زلزله مدیریتی در فیفا؛ کوین لامور پس از انتقاد تند از اینفانتینو کنار رفت

مهم‌ترین نکته درباره خبر جدایی کوین لامور این است که برخلاف برخی گزارش‌ها، هنوز نمی‌توان با قطعیت از «استعفای» او صحبت کرد.

فیفا در پاسخ رسمی به رسانه‌ها تنها اعلام کرده که رابطه کاری این سازمان با کوین لامور در سمت Chief Operating Officer یا مدیر ارشد عملیات در روز ۱۷ اوت ۲۰۲۶ پایان یافته است. فدراسیون جهانی از او بابت دوران فعالیتش تشکر کرده و گفته توضیح بیشتری درباره پرونده ارائه نخواهد کرد.

آسوشیتدپرس نیز خبر را با عنوان «خروج یک مقام ارشد از فیفا» منتشر کرده و تأکید دارد فیفا درباره اینکه جدایی به خواست لامور بوده یا تصمیم مدیریت، توضیح نداده است. برخی رسانه‌های انگلیسی از برکناری او سخن گفته‌اند، اما در بیانیه رسمی فیفا چنین عبارتی وجود ندارد. بنابراین تعبیر دقیق‌تر در شرایط فعلی، «پایان همکاری کوین لامور با فیفا» است.

لامور از نوامبر ۲۰۲۴ در این سمت فعالیت داشت. وب‌سایت رسمی فیفا نیز پیش از این او را به عنوان مدیر ارشد عملیات معرفی کرده بود؛ مدیری که در بالاترین سطح اجرایی سازمان حضور داشت و بر بخش‌های متعددی از ساختار فیفا نظارت می‌کرد. او پیش از پیوستن به فیفا سال‌ها در یوفا فعالیت کرده و حتی از همکاران قدیمی اینفانتینو در فوتبال اروپا بود.

دعوای لامور و اینفانتینو از کجا شروع شد؟

ریشه این جدایی به پروژه جنجالی FIFA Forward Enterprise یا FFE بازمی‌گردد؛ طرحی که جانی اینفانتینو برای جذب سرمایه خصوصی به بخش تجاری فیفا دنبال می‌کرد.

بر اساس جزئیات منتشرشده، قرار بود یک شرکت زیرمجموعه با ارزشی حدود ۲۰ میلیارد دلار تشکیل شود و سرمایه‌گذاران خصوصی تقریباً ۲۰ درصد از سهام آن را در اختیار بگیرند. فیفا از این مسیر می‌توانست حدود ۴.۲ میلیارد دلار سرمایه تازه جذب کند.

یک اصلاح مهم در اینجا ضروری است: طرح اینفانتینو به معنای «فروش ۲۰ درصد جام جهانی» به معنای مالکیت خود تورنمنت نبود. شرکت پیشنهادی قرار بود بخش‌های تجاری و درآمدزای فیفا، از جمله برگزاری مسابقات، حقوق پخش، اسپانسرینگ، بلیت‌فروشی و خدمات مهمان‌نوازی مرتبط با جام‌های جهانی و سایر رویدادها را در خود جای دهد. سرمایه‌گذاران قرار بود نزدیک ۲۰ درصد همین شرکت تجاری را خریداری کنند.

یکی از سرمایه‌گذاران اصلی احتمالی نیز Thrive Eternal معرفی شده بود؛ مجموعه‌ای مرتبط با جاشوا کوشنر. اما شیوه پیشبرد مذاکرات و اطلاع‌رسانی درباره پروژه به سرعت با واکنش منفی مدیران فوتبال جهان روبه‌رو شد.

اتهام سنگین لامور: کارکنان فیفا فریب خوردند

کوین لامور در پایان جولای و ابتدای اوت ۲۰۲۶ سکوت خود را شکست و در اظهاراتی کم‌سابقه علیه رئیس مستقیمش موضع گرفت.

او به آسوشیتدپرس گفت کارکنان فیفا به دلیل نبود شفافیت کافی در روند طراحی این پروژه «فریب خورده‌اند» و تأکید کرد چنین تصمیمی نباید بدون سازوکارهای جمعی پیش برود. لامور پروژه را اساساً طرحی متمرکز بر تصمیم یک نفر توصیف کرد و خواهان بازنگری جدی در شیوه رهبری فیفا شد.

اهمیت این موضع فقط در لحن انتقادی آن نبود. لامور از درون بالاترین سطح مدیریت فیفا صحبت می‌کرد و سال‌ها نیز با اینفانتینو سابقه همکاری داشت. او حتی در اظهاراتش پذیرفته بود که چنین موضع‌گیری‌ای ممکن است شغلش را به خطر بیندازد. چند هفته بعد رابطه کاری او با فیفا پایان یافت.

با این حال بدون توضیح رسمی فیفا نمی‌توان از رابطه علت و معلولی قطعی میان انتقادهای لامور و پایان همکاری او سخن گفت؛ هرچند زمان‌بندی اتفاقات طبیعتاً این برداشت را تقویت کرده است.

کارلوس کوردیرو هم قبل از لامور کنار کشید

لامور نخستین مدیر ارشد نزدیک به اینفانتینو نبود که به دلیل پروژه FFE از ساختار فیفا فاصله گرفت.

کارلوس کوردیرو، مشاور ارشد اینفانتینو و رئیس سابق فدراسیون فوتبال آمریکا، در همان مقطع استعفا داد. او اعلام کرده بود در مذاکرات پروژه نقشی نداشته و با فروش سهمی از ساختار تجاری مرتبط با جام جهانی مخالف است. کوردیرو ارزش شرکت پیشنهادی را حدود ۲۰ میلیارد دلار عنوان کرد و طرح را به سود فوتبال ندانست.

کنار رفتن دو مدیر سطح بالا در فاصله‌ای کوتاه، بحران را از یک اختلاف بیرونی میان فیفا و کنفدراسیون‌ها به یک شکاف داخلی در مدیریت خود سازمان تبدیل کرد.

اینفانتینو عقب‌نشینی کرد؛ پروژه ۴.۲ میلیارد دلاری لغو شد

شدت مخالفت‌ها در نهایت جانی اینفانتینو را وادار کرد پروژه را کنار بگذارد.

پیشنهاد فیفا این بود که سرمایه‌گذاران با پرداخت حدود ۴.۲ میلیارد دلار نزدیک ۲۰ درصد از شرکت ۲۰ میلیارد دلاری FIFA Forward Enterprise را خریداری کنند. طبق گزارش آسوشیتدپرس، فدراسیون‌های عضو نیز در صورت اجرای مدل جدید از افزایش قابل توجه پرداخت‌های توسعه‌ای بهره‌مند می‌شدند.

اما مخالفت‌ها به سرعت گسترش یافت. کنفدراسیون‌ها، برخی اعضای شورای فیفا، مدیران داخلی و نهادهای باشگاهی نسبت به نحوه تصمیم‌گیری اعتراض کردند و حتی تهدید به تحریم مسابقات فیفا مطرح شد.

اینفانتینو سرانجام اول اوت اعلام کرد پروژه به دلیل شکافی که در خانواده فوتبال ایجاد کرده، متوقف خواهد شد. کونکاکاف و ۴۱ فدراسیون عضو آن نیز رسماً از لغو پروژه استقبال کردند و تأکید داشتند چنین تصمیم بزرگی بدون شفافیت، مشورت و طی فرایندهای معمول حکمرانی پیش رفته بود.

نامه مشترک یوفا، AFC و کونکاکاف علیه اینفانتینو

بحران حتی پس از لغو پروژه پایان پیدا نکرد.

در ۱۰ اوت رؤسای سه کنفدراسیون از شش کنفدراسیون فوتبال جهان ــ یوفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و کونکاکاف ــ نامه‌ای مشترک با عنوان «نامه‌ای سرگشاده به خانواده فوتبال» منتشر کردند. اصل انتشار این نامه در وب‌سایت رسمی کونکاکاف قابل مشاهده است.

رویترز گزارش داده این سه نهاد اقدام اینفانتینو را شکستی جدی در اعتماد و حکمرانی فیفا دانسته و خواستار بررسی مستقل پروژه و تغییر معنادار در شفافیت و پاسخگویی شده‌اند. منابع مطلع نیز به رویترز گفته‌اند طراحان نامه آن را فرصتی برای اینفانتینو می‌دانستند تا پیش از تشدید بحران، خود از ریاست کنار برود.

بنابراین اینکه گفته شود سه کنفدراسیون مستقیماً و با یک جمله رسمی «استعفای اینفانتینو» را درخواست کرده‌اند، کمی ساده‌سازی است؛ اما از نظر سیاسی، نامه به وضوح فشار برای تغییر رهبری فیفا را افزایش داده است.

آیا اینفانتینو واقعاً در آستانه سقوط است؟

هنوز نه. مخالفت با رئیس فیفا گسترده شده اما فوتبال جهان درباره او یکپارچه نیست.

تازه‌ترین اتفاق در آسیا این شکاف را کاملاً نشان می‌دهد. فدراسیون قطر به نحوه پیوستن AFC به نامه مشترک اعتراض کرده و گفته اعضای آسیایی پیش از آن مورد مشورت قرار نگرفته‌اند. شیخ سلمان، رئیس AFC، امروز سه‌شنبه ۱۸ اوت این انتقاد را رد کرد و گفت اختیار و مسئولیت دفاع از منافع فوتبال آسیا را داشته است.

از سوی دیگر، شش فدراسیون عربی از جمله قطر و مراکش حمایت خود را از اینفانتینو اعلام کرده‌اند و کنفدراسیون فوتبال آفریقا نیز همچنان در اردوگاه حامیان او قرار دارد. بنابراین فرض اینکه تمام اعضای AFC، یوفا و کونکاکاف الزاماً در انتخابات علیه اینفانتینو رأی خواهند داد، فعلاً قابل اثبات نیست.

انتخابات ۲۰۲۷ فیفا؛ مهم‌ترین آزمون اینفانتینو

جانی اینفانتینو در ماه مه رسماً اعلام کرده بود در انتخابات سال ۲۰۲۷ برای ادامه ریاست فیفا نامزد خواهد شد. او از سال ۲۰۱۶ ریاست فدراسیون جهانی فوتبال را بر عهده دارد و تا پیش از ماجرای FFE، مسیرش برای انتخاب دوباره بسیار کم‌دردسر به نظر می‌رسید.

اما شرایط ظرف چند هفته تغییر کرده است. آسوشیتدپرس گزارش کرده فیفا ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ را به عنوان آخرین مهلت ورود رقیبان به رقابت ریاست تعیین کرده و انتخابات سال آینده در مراکش برگزار می‌شود.

این بدان معناست که مخالفان اینفانتینو اکنون چند ماه فرصت دارند از مرحله انتشار بیانیه و نامه عبور کرده و روی یک نامزد جایگزین به توافق برسند.

این دقیقاً مهم‌ترین متغیر آینده بحران است. داشتن سه کنفدراسیون ناراضی یک موضوع است و تبدیل این نارضایتی به ائتلافی از فدراسیون‌های ملی که در کنگره فیفا رأی می‌دهند، موضوعی کاملاً متفاوت.

بحران فیفا دیگر فقط درباره ۴.۲ میلیارد دلار نیست

خروج کوین لامور نشان می‌دهد ماجرای FIFA Forward Enterprise از یک پروژه اقتصادی شکست‌خورده عبور کرده و به بحثی درباره شیوه حکومت‌داری در فیفا تبدیل شده است.

یک مدیر ارشد فیفا، یک مشاور مهم رئیس و سه کنفدراسیون بزرگ، هرکدام به شکلی درباره شفافیت و تمرکز قدرت سؤال مطرح کرده‌اند. خود پروژه نیز تحت فشار گسترده کنار گذاشته شده است.

اما در نقطه مقابل، اینفانتینو هنوز از حمایت بخشی از ساختار فوتبال جهان برخوردار است و هیچ رقیب رسمی قدرتمندی نیز تاکنون برای انتخابات آینده معرفی نشده است. به همین دلیل اعلام پایان سیاسی او در این مقطع زودهنگام خواهد بود.

آنچه می‌توان با اطمینان بیشتری گفت این است که کوین لامور تنها چند هفته پس از یکی از تندترین انتقادهای داخلی از جانی اینفانتینو دیگر در فیفا حضور ندارد؛ طرح ۴.۲ میلیارد دلاری رئیس فیفا شکست خورده و شکافی که این پروژه میان قدرت‌های فوتبال جهان ایجاد کرده، هنوز بسته نشده است.

حالا آزمون واقعی از نوامبر آغاز می‌شود: آیا مخالفان اینفانتینو می‌توانند انتقادهای پراکنده را به یک نامزد و ائتلاف انتخاباتی واقعی تبدیل کنند، یا رئیس فیفا بار دیگر از بزرگ‌ترین بحران دوران مدیریتش عبور خواهد کرد؟