جدایی قرضی پدیده جوان پرسپولیس؛ علیرضا عنایت‌زاده راهی مس شهربابک شد / تصمیم تارتار برای نجات یک استعداد از نیمکت

خبرگزاری آنا امروز گزارش داد که علیرضا عنایت‌زاده با موافقت مهدی تارتار به صورت قرضی به مس شهربابک منتقل شده و پس از انجام معرفی رسمی از سوی باشگاه جدید، امکان حضور در مسابقات لیگ برتر را خواهد داشت. همین خبر از سوی چند رسانه نزدیک به پرسپولیس نیز بازنشر شده است.

در نتیجه مهم‌ترین نکته این انتقال آن است که پرسپولیس مالکیت ورزشی عنایت‌زاده را از دست نمی‌دهد. او قرار نیست با قراردادی دائمی از جمع قرمزها جدا شود و هدف اصلی، بازی کردن بیشتر در تیمی است که احتمال حضورش در ترکیب اصلی بسیار بالاتر از پرسپولیس خواهد بود.

مهدی تارتار از پنجم ژوئیه ۲۰۲۶ رسماً هدایت پرسپولیس را برعهده گرفته و اکنون تصمیم درباره آینده بازیکنان جوان تیم نیز با نظر او انجام می‌شود. موافقت سرمربی جدید با جدایی قرضی عنایت‌زاده را می‌توان نشانه‌ای از یک تصمیم فنی دانست، نه کنار گذاشتن کامل این بازیکن از برنامه‌های آینده باشگاه.

چرا پرسپولیس عنایت‌زاده را نگه نداشت؟

پاسخ را باید در ترافیک خط میانی جست‌وجو کرد.

عنایت‌زاده بازیکنی در پست میانی است و پرسپولیس در این منطقه گزینه‌های متعددی دارد. فهرست شماره پیراهن‌های فصل جدید نیز نشان می‌دهد او با شماره ۱۴ در جمع سرخ‌ها حضور داشت، اما وجود چند هافبک باتجربه و خریدهای جدید، مسیر رسیدن او به دقایق ثابت را دشوار کرده بود.

این مشکل برای یک بازیکن ۲۲ ساله اهمیت زیادی دارد. حضور در تمرین تیم بزرگی مثل پرسپولیس ارزشمند است، اما اگر بازیکن هر هفته فقط روی نیمکت بماند، روند پیشرفت او می‌تواند متوقف شود.

پرسپولیس در چنین شرایطی بین دو انتخاب قرار داشت: نگه داشتن بازیکن به عنوان گزینه ذخیره یا قرض دادن او به تیمی که بتواند هر هفته بازی کند. انتخاب دوم از نظر توسعه بازیکن جوان منطقی‌تر به نظر می‌رسد.

عنایت‌زاده فصل گذشته چگونه نامش را مطرح کرد؟

عنایت‌زاده یکی از بازیکنان آکادمی پرسپولیس است که مسیر ورود به تیم بزرگسالان را طی کرده است. او فوتبال را از آکادمی کیا آغاز کرد و سپس در نوجوانی به رده‌های پایه پرسپولیس رسید. منابع آماری تاریخ تولد او را ۱۷ فروردین ۱۳۸۳ ثبت کرده‌اند و پست اصلی‌اش هافبک است.

او فصل گذشته در نیم‌فصل دوم فرصت بیشتری برای بازی پیدا کرد. ورزش سه در گزارشی درباره این بازیکن نوشته بود عنایت‌زاده هفت بار به میدان رفت و حتی یک گل سه‌امتیازی به ثمر رساند؛ عملکردی که باعث شد نامش به عنوان یکی از بازیکنان جوان آینده‌دار پرسپولیس مطرح شود.

در یکی از مسابقات مهم مقابل سپاهان نیز از آغاز نیمه دوم وارد زمین شد و جای میلاد سرلک را گرفت؛ نمونه‌ای از اعتمادی که کادر فنی وقت در بعضی دیدارها به او نشان می‌داد.

عنایت‌زاده پیش از رسیدن به این مرحله دوران سختی هم داشته است. او در سال ۱۴۰۲ با پارگی رباط صلیبی مواجه شد و مدتی طولانی از فوتبال دور ماند، اما بعد از بازگشت توانست دوباره جای خود را در تمرینات تیم بزرگسالان پیدا کند.

پرسپولیس هنوز روی آینده او حساب می‌کند

مهم‌ترین نشانه در این زمینه قرارداد بلندمدت عنایت‌زاده است.

پرسپولیس در خرداد ۱۴۰۴ قرارداد او را برای دو فصل دیگر تمدید کرد تا این هافبک تا پایان فصل ۱۴۰۶-۰۷ تحت قرارداد باشگاه باقی بماند. یعنی حتی با انتقال قرضی به مس شهربابک، قرارداد بلندمدت او با سرخ‌پوشان پابرجاست.

این موضوع تفاوت مهمی میان «جدایی» و «قرض دادن» ایجاد می‌کند.

اگر پرسپولیس اعتقادی به آینده عنایت‌زاده نداشت، می‌توانست برای فسخ یا انتقال دائمی او مذاکره کند. حفظ قرارداد و اعزام قرضی نشان می‌دهد باشگاه حداقل در حال حاضر ترجیح داده ارزش فنی و قراردادی بازیکنش را حفظ کند.

درواقع مس شهربابک می‌تواند برای پرسپولیس نقش یک محیط توسعه را داشته باشد؛ جایی که عنایت‌زاده بدون فشار شدید رقابت داخلی در یک تیم پرستاره، فرصت بیشتری برای تجربه لیگ برتر پیدا کند.

چرا مس شهربابک مقصد مناسبی است؟

مس شهربابک فصل جدید را به عنوان یکی از تیم‌های تازه‌وارد لیگ برتر آغاز کرده است. این تیم در هفته نخست برابر استقلال قرار گرفت و با شکست چهار بر صفر زمین را ترک کرد؛ مسابقه‌ای که نشان داد تیم برای تثبیت خود در سطح اول فوتبال ایران به افزایش کیفیت و عمق ترکیب نیاز دارد.

برای تیمی با چنین شرایطی، جذب یک هافبک جوان از پرسپولیس می‌تواند دو مزیت داشته باشد: هم گزینه بیشتری در خط میانی ایجاد می‌کند و هم بازیکنی را در اختیار می‌گیرد که انگیزه زیادی برای اثبات خودش دارد.

از زاویه عنایت‌زاده نیز وضعیت جذاب است. او قرار نیست به تیمی در سطح پایین‌تر برود؛ همچنان در لیگ برتر بازی می‌کند و مقابل همان حریفانی قرار می‌گیرد که اگر در پرسپولیس می‌ماند باید با آنها روبه‌رو می‌شد.

تفاوت فقط در تعداد دقایق است؛ و دقیقاً همین متغیر می‌تواند مسیر حرفه‌ای او را تغییر دهد.

یک نکته جالب؛ عنایت‌زاده زمستان گذشته حاضر به جدایی نبود

داستان جدایی قرضی این بازیکن اتفاقاً سابقه دارد.

در پنجره زمستانی فصل گذشته نیز بحث انتقال قرضی او مطرح شده بود. گزارش‌ها نشان می‌داد شمس‌آذر قزوین خواهان این بازیکن شده و پرسپولیس نیز به رفتن قرضی او فکر می‌کرد، اما عنایت‌زاده ترجیح داد در تهران بماند و برای گرفتن فرصت در ترکیب اصلی بجنگد.

حالا شرایط تغییر کرده است.

فصل تازه، کادر فنی تازه و ترافیک جدیدی در خط میانی پرسپولیس شکل گرفته و این بار خود انتقال قرضی منطقی‌تر به نظر می‌رسد. گاهی یک بازیکن جوان برای رسیدن به ترکیب تیم بزرگ‌تر، ابتدا باید یک فصل کامل در تیمی دیگر مسئولیت بیشتری برعهده بگیرد.

آیا جذب محمد قربانی باعث این انتقال شد؟

برخی گزارش‌ها تلاش کرده‌اند جدایی عنایت‌زاده را مستقیماً به مذاکرات پرسپولیس با محمد قربانی ارتباط دهند، اما در این مورد باید محتاط بود.

پرسپولیس همچنان به جذب محمد قربانی از الوحده علاقه‌مند است، اما تا زمان بررسی منابع فعلی انتقال این بازیکن به پرسپولیس رسمی نشده و حتی گزارش‌هایی درباره دشوار شدن یا منتفی شدن مذاکرات منتشر شده است.

بنابراین نمی‌توان با قطعیت گفت «قربانی آمد و عنایت‌زاده رفت». دلیل قابل اتکاتر، ترافیک کلی خط میانی و نیاز عنایت‌زاده به بازی بیشتر است.

حتی بدون جذب محمد قربانی نیز رقابت برای یک هافبک جوان در ترکیب پرسپولیس ساده نیست.

قرضی رفتن؛ عقبگرد یا بهترین تصمیم حرفه‌ای؟

برای بازیکنی مثل عنایت‌زاده، انتقال به مس شهربابک الزاماً عقبگرد محسوب نمی‌شود.

سن ۲۲ سالگی زمانی است که بازیکن باید از مرحله «استعداد آینده‌دار» عبور کند و به فوتبالیستی تبدیل شود که هر هفته در سطح اول بازی می‌کند. تمرین با پرسپولیس می‌تواند کیفیت فنی او را بالا ببرد، اما مسابقه رسمی چیزی است که تجربه تصمیم‌گیری، فشار، اشتباه و مسئولیت را می‌سازد.

مس شهربابک احتمالاً به او چیزی می‌دهد که در پرسپولیس تضمین‌شده نبود: دقایق بازی.

اگر عنایت‌زاده بتواند در تیم جدید به مهره ثابت تبدیل شود، یک فصل بازی مداوم در لیگ برتر ممکن است ارزش بیشتری از یک فصل نیمکت‌نشینی در پرسپولیس داشته باشد.

پرسپولیس یک بازیکن را از دست نداد؛ او را برای آینده فرستاد

در ظاهر، خبر ساده است: علیرضا عنایت‌زاده از پرسپولیس جدا و راهی مس شهربابک شده است.

اما ماهیت قرضی قرارداد تصویر متفاوتی می‌سازد. این انتقال بیشتر شبیه یک سرمایه‌گذاری روی آینده است تا خداحافظی قطعی. پرسپولیس قرارداد بازیکنش را حفظ کرده، تارتار اجازه داده او برای بازی بیشتر خارج شود و مس شهربابک نیز بازیکنی جوان و باتجربه در سطح لیگ برتر به دست می‌آورد.

حالا مهم‌ترین بخش داستان در زمین اتفاق خواهد افتاد.

عنایت‌زاده قبلاً ثابت کرده می‌تواند در فرصت‌های محدود خودش را نشان دهد؛ این بار فرصت او احتمالاً محدود نخواهد بود. اگر در مس شهربابک به بازیکن ثابت تبدیل شود، فصل ۱۴۰۵-۰۶ می‌تواند همان دوره‌ای باشد که او از یک «پدیده جوان پرسپولیس» به یک هافبک جاافتاده لیگ برتری تبدیل می‌شود.

برای پرسپولیس، بهترین نتیجه این انتقال آن است که یک سال بعد بازیکنی پخته‌تر را پس بگیرد؛ برای عنایت‌زاده نیز بهترین پاسخ به تصمیم تارتار، نه روی نیمکت بلکه با بازی‌های زیاد و عملکردی است که راه بازگشت به ترکیب سرخ‌ها را باز کند.