کابوس دقیقه‌های آخر برای نساجی؛ حسینی زمان می‌خواهد اما یک زنگ خطر تکرار شده است

مجتبی حسینی پس از شکست یک بر صفر نساجی مقابل استقلال، نتیجه را «ناامیدکننده» توصیف کرد و گفت سناریوی مسابقه نخست دوباره تکرار شده است. انتخاب واژه «تکرار» از سوی سرمربی نساجی اتفاقاً دقیق‌ترین توصیف برای شروع فصل این تیم است.

نساجی در هفته نخست لیگ بیست‌وششم در سیرجان تا دقیقه ۸۹ برابر گل‌گهر بدون گل بازی کرده بود، اما میلاد کر روی یک ضربه کرنر گل پیروزی تیم سیدمهدی رحمتی را زد. در هفته دوم نیز بازی مقابل استقلال تا دقیقه ۸۲ صفر-صفر بود، اما محمدرضا آزادی تنها دو دقیقه پس از ورود به زمین از آشفتگی خط دفاعی نساجی استفاده کرد و سه امتیاز را برای آبی‌ها به تهران برد.

دو مسابقه، دو شکست یک بر صفر و دو گل دیرهنگام؛ برای تیمی که تازه به لیگ برتر برگشته، این الگو می‌تواند هم امیدوارکننده باشد و هم نگران‌کننده.

نساجی ۱۷۱ دقیقه مقاومت کرد، اما صفر امتیاز گرفت

اگر فقط نتیجه دو هفته ابتدایی دیده شود، شروع نساجی ناامیدکننده است؛ دو بازی و دو شکست. اما شکل رقم خوردن این نتایج تصویر پیچیده‌تری ارائه می‌کند.

گل‌گهر در دقیقه ۸۹ دروازه نساجی را باز کرد و استقلال نیز تا دقیقه ۸۲ برای گلزنی منتظر ماند. به بیان دیگر، نساجی در دو مسابقه مجموعاً ۱۷۱ دقیقه بدون دریافت گل دوام آورد، اما همین عملکرد برای گرفتن حتی یک امتیاز کافی نبود.

این همان چیزی است که حسینی پس از بازی به آن اشاره کرد. او گفت مشکلات تیم با تمرین و کار برطرف خواهد شد و حاضر نیست ایرادهای موجود را گردن بازیکنان بیندازد.

چنین موضعی در هفته دوم فصل قابل درک است. نساجی پس از یک فصل دوری از لیگ برتر بازگشته و ترکیب آن نیز برای رقابت در سطح اول فوتبال ایران دستخوش تغییر شده است. بنابراین انتظار هماهنگی کامل در دو مسابقه نخست منطقی نیست. رسانه‌های ورزشی نیز در گزارش مسابقه اشاره کرده‌اند که نساجی بعد از یک فصل دوری دوباره به لیگ برتر برگشته است.

اما «نیاز به زمان» زمانی می‌تواند به نقطه قوت تبدیل شود که ایرادهای تکرارشونده خیلی زود اصلاح شوند.

زنگ خطر برای حسینی؛ هر دو شکست از یک نقطه دردناک آمد

شباهت دو گل دریافتی فقط به زمان آنها محدود نمی‌شود.

گل گل‌گهر در هفته نخست از کرنر آغاز شد. ارسال از جناح راست پس از اثرگذاری علیرضا علیزاده به تیر دوم رسید و میلاد کر توانست در دقیقه ۸۹ گل بزند.

مقابل استقلال نیز گل محمدرضا آزادی از یک ضربه کرنر تمرین‌شده شکل گرفت. یاسر آسانی توپ را زمینی به پشت محوطه فرستاد، ضربه اسماعیل قلی‌زاده پس از دفع ناقص مدافع نساجی مقابل آزادی قرار گرفت و مهاجم استقلال در دقیقه ۸۲ کار را تمام کرد.

برای کادر فنی نساجی این شباهت باید مهم‌تر از خود دو شکست باشد.

تیم حسینی در جریان بازی باز اجازه گلزنی آسانی به رقبا نداده، اما در دقایقی که خستگی جسمی و کاهش تمرکز بیشتر می‌شود، روی توپ‌های مرده آسیب دیده است. این مسئله می‌تواند با تمرین روی آرایش دفاعی ضربات ایستگاهی، مسئولیت‌پذیری در توپ دوم و حفظ تمرکز در ۱۰ دقیقه پایانی اصلاح شود.

در واقع اگر حسینی می‌گوید مشکلات با تمرین برطرف می‌شود، نخستین پرونده روی میز او احتمالاً همین دقایق پایانی و دفاع روی ضربات ایستگاهی خواهد بود.

استقلال برای گل زدن به در بسته جعفرپور خورد

شکست نساجی مقابل استقلال به این معنا نبود که آبی‌ها فقط همان یک فرصت را داشتند.

استقلال از ابتدای مسابقه موقعیت‌های متعددی ایجاد کرد و علیرضا جعفرپور چند بار مانع باز شدن دروازه میزبان شد. شوت صالح حردانی، تلاش علیرضا کوشکی و چند ارسال خطرناک استقلال با واکنش‌های دروازه‌بان نساجی دفع شد. در سوی مقابل، نساجی نیز در نیمه نخست با ضربه سر هومن ربیع‌زاده و بهروز نوروزی‌فرد موقعیت‌هایی برای گلزنی داشت.

بنابراین نمی‌توان شکست را فقط نتیجه یک بدشانسی دقیقه ۸۲ دانست. استقلال تیم هجومی‌تر میدان بود و فشار بیشتری وارد کرد، اما نساجی تا اواخر مسابقه توانسته بود با ساختار دفاعی و عملکرد دروازه‌بان خود بازی را بدون گل نگه دارد.

این دقیقاً همان نقطه‌ای است که نتیجه برای حسینی تلخ‌تر می‌شود؛ تیمش به گرفتن یک امتیاز از صدرنشین نزدیک شده بود، اما نتوانست آخرین بخش مسابقه را مدیریت کند.

تعویض استقلال فقط ۱۲۰ ثانیه برای تغییر بازی زمان خواست

لحظه تعیین‌کننده مسابقه از روی نیمکت استقلال آمد.

محمدرضا آزادی در دقیقه ۸۰ جانشین سعید سحرخیزان شد و تنها دو دقیقه بعد گل زد. ایرنا نیز تأیید کرده مهاجم استقلال فقط دو دقیقه بعد از ورود به زمین موفق به گلزنی شد.

برای نساجی این صحنه از یک جهت دیگر هم قابل بررسی است. بازیکن تازه‌وارد استقلال با انرژی و تمرکز بیشتری وارد محوطه شد، در حالی که مدافعان میزبان بیش از ۸۰ دقیقه تحت فشار بودند. همین اختلاف کوچک در واکنش به توپ دوم کافی بود تا نتیجه مسابقه عوض شود.

در فوتبال فشرده لیگ برتر، تفاوت میان گرفتن یک امتیاز و شکست گاهی نه در ۸۰ دقیقه اول، بلکه در میزان تمرکز بعد از دقیقه ۸۰ رقم می‌خورد.

نساجی فعلاً در همین محدوده زمانی دو بار تنبیه شده است.

حسینی چرا از بازیکنانش دفاع کرد؟

مجتبی حسینی در نشست خبری حاضر نشد بازیکنی را مقصر معرفی کند و گفت نمی‌توان از بازیکنان ایراد گرفت و مسائل تیم باید با تمرین اصلاح شود.

این رویکرد در شرایط فعلی یک پیام مدیریتی هم دارد. نساجی بعد از دو شکست متوالی می‌تواند خیلی زود وارد فضای فشار شود، به‌خصوص با توجه به توقع بالای هواداران در قائمشهر. اگر سرمربی در همین مقطع مسئولیت را از خود دور کند و بازیکنان را هدف قرار دهد، احتمال فرسایش روانی تیم افزایش پیدا می‌کند.

حسینی برعکس تلاش کرده نتیجه را بخشی از فرآیند ساخت تیم معرفی کند: «فوتبال بالا و پایین دارد» و نساجی برای رسیدن به شکل مطلوب به زمان احتیاج دارد.

اما دفاع از بازیکنان به معنای نادیده گرفتن ضعف‌ها نیست. اگر هفته سوم نیز گل دیرهنگام دیگری از روی توپ مرده دریافت شود، دیگر صحبت از یک اتفاق تصادفی دشوار خواهد بود.

استقلال با شش امتیاز رفت بالا؛ نساجی هنوز صفر

دو تیم پس از پایان مسابقه در دو موقعیت کاملاً متفاوت قرار گرفتند.

استقلال که هفته نخست مس شهر بابک را ۴ بر صفر شکست داده بود، با پیروزی در قائمشهر به دومین برد متوالی رسید و پس از مسابقات سه‌شنبه با شش امتیاز، پنج گل زده و بدون گل خورده در صدر جدول باقی ماند.

نساجی اما بعد از دو مسابقه هنوز امتیازی ندارد. با این حال، با توجه به اینکه هفته دوم هنگام انتشار این گزارش هنوز به‌طور کامل به پایان نرسیده است، جایگاه نهایی تیم در جدول این هفته می‌تواند با نتایج سایر مسابقات تغییر کند. وضعیت ثبت‌شده پس از بازی سه‌شنبه، نساجی را با دو بازی و صفر امتیاز در بخش انتهایی جدول نشان می‌داد.

این اختلاف در جدول نباید باعث شود حسینی برنامه فنی خود را کنار بگذارد، اما از هفته سوم اهمیت نتیجه بسیار بیشتر خواهد شد.

استقلال خوزستان؛ مسابقه‌ای که دیگر فقط «زمان» کافی نیست

طبق برنامه اعلام‌شده، نساجی در هفته سوم مقابل استقلال خوزستان قرار می‌گیرد. این مسابقه برای تیم حسینی فرصتی است تا نخستین امتیازهای فصل را به دست آورد و از شکل‌گیری فشار زودهنگام جلوگیری کند.

نساجی در دو هفته نخست مقابل گل‌گهر و استقلال، دو تیم باکیفیت، شکست خورده است و همین مسئله می‌تواند بخشی از شروع بدون امتیاز را توضیح دهد. اما هرچه فصل جلو برود، استدلال «تیم به زمان نیاز دارد» باید با خروجی ملموس همراه شود.

نشانه‌های مثبت وجود دارند: تیم برای مدت طولانی ساختار خود را حفظ کرده، مقابل استقلال موقعیت‌هایی ساخته و علیرضا جعفرپور نیز نمایش قابل توجهی داشته است.

در مقابل، مشکل هم کاملاً واضح است: نساجی هنوز گل نزده و در دو مسابقه‌ای که تا دقایق پایانی امکان گرفتن امتیاز داشته، تمرکز خود را در لحظه‌ای کلیدی از دست داده است.

حسینی زمان می‌خواهد؛ نساجی باید «آخر بازی» را یاد بگیرد

دو شکست یک بر صفر در شروع فصل لزوماً نشانه بحران نیست. به‌ویژه برای تیمی که به لیگ برتر بازگشته و در حال پیدا کردن هماهنگی است.

اما نحوه این دو شکست برای مجتبی حسینی یک هشدار جدی دارد.

دقیقه ۸۹ مقابل گل‌گهر، دقیقه ۸۲ مقابل استقلال؛ هر دو گل نیز از موقعیت‌هایی شکل گرفتند که ریشه در کرنر و توپ دوم داشتند.

بنابراین نسخه نجات نساجی شاید پیچیده نباشد: تمرکز بیشتر در دقایق پایانی، دفاع دقیق‌تر روی ضربات ایستگاهی و تبدیل موقعیت‌های محدود به گل.

حسینی می‌گوید ناامید نیست و اطمینان دارد این تیم می‌تواند هوادارانش را شاد کند. دو هفته نخست نشان داده نساجی آن‌قدر از رقبا فاصله ندارد که نتواند مسیرش را تغییر دهد؛ اما برای برگشتن، باید مهارتی را خیلی زود یاد بگیرد که در لیگ برتر حیاتی است: یک مسابقه ۸۰ دقیقه نیست.

نساجی تا اینجا تقریباً همه کار را برای گرفتن امتیاز انجام داده، جز مهم‌ترین کار؛ دوام آوردن تا آخرین سوت.