نسخه دو تیمه رنگرز برای فتح ناگویا و دفاع از قهرمانی جهان؛ میرزازاده مأمور طلای بازی‌های آسیایی شد

تیم ملی کشتی فرنگی ایران یکی از پیچیده‌ترین تقویم‌های سال‌های اخیر خود را پیش رو دارد. از یک طرف بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی–ناگویا قرار دارد که هر مدال آن در جدول کاروان ایران اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت و از طرف دیگر، تنها چند هفته بعد مسابقات قهرمانی جهان در آستانه قزاقستان برگزار می‌شود؛ رقابتی که ایران به‌عنوان مدافع عنوان قهرمانی جهان وارد آن خواهد شد.

حسن رنگرز می‌گوید ملی‌پوشان نزدیک به ۳۰۰ روز در فضای اردویی و آماده‌سازی بوده‌اند و امسال برای حفظ جایگاه کشتی فرنگی ایران سخت‌تر از سال‌های گذشته تمرین کرده‌اند. این حجم از آماده‌سازی زمانی معنا پیدا می‌کند که بدانیم ایران در سال ۲۰۲۵ نه‌تنها قهرمان کشتی فرنگی بزرگسالان جهان شد، بلکه با فاصله‌ای بسیار زیاد نسبت به رقبا در صدر جدول تیمی قرار گرفت.

اتحادیه جهانی کشتی تأیید کرده ایران در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ زاگرب با ۱۸۰ امتیاز قهرمان جهان شد؛ آذربایجان با ۸۹ امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت. این یعنی تیم رنگرز در سال ۱۴۰۵ فقط برای کسب چند مدال به آستانه نمی‌رود، بلکه باید از جایگاهی دفاع کند که با اختلاف چشمگیر به دست آمده است.

چرا مسابقات جهانی برای رنگرز مهم‌تر از بازی‌های آسیایی است؟

رنگرز پیش‌تر نیز صریحاً اعلام کرده بود اولویت نخست برنامه فنی تیم ملی، مسابقات قهرمانی جهان است؛ بازی‌های آسیایی در جایگاه دوم و مسابقات امیدهای جهان در آمریکا در رتبه بعدی قرار می‌گیرند.

او حتی گفته اگر بازی‌های آسیایی بعد از مسابقات جهانی برگزار می‌شد، سیاست کادر فنی متفاوت بود و احتمالاً نفراتی مانند سعید اسماعیلی و هادی ساروی امکان حضور در ناگویا را نیز پیدا می‌کردند.

دلیل این تصمیم را باید در تقویم مسابقات جست‌وجو کرد. کشتی بازی‌های آسیایی طبق برنامه در روزهای پایانی سپتامبر و ابتدای اکتبر در ناگویا برگزار می‌شود و مسابقات جهانی از ۲۴ اکتبر تا اول نوامبر ۲۰۲۶ در آستانه قزاقستان برگزار خواهد شد. اتحادیه جهانی کشتی پس از تغییر میزبانی، آستانه را جایگزین منامه بحرین کرد.

به بیان ساده، از پایان رقابت‌های کشتی بازی‌های آسیایی تا شروع جهانی حدود سه هفته فاصله وجود دارد.

برای یک کشتی‌گیر سطح اول، حضور در دو تورنمنت سنگین طی چنین فاصله‌ای فقط به معنای چند مسابقه اضافه نیست. کاهش وزن، بازیابی بدنی، ترمیم آسیب‌های احتمالی، تنظیم اوج آمادگی و فشار روانی مسابقه همگی باید دوباره مدیریت شوند. همین موضوع توضیح می‌دهد چرا کادر فنی ترجیح داده ریسک حضور همزمان اکثر ستاره‌ها در هر دو میدان را نپذیرد.

ایران با دو تیم وارد دو مأموریت بزرگ می‌شود

استراتژی رنگرز در واقع نشان‌دهنده تغییری مهم در عمق کشتی فرنگی ایران است. سرمربی تیم ملی در گفت‌وگوهای اخیر خود تأکید کرده یکی از دغدغه‌های اصلی او طی سال‌های گذشته رسیدن به نقطه‌ای بوده که ایران عملاً دو تیم نزدیک به هم داشته باشد.

اکنون بازی‌های آسیایی نخستین آزمون جدی همین سیاست است.

در ترکیب جهانی، نفراتی مانند پیام احمدی، علی احمدی‌وفا، محمدمهدی کشتکار، سعید اسماعیلی، دانیال سهرابی، علی اسکو، غلامرضا فرخی، علیرضا مهمدی، محمدهادی ساروی و فردین هدایتی به‌عنوان گزینه‌های اصلی معرفی شده‌اند.

در مقابل، بخش مهمی از ترکیب ناگویا از نفراتی تشکیل می‌شود که قرار نیست در وزن مشابه در مسابقات جهانی روی تشک بروند.

این تصمیم دو هدف دارد؛ نخست حفظ شانس مدال ایران در بازی‌های آسیایی و دوم رساندن ترکیب جهانی به آستانه بدون فرسودگی ناشی از مسابقه‌ای بزرگ تنها چند هفته قبل از دفاع از عنوان قهرمانی.

امین میرزازاده؛ استثنای بزرگ تیم بازی‌های آسیایی

در میان نفرات اعزامی به ناگویا، نام امین میرزازاده وزن خاصی دارد.

میرزازاده در انتخابی وزن ۱۳۰ کیلوگرم برای مسابقات جهانی برابر فردین هدایتی قرار گرفت و در مبارزه نخست با نتیجه ۵ بر یک شکست خورد. او به دلیل مصدومیت در مبارزه دوم حاضر نشد و در نتیجه هدایتی صاحب دوبنده جهانی شد و میرزازاده برای بازی‌های آسیایی انتخاب شد.

این اتفاق به معنای کنار رفتن یک چهره درجه‌دو به ناگویا نیست؛ برعکس، ایران یکی از پرافتخارترین کشتی‌گیران حال حاضر خود را برای بازی‌های آسیایی در اختیار دارد.

میرزازاده در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ زاگرب قهرمان وزن ۱۳۰ کیلوگرم شد. اسناد رسمی اتحادیه جهانی کشتی نشان می‌دهد او در فینال داریوش ویتک مجارستانی را شکست داد و مدال طلا گرفت. او پیش‌تر نیز قهرمان جهان شده و در المپیک پاریس به مدال برنز رسیده بود.

به همین دلیل وقتی رنگرز از میرزازاده به‌عنوان یکی از امیدهای اصلی بازی‌های آسیایی یاد می‌کند، پشت این خوش‌بینی رزومه‌ای جدی قرار دارد.

میرزازاده چرا می‌تواند طلای ناگویا را بگیرد؟

کشتی سنگین‌وزن آسیا در سال‌های اخیر رقبای قدرتمندی از چین، قزاقستان، ازبکستان، کره و قرقیزستان داشته است، اما میرزازاده بارها نشان داده در سطح قاره‌ای دست بالا را دارد.

او در قهرمانی آسیا ۲۰۲۳ در آستانه هر سه مسابقه خود را برد و در فینال لینگ‌ژِه منگ از چین را شکست داد. پروفایل رسمی اتحادیه جهانی نیز قهرمانی آسیا و سوابق بین‌المللی او را ثبت کرده است.

مهم‌تر اینکه او تجربه بازی‌های آسیایی را هم دارد و فشار یک تورنمنت چندرشته‌ای را می‌شناسد.

برای کاروان ایران، داشتن کشتی‌گیری با چنین تجربه‌ای در ترکیبی که بخش‌هایی از آن با هدف پشتوانه‌سازی انتخاب شده، اهمیت مضاعف دارد. میرزازاده فقط یک مدعی طلای ۱۳۰ کیلوگرم نیست؛ می‌تواند ستون تجربه تیمی باشد که قرار است بدون بخش مهمی از ستاره‌های ترکیب جهانی، سهم کشتی فرنگی را از مدال‌های کاروان حفظ کند.

ریسک بزرگ رنگرز؛ نتیجه‌گرایی یا سرمایه‌گذاری برای المپیک؟

استراتژی دو تیمه یک مزیت روشن دارد، اما بدون ریسک نیست.

بازی‌های آسیایی برای ورزش ایران یک رویداد بسیار مهم است و نتایج هر رشته مستقیماً در جایگاه ایران در جدول مدال‌ها تأثیر می‌گذارد. بنابراین اگر نفرات دوم در برخی اوزان نتیجه مطلوب نگیرند، طبیعی است که این پرسش مطرح شود که چرا ستاره‌های اصلی به ناگویا اعزام نشدند.

رنگرز از همین حالا پاسخ خود را داده است: هدف نهایی المپیک است.

او تأکید کرده برنامه فنی نباید فقط بر یک مسابقه متمرکز شود و برای ساختن تیمی که در المپیک ۲۰۲۸ توان قهرمانی داشته باشد، گاهی لازم است فرصت مسابقه بزرگ به نفرات دوم داده شود.

این نگاه زمانی منطقی‌تر به نظر می‌رسد که عملکرد رده‌های مختلف کشتی فرنگی ایران در سال گذشته بررسی شود. اتحادیه جهانی کشتی اعلام کرده ایران در سال ۲۰۲۵ در رده‌های نوجوانان، جوانان، بزرگسالان و زیر ۲۳ سال عنوان تیمی جهانی کشتی فرنگی را کسب کرد؛ نشانه‌ای از اینکه پشتوانه موجود فقط محدود به چند ستاره بزرگسال نیست.

دفاع از قهرمانی جهان سخت‌تر از سال گذشته خواهد بود

رنگرز با وجود اعتماد بالا به تیمش، درباره رقابت جهانی محتاط است. حضور دوباره کشتی‌گیران روس، سرمایه‌گذاری آذربایجان، پیشرفت ازبکستان و میزبانی قزاقستان چهار عاملی هستند که می‌توانند دفاع از قهرمانی را دشوار کنند.

سال گذشته ایران اختلاف امتیازی بزرگی ایجاد کرد، اما چنین فاصله‌ای تضمین نمی‌کند نتیجه ۲۰۲۶ تکرار شود. در مسابقات تیمی کشتی، یک شکست زودهنگام یا قرار گرفتن چند ملی‌پوش در سمت دشوار جدول می‌تواند اختلاف امتیازی زیادی ایجاد کند.

به همین دلیل حفظ ساروی، اسماعیلی و سایر مهره‌های اصلی برای آستانه بخشی از یک محاسبه کاملاً نتیجه‌محور است.

دو آزمون برای یک هدف؛ حفظ جایگاه کشتی فرنگی ایران

تیم حسن رنگرز در پاییز ۱۴۰۵ با دو آزمون متفاوت روبه‌روست. در ناگویا باید ثابت کند عمق تیم ملی به اندازه‌ای رسیده که بدون استفاده از همه ستاره‌های اصلی نیز بتواند برای چند مدال طلا بجنگد؛ در آستانه نیز باید از عنوان قهرمانی جهان دفاع کند.

در این میان، امین میرزازاده نماد جالب این تقسیم مأموریت است. کشتی‌گیری که در دو دوره اخیر جهان به قهرمانی رسیده، این بار جای خود در ترکیب جهانی را به فردین هدایتی داده اما همچنان می‌تواند یکی از مطمئن‌ترین مدال‌های طلای ایران در بازی‌های آسیایی باشد.

اگر طرح دو تیمه رنگرز در هر دو میدان نتیجه بدهد، دستاورد ایران فقط چند مدال بیشتر نخواهد بود؛ کشتی فرنگی نشان خواهد داد در فاصله دو سال تا المپیک لس‌آنجلس، از مرحله اتکا به چند قهرمان عبور کرده و به تیمی با دو ترکیب مدعی رسیده است.