۷۲ ساعت آخر نقلوانتقالات پرسپولیس؛ محمد قربانی دور از دسترس، گلگهر هم به امیر جعفری نه گفت؟
پرسپولیس وارد سه روز پایانی پنجره تابستانی شده و هنوز دو جای خالی مهم در ترکیب مهدی تارتار دیده میشود: هافبک میانی و مدافع چپ. محمد قربانی و امیر جعفری دو نامی هستند که در تازهترین گزارشها بهعنوان گزینههای سرخها مطرح شدهاند، اما بررسی وضعیت دو پرونده نشان میدهد کار به سادگی «مذاکره در ۷۲ ساعت پایانی» نیست. قربانی تحت قرارداد الوحده امارات است و مدیرعامل پرسپولیس پیشتر صراحتاً گفته بود مشکل پول نیست، بلکه باشگاه اماراتی فروشنده نیست. درباره جعفری نیز گزارش تازهتری منتشر شده که گلگهر با انتقال او مخالفت کرده است. بنابراین در آستانه بستهشدن پنجره در ۴ شهریور، پرسپولیس بیشتر از آنکه برای توافق با خود بازیکنان زمان کم داشته باشد، باید رضایت دو باشگاه را تغییر دهد.
۱۸:۰۱ - ۰۱ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال بهطور رسمی اعلام کردهاند نقلوانتقالات پیشفصل لیگ برتر ۱۴۰۶-۱۴۰۵ از ۳۱ خرداد آغاز شده و تا روز چهارشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۵ ادامه خواهد داشت. بنابراین تعبیر «۷۲ ساعت پایانی» در روز اول شهریور تقریباً با تقویم رسمی پنجره همخوان است.
این مهلت برای پرسپولیس اهمیت ویژهای دارد، زیرا هر دو بازیکن موردنظر در حال حاضر عضو باشگاه دیگری هستند. به همین علت، موضوع فقط امضای قرارداد شخصی نیست؛ توافق باشگاهها، صدور رضایتنامه و طی مراحل ثبت انتقال نیز باید در مهلت قانونی انجام شود.
در چنین شرایطی سه روز در فوتبال زمان زیادی نیست، بهخصوص وقتی طرف مقابل اساساً تمایلی به فروش نشان نداده باشد.
گزارش امروز میگوید هر دو پرونده باز است؛ اما درباره جعفری یک خبر تازهتر وجود دارد
خبرگزاری آنا امروز اول شهریور گزارش داده پرسپولیس همچنان محمد قربانی و امیر جعفری را بهترتیب برای خط میانی و دفاع چپ دنبال میکند و پرونده هر دو انتقال باز است.
اما وضعیت بازار خیلی سریع تغییر میکند.
گزارش منتشرشده در ساعات بعدی درباره امیر جعفری میگوید گلگهر با انتقال مدافع چپ ۲۴ ساله خود به پرسپولیس موافقت نکرده و مخالفت مهدی رحمتی، سرمربی گلگهر، نیز عملاً مسیر معامله را بسته است. همان گزارش توضیح میدهد پرسپولیس تا روز گذشته پیگیر انتقال او بوده، اما باشگاه سیرجانی تمایلی به از دست دادن بازیکنش ندارد.
بنابراین عبارت دقیقتر در وضعیت فعلی این است: جعفری هنوز یک گزینه مورد علاقه پرسپولیس است، اما انتقالش فعلاً با پاسخ منفی گلگهر مواجه شده است.
این با «توافق نزدیک» تفاوت زیادی دارد.
چرا پرسپولیس ناگهان اینقدر به مدافع چپ نیاز پیدا کرد؟
سرخها در تابستان ابوالفضل جلالی را از استقلال گرفتند و در نگاه نخست به نظر میرسید مشکل سمت چپ خط دفاع حل شده است. اما جدایی میلاد محمدی و سپس خروج فرزین معاملهگری برای انجام خدمت سربازی، عمق این پست را کم کرد.
حالا مصدومیت جلالی وضعیت را حساستر کرده است.
گزارشهای روزهای اخیر میگویند جلالی پس از مصدومیت از ناحیه کشاله ران برای مدتی در دسترس نیست و پرسپولیس در سمت چپ گزینه تخصصی باتجربه زیادی ندارد. همین مسئله باعث شد پرونده ابوالفضل رزاقپور دوباره فعال شود، اما فولاد نیز با جدایی او مخالفت کرد. پس از آن نام امیر جعفری دوباره جدی شد.
یعنی پرسپولیس در واقع با یک زنجیره پاسخ منفی روبهرو شده است: تلاش برای چند مدافع چپ، اما باشگاههای لیگ برتری حاضر نیستند در حالی که فصل شروع شده، بازیکن اصلی خود را به یک رقیب واگذار کنند.
امیر جعفری چه ویژگیای دارد که تارتار او را میخواهد؟
امیر جعفری ۲۴ ساله، چپپا و مدافع گلگهر است. پست اصلی او دفاع چپ است اما توانایی بازی در هافبک و وینگر چپ را نیز دارد. او از سال ۲۰۲۲ در گلگهر حضور داشته و در رده امید ایران نیز سابقه بازی دارد.
مزیت اصلی جعفری برای مهدی تارتار فقط پست بازی او نیست.
این بازیکن قبلاً زیر نظر تارتار کار کرده و با خواستههای تاکتیکی او آشناست. در نتیجه اگر انتقال در آخرین روزهای پنجره اتفاق بیفتد، احتمالاً زمان کمتری برای تطبیق با سیستم سرمربی احتیاج خواهد داشت.
برای تیمی که فصلش شروع شده و فرصت یک دوره آمادهسازی تازه ندارد، همین شناخت قبلی ارزش زیادی دارد.
اما دقیقاً همین اهمیت فنی برای گلگهر نیز وجود دارد؛ به همین دلیل باشگاه سیرجانی دلیلی ندارد در روزهای پایانی بازار بهآسانی یک بازیکن قابل استفاده را در اختیار رقیب قرار دهد.
پرونده محمد قربانی حتی پیچیدهتر است
اگر انتقال جعفری سخت باشد، انتقال محمد قربانی یک مرحله دشوارتر به نظر میرسد.
قربانی بازیکن الوحده امارات است و دو فصل دیگر از قراردادش باقی مانده است. گزارشهای اخیر میگویند پرسپولیس و تراکتور هر دو شرایط او را بررسی کردهاند، اما تصمیم نهایی اساساً در اختیار خود بازیکن نیست؛ الوحده باید با انتقال موافقت کند.
مهمتر از همه، پیمان حدادی، مدیرعامل پرسپولیس، روز ۲۴ مرداد موضع نسبتاً روشنی داشت: باشگاه برای قربانی در حال مذاکره است، مشکل مالی ندارد، اما بعید میداند الوحده رضایت به جدایی بدهد زیرا فروشنده نیست.
این جمله کل پرونده را توضیح میدهد.
در بسیاری از انتقالها اختلاف بر سر مبلغ رضایتنامه است و با افزایش پیشنهاد میتوان به توافق رسید. اما وقتی باشگاه صاحب قرارداد اساساً میگوید بازیکن را نمیفروشد، مذاکره از جنس دیگری میشود.
چرا قربانی برای پرسپولیس مهم است؟
پرسپولیس از ابتدای تابستان تقویت مرکز زمین را جزو اولویتهایش قرار داده است. این تیم پس از تغییرات گسترده و جدایی تعدادی از بازیکنان باتجربه، به یک هافبک نیاز دارد که هم در فاز دفاعی حضور داشته باشد و هم بتواند در شروع حمله به تیم کمک کند.
قربانی دقیقاً به همین دلیل جذاب است.
او تجربه فوتبال خارج از ایران و حضور ملی دارد و میتواند در بیش از یک نقش میانی استفاده شود. برای تارتار، چنین بازیکنی امکان تغییر ساختار خط هافبک را بدون تعویض نفرات فراهم میکند.
پرسپولیس تابستان امسال هشت خرید نیز انجام داده و از نظر تعداد بازیکن کمکار نبوده، اما گزارشهای نقلوانتقالاتی از دو هفته قبل نیز تأکید داشتند که هافبک و دفاع چپ همچنان جزو پستهای ناقص فهرست هستند.
پس خرید قربانی بیشتر از آنکه یک «بمب نقلوانتقالاتی» باشد، پاسخ به یک نیاز واقعی ترکیب است.
کدام انتقال شانس بیشتری دارد؟
براساس اطلاعات علنی فعلی، پاسخ جذابی وجود ندارد: هیچکدام آسان نیستند.
در پرونده قربانی، مانع الوحده است. در پرونده جعفری، گلگهر و نظر سرمربی آن باشگاه مانع شدهاند.
تفاوت این است که انتقال جعفری داخلی است و در صورت تغییر موضع گلگهر، مراحل اداری سادهتری نسبت به انتقال یک بازیکن تحت قرارداد در امارات خواهد داشت. درباره قربانی علاوه بر توافق مالی و رضایت باشگاه، مراحل بینالمللی انتقال نیز باید بهموقع تکمیل شود.
اما همین امروز گزارشی وجود دارد که گلگهر عملاً جواب منفی داده است. در نتیجه نمیتوان با اطمینان گفت جعفری «نزدیکتر» است.
واقعبینانهتر این است که بگوییم شانس هر دو انتقال در وضعیت فعلی وابسته به تغییر موضع باشگاه فروشنده است.
آیا پرسپولیس ممکن است با دست خالی پنجره را ببندد؟
بله، این سناریو کاملاً ممکن است.
بازار نقلوانتقالات بعد از شروع لیگ تفاوت مهمی با هفتههای نخست تابستان دارد. باشگاهها ترکیب اصلی خود را شناختهاند و سرمربیان کمتر حاضرند بازیکنی را که در برنامه فنیشان قرار دارد واگذار کنند؛ حتی اگر پیشنهاد مالی مناسبی برسد.
این همان مشکلی است که پرسپولیس درباره رزاقپور در فولاد و اکنون جعفری در گلگهر تجربه کرده است.
در چنین شرایطی مدیران باشگاه باید میان دو انتخاب تصمیم بگیرند: پرداخت هزینهای بالاتر از ارزش معمول برای گرفتن رضایتنامه در دقیقه ۹۰، یا حفظ منابع و رفتن سراغ راهحلهای داخلی تا پنجره بعدی.
خرید صرفاً برای اینکه پنجره بدون بازیکن جدید بسته نشود، لزوماً تصمیم خوبی نیست.
۴ شهریور؛ آزمون آخر مدیریت نقلوانتقالات پرسپولیس
پرسپولیس بخش بزرگی از بازسازی تابستانی خود را انجام داده، اما سه روز آخر میتواند تصویر نهایی این پنجره را تغییر دهد.
اگر محمد قربانی جذب شود، خط میانی سرخها بازیکنی با تجربه بینالمللی به دست میآورد. اگر امیر جعفری برسد، مشکل عمق سمت چپ دفاع تا حد زیادی حل خواهد شد. اگر هر دو انتقال شکست بخورد، تارتار باید حداقل تا پنجره بعدی با نفرات فعلی و راهحلهایی مانند استفاده از بازیکنان غیرتخصصی در دفاع چپ ادامه دهد.
نکته مهم این است که در لحظه فعلی نباید عبارت «پرونده دو بازیکن باز است» را با «پرسپولیس در آستانه دو خرید» یکی دانست.
آخرین شواهد میگویند الوحده برای قربانی فروشنده نیست و گلگهر نیز درباره جعفری پاسخ منفی داده است.
بنابراین ۷۲ ساعت پایانی برای پرسپولیس بیشتر از آنکه مسابقهای با زمان باشد، نبردی برای تغییر نظر دو باشگاه است. اگر تا چهارم شهریور یکی از این دو موضع تغییر نکند، احتمالاً سرخها پنجره تابستانی را با همان دو علامت سؤال بزرگ خواهند بست: چه کسی کنار هافبکهای فعلی بازی میکند و در روزهایی که ابوالفضل جلالی در دسترس نیست، سمت چپ دفاع به چه کسی سپرده میشود؟
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
