آرین سلیمی: اگر ۱۰۰ میلیارد داشتم، انواع ماشین می‌خریدم! / از رؤیای رونالدو تا تکرار عجیب داستان هادی ساعی

آرین سلیمی حالا دیگر فقط یک استعداد جوان تکواندو نیست. طلای وزن ۸۰+ کیلوگرم المپیک پاریس ۲۰۲۴ جایگاه او را در تاریخ این رشته تثبیت کرد؛ مدالی که بعد از ۱۶ سال انتظار، تکواندوی مردان ایران را دوباره به طلای المپیک رساند. آخرین طلای پیش از او را هادی ساعی در پکن ۲۰۰۸ گرفته بود.

البته اگر از امروز، یعنی سال ۲۰۲۶، به ماجرا نگاه کنیم، فینال تاریخی هادی ساعی ۱۸ سال قبل برگزار شده است؛ عبارت «۱۶ سال قبل» مربوط به فاصله زمانی میان طلای پکن ۲۰۰۸ و قهرمانی سلیمی در پاریس ۲۰۲۴ است.

راز مشترک آرین سلیمی و هادی ساعی؛ هر دو با دست آسیب‌دیده طلا گرفتند

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های گفت‌وگوی سلیمی، روایت شباهت عجیب فینال المپیک او با هادی ساعی است.

هادی ساعی در المپیک ۲۰۰۸ پکن در همان مبارزه نخست از ناحیه دست راست دچار شکستگی شد اما با وجود درد مسابقات را ادامه داد و در نهایت در فینال مائورو سارمینتو ایتالیایی را شکست داد و مدال طلا گرفت. خود ساعی پس از مسابقات گفته بود با همان دست شکسته چهار مبارزه انجام داده است.

سلیمی نیز می‌گوید در فینال پاریس با آسیب جدی دست وارد مبارزه شد و همان لحظه به داستان ساعی فکر کرده است. برخی روایت‌های منتشرشده بعد از المپیک از شکستگی انگشت شست او در جریان مسابقه خبر داده‌اند.

او در فینال پاریس مقابل کادن کانینگهام بریتانیایی، راند نخست را از دست داد اما در دو راند بعدی ورق را برگرداند و مدال طلا را به دست آورد. نتیجه رسمی فدراسیون جهانی نیز پیروزی دو بر یک سلیمی را ثبت کرده است.

برای سلیمی این شباهت فقط یک اتفاق آماری نیست. او هادی ساعی را نمونه‌ای از «ذهن برنده» می‌داند؛ مفهومی که به گفته خودش در سال‌های اخیر به بخشی از فضای تیم ملی و فدراسیون تکواندو تبدیل شده است.

آرین سلیمی: دوست دارم اسطوره شوم، اما نه به هر قیمتی

قهرمان المپیک ایران در بخش دیگری از صحبت‌هایش به موضوع شهرت و اسطوره شدن پرداخته است.

او پنهان نمی‌کند که محبوبیت، شهرت و تبدیل شدن به یک چهره ماندگار برایش جذاب است؛ اما می‌گوید ماندگاری را فقط در تعداد مدال‌ها نمی‌بیند.

برای سلیمی، مسئله اصلی این است که یک ورزشکار وقتی به چهره شناخته‌شده تبدیل می‌شود، خواه‌ناخواه نقش الگو را نیز برعهده می‌گیرد. به همین دلیل می‌گوید دوست دارد ۱۵ سال دیگر مردم درباره او بگویند شخصیتش با پول و موفقیت تغییر نکرده است.

این نگاه در شرایطی مطرح می‌شود که سلیمی در ۲۲ سالگی تقریباً همه چیز برای ساختن یک دوران ورزشی طولانی در اختیار دارد؛ مدال طلای المپیک، مدال جهانی، قهرمانی آسیا و جایگاه نخست رنکینگ المپیکی وزن ۸۰+ کیلوگرم. فدراسیون جهانی تکواندو در پروفایل رسمی او اکنون یک طلای المپیک و یک برنز قهرمانی جهان را ثبت کرده و سلیمی را نفر اول رنکینگ المپیکی وزن خود نشان می‌دهد.

عشق آرین سلیمی به رونالدو؛ اگر فوتبالیست می‌شد وینگر چپ بود

بخش بزرگی از شخصیت ورزشی سلیمی تحت تأثیر کریستیانو رونالدو شکل گرفته است.

او از سال‌ها قبل درباره علاقه‌اش به رونالدو صحبت کرده و گفته از کودکی شخصیت، اعتمادبه‌نفس و سبک زندگی ستاره پرتغالی برایش الهام‌بخش بوده است. منابع بیوگرافی او نیز سابقه علاقه همزمان به فوتبال و تکواندو در دوران کودکی را ثبت کرده‌اند.

سلیمی حالا می‌گوید اگر به جای تکواندو وارد فوتبال حرفه‌ای می‌شد، احتمالاً وینگر چپ یا مهاجم بود؛ دقیقاً مسیری شبیه رونالدو که در سال‌های ابتدایی بیشتر از جناح چپ حمله می‌کرد و بعدها به یک مهاجم تمام‌کننده تبدیل شد.

حتی MMA نیز یکی دیگر از رشته‌هایی است که سلیمی به تجربه آن علاقه نشان داده، هرچند فعلاً تمام تمرکزش روی تکواندو و مسابقات پیش روست.

اعتراف جالب قهرمان المپیک؛ «اگر ۱۰۰ میلیارد داشته باشم ماشین می‌خرم»

اما شاید کلیک‌خورترین بخش مصاحبه هیچ ارتباطی به تکواندو نداشته باشد.

آرین سلیمی برای نخستین بار از علاقه بسیار جدی خود به خودرو صحبت کرده و گفته تقریباً ماشین‌ها و جزئیات آنها را می‌شناسد.

او برای توضیح شدت این علاقه مثال جالبی زده است: اگر ۱۰۰ میلیارد تومان پول داشته باشد، دوست دارد انواع خودروها را بخرد و آنها را در پارکینگ خانه نگه دارد.

این علاقه البته کاملاً با حرف دیگری که درباره درآمد تکواندو زده در تضاد قرار می‌گیرد.

سلیمی صریحاً می‌گوید تکواندو از نظر اقتصادی قابل مقایسه با فوتبال و حتی بعضی ورزش‌های تیمی نیست و درآمد قهرمانان این رشته بیشتر به پاداش مسابقات بزرگ، المپیک و قراردادهای محدود وابسته است.

به همین دلیل، جمله «۱۰۰ میلیارد و ماشین‌ها» بیشتر شبیه یک رؤیای شخصی است تا نمایش سبک زندگی فعلی او.

درآمد تکواندو؛ سلیمی از واقعیتی گفت که کمتر دیده می‌شود

طلای المپیک ممکن است در ظاهر یک ورزشکار را به ستاره ملی تبدیل کند، اما ساختار اقتصادی رشته‌های انفرادی با فوتبال تفاوت اساسی دارد.

سلیمی نیز به همین نکته اشاره کرده و گفته ورزشکار تکواندو نباید انتظار قراردادهای کلان فوتبال یا والیبال را داشته باشد. در عین حال، تمرینات سنگین، کنترل وزن، مصدومیت و فشار روانی مسابقات در سطح قهرمانی بخشی دائمی از زندگی تکواندوکاران است.

نکته جالب این است که با وجود این شرایط، او می‌گوید اگر دوباره به عقب برگردد همچنان همین مسیر را انتخاب می‌کند؛ زیرا انگیزه اصلی‌اش فقط درآمد نیست.

همین مسئله شاید بخشی از توضیح موفقیت سریع او باشد. سلیمی تا سال‌های نوجوانی حتی سابقه مدال کشوری برجسته‌ای نداشت، اما از ۱۷ سالگی وارد تیم ملی شد و چند سال بعد به بالاترین سکوی المپیک رسید.

آرین سلیمی قبل از بازی‌های آسیایی در بهترین فرم ممکن

صحبت‌های سلیمی درباره بازی‌های آسیایی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا رقابت‌های آیچی–ناگویا حالا کمتر از یک ماه دیگر آغاز می‌شوند.

بیستمین دوره بازی‌های آسیایی از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶ در آیچی و ناگویای ژاپن برگزار خواهد شد.

سلیمی سهمیه حضور در این رقابت‌ها را در اردیبهشت امسال با قهرمانی آسیا به دست آورد. او در وزن ۸۷+ کیلوگرم ابتدا حریفانی از قرقیزستان و مالزی را شکست داد، سپس کانگ سانگ‌هیون کره‌ای، دارنده دو طلای جهان، را دو بر صفر کنار زد و در فینال مقابل مرات ماولونوف از ازبکستان در دو ثانیه پایانی نتیجه را برگرداند و قهرمان شد.

این تنها نتیجه مهم او در سال ۲۰۲۶ نبود. سلیمی در ماه ژوئیه در رقابت‌های آزاد کره‌جنوبی نیز پنج مسابقه را با پیروزی پشت سر گذاشت و مدال طلا گرفت.

بنابراین وقتی او از دشواری بازی‌های آسیایی و قدرت تکواندوکاران کره‌جنوبی، ازبکستان، چین و قزاقستان صحبت می‌کند، خودش نیز در یکی از آماده‌ترین مقاطع دوران حرفه‌ای وارد رقابت خواهد شد.

ناگویا؛ فرصت تسویه حساب با نقره هانگژو

بازی‌های آسیایی برای سلیمی یک انگیزه شخصی دیگر هم دارد.

او در بازی‌های آسیایی هانگژو به مدال نقره رسید. اکنون با عنوان قهرمان المپیک و قهرمان دو دوره آسیا، فرصت دارد یکی از معدود مدال‌های طلایی را که هنوز در کارنامه‌اش وجود ندارد به دست بیاورد.

در وزن سنگین آسیا نیز مسیر آسان نیست. کانگ سانگ‌هیون کره‌ای، مرات ماولونوف ازبک و تکواندوکاران چین و قزاقستان می‌توانند مهم‌ترین تهدیدهای او باشند. سلیمی خود نیز تأکید می‌کند که بخش بزرگی از قدرت‌های اصلی تکواندوی دنیا در قاره آسیا حضور دارند و به همین دلیل بازی‌های آسیایی برای تکواندو تقریباً سطحی مشابه یک رقابت جهانی پیدا می‌کند.

آرین سلیمی؛ از پارکینگ رؤیایی تا یک طلای دیگر

گفت‌وگوی تازه آرین سلیمی تصویر متفاوتی از قهرمان المپیک ارائه می‌دهد؛ ورزشکاری که در یک بخش از مصاحبه درباره مسئولیت اجتماعی، اسطوره شدن و «ذهن برنده» هادی ساعی صحبت می‌کند و چند دقیقه بعد با هیجان می‌گوید اگر ۱۰۰ میلیارد تومان داشته باشد، پارکینگش را پر از خودرو خواهد کرد.

در کنار همه این علایق، مقصد کوتاه‌مدت او روشن است: بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا.

سلیمی بعد از طلای المپیک پاریس متوقف نشده؛ قهرمانی آسیا و طلای آزاد کره در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد همچنان در مسیر صعود قرار دارد.

اگر او در ژاپن هم به مدال طلا برسد، فاصله‌اش با جایگاهی که خودش از آن با عنوان «اسطوره» یاد می‌کند کمتر خواهد شد؛ هرچند همان‌طور که خودش می‌گوید، برای ماندگاری فقط تعداد مدال‌ها مهم نیست، بلکه مهم است قهرمان بعد از همه این موفقیت‌ها همان آدمی بماند که قبل از شهرت بوده است.