برنز امیرعلی حیدری و نایب‌قهرمانی ایران در جهان؛ محمدحسینی پنجم شد

کشتی فرنگی جوانان ایران در روز پایانی رقابت‌های جهانی اسلواکی دو نماینده داشت و هر دو نیز تا مرحله مبارزه برای مدال پیش رفتند. امیرعلی حیدری موفق شد پنجمین مدال تیم ایران را به دست بیاورد، اما علیرضا محمدحسینی نتوانست پرونده خود را با مدال برنز ببندد. نتیجه این دو وزن در نهایت به تثبیت جایگاه دوم ایران در جدول تیمی کمک کرد؛ جایگاهی که با توجه به فاصله ایجادشده توسط روسیه، پایین‌تر از قهرمانی سال قبل اما همچنان نشان‌دهنده عمق قابل توجه کشتی فرنگی ایران در رده پایه است.

امیرعلی حیدری چگونه به مدال برنز جهان رسید؟

امیرعلی حیدری در ۶۰ کیلوگرم تورنمنت را مقتدرانه آغاز کرد. یک نکته آماری درباره مبارزه نخست او نیاز به اصلاح دارد: در بسیاری از گزارش‌های داخلی نتیجه پیروزی حیدری برابر آلین چیتیچ از مولداوی ۸ بر صفر درج شده، اما گزارش زنده رسمی اتحادیه جهانی کشتی این مبارزه را ۹ بر صفر به سود نماینده ایران ثبت کرده است.

در مبارزه دوم، حیدری مقابل ژیوکو هینکوف قرار گرفت و ۷ بر صفر پیروز شد. حریف او در برخی گزارش‌های فارسی بلاروسی معرفی شده، در حالی که فهرست رسمی UWW هینکوف را نماینده بلغارستان ثبت کرده است.

نماینده ایران سپس در یک‌چهارم نهایی مقابل سامارث ماکاوه از هند با نتیجه ۱۰ بر ۴ به برتری رسید و به جمع چهار نفر پایانی راه یافت. در نیمه‌نهایی اما یکی از نزدیک‌ترین مسابقات او رقم خورد؛ حیدری برابر آیخان جوادوف از جمهوری آذربایجان قرار گرفت و در نهایت با نتیجه ۴ بر ۳ شکست خورد تا به جای فینال راهی مسابقه رده‌بندی شود.

حیدری این بار اجازه نداد ناکامی نیمه‌نهایی روی مسابقه بعدی اثر بگذارد. او در دیدار رده‌بندی نماینده برزیل را ۹ بر صفر شکست داد و مدال برنز ۶۰ کیلوگرم جهان را به دست آورد. در گزارش‌های داخلی نام این حریف «رودریگز» آمده، در حالی که در فهرست رسمی وزن ۶۰ کیلوگرم UWW نماینده برزیل با نام پدرو دِسوزا ثبت شده است؛ به همین دلیل نتیجه ۹ بر صفر قطعی است، اما درباره نحوه درج نام خانوادگی حریف در منابع اختلاف وجود دارد.

شکست ۴ بر ۳؛ یک امتیاز تا فینال جهان

مهم‌ترین حسرت حیدری احتمالاً همان نیمه‌نهایی خواهد بود. اختلاف تنها یک امتیاز بود و جوادوف نیز حریفی معمولی محسوب نمی‌شد؛ UWW او را از مدعیان اصلی این وزن معرفی کرده بود.

برای حیدری، رسیدن به مدال جهانی ادامه روند موفقی بود که در مسابقات جوانان آسیا نیز دیده شده بود. او چند هفته قبل در رقابت‌های قهرمانی زیر ۲۰ سال آسیا در پاتایا به مدال برنز رسیده بود و حالا همان رنگ مدال را در سطح جهان تکرار کرد.

از زاویه فنی، تفاوت میان برنز و حضور در فینال برای کشتی‌گیری در این سطح گاهی تنها یک امتیاز، یک اخطار یا مدیریت چند ثانیه پایانی است. همین شکست نزدیک نشان می‌دهد حیدری از نظر سطح رقابتی فاصله زیادی با فینالیست‌های جهان ندارد، اما تبدیل چنین مسابقاتی به برد می‌تواند مرحله بعدی رشد او باشد.

محمدحسینی؛ شروع مقتدرانه و پایان تلخ

در وزن ۸۲ کیلوگرم، علیرضا محمدحسینی نیز شروع امیدوارکننده‌ای داشت.

او در نخستین مبارزه دومینیک هروای از اسلواکی را ۷ بر یک شکست داد؛ نتیجه‌ای که گزارش زنده رسمی اتحادیه جهانی کشتی نیز آن را تأیید کرده است. سپس مقابل روزاریو از پورتوریکو با اختلاف بالا به پیروزی رسید و به یک‌چهارم نهایی راه یافت. گزارش‌های داخلی نتیجه این مبارزه را ۹ بر صفر ثبت کرده‌اند، هرچند برخی پایگاه‌های نتایج عدد ۱۱ بر صفر را درج کرده‌اند؛ در نتیجه اصل پیروزی قاطع محمدحسینی قطعی است، اما درباره امتیاز نهایی این مبارزه اختلاف گزارش وجود دارد.

محمدحسینی در یک‌چهارم نهایی هوهانیسیان از ارمنستان را ۷ بر ۳ شکست داد و به نیمه‌نهایی رسید. در این مرحله، نیخاف از روسیه سد راه او شد و نماینده ایران با نتیجه ۵ بر یک شکست خورد.

فرصت جبران در مسابقه برنز نیز از دست رفت. محمدحسینی مقابل سابولچ ایشتوان سینای از مجارستان ۹ بر ۴ مغلوب شد و در نهایت در جایگاه پنجم وزن ۸۲ کیلوگرم قرار گرفت. نام دو کشتی‌گیر و حضور آنها در مسابقه مدال برنز در داده‌های UWW نیز ثبت شده است.

از طلای آسیا تا پنجمی جهان؛ نتیجه‌ای پایین‌تر از انتظار

پنجم شدن محمدحسینی از این جهت اهمیت بیشتری دارد که او با عنوان قهرمان جوانان آسیا وارد مسابقات جهانی شده بود.

نماینده ایران در رقابت‌های قهرمانی آسیا در پاتایا عملکرد بسیار خوبی داشت و در فینال ۸۲ کیلوگرم یرکبولان آناپیا از قزاقستان را ۱۰ بر یک شکست داده بود. در نتیجه طبیعی بود که محمدحسینی یکی از امیدهای جدی ایران برای کسب مدال در براتیسلاوا محسوب شود.

او تا نیمه‌نهایی نیز این انتظار را حفظ کرد، اما دو شکست متوالی مقابل نمایندگان روسیه و مجارستان باعث شد بدون مدال به کار خود پایان دهد. این نتیجه الزاماً ارزش مسیر او تا جمع چهار نفر را از بین نمی‌برد، اما برای کشتی‌گیری که قهرمان آسیا بوده، پنجم جهان نتیجه‌ای پایین‌تر از هدف اولیه محسوب می‌شود.

ایران نایب‌قهرمان کشتی فرنگی جوانان جهان شد

پایان مسابقات یک تصویر دوگانه برای ایران داشت.

تیم ملی کشتی فرنگی جوانان ایران در مجموع یک مدال طلا و چهار مدال برنز گرفت و با ۱۰۹ امتیاز نایب‌قهرمان جهان شد. روسیه با ۱۴۲ امتیاز قهرمانی را به دست آورد و ازبکستان با ۹۵ امتیاز در رده سوم ایستاد. پس از آنها نیز ارمنستان با ۹۱ و جمهوری آذربایجان با ۹۰ امتیاز چهارم و پنجم شدند.

پنج مدال ایران را آرمین شمس‌پور در ۵۵ کیلوگرم با طلا، امیرعلی حیدری در ۶۰، علی غریبی در ۶۳، امیرمهدی سعیدی‌نوا در ۷۷ و امیرحسین نعمت‌زاده در ۸۷ کیلوگرم با برنز تشکیل دادند.

این نتیجه در مقایسه با سال گذشته یک عقب‌نشینی تیمی است. ایران در دوره قبل با وجود کسب تنها یک مدال طلا توانسته بود قهرمان تیمی شود، اما در براتیسلاوا امتیاز بالای روسیه اجازه دفاع از عنوان قهرمانی را نداد. اتحادیه جهانی کشتی نیز پیش از پایان وزن‌های پایانی به برتری محسوس روسیه در رقابت تیمی اشاره کرده بود.

یک طلا، چهار برنز؛ نقطه قوت یا زنگ هشدار؟

پنج مدال از ۱۰ وزن نشان می‌دهد ایران همچنان پشتوانه قابل توجهی در کشتی فرنگی جوانان دارد. قرار گرفتن در رتبه دوم جهان نیز نتیجه‌ای نیست که بتوان آن را ضعیف توصیف کرد.

اما رنگ مدال‌ها نکته دیگری را آشکار می‌کند: ایران فقط یک قهرمان جهان داشت و چهار مدال دیگر همگی برنز بودند. یعنی تعداد کشتی‌گیرانی که توانستند مسیر خود را تا فینال ادامه دهند، محدود بود.

از این منظر، برنز حیدری نمونه روشنی است؛ او تنها یک امتیاز با حضور در فینال فاصله داشت. در وزن ۸۲ کیلوگرم نیز محمدحسینی تا نیمه‌نهایی پیش رفت، اما نه‌تنها به فینال نرسید بلکه مسابقه مدال را هم واگذار کرد.

برای تیمی که هدفش حفظ قهرمانی جهان است، افزایش تعداد فینالیست‌ها احتمالاً مهم‌تر از افزایش صرف تعداد مدال‌ها خواهد بود. عمق تیم ایران کافی بود تا پس از روسیه در جایگاه دوم قرار بگیرد، اما برای عبور از تیمی که ۱۴۲ امتیاز جمع کرد، برنزهای متعدد به تنهایی کافی نبودند.

پایان براتیسلاوا با یک برنز و یک حسرت

روز پایانی برای کشتی فرنگی ایران دقیقاً همین دو تصویر را کنار هم گذاشت.

امیرعلی حیدری بعد از یک شکست یک‌امتیازی توانست از نظر ذهنی برگردد، مسابقه رده‌بندی را ۹ بر صفر ببرد و نخستین مدال جهانی خود در این رده را بگیرد. علیرضا محمدحسینی اما بعد از سه برد متوالی، دو مسابقه سرنوشت‌ساز آخر را واگذار کرد و از سکوی جهانی بازماند.

ایران نیز با ۱۰۹ امتیاز و پنج مدال، جام نایب‌قهرمانی را از براتیسلاوا به خانه می‌آورد؛ نتیجه‌ای معتبر، اما همراه با یک پیام روشن برای آینده: برای پس گرفتن قهرمانی جهان، فاصله میان حضور در نیمه‌نهایی و رسیدن به فینال باید کمتر شود.

برنز حیدری نشان داد بخشی از این فاصله فقط یک امتیاز است؛ پنجمی محمدحسینی هم یادآوری کرد که در سطح جهانی، قهرمانی آسیا تضمینی برای رفتن روی سکو نیست.