درخواست بزرگ تراکتور برای جنگ با پرسپولیس؛ درهای یادگار باز می‌شود؟

تراکتور در فاصله چند روز مانده به دیدار هفته سوم برابر پرسپولیس، با انتشار بیانیه‌ای رسمی تلاش کرده یکی از جنجالی‌ترین احکام فوتبال ایران را دوباره روی میز تصمیم‌گیران فدراسیون بگذارد.

باشگاه تبریزی در متن خود ضمن پذیرش این اصل که تخلف قابل توجیه نیست، از «نگاه اصلاحی» سخن گفته و از فدراسیون و ارکان قضایی خواسته است نحوه اجرای محرومیت تماشاگران را بار دیگر بررسی کنند. تراکتور همچنین اعلام کرده حاضر است تدابیر امنیتی و نظارتی را افزایش دهد و برنامه‌های فرهنگی بیشتری برای کنترل فضای ورزشگاه اجرا کند.

پیام بیانیه روشن است: تراکتور می‌خواهد یادگار امام برای بازی با پرسپولیس خالی نباشد.

تراکتور – پرسپولیس؛ دوشنبه ساعت ۱۸:۳۰

براساس برنامه اعلام‌شده لیگ، تراکتور و پرسپولیس روز دوشنبه دوم شهریور از ساعت ۱۸:۳۰ در ورزشگاه یادگار امام تبریز روبه‌روی یکدیگر قرار می‌گیرند. این مسابقه از هفته سوم لیگ بیست‌وششم است و از نظر ورزشی نیز خیلی زود دو تیم مدعی را مقابل هم قرار می‌دهد.

تراکتور با برد دو بر صفر مقابل پیکان فصل را آغاز کرد و سه‌شنبه شب نیز با دو گل امیرحسین حسین‌زاده، سپاهان را در نقش‌جهان شکست داد؛ بنابراین تیم جواد نکونام با دو برد متوالی وارد این مسابقه بزرگ می‌شود.

در چنین شرایطی طبیعی است که باشگاه بخواهد مهم‌ترین مزیت خانگی خود یعنی حضور ده‌ها هزار هوادار در یادگار امام را در اختیار داشته باشد.

اما مشکل دقیقاً همین‌جاست: پرونده سکوهای این بازی سابقه‌ای طولانی‌تر از هفته سوم فصل جدید دارد.

چرا تراکتور و پرسپولیس باید بدون تماشاگر بازی کنند؟

ریشه اصلی ماجرا به اتفاقات دیدار پرسپولیس و تراکتور در بهمن ۱۴۰۳ برمی‌گردد.

کمیته انضباطی پس از بررسی تخلفات منتسب به تماشاگران دو تیم، احکامی صادر کرد که مهم‌ترین بخش آن به مسابقات رودرروی پرسپولیس و تراکتور مربوط می‌شد. کمیته استیناف نیز در فروردین ۱۴۰۴ درباره اعتراض دو باشگاه تصمیم گرفت و اصل محرومیت تماشاگران در تقابل‌های لیگ را حفظ کرد.

جزئیات رأی اهمیت زیادی دارد.

طبق متن منتشرشده از رأی استیناف، محرومیت برای مسابقات رفت و برگشت دو تیم در فصل بعد قطعی بود و محرومیت مربوط به فصل دوم به صورت تعلیقی در نظر گرفته شد؛ با این شرط که اگر در دیدارهای مستقیم دو تیم ــ چه در لیگ، چه جام حذفی یا سوپرجام ــ تخلفات تازه‌ای رخ دهد، بخش تعلیقی نیز قابلیت اجرا پیدا کند.

به عبارت ساده، فدراسیون از همان زمان تلاش کرده بود برای تقابل پرتنش پرسپولیس و تراکتور یک مجازات بلندمدت بازدارنده طراحی کند.

بعداً هم پرونده بسته نشد

ماجرا با رأی فروردین ۱۴۰۴ تمام نشد.

دو تیم در آذر ۱۴۰۴ در جام حذفی دوباره در یادگار امام روبه‌روی هم قرار گرفتند و حواشی آن مسابقه نیز به تشکیل پرونده انضباطی تازه انجامید. کمیته انضباطی احکام دیگری برای تراکتور صادر کرد و اعتراض باشگاه به بخش‌هایی از آن نیز در کمیته استیناف نتیجه مورد نظر تراکتوری‌ها را به همراه نداشت.

همین سابقه است که درخواست امروز تراکتور را از یک نامه معمولی متفاوت می‌کند.

باشگاه در واقع نمی‌خواهد یک محرومیت اولیه که هنوز فرصت اعتراض به آن باقی مانده تغییر کند؛ درباره پرونده‌ای صحبت می‌کنیم که چند مرحله قضایی را پشت سر گذاشته و بخشی از احکام مرتبط با آن قبلاً در استیناف نیز بررسی شده‌اند.

آیا فدراسیون اصلاً می‌تواند حکم را تغییر دهد؟

این شاید مهم‌ترین سؤال ماجرا باشد.

باشگاه تراکتور در بیانیه خود از عبارت «بازنگری در نحوه اجرای محرومیت» استفاده کرده و مستقیماً نگفته از چه مسیر حقوقی مشخصی خواهان تغییر حکم است.

این انتخاب واژه احتمالاً تصادفی نیست.

وقتی رأیی قطعی شده باشد، تغییر آن به سادگی یک تصمیم اجرایی سازمان لیگ نیست. حتی کمیته استیناف فدراسیون در یکی از آرای مربوط به پرونده‌های تراکتور در بهمن ۱۴۰۴ تصریح کرده بود که نهاد «اعاده دادرسی» به شکلی که در آیین دادرسی مدنی وجود دارد، لزوماً قابل تسری به مراجع اختصاصی ورزشی نیست.

بنابراین از منظر حقوقی، مسیر باز کردن سکوها چندان ساده به نظر نمی‌رسد.

درخواست اخلاقی، اجتماعی یا مدیریتی یک باشگاه با وجود داشتن وزن رسانه‌ای، به خودی خود رأی قطعی را از بین نمی‌برد. برای تغییر وضعیت باید فدراسیون یا یکی از ارکان صلاحیت‌دار آن مبنای مقرراتی مشخصی برای تعدیل، تعلیق یا تغییر شیوه اجرای حکم داشته باشد.

تا این لحظه چنین تصمیمی رسماً اعلام نشده است.

یک نکته مهم؛ بازی فعلاً بدون تماشاگر است

در فضای خبری امروز گاهی ممکن است انتشار درخواست تراکتور با «لغو محرومیت» اشتباه گرفته شود.

اما این دو موضوع کاملاً متفاوت‌اند.

باشگاه تراکتور درخواست داده است؛ فدراسیون هنوز با آن موافقت نکرده است.

گزارش‌های امروز درباره مسابقه هفته سوم همچنان تأکید دارند که حکم محرومیت برای دیدار پیش رو پابرجاست و مدیران تراکتور در تلاش هستند راهی برای تغییر یا تعلیق آن پیدا کنند.

بنابراین تا زمانی که فدراسیون فوتبال یا کمیته‌های قضایی آن اطلاعیه جدیدی منتشر نکنند، نمی‌توان از باز شدن درهای یادگار امام سخن گفت.

چرا تراکتور این‌قدر روی حضور تماشاگران اصرار دارد؟

پاسخ فقط احساسی نیست؛ مسئله کاملاً فوتبالی هم هست.

یادگار امام در سال‌های اخیر یکی از پرجمعیت‌ترین ورزشگاه‌های فوتبال ایران بوده و تراکتور بخش مهمی از برتری خانگی خود را از فضای سکوها می‌گیرد. حتی در فصل ۱۴۰۴-۱۴۰۳ گزارش‌های رسمی و رسانه‌ای از حضور جمعیت‌های بسیار بزرگ در بازی‌های خانگی این تیم منتشر شد.

حالا تصور کنید چنین مزیتی درست در مسابقه‌ای از تراکتور گرفته شود که حریف آن پرسپولیس است.

تراکتور دو برد متوالی گرفته و در ابتدای فصل برای تثبیت جایگاهش میان مدعیان می‌جنگد. برد خانگی برابر پرسپولیس می‌تواند شروع تیم نکونام را از «خوب» به «فوق‌العاده» تبدیل کند؛ بنابراین باشگاه طبیعتاً علاقه ندارد این مسابقه در سکوت کامل ورزشگاه برگزار شود.

از منظر تجاری هم حضور تماشاگران فقط به تشویق محدود نیست؛ فروش بلیت، فضای تبلیغاتی، تجربه هواداری و ارزش رسانه‌ای یک بازی بزرگ همگی با سکوهای پر متفاوت خواهند بود.

اما اگر تراکتور بخشیده شود، پرسپولیس چه؟

اینجا مسئله پیچیده‌تر می‌شود.

محرومیت اولیه فقط علیه تراکتور صادر نشده بود؛ پرسپولیس نیز در پرونده تقابل دو تیم با محدودیت تماشاگران مواجه شد. به همین دلیل برخی گزارش‌های امروز تأکید کرده‌اند که اگر قرار باشد در حکم بازی تبریز بازنگری شود، موضع پرسپولیس و سرنوشت بازی برگشت در تهران هم اهمیت پیدا می‌کند.

اگر فقط بازی رفت با تماشاگر برگزار شود اما محرومیت بازی برگشت پابرجا بماند، بحث برابری اجرای حکم مطرح خواهد شد.

اگر هم فدراسیون تصمیم بگیرد اصل محرومیت تقابل دو تیم را تغییر دهد، تصمیمی بسیار بزرگ‌تر از باز کردن درهای یادگار برای یک مسابقه گرفته است؛ زیرا عملاً نحوه اجرای یکی از جنجالی‌ترین احکام انضباطی سال‌های اخیر را تغییر داده است.

تراکتور چه پیشنهادی روی میز گذاشته؟

نارنجک اصلی بیانیه تراکتور فقط درخواست بخشش نیست.

باشگاه گفته حاضر است در ازای حضور هواداران، تدابیر امنیتی و نظارتی را افزایش دهد، برنامه‌های فرهنگی اجرا کند و بر رعایت اخلاق و انضباط از سوی تماشاگران تأکید بیشتری داشته باشد.

در واقع تراکتور تلاش دارد یک مدل جایگزین پیشنهاد کند: به جای خالی کردن کامل ورزشگاه، کنترل سختگیرانه‌تر سکوها.

این نگاه می‌تواند از منظر مدیریتی قابل بحث باشد، اما تصمیم نهایی با باشگاه نیست. رأی انضباطی زمانی اثر بازدارندگی دارد که اجرای آن تابع فشار ناشی از اهمیت یک مسابقه نباشد؛ از سوی دیگر فدراسیون نیز بارها گفته فوتبال بدون تماشاگر کیفیت و جذابیت مطلوب را ندارد. سخنگوی فدراسیون پیش از آغاز فصل جدید صراحتاً گفته بود «لیگ با تماشاگر لیگ است».

حالا همین دو منطق مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند: اعتبار رأی قضایی در برابر میل فوتبال به بازگشت تماشاگران.

یادگار باز می‌شود؟ فعلاً پاسخ «نه» است

بیانیه تراکتور بدون شک فشار رسانه‌ای روی فدراسیون را افزایش می‌دهد و احتمالاً تا روز مسابقه بحث درباره آن ادامه خواهد داشت.

اما در وضعیت فعلی یک واقعیت تغییر نکرده است: هیچ اطلاعیه رسمی درباره لغو یا تعلیق محرومیت منتشر نشده و رسانه‌های امروز نیز مسابقه دوم شهریور را مشمول حکم بدون تماشاگر می‌دانند.

بنابراین هواداران تراکتور هنوز نباید انتشار این بیانیه را به معنی باز شدن سکوها تلقی کنند.

تراکتور درخواستش را رسمی کرده، تضمین امنیتی داده و از «نگاه اصلاحی» حرف زده است؛ اما توپ حالا در زمین فدراسیون و ارکان قضایی است.

اگر پاسخ مثبت باشد، یکی از بزرگ‌ترین بازی‌های فصل با سکوهای پر یادگار برگزار خواهد شد و تصمیم فدراسیون احتمالاً درباره بازی برگشت هم تبعاتی خواهد داشت.

اگر پاسخ منفی بماند، دوشنبه ساعت ۱۸:۳۰ یکی از پرهیاهوترین مسابقات فوتبال ایران در عجیب‌ترین شکل ممکن برگزار می‌شود:

تراکتور و پرسپولیس، در ورزشگاهی که برای ۹۰ هزار نفر ساخته شده، اما با سکوهایی که قرار است سکوت کنند.