کنایه تند پیروز قربانی به داور؛ «باتری ساعتت را عوض کن!» / فلسفه آلومینیوم: هیچ‌کس نباید سیستم ما را بفهمد

دیدار آلومینیوم اراک و چادرملو اردکان در هفته دوم لیگ برتر از ساعت ۱۹:۳۰ سه‌شنبه ۲۷ مرداد در ورزشگاه امام خمینی اراک برگزار شد و با تساوی بدون گل به پایان رسید. میثم حیدری قضاوت مسابقه را برعهده داشت.

آلومینیوم که هفته نخست استقلال خوزستان را دو بر صفر شکست داده بود، فرصت داشت با دومین پیروزی متوالی شش امتیازی شود، اما نتوانست برتری خود در مالکیت و بازی در زمین حریف را به گل تبدیل کند. گزارش مسابقه نیز از حملات متعدد اراکی‌ها و مالکیت بدون ثمر آنها، به‌خصوص در نیمه نخست، حکایت داشت.

همین مسئله محور اصلی صحبت‌های قربانی بود. او گفت بازیکنانش تلاش خوبی داشته‌اند، اما ناهماهنگی‌هایی وجود دارد که تنها با تمرین قابل برطرف شدن است. سرمربی آلومینیوم معتقد بود تیمش بخش زیادی از مسابقه را جلو بازی کرده، اما هنوز از لحاظ بدنی به نقطه مطلوب نرسیده است.

قربانی: هنوز بالانس بدنی نداریم

پیروز قربانی یکی از دلایل اصلی نرسیدن آلومینیوم به کیفیت موردنظرش را نحوه بسته شدن تیم در تابستان می‌داند.

به گفته او، تمرینات آلومینیوم دیرتر از بسیاری از تیم‌ها آغاز شده و بازیکنان در زمان‌های متفاوتی به تیم اضافه شده‌اند. قربانی مشخصاً به دیر اضافه شدن حامد بحیرایی و سعید صادقی اشاره کرد و توضیح داد چنین شرایطی رسیدن همه نفرات به یک سطح بدنی مشترک را زمان‌بر می‌کند.

این توضیح از منظر سبک موردنظر قربانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. تیمی که می‌خواهد در بخش زیادی از مسابقه در زمین حریف بازی کند، پرس داشته باشد و بازیکنانش مرتب جای خود را عوض کنند، به آمادگی بدنی بیشتری نسبت به یک ساختار کم‌تحرک و محافظه‌کارانه نیاز دارد.

پس وقتی قربانی از «بالانس بدنی» صحبت می‌کند، مسئله فقط توان دویدن ۹۰ دقیقه‌ای نیست. در چنین سبکی، افت جسمانی یک یا دو بازیکن می‌تواند فاصله خطوط را افزایش دهد و همان جابه‌جایی‌هایی که در حالت عادی نقطه قوت هستند، به فضای خالی برای ضدحمله حریف تبدیل شوند.

جمله جنجالی قربانی؛ «در فوتبال مدرن چیزی به نام پست وجود ندارد»

جذاب‌ترین بخش صحبت‌های سرمربی آلومینیوم اما به بحث درباره پست بازیکنان برمی‌گشت.

قربانی در پاسخ به پرسشی درباره تغییر موقعیت بازیکنان تیمش گفت پست‌های ثابت کلاسیک در فوتبال مدرن معنای سابق را ندارند و آلومینیوم عمداً از جابه‌جایی‌های زیاد برای برهم زدن ساختار دفاعی حریف استفاده می‌کند. او مثال عباس کهریزی و بهرام گودرزی را مطرح کرد و گفت اگر بازیکن فقط موظف بود در منطقه اولیه خودش باقی بماند، گل هفته گذشته آلومینیوم نیز شکل نمی‌گرفت.

قربانی جمله جالب‌تری هم داشت: هدف او این است که تا دقیقه ۹۰ نه حریف و حتی نه تماشاگر بتواند یک سیستم ثابت برای آلومینیوم تشخیص دهد.

از منظر تاکتیکی البته تعبیر «فوتبال بدون پست» را نباید کاملاً تحت‌اللفظی در نظر گرفت. فوتبال مدرن همچنان ساختار و مسئولیت‌های موقعیتی دارد؛ تفاوت در این است که بازیکنان ممکن است در فاز مالکیت، دفاع یا انتقال وظایف و مناطق متفاوتی داشته باشند. چیزی که قربانی توصیف می‌کند بیشتر به چرخش‌های موقعیتی و سیالیت در ساختار هجومی شبیه است.

این فلسفه می‌تواند آلومینیوم را غیرقابل پیش‌بینی کند، اما فقط زمانی موثر خواهد بود که جابه‌جایی‌ها به خلق موقعیت و گل ختم شوند. بازی مقابل چادرملو نشان داد بخش اول پروژه، یعنی حضور در زمین حریف و تغییر موقعیت‌ها، دیده می‌شود؛ بخش دوم، یعنی ضربه نهایی، هنوز کامل نشده است.

زمین اراک زیر سؤال رفت؛ «سرعت بازی ما را می‌گرفت»

قربانی فقط به وضعیت بدنی بازیکنان اشاره نکرد و از کیفیت زمین ورزشگاه امام خمینی نیز انتقاد داشت.

سرمربی آلومینیوم گفت سبک تیمش نیاز به گردش سریع توپ دارد، اما وضعیت چمن سرعت بازی را کاهش می‌دهد. او از مسئولان خواست برای مسابقات آینده شرایط زمین را بهبود دهند و تأکید کرد تیم‌هایی که به اراک می‌آیند طبیعتاً تلاش خواهند کرد مانع شکل گرفتن بازی آلومینیوم شوند.

این انتقاد برای تیمی که قصد دارد فوتبال مالکانه و مبتنی بر پاس‌های کوتاه ارائه کند اهمیت زیادی دارد. چمن کند یا ناهموار معمولاً بیشتر به تیمی ضربه می‌زند که می‌خواهد توپ را با سرعت روی زمین جابه‌جا کند تا تیمی که بازی مستقیم‌تری دارد.

قربانی در واقع می‌گوید اگر آلومینیوم قرار است با هویت جدیدش شناخته شود، زیرساخت خانگی هم باید با آن هویت هماهنگ باشد.

کنایه به داور؛ «پنج ثانیه اینجا پنج دقیقه بود»

تندترین جمله نشست خبری اما خطاب به داوری بود.

قربانی معتقد بود چادرملو در برخی مقاطع سرعت مسابقه را کاهش داده و تیم داوری نیز برای جلوگیری از این مسئله برخورد لازم را نداشته است. او گفت قانون جدید پنج ثانیه وجود دارد، اما این پنج ثانیه در مسابقه اراک «پنج دقیقه» شده بود و سپس با کنایه اضافه کرد که داور احتمالاً باید باتری ساعتش را عوض کند.

اینجا یک توضیح درباره قانون جدید لازم است. براساس قوانین رسمی IFAB برای فصل ۲۷-۲۰۲۶، اگر تیمی در انجام پرتاب اوت یا ضربه دروازه عمداً تأخیر کند، داور می‌تواند شمارش بصری پنج‌ثانیه‌ای را آغاز کند. اگر پرتاب اوت در پایان شمارش انجام نشود، توپ به حریف داده می‌شود و در صورت تأخیر در ضربه دروازه، حریف صاحب ضربه کرنر خواهد شد.

در مورد دروازه‌بانی که توپ را با دست کنترل کرده نیز قانون کمی متفاوت است: سقف اصلی هشت ثانیه است و داور پنج ثانیه پایانی را به صورت بصری می‌شمارد؛ عبور از هشت ثانیه به اعلام کرنر برای حریف منجر می‌شود.

بنابراین اشاره قربانی به «قانون پنج ثانیه» از نظر کلی به مقررات جدید مبارزه با اتلاف وقت مربوط است، اما قانون در همه وضعیت‌ها صرفاً یک محدودیت ثابت پنج‌ثانیه‌ای نیست.

چهار امتیاز و صفر گل خورده؛ شروع قربانی بد نیست

تساوی خانگی مقابل چادرملو از منظر نتیجه احتمالاً قربانی را راضی نمی‌کند، اما شروع آلومینیوم را نمی‌توان ضعیف دانست.

اراکی‌ها از دو مسابقه نخست چهار امتیاز گرفته‌اند؛ استقلال خوزستان را دو بر صفر شکست داده‌اند و مقابل چادرملو به تساوی بدون گل رسیده‌اند. در نتیجه آلومینیوم بعد از دو هفته هنوز شکست نخورده و مهم‌تر اینکه هیچ گلی دریافت نکرده است. در جدول موقت پس از مسابقات سه‌شنبه نیز استقلال و تراکتور با شش امتیاز اول و دوم بودند و آلومینیوم با چهار امتیاز و تفاضل مثبت دو در جایگاه سوم قرار گرفت.

این آمار برای تیمی که سرمربی‌اش مرتب درباره فوتبال هجومی صحبت می‌کند نکته جالبی دارد: فعلاً مطمئن‌ترین بخش آلومینیوم، دفاع آن بوده است.

اگر قربانی بتواند بدون از بین بردن این ساختار دفاعی، کیفیت فاز هجومی را افزایش دهد، شروع چهار امتیازی می‌تواند پایه مناسبی برای هفته‌های آینده باشد.

آزمون بعدی مقابل شمس‌آذر؛ وقت اثبات «فوتبال سیال»

آلومینیوم در هفته سوم روز اول شهریور میهمان شمس‌آذر قزوین خواهد بود. برنامه مسابقات ثبت‌شده، این دیدار را برای ساعت ۱۹:۳۰ پیش‌بینی کرده است.

برای قربانی، مسابقات آینده فقط درباره نتیجه نیست. او عملاً وعده داده آلومینیوم با گذشت زمان تیمی هماهنگ‌تر، آماده‌تر و از نظر تاکتیکی پیچیده‌تر خواهد شد. حالا باید دید این جابه‌جایی‌های فراوان چه زمانی از یک ایده جذاب به گل و پیروزی تبدیل می‌شوند.

تساوی با چادرملو یک نکته را روشن کرد: آلومینیومِ پیروز قربانی هویت موردنظر سرمربی‌اش را کم‌کم پیدا می‌کند، اما هنوز محصول نهایی نیست. تیمی که مربی‌اش می‌خواهد هیچ‌کس سیستمش را نفهمد، در گام بعدی باید کاری کند که حریفان علاوه بر نفهمیدن سیستم، راه متوقف کردن آن را هم پیدا نکنند.