوره چهار ساله دیگر نیست؛ بلکه فرصتی برای تغییر شیوه مدیریت فنی تیم‌های ملی است.

برانکو و دالیچ می‌توانند امارات را به جام جهانی ببرند؟

دالیچ در کرواسی نشان داده که در مدیریت تورنمنت، ساختن انسجام تیمی و عبور از مسابقات حذفی توانایی بالایی دارد؛ اما مأموریت امارات ماهیت متفاوتی خواهد داشت. کرواسی در اختیار او نسلی شامل بازیکنان باتجربه فوتبال اروپا داشت، در حالی که در امارات باید بخشی از این کیفیت از داخل لیگ و تیم‌های پایه ساخته شود.

اینجاست که حضور برانکو و بیشچان اهمیت پیدا می‌کند. اگر پروژه فقط به انتخاب نفرات تیم بزرگسالان محدود شود، چهار سال زمان چندان زیادی نیست؛ اما اگر میان تیم امید و تیم ملی مسیر مشخصی برای پرورش و انتقال بازیکن ایجاد شود، امارات می‌تواند با نسل متفاوتی وارد انتخابی جام جهانی ۲۰۳۰ شود.

دالیچ در نخستین روز کاری خود مقصد را مشخص کرده است: جام جهانی ۲۰۳۰. حالا فدراسیون امارات برای رسیدن به این هدف سه مربی شناخته‌شده کروات را در سه جایگاه متفاوت کنار هم قرار داده؛ دالیچ در رأس تیم ملی، بیشچان در تیم امید و برانکو در نقش «ابر مشاور». برای فوتبال ایران نیز بازگشت برانکو به منطقه اتفاقی قابل توجه است؛ مربی‌ای که بیش از یک سال از نیمکت دور بود، این بار نه برای اداره یک تیم، بلکه برای کمک به طراحی آینده فوتبال ملی امارات به خاورمیانه بازگشته است.