هشدار ذوبآهن در شروع لیگ؛ ۴ تیم سقوط میکنند و هیچ امتیازی بیاهمیت نیست
ذوبآهن در نخستین مسابقه فصل بیستوششم لیگ برتر میزبان فولاد خوزستان بود و جدال دو تیم در ورزشگاه فولادشهر با نتیجه صفر بر صفر خاتمه پیدا کرد. مسابقهای که موقعیتهای گل زیادی نداشت و هر دو تیم بیش از آنکه برای حمله همهجانبه ریسک کنند، مراقب بودند فصل را با شکست آغاز نکنند.
سیدمحمد حسینی نیز بعد از این دیدار به همین مسئله اشاره کرده و گفته است فاصله چندماهه بازیکنان از مسابقه رسمی و وضعیت چمن فولادشهر روی کیفیت بازی تأثیر گذاشت. به اعتقاد مدافع ذوبآهن، هم شاگردان عبدالله ویسی و هم فولاد در وهله نخست به دنبال نباختن بودند و همین احتیاط روی شکل مسابقه اثر گذاشت.
این ارزیابی با آنچه در زمین دیده شد همخوانی دارد. ذوبآهن و فولاد در ۹۰ دقیقه نتوانستند راهی برای باز کردن دروازه یکدیگر پیدا کنند و تغییرات دو سرمربی در نیمه دوم نیز نتیجه مسابقه را عوض نکرد.
با این حال، برای ذوبآهن نکته مثبت این بود که فصل را با کلینشیت و یک امتیاز آغاز کرد؛ نکته منفی هم اینکه تیم عبدالله ویسی هنوز نخستین گل فصل خود را به ثمر نرسانده است.
حسینی: دنبال بهانه نیستیم
یکی از بخشهای مهم صحبتهای سیدمحمد حسینی، فاصله گرفتن او از بهانهجویی درباره کیفیت مسابقه بود. مدافع ۳۱ ساله ذوبآهن که سابقه حضور در استقلال، تراکتور، هوادار، نفت مسجدسلیمان و استقلال خوزستان را دارد، تأکید کرد سبزپوشان باید در هفتههای آینده نمایش بهتری ارائه دهند.
حسینی که در تابستان قرارداد خود را برای یک فصل دیگر با ذوبآهن تمدید کرده، حالا از بازیکنان باتجربه تیم عبدالله ویسی محسوب میشود و نقش او بهخصوص در فصلی که فشار پایین جدول بیشتر از سالهای معمول خواهد بود، اهمیت دارد.
ذوبآهن از اوایل مرداد وارد دوره تازهای شد؛ عبدالله ویسی پس از تغییرات روی نیمکت هدایت تیم را برعهده گرفت و زمان زیادی نیز برای آمادهسازی کامل تیم پیش از شروع مسابقات نداشت.
به همین دلیل تساوی هفته نخست را میتوان بخشی از دوره شناخت و هماهنگی تیم جدید ویسی دانست، اما این دوره نمیتواند بیش از حد طولانی شود.
چرا لیگ امسال برای ذوبآهن «جنگ تمامعیار» است؟
تعبیر سیدمحمد حسینی درباره لیگ امسال اغراقآمیز نیست. لیگ برتر فصل ۱۴۰۵-۱۴۰۶ با ۱۸ تیم برگزار میشود و طبق تصمیم اتخاذشده، در پایان فصل چهار تیم مستقیماً به لیگ دسته اول سقوط خواهند کرد تا تعداد تیمها دوباره کاهش پیدا کند.
این تغییر یک تفاوت بنیادی با فصلهای معمول لیگ برتر ایجاد میکند.
در لیگهای ۱۶ تیمی گذشته، دو تیم انتهای جدول سقوط میکردند و بسیاری از تیمهای میانه جدول با چند برد متوالی عملاً از خطر فاصله میگرفتند. اما در فصل جاری قرار گرفتن در جمع چهار تیم آخر به معنای سقوط است. بنابراین تیمهایی که هدفشان قهرمانی یا سهمیه آسیایی نیست نیز نمیتوانند چند هفته ابتدایی را بدون حساسیت پشت سر بگذارند.
به همین دلیل هدف اعلامشده ذوبآهن برای رسیدن به رتبه تکرقمی صرفاً یک شعار برای ارتقای جایگاه نیست؛ رسیدن به نیمه بالاتر جدول میتواند مهمترین حاشیه امن تیم در برابر جنگ سقوط باشد.
ملوان؛ اولین امتحان واقعی ذوبآهن خارج از خانه
ذوبآهن در هفته دوم باید روز چهارشنبه ۲۸ مرداد در انزلی به مصاف ملوان برود. این مسابقه در ورزشگاه سیروس قایقران برگزار خواهد شد و برای دو تیمی که هر کدام هفته نخست را با یک امتیاز پشت سر گذاشتهاند، فرصت مهمی برای کسب نخستین پیروزی فصل است.
ملوان در نخستین مسابقه خود میهمان صنعت نفت آبادان بود و پس از عقب افتادن در نیمه نخست، با گل محمدرضا عباسی به بازی برگشت و در نهایت با تساوی یک بر یک از آبادان خارج شد.
بنابراین هر دو تیم از نظر امتیازی وضعیت تقریباً مشابهی دارند؛ ذوبآهن یک تساوی بدون گل و ملوان یک تساوی یک بر یک ثبت کردهاند.
حسینی نیز به دشواری بازی در انزلی اشاره کرده و فضای دیدارهای خانگی ملوان را یکی از نقاط قوت این تیم دانسته است.
این ارزیابی برای هر تیمی که سابقه بازی در انزلی را دارد قابل درک است. شرایط ورزشگاه، حمایت هواداران و سبک فیزیکی ملوان معمولاً مسابقات این تیم در خانه را به بازیهایی متفاوت تبدیل میکند.
آمار رودررو؛ ذوبآهن خاطره بدی از ملوان ندارد
یک نکته امیدوارکننده برای سبزپوشان این است که ملوان بیش از دو سال است موفق به شکست ذوبآهن نشده است. دادههای آماری پیش از مسابقه هفته دوم نیز همین روند را ثبت کردهاند.
البته تکیه کردن به نتایج گذشته برای تیم عبدالله ویسی خطرناک خواهد بود. ترکیب دو باشگاه تغییر کرده و فصل جدید در شرایط کاملاً متفاوتی آغاز شده است.
برای ذوبآهن، ارزش این مسابقه بیشتر از حفظ یک آمار رودررو است. پیروزی در انزلی میتواند تیم را خیلی زود به چهار امتیاز برساند و فضای روانی مناسبی برای ادامه فصل ایجاد کند؛ در حالی که شکست، تیم را در همان هفته دوم به نیمه پایین جدول نزدیک خواهد کرد.
در فصلی که چهار تیم سقوط میکنند، همین فاصلههای کوچک میتوانند طی هفتههای آینده اهمیت بسیار بیشتری پیدا کنند.
عبدالله ویسی به دنبال ساختن ذوبآهنی باثبات
عبدالله ویسی در تابستان و پس از تغییرات روی نیمکت هدایت ذوبآهن را پذیرفت. او یکی از معدود مربیان حاضر در لیگ است که سابقه قهرمانی لیگ برتر را دارد و اکنون مأموریت متفاوتی در اصفهان پیش روی او قرار گرفته است: بازگرداندن ثبات به تیمی که در فصل گذشته نیز دوران دشواری را تجربه کرد.
سبزپوشان در نقلوانتقالات تابستانی تغییراتی در ترکیب خود داشتند و با چند بازیکن جدید وارد فصل شدهاند.
با این حال ساخت یک تیم تازه معمولاً به زمان نیاز دارد. مسئله اینجاست که جدول لیگ بیستوششم فرصت زیادی برای اشتباههای متوالی در اختیار هیچ باشگاهی قرار نمیدهد.
ذوبآهن اگر میخواهد همانطور که حسینی گفته فصلی «بدون استرس» داشته باشد، باید بخش مهمی از امتیازاتش را پیش از رسیدن به هفتههای پایانی جمع کند.
رتبه تکرقمی؛ هدف واقعبینانه یا بلندپروازانه؟
هدف اعلامشده برای ذوبآهن رسیدن به یک جایگاه تکرقمی است؛ یعنی پایان فصل در میان ۹ تیم نخست جدول.
در لیگی ۱۸ تیمی، این هدف از یک جهت محافظهکارانه و از جهت دیگر مهم است. ذوبآهن فعلاً خود را مدعی قهرمانی یا سهمیه معرفی نکرده و اولویت اصلی، ساختن فاصله امن با منطقه سقوط است.
اگر تیم عبدالله ویسی بتواند در مسابقات خانگی امتیازات اصلی را بگیرد و در زمین حریف نیز مانند هفته دوم مقابل ملوان دست خالی برنگردد، رسیدن به نیمه بالای جدول دور از دسترس نخواهد بود.
اما اولین بازی فصل یک هشدار نیز داشت؛ ذوبآهن برای رسیدن به این هدف باید در فاز هجومی خطرناکتر شود. کلینشیت میتواند یک تیم را از شکست نجات دهد، اما بدون گلزنی نمیتوان تعداد کافی پیروزی برای ساختن یک فصل آرام به دست آورد.
ملوان - ذوبآهن؛ فراتر از یک بازی هفته دوم
صحبتهای سیدمحمد حسینی شاید بهترین تصویر از شرایط فصل جدید ذوبآهن باشد: هدف، رتبه تکرقمی است؛ اما پیش از رسیدن به آن باید از جنگی عبور کرد که چهار تیم بازنده نهایی خواهد داشت.
ذوبآهن یک امتیاز از نخستین مسابقه گرفته و دروازهاش را بسته نگه داشته است. حالا مسابقه انزلی فرصتی است تا عبدالله ویسی نشان دهد تیمش علاوه بر نباختن، توانایی رفتن به سمت پیروزی را نیز دارد.
در هفتههای عادی یک تساوی خارج از خانه شاید نتیجه بدی نباشد؛ اما در لیگ ۱۸ تیمی با چهار سقوطکننده، جمع شدن همین تساویها بدون پیروزی میتواند خطرناک شود.
برای همین بازی ملوان و ذوبآهن فقط دومین مسابقه فصل نیست؛ نخستین محک جدی برای وعده یک فصل بدون استرس است. سبزپوشان اگر واقعاً میخواهند در پایان فصل رتبهای تکرقمی داشته باشند، باید از همین هفتههای ابتدایی نشان دهند قرار نیست فقط برای نباختن بازی کنند.