بازگشت رسمی آقای خاص به رئال مادرید؛ مورینیو: من یکی از شما هستم

بازگشت ژوزه مورینیو به رئال مادرید دیگر یک شایعه یا پروژه انتخاباتی فلورنتینو پرس نیست. رئال روز سه‌شنبه مراسم رسمی معرفی سرمربی پرتغالی را در اتاق جلسات «Ciudad Real Madrid» برگزار کرد؛ مراسمی کوتاه، بدون کنفرانس خبری عمومی و بدون حضور خبرنگاران و هواداران که بیش از هر چیز با سبک معمول معرفی چهره‌های بزرگ در این باشگاه تفاوت داشت.

فلورنتینو پرس در این مراسم به مورینیو خوشامد گفت و خوسه مارتینس پیری، رئیس افتخاری رئال نیز حضور داشت. پس از امضای قرارداد، باشگاه یک ماکت ورزشگاه، ساعت و پیراهنی با نام مورینیو به او هدیه داد.

اما مهم‌تر از همه، لحن خود مورینیو بود؛ مربی‌ای که بازگشتش را نه یک قرارداد تازه، بلکه بازگشت به خانه توصیف کرد.

مورینیو: این بار بازگشت احساسی‌تر از دفعه اول است

مورینیو در گفت‌وگو با تلویزیون رسمی رئال مادرید تأکید کرد که احساسش در بازگشت دوم حتی از زمان اولین حضورش در سال ۲۰۱۰ عمیق‌تر است. او توضیح داد در دوره نخست، حضور در رئال برایش رسیدن به بالاترین نقطه حرفه‌ای فوتبال بود، اما این بار پیوند عاطفی و احساسی با باشگاه نقش پررنگ‌تری دارد.

مهم‌ترین پیام او خطاب به مجموعه باشگاه نیز روشن بود: همه باید با این ذهنیت وارد والدبباس شوند که برای رئال مادرید کار می‌کنند.

مورینیو تلاش کرده از همان ابتدا مأموریتش را فراتر از نتیجه چند مسابقه تعریف کند. او پیش‌تر نیز پس از بازگشت به مادرید گفته بود هدفش ساختن فرهنگی متکی بر کار سخت، مسئولیت‌پذیری و جاه‌طلبی است و نمی‌خواهد پروژه دومش فقط به موفقیت شخصی خودش تقلیل پیدا کند.

یک اصلاح مهم؛ قرارداد مورینیو تا ۲۰۲۹ است، نه ۲۰۳۰

در برخی گزارش‌های اولیه درباره مراسم امروز، قرارداد مورینیو تا سال ۲۰۳۰ عنوان شده است؛ اما اطلاعیه رسمی باشگاه چنین چیزی نمی‌گوید.

رئال مادرید تأیید کرده مورینیو قراردادی سه‌ساله تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۹ امضا کرده است. باشگاه همان زمان که ۱۱ ژوئن انتصاب او را اعلام کرد نیز دقیقاً همین تاریخ را برای پایان قرارداد نوشته بود.

در واقع مورینیو از چند هفته قبل کار خود را آغاز کرده بود. تمرینات پیش‌فصل رئال تحت هدایت او از ۱۳ ژوئیه شروع شد و تیم چند بازی تدارکاتی نیز برگزار کرده است؛ بنابراین مراسم سه‌شنبه بیش از آنکه «آغاز» همکاری باشد، رسمیت‌بخشیدن به بازگشتی بود که از ماه گذشته عملاً شروع شده است.

چرا رئال دوباره به مورینیو برگشت؟

بازگرداندن مربی‌ای که ۱۳ سال قبل با فضایی پرتنش مادرید را ترک کرد، تصمیمی عادی نیست.

رئال مادرید دو فصل متوالی را بدون جام پشت سر گذاشته و فشار روی فلورنتینو پرس افزایش یافته است. تغییرات پیاپی روی نیمکت نیز نتوانست ثبات مورد انتظار را ایجاد کند و همین وضعیت، بازگشت مورینیو را به یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های مدیریتی سال‌های اخیر باشگاه تبدیل کرد.

مورینیو از نظر شخصیتی نیز دقیقاً چیزی را دارد که رئال در این مقطع به دنبال آن است: مربی‌ای که از مدیریت فشار، رسانه، ستاره‌های بزرگ و رختکن پرقدرت هراسی ندارد.

اما این بازگشت در عین حال یک ریسک بزرگ است. همان ویژگی‌هایی که دوره نخست مورینیو را جذاب کرد ــ شخصیت تهاجمی، فضای رقابتی شدید و درگیری برای حداکثر نتیجه ــ در پایان همان دوره نیز بخشی از اختلافات داخلی باشگاه شد.

حالا سؤال اصلی این است که مورینیوی ۶۳ ساله چقدر با مربی سال ۲۰۱۰ متفاوت شده است.

خاطره تیم ۱۰۰ امتیازی هنوز زنده است

دوره نخست مورینیو در مادرید با وجود همه حاشیه‌ها، بدون دستاورد نبود.

او بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ یک قهرمانی لالیگا، یک کوپا دل‌ری و یک سوپرجام اسپانیا برای رئال به دست آورد. مهم‌ترین اثر او بدون تردید تیم فصل ۱۲-۲۰۱۱ بود؛ تیمی که با ۱۰۰ امتیاز و ۱۲۱ گل قهرمان لالیگا شد و چند رکورد تاریخی ثبت کرد. رئال آن فصل ۳۲ پیروزی به دست آورد و ۱۶ مسابقه خارج از خانه را نیز با برد تمام کرد.

در سه فصل حضور نخست مورینیو، رئال در لالیگا مجموعاً ۱۱۴ مسابقه انجام داد و ۸۷ پیروزی، ۱۶ تساوی و ۱۱ شکست ثبت کرد.

اما اهمیت آن دوران فقط آمار نبود. مورینیو تیمی ساخت که توانست سلطه بارسلونای پپ گواردیولا را در لیگ بشکند؛ تیمی با کریستیانو رونالدو، کریم بنزما، گونسالو هیگواین، مسوت اوزیل، ژابی آلونسو و سرخیو راموس که فوتبال مستقیم و سریع آن هنوز یکی از شناخته‌شده‌ترین تیم‌های دوران مورینیو محسوب می‌شود.

رئال جدید اما هیچ شباهتی به تیم رونالدو و اوزیل ندارد

چالش مورینیو این بار کاملاً متفاوت است.

رئال تابستان شلوغی را پشت سر گذاشته و بازیکنانی مانند برناردو سیلوا، مارک کوکوریا، ابراهیما کوناته، دنزل دومفریس و یان دیومانده را به ترکیب اضافه کرده است. قرارداد وینیسیوس جونیور نیز تمدید شده و کیلیان امباپه یکی از چهره‌های اصلی پروژه تازه محسوب می‌شود.

مورینیو در هفته‌های پیش‌فصل روی هماهنگ کردن همین مجموعه کار کرده است. پس از آخرین دیدار تدارکاتی برابر شالکه، او گفت ایده‌های تاکتیکی تیم به‌تدریج در حال شکل گرفتن است، هرچند بازیکنانی که دیرتر به تمرینات اضافه شده‌اند هنوز از نظر ریتم و شدت مسابقه با سایر نفرات فاصله دارند.

این یعنی نسخه دوم مورینیو در رئال از همان روز نخست باید همزمان دو مسئله را مدیریت کند: ساختن تیمی جدید و نتیجه گرفتن فوری.

در مادرید تقریباً هیچ مربی‌ای فرصت طولانی برای پروژه‌سازی بدون جام ندارد.

اولین آزمون رسمی آقای خاص؛ اسپانیول

زمان انتظار هم بسیار کوتاه است.

رئال مادرید روز شنبه ۲۲ آگوست نخستین مسابقه رسمی فصل جدید خود را مقابل اسپانیول برگزار خواهد کرد. باشگاه از هفته‌ها قبل این دیدار را آغاز رسمی فصل رقابتی تیم مورینیو معرفی کرده است.

بنابراین تنها چند روز پس از مراسم معرفی، دوره دوم آقای خاص وارد فاز امتیازگیری می‌شود.

مسابقات تدارکاتی به پایان رسیده و از اینجا به بعد هر انتخاب ترکیب، تعویض و نتیجه‌ای با مقیاس رئال مادرید قضاوت خواهد شد.

بازگشت بدون خبرنگار؛ چرا رئال مراسم را خصوصی برگزار کرد؟

شکل معرفی مورینیو نیز خودش بخشی از داستان است.

رئال مادرید که معمولاً ستاره‌های بزرگ را مقابل هزاران هوادار و ده‌ها دوربین معرفی می‌کند، این بار تصمیم گرفت مراسم سرمربی و خریدهای جدید را پشت درهای بسته برگزار کند. گزارش‌های اسپانیایی می‌گویند باشگاه می‌خواهد در آستانه شروع لالیگا، حاشیه‌های رسانه‌ای را به حداقل برساند و تمرکز تیم را حفظ کند.

برای شخصیتی مانند مورینیو، که تقریباً هر کنفرانس خبری‌اش قابلیت تبدیل شدن به تیتر اول رسانه‌ها را دارد، این سکوت شاید معنادارتر باشد.

رئال فعلاً می‌خواهد نتیجه کار را در زمین ببیند.

مورینیو برای اعاده حیثیت هم برگشته است

این بازگشت فقط برای رئال یک قمار نیست؛ برای خود مورینیو نیز یکی از مهم‌ترین آزمون‌های دوران مربیگری محسوب می‌شود.

رویترز گزارش داده «آقای خاص» در زمان بازگشت به مادرید ۱۱ سال است که قهرمان یک لیگ داخلی نشده و چهار سال از آخرین جامش گذشته است.

این آمار برای مربی‌ای که زمانی با پورتو، چلسی، اینتر و رئال تقریباً مترادف با قهرمانی بود، قابل توجه است.

به همین دلیل دوره دوم رئال فرصتی برای تغییر روایت سال‌های اخیر مورینیو نیز خواهد بود. اگر موفق شود تیمی پرستاره و تحت فشار را دوباره به مسیر قهرمانی برگرداند، بازگشت او می‌تواند به یکی از بزرگ‌ترین فصل‌های دوم یک مربی در فوتبال اروپا تبدیل شود.

اگر شکست بخورد، منتقدان خواهند گفت رئال بیش از حد به خاطرات سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ اعتماد کرده است.

«من یکی از شما هستم»؛ جمله‌ای که حالا باید در زمین ثابت شود

۱۳ سال بعد، ژوزه مورینیو دوباره در همان باشگاهی ایستاده که یکی از پرتنش‌ترین و در عین حال به‌یادماندنی‌ترین دوره‌های حرفه‌ای خود را در آن تجربه کرد.

این بار خبری از کریستیانو رونالدو، اوزیل و ژابی آلونسو در زمین نیست؛ رئال تیم دیگری است و فوتبال اروپا نیز تغییر کرده است. چیزی که تغییر نکرده، میزان انتظار در مادرید است.

مورینیو در روز معرفی گفت خودش را یکی از مادریدیستاها می‌داند. اما در رئال مادرید، تعلق عاطفی تنها نقطه شروع است.

قرارداد آقای خاص تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۹ اعتبار دارد؛ سه فصل برای اینکه نشان دهد بازگشت ۱۳ سال بعد، صرفاً پروژه‌ای نوستالژیک نیست. نخستین پاسخ از شنبه و مقابل اسپانیول آغاز خواهد شد.