از فینال لیگ قهرمانان تا فوتبال محلی؛ سقوط عجیب زوله در ۳۰سالگی، اما یک روایت مهم غلط است

داستان نیکلاس زوله از آن روایت‌هایی است که اگر بدون جزئیات گفته شود، بیشتر شبیه داستانی ساختگی به نظر می‌رسد.

اول ژوئن ۲۰۲۴ در ورزشگاه ومبلی، بوروسیا دورتموند مقابل رئال مادرید در فینال لیگ قهرمانان اروپا بازی کرد. زوله یکی از اعضای تیمی بود که تا آخرین مسابقه مهم‌ترین رقابت باشگاهی اروپا پیش رفت. او پیش از آن نیز با بایرن مونیخ لیگ قهرمانان ۲۰۲۰ را فتح کرده بود و بخش مهمی از دوران حرفه‌ای خود را در بالاترین سطح فوتبال آلمان گذرانده بود.

حالا در تابستان ۲۰۲۶، همان بازیکن به جای بوندس‌لیگا و لیگ قهرمانان، در زمین‌های محلی اطراف سینسهایم فوتبال بازی می‌کند.

خداحافظی در ۳۰سالگی؛ تصمیمی که همه را غافلگیر کرد

زوله در هفتم مه ۲۰۲۶ رسماً اعلام کرد در پایان فصل فوتبال حرفه‌ای را کنار می‌گذارد. قرارداد او با بوروسیا دورتموند نیز ۳۰ ژوئن به پایان می‌رسید و باشگاه پیش‌تر اعلام کرده بود همکاری دو طرف تمدید نخواهد شد.

تصمیم برای بازنشستگی در ۳۰سالگی به‌خودی خود غیرعادی بود.

زوله در پایان دوران حرفه‌ای‌اش به ۳۰۰ مسابقه بوندس‌لیگا رسید؛ مسابقاتی که با هوفنهایم، بایرن مونیخ و بوروسیا دورتموند انجام داد. او همچنین ۴۹ بار برای تیم ملی آلمان به میدان رفت و پنج بار قهرمان بوندس‌لیگا شد.

اما مهم‌ترین بخش ماجرا دلیل تصمیم اوست؛ موضوعی که در روایت اولیه به شکلی نادرست بازتاب پیدا کرده است.

اصلاح مهم؛ زوله رباط صلیبی پاره نکرد

گفته شده زوله «به دلیل آسیب درجه سوم رباط صلیبی» از فوتبال حرفه‌ای کنار رفت؛ این بخش صحیح نیست.

اتفاق واقعی از بازی دورتموند مقابل هوفنهایم در ۱۸ آوریل آغاز شد. زوله از ناحیه زانو آسیب دید و پزشک و فیزیوتراپ تیم در رختکن با انجام تست مخصوص رباط صلیبی به نتیجه‌ای رسیدند که او را به شدت ترساند. مدافع آلمانی بعدها گفت تصور کرده برای سومین بار در دوران حرفه‌ای دچار پارگی رباط صلیبی شده و پس از آن به حمام رفته و حدود ۱۰ دقیقه گریه کرده است.

اما روز بعد اتفاق دیگری افتاد.

MRI خبر خوب را به زوله داد: رباط صلیبی پاره نشده بود.

جالب اینجاست که دقیقاً همین خبر خوب، تصمیم او برای بازنشستگی را قطعی کرد. زوله گفته بود وقتی فهمید این بار از پارگی رباط جان سالم به در برده، مطمئن شده دیگر نمی‌خواهد دوباره خودش را در معرض چنین ترسی قرار دهد. او پیش‌تر دو پارگی رباط صلیبی را در دوران حرفه‌ای تجربه کرده بود و سال‌ها با مشکلات جسمانی و مصدومیت دست‌وپنجه نرم کرده بود.

پس دقیق‌ترین روایت این است:

زوله به علت پارگی سوم رباط صلیبی بازنشسته نشد؛ ترس از تجربه دوباره چنین مصدومیتی، پس از سال‌ها فشار جسمی و ذهنی، تصمیم او را قطعی کرد.

اضافه وزن هم دلیل رسمی بازنشستگی نبود

در طول سال‌های حضور زوله در بایرن و دورتموند، وضعیت بدنی و وزن او بارها موضوع بحث رسانه‌های آلمانی بود.

حتی در تابستان ۲۰۲۴ گزارش شد که او پس از انتقادهای مربوط به آمادگی جسمانی، حدود ۱۰ کیلوگرم وزن کم کرده و با شرایط بدنی متفاوتی به تمرینات دورتموند بازگشته است. مدیران باشگاه نیز آن زمان از واکنش حرفه‌ای او تمجید کردند.

اما هیچ منبع رسمی معتبری «اضافه وزن شدید» را علت اعلام‌شده بازنشستگی زوله نمی‌داند.

خود بازیکن دلیل اصلی را فرسودگی ناشی از فوتبال حرفه‌ای، مشکلات زانو، ترس از یک آسیب جدی دیگر و تمایل به داشتن زندگی مستقل‌تر و وقت بیشتر با خانواده توضیح داده است.

بنابراین وزن او بخشی از حاشیه‌های دوران حرفه‌ای‌اش بود، اما نباید آن را با علت قطعی خداحافظی اشتباه گرفت.

از ۸۰ هزار تماشاگر دورتموند تا حدود ۵۰۰ نفر در Tiefenbach

بخش عجیب‌تر داستان بعد از بازنشستگی آغاز شد.

زوله در پنجم ژوئیه اعلام کرد فوتبال را به‌طور کامل کنار نمی‌گذارد و برای SV Tiefenbach بازی خواهد کرد؛ باشگاهی کوچک در ایالت بادن-وورتمبرگ که دو نفر از دوستان نزدیک او در آن حضور دارند و یکی از آنها سرمربی تیم است.

او درباره این تصمیم گفته بود می‌خواهد فوتبال را دوباره از زاویه‌ای تجربه کند که «فقط خود ورزش» اهمیت دارد و دیگر خبری از تجارت و پول فوتبال حرفه‌ای نیست.

کنتراست تقریباً باورنکردنی است.

زوله در دورتموند مقابل بیش از ۸۰ هزار نفر بازی می‌کرد و سابقه حضور در ومبلی و فینال لیگ قهرمانان را داشت؛ حالا باشگاه جدیدش در فصل گذشته به طور میانگین حدود ۶۰ تماشاگر داشته است. حضور زوله البته در اولین بازی لیگ تقریباً ۵۰۰ نفر را به ورزشگاه کشاند.

یک اصلاح دیگر؛ سطح هشتم است، نه نهم

برخی رسانه‌های انگلیسی، از جمله TalkSport، SV Tiefenbach را باشگاهی در «سطح نهم فوتبال آلمان» معرفی کرده‌اند.

اما ساختار رسمی فوتبال منطقه تصویر دیگری می‌دهد.

فدراسیون فوتبال بادن اعلام می‌کند که زیر Oberliga Baden-Württemberg، ابتدا Verbandsliga Baden قرار دارد، سپس سه Landesliga و بعد از آنها لیگ‌های منطقه‌ای Kreisliga قرار می‌گیرند. در ساختار استاندارد این منطقه، بوندس‌لیگا سطح یک، بوندس‌لیگا ۲ سطح دو، لیگ ۳ سطح سه، Regionalliga سطح چهار، Oberliga سطح پنج، Verbandsliga سطح شش، Landesliga سطح هفت و Kreisliga سطح هشتم محسوب می‌شود.

سایت رسمی فوتبال آماتور آلمان نیز SV Tiefenbach را در فصل ۲۷-۲۰۲۶ عضو Kreisliga Sinsheim ثبت کرده است.

پس فاصله همچنان عظیم است: از لیگ قهرمانان اروپا به سطح هشتم فوتبال آلمان.

برای عجیب بودن این داستان واقعاً نیازی به اضافه کردن یک طبقه دیگر نیست.

اولین بازی؛ گل زوله و شکست ۷ بر ۲!

داستان در اولین مسابقه رسمی حتی عجیب‌تر شد.

۱۶ اوت، Tiefenbach در هفته نخست Kreisliga مقابل SG Kirchardt قرار گرفت. تیم زوله در پایان ۷ بر ۲ شکست خورد؛ نتیجه‌ای که برای بازیکنی با سال‌ها تجربه در بایرن و دورتموند احتمالاً یکی از عجیب‌ترین نتایج دوران فوتبالش بود.

اما خود زوله گل هم زد.

سرمربی تیم برخلاف تمام دوران حرفه‌ای زوله، او را نه در قلب دفاع بلکه در هافبک مرکزی و خط حمله به کار گرفت. مدافع سابق تیم ملی آلمان ۹۰ دقیقه بازی کرد و با ضربه سر یکی از دو گل تیمش را به ثمر رساند.

بعد از مسابقه وقتی از او پرسیدند آیا به او خوش گذشته، جواب کوتاهی داد که شرایط را به خوبی توصیف می‌کرد: به همان اندازه که باخت ۷ بر ۲ می‌تواند لذت‌بخش باشد.

از قهرمانی اروپا تا فوتبال با دوستان

کارنامه حرفه‌ای زوله به شکلی تمام شد که کمتر کسی چند سال قبل تصور می‌کرد.

او با بایرن مونیخ در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۰ مقابل پاری‌سن‌ژرمن وارد زمین شد و در قهرمانی یک بر صفر تیمش نقش داشت. پنج قهرمانی بوندس‌لیگا، دو جام حذفی آلمان و سه‌گانه ۲۰۲۰ نیز بخشی از رزومه اوست. با دورتموند هم در فصل ۲۴-۲۰۲۳ تا فینال لیگ قهرمانان پیش رفت.

با این حال خودش ظاهراً دیگر علاقه‌ای به ادامه آن زندگی نداشت.

این شاید مهم‌ترین بخش داستان زوله باشد. انتقال او به تیم آماتور را نمی‌توان دقیقاً «سقوط ورزشی» به معنای معمول دانست؛ چون او مجبور نشده به دلیل پیدا نکردن باشگاه به سطح هشتم برود. خودش فوتبال حرفه‌ای را تمام کرد و سپس آگاهانه تصمیم گرفت برای تفریح و کنار دوستانش در فوتبال محلی بازی کند.

دو سال قبل، ومبلی و فینال لیگ قهرمانان؛ امروز، Kreisliga Sinsheim و بازی در خط حمله مقابل چندصد تماشاگر.

داستان واقعی نیکلاس زوله به اندازه کافی عجیب است و به دو اغراق رایج احتیاجی ندارد:

نه رباط صلیبی او برای سومین بار پاره شد و نه باشگاه جدیدش در سطح نهم بازی می‌کند؛ اما اینکه یک ملی‌پوش ۳۰ ساله آلمان فقط چند هفته پس از انجام سیصدمین بازی بوندس‌لیگایی، داوطلبانه راهی سطح هشتم شود، همچنان یکی از عجیب‌ترین تغییر مسیرهای فوتبال اروپا در سال‌های اخیر است.