نصرتی علیه تارتار: پرسپولیس ترسو بازی کرد؛ این همه تغییر برای چه بود؟

پرسپولیس و تراکتور تا دقایق پایانی مسابقه بدون گل پیش می‌رفتند و بازی به سمتی حرکت می‌کرد که تقسیم امتیازات محتمل‌ترین نتیجه به نظر می‌رسید. اما در دقیقه ۹۰ یک دفع ناقص از دانیال ایری توپ را مقابل تومیسلاو اشترکالی قرار داد و مهاجم تازه‌وارد تراکتور با ضربه‌ای سرضرب و دیدنی دروازه پیام نیازمند را باز کرد. این گل، تراکتور را به سومین برد متوالی فصل رساند و اولین شکست مهدی تارتار روی نیمکت پرسپولیس را رقم زد.

نکته تلخ برای ایری این بود که این مسابقه اولین حضور رسمی او با پیراهن پرسپولیس محسوب می‌شد. او در دقیقه ۶۶ به جای محمدمهدی محبی وارد زمین شد و با حضورش، پرسپولیس از ساختار چهار دفاعه به سه مدافع مرکزی تغییر آرایش داد.

تا پیش از آن اشتباه، پرسپولیس تقریباً به امتیاز خارج از خانه رسیده بود؛ اما یک تصمیم نادرست در دفع توپ، نتیجه مسابقه را به‌طور کامل عوض کرد.

نصرتی: پرسپولیس ترسو بود

محمد نصرتی در ارزیابی خود از مسابقه بیش از نتیجه، از نوع بازی پرسپولیس انتقاد کرد.

او گفت مسابقه، به‌ویژه در نیمه نخست، با احتیاط بسیار زیاد و ریتم پایین دنبال شد و دو تیم موقعیت‌های جدی کمی ساختند. نصرتی اعتقاد دارد پرسپولیس در فاز هجومی نفرات کافی وارد محوطه جریمه نمی‌کرد و این رفتار تفاوت بزرگی با بازی قبلی برابر استقلال خوزستان داشت.

این نکته از نظر تاکتیکی قابل توجه است. پرسپولیس در هفته دوم مقابل استقلال خوزستان هنگام ارسال از کناره‌ها معمولاً با سه یا چهار بازیکن به محوطه حریف حمله می‌کرد؛ اما مقابل تراکتور، تعداد نفرات شرکت‌کننده در حمله کمتر بود.

نصرتی برای توصیف همین تفاوت از یک واژه تند استفاده کرد: «ترسو».

از نگاه او، حتی با پذیرش قدرت تراکتور، پرسپولیس می‌توانست شجاع‌تر باشد؛ مخصوصاً اینکه ورزشگاه یادگار امام به دلیل محرومیت تماشاگران خالی بود و بخشی از فشار معمول بازی در تبریز وجود نداشت.

تارتار برای یک امتیاز آمده بود؟

برداشت اصلی نصرتی این است که مهدی تارتار در بخش بزرگی از مسابقه به تساوی رضایت داشت.

او حتی احتمال می‌دهد جواد نکونام نیز تا دقایق پایانی با یک امتیاز مشکل چندانی نداشته باشد. کیفیت خود مسابقه هم تا حدی این تحلیل را تقویت می‌کند؛ ورزش سه بازی را «سرد و کسل‌کننده» توصیف کرده و تا دقیقه ۸۰ موقعیت‌های کاملاً تعیین‌کننده کمی برای دو تیم ثبت شده بود.

از منظر نتیجه‌گرایی، گرفتن یک امتیاز در خانه تراکتور برای پرسپولیس قابل دفاع بود؛ اما مشکل زمانی ایجاد شد که احتیاط نتوانست نتیجه را حفظ کند.

در فوتبال، تفاوت میان «مدیریت ریسک» و «عقب‌نشینی بیش از اندازه» معمولاً با نتیجه سنجیده می‌شود. اگر بازی صفر-صفر تمام می‌شد، شاید بسیاری از تصمیم‌های تارتار منطقی ارزیابی می‌شد؛ اما وقتی در دقیقه ۹۰ شکست رقم خورد، همان تصمیم‌ها تبدیل به سوژه انتقاد شدند.

تغییر سیستم به ۳-۵-۲ چه فایده‌ای داشت؟

یکی از تصمیم‌های مهم تارتار ورود دانیال ایری در دقیقه ۶۶ بود. با این تعویض، کنعانی‌زادگان، محمدمهدی زارع و ایری سه مدافع مرکزی شدند و قرار بود آزادی بیشتری به بازیکنان کناری داده شود.

نصرتی معتقد است هدف از این تغییر، فعال‌تر کردن مجید عیدی و مهدی تیکدری در جناح‌ها بود؛ اما در عمل این اتفاق رخ نداد.

او می‌گوید این دو بازیکن در نیمه نخست کمتر در فاز حمله حاضر بودند و حتی پس از تغییر سیستم نیز نفوذ مؤثری از کناره‌ها شکل نگرفت.

در واقع پرسپولیس یک بازیکن هجومی را خارج کرد و یک مدافع اضافه کرد، اما خروجی حمله از کناره‌ها افزایش محسوسی پیدا نکرد. این همان نقطه‌ای است که منتقدان تارتار روی آن دست گذاشته‌اند.

چرا سرگیف اصلاً بازی نکرد؟

یکی از پرسش‌های اصلی نصرتی درباره ترکیب ابتدایی بود.

ایگور سرگیف در دیدار قبلی مقابل استقلال خوزستان نمایش خوبی داشت و گل هم زد، اما برابر تراکتور نه‌تنها در ترکیب اصلی نبود، بلکه اصلاً وارد زمین نشد.

اورونوف نیز شرایط مشابهی داشت و فرصت بازی پیدا نکرد.

تارتار پس از مسابقه توضیح داد بازی نکردن سرگیف و اورونوف صرفاً تصمیم فنی کادر فنی بوده و تأکید کرد پرسپولیس تیم پرمهره‌ای است و در هر مسابقه ممکن است نفرات متفاوتی بازی کنند.

اما نصرتی این منطق را نمی‌پذیرد. او می‌پرسد وقتی یک ترکیب در بازی قبل خوب کار کرده، چرا باید تغییرات گسترده ایجاد شود؟

این انتقاد زمانی جدی‌تر می‌شود که سرگیف در هفته دوم هم گل زده بود و هم حضورش به ساختار هجومی پرسپولیس وزن بیشتری داده بود.

خدابنده‌لو چرا از مرکز زمین دور شد؟

تصمیم دیگری که نصرتی به آن ایراد می‌گیرد، تغییر نقش محمد خدابنده‌لو است.

خدابنده‌لو در هفته قبل در مرکز زمین و کنار پویا پورعلی عملکرد خوبی داشت و حتی گل هم زد. اما مقابل تراکتور در بخش‌هایی به سمت چپ منتقل شد.

نصرتی معتقد است این تغییر، کارایی بازیکنی را که در پست مرکزی مؤثر بود پایین آورد.

این یکی از مهم‌ترین مسائل برای تارتار در ادامه فصل است. پرسپولیس در دو هفته اول ترکیب نسبتاً متوازنی پیدا کرده بود، اما در اولین بازی بزرگ فصل سرمربی تصمیم گرفت چند نقش را همزمان تغییر دهد.

نتیجه نهایی باعث شده حالا این پرسش مطرح شود که آیا تارتار بیش از حد به حریف احترام گذاشت؟

ایری مقصر باخت بود یا قربانی یک تصمیم تاکتیکی؟

تمرکز افکار عمومی بعد از مسابقه طبیعتاً روی اشتباه ایری قرار گرفت.

دفع اشتباه او مستقیماً توپ را جلوی پای اشترکالی گذاشت و مهاجم تراکتور نیز از فرصت استفاده کرد. حتی خود تارتار گفت در مسابقه با تیم‌های بزرگ باید اشتباه‌ها به حداقل برسد و «اگر اشتباه کنید، می‌بازید».

با این حال سرمربی پرسپولیس سعی نکرد تمام مسئولیت را روی دوش مدافع جوان بیندازد و مسئولیت شکست را برعهده کادر فنی گذاشت.

این نکته اهمیت دارد. ایری فقط ۲۲ ساله است و برخلاف تعبیر نصرتی که او را «خیلی جوان» نمی‌داند، از نظر سنی همچنان مدافعی در ابتدای مسیر حرفه‌ای محسوب می‌شود. او در نخستین بازی رسمی خود برای یک تیم بزرگ، در دقیقه ۶۶ وارد یکی از حساس‌ترین مسابقات فصل شد.

اشتباه او بسیار بزرگ بود، اما تبدیل کردن این صحنه به حکم نهایی درباره کیفیت خرید جدید پرسپولیس نیز عجولانه خواهد بود.

شهرآبادی فرصت جبران را از دست داد

پرسپولیس حتی بعد از گل اشترکالی فرصت بازگشت داشت.

در دقیقه ۹۰+۶ پوریا شهرآبادی با حرکت انفرادی از مدافعان تراکتور عبور کرد و با پای چپ در موقعیتی عالی قرار گرفت، اما ضربه او از کنار دروازه بیرون رفت.

نصرتی معتقد است شهرآبادی می‌توانست توپ را به زاویه مخالف بزند و از این موقعیت بهتر استفاده کند.

در واقع فاصله پرسپولیس تا کسب یک امتیاز فقط یک ضربه دقیق بود؛ همان چیزی که نشان می‌دهد با وجود نمایش کم‌ریسک، شکست تیم کاملاً اجتناب‌ناپذیر نبود.

اولین شکست؛ سقوط پرسپولیس تا رده پنجم

پیامد باخت در جدول هم محسوس بود.

پرسپولیس با دو برد فصل را شروع کرده بود، اما بعد از شکست در تبریز با ۶ امتیاز در رتبه پنجم قرار گرفت. استقلال و تراکتور هر دو ۹ امتیازی شدند و گل‌گهر و آلومینیوم نیز با هفت امتیاز بالاتر از سرخ‌ها ایستادند.

برای هفته سوم، این فاصله نگران‌کننده نیست؛ اما اولین شکست باعث شده فشار روی کادر فنی بسیار زودتر از انتظار افزایش پیدا کند.

تارتار پس از بازی از هواداران عذرخواهی کرد، مسئولیت نتیجه را پذیرفت و تأکید کرد تیم باید سریع از این شکست عبور کند. مدیرعامل پرسپولیس نیز موضعی مشابه داشت و خواستار ادامه حمایت هواداران شد.

هشدار نصرتی؛ این مدل بازی برای پرسپولیس خطرناک است

شاید مهم‌ترین جمله نصرتی نه درباره ایری، بلکه درباره آینده پرسپولیس باشد.

او معتقد است تیم بازیکنان باکیفیتی در اکثر پست‌ها دارد و تنها کمبود مشخص را نبود یک بازیکن چپ‌پای تخصصی می‌داند. به همین دلیل از نظر او، پرسپولیس بهانه‌ای برای بازی بیش از اندازه محتاطانه ندارد.

پیامش به تارتار روشن است: در پرسپولیس فقط نتیجه مهم نیست؛ نوع بازی هم زیر ذره‌بین است.

تارتار در دو هفته نخست با شش امتیاز و فوتبال هجومی اعتماد زیادی ساخته بود، اما اولین مسابقه مقابل یک مدعی جدی، تصویری متفاوت ارائه کرد. تراکتور با یک تعویض باتجربه و اشتباه مدافع جوان حریف سه امتیاز گرفت؛ پرسپولیس اما با وجود تغییر سیستم و پنج تعویض نتوانست ریتم هجومی مناسبی پیدا کند.

یک شکست در هفته سوم بحران نیست، اما اگر حرف نصرتی درست باشد و این احتیاط تبدیل به الگوی بازی‌های بزرگ شود، آن‌وقت مسئله جدی‌تر خواهد شد.

پرسپولیس در تبریز فقط به تراکتور نباخت؛ اولین سؤال بزرگ فصل هم مقابل تارتار قرار گرفت: تیمی که برای قهرمانی بسته شده، در شب‌های بزرگ قرار است شجاع بازی کند یا برای نباختن وارد زمین شود؟