بزرگ‌ترین حسرت‌های آرسن ونگر؛ رونالدو و کانته چگونه از دست آرسنال گریختند؟

مهم‌ترین نام در فهرست حسرت‌های آرسن ونگر، کریستیانو رونالدو است؛ بازیکنی که پیش از انتقال تاریخی‌اش به منچستریونایتد در سال ۲۰۰۳، فاصله چندانی با پوشیدن پیراهن آرسنال نداشت.

ونگر درباره این ماجرا گفته بود آرسنال تصور می‌کرد می‌تواند رونالدو را جذب کند و حتی توافق‌هایی نیز صورت گرفته بود، اما منچستریونایتد چند روز بعد وارد رقابت شد و انتقال را نهایی کرد. روایت‌های متعدد تاریخی نیز تأیید می‌کنند رونالدو پیش از پیوستن به یونایتد به کمپ آرسنال رفته و حتی پیراهنی با نام خودش دریافت کرده بود.

رونالدو سرانجام در اوت ۲۰۰۳ از اسپورتینگ لیسبون راهی منچستریونایتد شد؛ انتقالی که مسیر فوتبال اروپا را تغییر داد. او در نخستین دوره حضورش در اولدترافورد به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های جهان تبدیل شد و سپس راهی رئال مادرید شد.

چرا منچستریونایتد رونالدو را از آرسنال ربود؟

یکی از نقاط عطف ماجرا، دیدار دوستانه منچستریونایتد و اسپورتینگ بود.

رونالدو در آن مسابقه آن‌قدر درخشان ظاهر شد که بازیکنان منچستریونایتد نیز از سر الکس فرگوسن خواستند برای جذب او اقدام کند. چند روز بعد، یونایتد انتقال را نهایی کرد. منابع تاریخی گزارش کرده‌اند که یونایتد در آن زمان علاوه بر ارتباطات بهتر در پرتغال، حاضر بود مبلغ بیشتری نسبت به آرسنال برای بازیکن جوان اسپورتینگ بپردازد.

ونگر سال‌ها بعد اعتراف کرد از دست دادن رونالدو تنها به این دلیل آزاردهنده نبود که یک ستاره بزرگ را جذب نکرد؛ مسئله این بود که همان بازیکن به یکی از مهم‌ترین رقبای آرسنال در لیگ برتر رفت.

اگر رونالدو به آرسنال می‌رفت چه اتفاقی می‌افتاد؟

این سؤال یکی از جذاب‌ترین «اگرهای» تاریخ لیگ برتر است.

آرسنال در آن مقطع ستاره‌هایی مانند تیری آنری، دنیس برکمپ و روبر پیرس را در اختیار داشت و تیم ونگر یکی از تماشایی‌ترین تیم‌های اروپا بود.

حضور رونالدوی جوان در کنار آن مجموعه می‌توانست خط حمله آرسنال را به سطحی متفاوت برساند. از سوی دیگر، شاید مسیر حرفه‌ای خود رونالدو نیز کاملاً متفاوت می‌شد.

در نهایت اما او به منچستریونایتد رفت و تحت هدایت فرگوسن به بازیکنی تبدیل شد که بعدها چندین توپ طلا، لیگ قهرمانان اروپا و مجموعه‌ای از افتخارات فردی و تیمی را به دست آورد.

حسرت دوم؛ انگولو کانته

اگر رونالدو حسرت ابتدای دوران ونگر بود، انگولو کانته از نگاه او بزرگ‌ترین فرصت از دست‌رفته سال‌های پایانی محسوب می‌شود.

ونگر در پاسخ به این پرسش که کدام بازیکنان را بیشتر از همه حسرت می‌خورد، گفته بود در ابتدای مسیر حرفه‌ای‌اش رونالدو و در پایان آن کانته در این فهرست قرار دارند.

اما داستان کانته شاید حتی عجیب‌تر باشد؛ زیرا این بازیکن در آن زمان نه یک ستاره شناخته‌شده، بلکه فوتبالیستی ناشناخته بود که برای پیدا کردن باشگاه با مشکل مواجه شده بود.

کانته‌ای که هیچ‌کس در فرانسه نمی‌خواست

ونگر درباره نخستین سال‌های فوتبال کانته روایت کرده است که او برای سورن، باشگاهی در حومه پاریس، بازی می‌کرد و یکی از دوستان نزدیکش در مدیریت آن باشگاه حضور داشت.

دوست ونگر به او گفته بود بازیکنی فوق‌العاده در اختیار دارد، اما هیچ باشگاهی در فرانسه حاضر نیست او را جذب کند. حتی مدیر سورن شخصاً کانته را با خودرو از باشگاهی به باشگاه دیگر می‌برد تا برای او تیم پیدا کند. در نهایت کانته راهی سطوح پایین‌تر فوتبال فرانسه شد و مسیر حرفه‌ای خود را از آنجا ساخت.

ونگر این مسیر را آن‌قدر عجیب می‌داند که گفته است می‌توان درباره زندگی فوتبالی کانته یک فیلم ساخت.

از گمنامی تا قهرمانی لیگ برتر

کانته پس از حضور در فوتبال فرانسه، به لسترسیتی پیوست و به یکی از مهم‌ترین بازیکنان تیم شگفتی‌ساز کلودیو رانیری تبدیل شد.

لستر در فصل ۱۶-۲۰۱۵ یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ فوتبال را رقم زد و قهرمان لیگ برتر انگلیس شد. کانته با دوندگی بی‌پایان، توپ‌گیری‌های دقیق و پوشش گسترده زمین، یکی از پایه‌های اصلی آن تیم بود.

پس از آن، چلسی برای جذب او اقدام کرد و کانته در لندن نیز مسیر موفقیت خود را ادامه داد.

ستاره‌ای که همه جام‌های بزرگ را فتح کرد

کانته با چلسی قهرمان لیگ برتر شد و بعدها جام لیگ قهرمانان اروپا را نیز بالای سر برد. او همچنین با تیم ملی فرانسه در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه به قهرمانی رسید.

همین افتخارات است که حسرت ونگر را قابل درک می‌کند. بازیکنی که زمانی برای یافتن تیم در فوتبال فرانسه با مشکل روبه‌رو بود، در نهایت به یکی از پرافتخارترین و تأثیرگذارترین هافبک‌های نسل خود تبدیل شد.

اگر آرسنال در همان مقطع اولیه روی او سرمایه‌گذاری می‌کرد، شاید یکی از مهم‌ترین هافبک‌های دفاعی دوران مدرن سال‌ها در اختیار توپچی‌ها قرار می‌گرفت.

تفاوت دو حسرت بزرگ ونگر

داستان رونالدو و کانته دو شکل متفاوت از شکست در بازار نقل‌وانتقالات را نشان می‌دهد.

در مورد رونالدو، آرسنال استعداد بازیکن را شناخته و تا آستانه جذب او نیز پیش رفته بود، اما سرعت و قدرت مالی منچستریونایتد باعث شد معامله از دست ونگر خارج شود.

درباره کانته، مسئله بیشتر به تشخیص فرصت مربوط بود. بازیکنی در دسترس آرسنال قرار داشت که هنوز کسی نمی‌دانست قرار است به چه سطحی برسد.

به همین دلیل این دو نام برای ونگر معنای خاصی دارند: یکی ستاره‌ای بود که آرسنال می‌دانست فوق‌العاده است و از دستش داد؛ دیگری بازیکنی بود که ارزش واقعی‌اش هنوز پنهان مانده بود.

ونگر و فهرست بلند ستاره‌هایی که به آرسنال نرسیدند

در دوران طولانی حضور آرسن ونگر در لندن، نام‌های بزرگ دیگری نیز در مقاطع مختلف به آرسنال نزدیک شدند، اما رونالدو جایگاه ویژه‌ای در این فهرست دارد.

خود رونالدو نیز بعدها تأیید کرد که فاصله بسیار کمی با انتقال به آرسنال داشته است. همین مسئله سبب شده این پرونده پس از بیش از دو دهه همچنان یکی از معروف‌ترین انتقال‌های انجام‌نشده فوتبال انگلیس باشد.

کانته نیز نمونه دیگری از استعدادهایی است که مسیر رشدشان قابل پیش‌بینی نبود و شاید حتی بهترین استعدادیاب‌ها نیز نمی‌توانستند آینده درخشان او را با اطمینان پیش‌بینی کنند.

دو انتقالی که می‌توانستند تاریخ آرسنال را تغییر دهند

برای هواداران آرسنال، تصور حضور همزمان یا حتی جداگانه رونالدو و کانته در ترکیب این تیم جذاب و البته دردناک است.

رونالدو می‌توانست قدرت هجومی یکی از بهترین تیم‌های دوران ونگر را افزایش دهد و کانته نیز در سال‌هایی که آرسنال بارها بابت ضعف در میانه میدان و مسائل دفاعی مورد انتقاد قرار می‌گرفت، مهره‌ای ایده‌آل باشد.

هیچ‌کس نمی‌تواند با قطعیت بگوید جذب این دو بازیکن چه میزان از تاریخ آرسنال را تغییر می‌داد، اما کارنامه‌ای که هر دو بعداً ساختند نشان می‌دهد چرا ونگر هنوز نام آنها را فراموش نکرده است.

در نهایت، حسرت آرسن ونگر فقط درباره دو خرید انجام‌نشده نیست؛ داستان رونالدو و کانته یادآور این واقعیت است که در فوتبال گاهی فاصله میان یک تصمیم عادی و تغییری تاریخی، فقط چند روز یا حتی یک تماس تلفنی است.