بازوبند ایران روی دست امین اسماعیلنژاد؛ پیاتزا دوباره کاپیتان تیم ملی والیبال را عوض کرد
تمرینات تیم ملی والیبال ایران عصر شنبه ۲۴ مرداد در سالن زندهیاد محمدرضا یزدانیخرم ادامه پیدا کرد و در ابتدای همین جلسه، امین اسماعیلنژاد بهعنوان کاپیتان جدید معرفی شد. گزارش منتشرشده به نقل از دپارتمان ارتباطات فدراسیون والیبال تأکید میکند که تیم در حال آمادهسازی برای قهرمانی آسیا و بازیهای آسیایی است و اسماعیلنژاد از این پس مسئولیت تازهای در ترکیب ملی خواهد داشت.
این تغییر فقط جابهجایی یک بازوبند نیست. پیاتزا از ابتدای حضورش در ایران بارها نشان داده برای مفهوم «رهبر تیم» اهمیت زیادی قائل است و حالا برای دومین بار در کمتر از یک سال کاپیتان تیم ملی را تغییر داده است.
بازوبند از مرتضی شریفی به امین اسماعیلنژاد رسید
روبرتو پیاتزا در مرداد ۱۴۰۴ مرتضی شریفی را بهعنوان کاپیتان جدید ایران انتخاب کرده بود. سرمربی ایتالیایی آن زمان توضیح داد که رفتار بازیکنان را طی چند ماه زیر نظر گرفته و به این نتیجه رسیده است که شریفی بیش از دیگران میتواند در روند تیمی به او کمک کند. احسان دانشدوست نیز در آن ساختار بهعنوان نفر بعدی مدنظر او معرفی شده بود.
شریفی در قهرمانی جهان ۲۰۲۵ نیز با بازوبند کاپیتانی وارد زمین شد و حتی در آغاز لیگ ملتهای ۲۰۲۶ همچنان تصاویر رسمی فدراسیون او را در جمع کاپیتانهای تیمها نشان میداد.
بنابراین انتخاب اسماعیلنژاد یک تغییر واقعی در سلسلهمراتب تیم ملی است و نه صرفاً انتخاب کاپیتان برای یک اردوی موقت.
تا این لحظه توضیح مفصلی از سوی پیاتزا درباره دلیل کنار گذاشتن شریفی از کاپیتانی منتشر نشده است. در نتیجه نمیتوان مانند تغییر سال گذشته درباره انگیزههای فنی یا رفتاری سرمربی با قطعیت حرف زد. آنچه رسمی است، معرفی اسماعیلنژاد بهعنوان کاپیتان جدید است.
چرا اسماعیلنژاد انتخاب منطقی پیاتزا بود؟
اسماعیلنژاد طی سالهای اخیر یکی از ثابتترین مهرههای هجومی ایران بوده است. Volleyball World نیز او را در معرفی ستارههای لیگ ملتهای ۲۰۲۶ در کنار امیرحسین اسفندیار از چهرههای برجسته ایران قرار داده بود.
پست او نیز اهمیت ویژهای دارد. یک قطرپاسور معمولاً در لحظات حساس یکی از اصلیترین گزینههای پاسور برای پایان دادن به رالی است و اسماعیلنژاد سالهاست چنین نقشی را برای ایران ایفا میکند.
نمونه روشن آن در لیگ ملتهای ۲۰۲۵ بود؛ جایی که در دیدار برابر صربستان ۳۱ امتیاز برای ایران گرفت و عملاً بار اصلی حمله تیم را به دوش کشید. در مسابقهای دیگر برابر لهستان نیز با ۱۹ امتیاز یکی از بهترین بازیکنان ایران بود.
به همین دلیل کاپیتانی او از یک جهت ادامه طبیعی همان مسئولیتی است که سالها در فاز هجومی داشته است؛ با این تفاوت که حالا باید خارج از توپ هم تیم را مدیریت کند، با داور صحبت کند، در لحظات افت روحی به بازیکنان جهت بدهد و رابط اصلی داخل زمین با کادر فنی باشد.
قهرمانی آسیا این بار واقعاً «انتخابی المپیک» است
عبارت «قهرمانی آسیا؛ انتخابی المپیک» در خبر اولیه درست است و اهمیت زیادی دارد.
طبق سیستم رسمی انتخابی والیبال برای المپیک لسآنجلس ۲۰۲۸، قهرمان هر یک از رقابتهای قارهای سال ۲۰۲۶ مستقیماً سهمیه المپیک میگیرد. مسابقات قهرمانی مردان آسیا نیز برای بازه ۲۱ تا ۳۰ اوت ۲۰۲۶ در چین در مسیر انتخابی ثبت شده است.
این موضوع ارزش بازوبند جدید اسماعیلنژاد را دوچندان میکند.
ایران فقط برای یک مدال قارهای بازی نخواهد کرد؛ قهرمانی میتواند تیم ملی را بدون انتظار تا مراحل بعدی رنکینگ یا مسابقات جهانی، مستقیماً به لسآنجلس ۲۰۲۸ برساند.
در نتیجه اولین مأموریت بزرگ کاپیتان جدید، شاید یکی از مهمترین تورنمنتهای والیبال ایران در سالهای اخیر باشد.
ماموریت دوم؛ دفاع از اعتبار ایران در بازیهای آسیایی
بعد از قهرمانی آسیا، بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا نیز در برنامه تیم ملی قرار دارد. برگزارکنندگان بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ والیبال مردان را در برنامه رسمی مسابقات قرار دادهاند و قرعه رشتههای تیمی نیز در ۲۳ ژوئیه برگزار شده است.
ایران در والیبال مردان بازیهای آسیایی سابقهای بسیار قدرتمند دارد و بنابراین فشار نتیجه در ناگویا با بسیاری از تورنمنتهای دیگر متفاوت خواهد بود.
اسماعیلنژاد خودش نیز تجربه بازی در چنین مسابقاتی را دارد و اکنون باید نسلی را رهبری کند که پیاتزا طی دو فصل اخیر به تدریج جوانتر کرده است. فدراسیون والیبال در تحلیلی درباره ترکیب ۲۰۲۶ نیز صراحتاً پروژه پیاتزا را با افق المپیک ۲۰۲۸ و جوانگرایی تیم مرتبط دانسته بود.
به همین دلیل انتخاب کاپیتان جدید را میتوان بخشی از همان بازطراحی تیم ملی دانست: نسل تازه، اما با چند چهره باتجربه که قرار است ستون اصلی رختکن باشند.
از ورونا تا لهستان؛ تجربه اروپایی کاپیتان جدید ایران
بخش دیگری از رزومه اسماعیلنژاد که برای کاپیتانی اهمیت دارد، تجربه حضور در والیبال باشگاهی اروپا است.
او در فصل ۲۴-۲۰۲۳ برای Rana Verona در سوپرلیگ ایتالیا بازی کرد و خیلی زود میان هواداران این تیم محبوب شد. باشگاه ورونا در پایان همان فصل اعلام کرد اسماعیلنژاد برنده کامل مسابقه رأیگیری هواداران برای انتخاب بهترین بازیکن فصل شده است. او در نیمفصل نیز عنوان «قهرمان زمستان» این رأیگیری را گرفته بود.
پس یک اصلاح کوچک در متن اولیه لازم است: اسماعیلنژاد فقط «بهترین بازیکن نیمفصل نخست» از نگاه هواداران ورونا نبود؛ در پایان فصل نیز با ۷۸ امتیاز، بالاتر از فرانچسکو دآمیکو و روک موزیچ، برنده نهایی جایزه هواداران شد.
او بعد از ایتالیا تجربه بازی در اسکرا بلخاتوف لهستان را نیز به کارنامه اضافه کرد. همین سابقه حضور در دو لیگ مطرح اروپایی، اسماعیلنژاد را از نظر تجربه حرفهای به یکی از مهرههای مهم نسل فعلی ایران تبدیل کرده است.
اسماعیلنژاد حالا فقط نباید امتیاز بگیرد
چالش اصلی از همینجا آغاز میشود.
تا امروز بیشتر انتظار از امین اسماعیلنژاد روشن بود: سرویس خوب، حمله قدرتمند و گرفتن امتیازهای سخت. حالا وظیفه او گستردهتر شده است.
پیاتزا سال گذشته هنگام انتخاب مرتضی شریفی تأکید کرده بود که از نگاه او هر بازیکنی لزوماً توانایی «رهبری» ندارد. همین حرف نشان میدهد بازوبند در تیم او یک عنوان تشریفاتی نیست.
اسماعیلنژاد باید همان اعتماد را در زمین ثابت کند؛ بهخصوص وقتی مسابقه به ست پنجم میرود، ایران چند امتیاز متوالی از دست میدهد یا بازیکنان جوان تحت فشار یک حریف بزرگ قرار میگیرند.
از سوی دیگر، کاپیتانی یک قطرپاسور میتواند ریسک خاص خودش را هم داشته باشد. بازیکنی که بخش عمدهای از بار حمله را تحمل میکند، همزمان باید انرژی ذهنی لازم برای رهبری تیم را نیز حفظ کند. موفقیت این تصمیم تا حد زیادی به این بستگی دارد که پیاتزا چگونه مسئولیتها را میان دیگر بازیکنان باتجربه تقسیم کند.
شروع دوره تازه تیم ملی والیبال ایران
معرفی امین اسماعیلنژاد بهعنوان کاپیتان جدید را میتوان یکی دیگر از نشانههای تغییر در تیم ملی روبرتو پیاتزا دانست.
یک سال پیش مرتضی شریفی بهعنوان رهبر جدید انتخاب شد؛ حالا بازوبند به بازیکنی رسیده که طی سالهای اخیر بارها در مهمترین مسابقات، یکی از اصلیترین منابع امتیاز ایران بوده است.
زمان این تغییر نیز کاملاً حساس است. قهرمانی آسیا ۲۰۲۶ میتواند سهمیه مستقیم المپیک لسآنجلس را به ایران بدهد و کمی بعد بازیهای آسیایی ناگویا قرار دارد.
بنابراین اسماعیلنژاد بازوبند را در یک دوره عادی تحویل نگرفته است. نخستین ماههای کاپیتانی او میتواند مستقیماً با سرنوشت المپیکی تیم ملی گره بخورد. ستارهای که تا دیروز از او انتظار میرفت امتیازهای آخر را بگیرد، از امروز باید یک مسئولیت بزرگتر هم داشته باشد: رهبری والیبال ایران در مهمترین مقطع نسل جدید.