تیم امید قربانی تقویم لیگ شد؟ عبدی ۴ ستاره‌اش را فقط ۴۸ ساعت قبل از بازی امارات تحویل می‌گیرد

تیم امید قرار بود یکی از پروژه‌های ویژه فوتبال ایران برای بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ باشد. وزارت ورزش از مدت‌ها قبل روی حضور قدرتمند این تیم تأکید داشت و فدراسیون نیز حسین عبدی را انتخاب کرد؛ مربی‌ای که بخش قابل توجهی از این نسل را از رده نوجوانان و جوانان می‌شناسد.

عبدی در خرداد و تیر چند مرحله اردو برگزار کرد و حتی اردوی برون‌مرزی نیز در برنامه تیم قرار گرفت. مرداد اما با هدف همکاری با باشگاه‌ها و شروع لیگ بدون اردوی تیم امید سپری شد. توافق اولیه این بود که این امتیاز به باشگاه‌ها داده شود و در مقابل، تیم امید پیش از اعزام یک اردوی متصل و نسبتاً طولانی در اختیار داشته باشد.

آن بخش دوم توافق حالا به مشکل خورده است.

تیم امید چه زمانی باید بازی کند؟ فقط سه روز بعد از آخرین مسابقات لیگ

طبق برنامه رسمی بازی‌های آسیایی، ایران در گروه B با امارات، چین و کره شمالی همگروه است.

نخستین مسابقه شاگردان عبدی روز ۲۵ شهریور، برابر با ۱۶ سپتامبر، مقابل امارات برگزار می‌شود. ایران سپس ۲۹ شهریور با چین و اول مهر با کره شمالی بازی خواهد کرد. هر سه مسابقه گروهی ایران نیز در WAVE Stadium Kariya برگزار می‌شود.

اما سازمان لیگ برنامه هفته‌های چهارم تا هفتم را تا ۲۲ شهریور تنظیم کرده است.

به این ترتیب، فاصله آخرین روز مسابقات لیگ برتر تا نخستین بازی تیم امید فقط سه روز است. تسنیم نیز هنگام انتشار برنامه لیگ دقیقاً به همین تعارض اشاره کرد و نوشت برنامه آماده‌سازی قبلی عبدی عملاً با تقویم جدید سازمان لیگ در تضاد قرار گرفته است.

مشکل برای بازیکنان استقلال و تراکتور حتی جدی‌تر است.

چهار بازیکن فقط دو روز قبل از بازی امارات به تیم می‌رسند

جلسه چهارشنبه احمد دنیامالی با مهدی تاج، حسین عبدی و مدیران استقلال و تراکتور یک نکته مهم را روشن کرد: برخلاف برخی روایت‌های اولیه، استقلال و تراکتور در نهایت به طور کامل از همکاری با تیم امید سر باز نزده‌اند.

توافق انجام‌شده این است که سعید سحرخیزان، اسماعیل قلی‌زاده و امیرمحمد رزاقی‌نیا از استقلال و امیرحسین حسین‌زاده از تراکتور ابتدا باشگاه‌های خود را در هفته نخست لیگ نخبگان آسیا همراهی کنند و پس از آن به تیم امید ملحق شوند.

مسئله اما تاریخ مسابقه است.

استقلال و تراکتور در ۲۳ شهریور بازی آسیایی دارند؛ فقط دو روز قبل از مسابقه ایران و امارات.

پس بحران فعلی دیگر فقط این نیست که «باشگاه بازیکن می‌دهد یا نمی‌دهد». مشکل بزرگ‌تر این است که بازیکن چه زمانی در اختیار تیم ملی قرار می‌گیرد.

بازیکنی که روز ۲۳ شهریور برای باشگاهش در مسابقه‌ای سنگین به میدان برود، باید ریکاوری کند، سفر به ژاپن را پشت سر بگذارد، به اختلاف زمانی عادت کند و تقریباً بلافاصله آماده نخستین بازی بازی‌های آسیایی شود.

از نظر فنی، چنین بازیکنی شاید به فهرست اضافه شده باشد، اما عملاً بخش مهمی از دوره آماده‌سازی را از دست داده است.

برنامه اصلی عبدی چه بود؟

حسین عبدی پیش‌تر گفته بود اردو از ۷ شهریور آغاز شود و تا دهم شهریور تیم با حضور نفرات منتخب شکل نهایی بگیرد. برنامه قبلی شامل یک اردوی متصل به مسابقات در خارج از کشور و حتی دیدار تدارکاتی با تیم امید فیلیپین بود.

آخرین گزارش‌ها نیز می‌گویند هفتمین اردوی تیم امید از شب هفتم شهریور در هتل المپیک آغاز خواهد شد.

اما مسئله اینجاست که ممکن است همه ۲۳ بازیکن در آن اردو حاضر نباشند.

گزارش تازه ورزش سه نیز تأکید می‌کند که کادر فنی از وضعیت موجود رضایت ندارد؛ زیرا تیم در مرداد اردو نداشته، لیگ تا ۲۲ شهریور ادامه دارد و نفرات استقلال و تراکتور نیز قرار است پس از مسابقه ۲۳ شهریور به اردو اضافه شوند.

در نتیجه اردویی که قرار بود آخرین فرصت عبدی برای ساخت ترکیب اصلی باشد، ممکن است دوباره با بازیکنان ناقص آغاز شود.

چرا باشگاه‌ها حاضر نیستند راحت بازیکن بدهند؟

این طرف ماجرا را هم نمی‌توان نادیده گرفت.

استقلال و تراکتور در لیگ نخبگان آسیا نماینده فوتبال ایران هستند و طبیعی است که مدیران و کادر فنی آنها بخواهند در یکی از مهم‌ترین مسابقات باشگاهی فصل، بهترین نفراتشان را در اختیار داشته باشند.

ضمن اینکه از منظر مقررات بین‌المللی هم بازی‌های آسیایی وضعیت متفاوتی با مسابقات رسمی تیم ملی بزرگسالان دارند.

طبق مقررات وضعیت و انتقال بازیکنان فیفا، آزاد کردن بازیکن برای تیم ملی در پنجره‌های رسمی تقویم بین‌المللی و مسابقات نهایی مشخص‌شده تیم ملی بزرگسالان الزامی است؛ اما خارج از آن پنجره‌ها الزام عمومی مشابهی وجود ندارد. بازی‌های آسیایی نیز جزو پنجره اجباری فیفا نیست.

برای نمونه، سلتیک نیز در همین دوره از نظر مقررات امکان نگه داشتن بازیکن کره‌ای خود برای بازی‌های آسیایی را داشت، اما در نهایت با حضور او در تیم ملی کره جنوبی موافقت کرد.

بنابراین فدراسیون ایران از ابتدا می‌دانست برای در اختیار گرفتن بازیکنان امید بیش از آنکه به یک اجبار بین‌المللی متکی باشد، به توافق با باشگاه‌ها و مدیریت تقویم داخلی نیاز دارد.

همین نکته مسئولیت سازمان لیگ و فدراسیون را پررنگ‌تر می‌کند.

اگر بازی‌های آسیایی مهم بود، چرا لیگ تا ۲۲ شهریور ادامه دارد؟

این سؤال مرکزی ماجراست.

نمی‌توان از یک طرف بازی‌های آسیایی را «پروژه مهم ملی» دانست، وزارت ورزش برای آن جلسه ویژه برگزار کند و فدراسیون از مدال‌آوری حرف بزند، اما در طرف دیگر تقویم لیگ را به شکلی تنظیم کرد که بازیکنان سه روز قبل از نخستین مسابقه هنوز درگیر بازی باشگاهی باشند.

تسنیم پیش‌تر گزارش داده بود برنامه اولیه تیم امید، شروع اردوی متصل از ۱۰ شهریور و بازی تدارکاتی در فیلیپین بوده است؛ برنامه‌ای که با اعلام تقویم هفته‌های ششم و هفتم تقریباً امکان اجرای کامل آن را از دست داد.

اگر از ابتدا قرار بود مسابقات لیگ تا ۲۲ شهریور ادامه داشته باشد، دادن وعده یک اردوی طولانی به عبدی چندان واقع‌بینانه نبود.

و اگر اردوی طولانی اولویت داشت، سازمان لیگ باید هنگام تنظیم هفته‌های پنجم تا هفتم این موضوع را در تقویم لحاظ می‌کرد.

امیرحسین حسین‌زاده؛ غیبتی که بیشتر به چشم می‌آید

وضعیت امیرحسین حسین‌زاده برای عبدی اهمیت خاصی دارد.

در فهرست ۲۳ نفره منتشرشده برای بازی‌های آسیایی، حسین‌زاده تنها بازیکن بالاتر از محدوده سنی امید معرفی شده است؛ بازیکنی که کادر فنی عملاً برای افزایش کیفیت تهاجمی تیم روی تجربه او حساب کرده است.

اگر چنین مهره‌ای فقط در روزهای پایانی به تیم اضافه شود، عبدی فرصت کمی برای هماهنگ کردن او با ساختار هجومی خواهد داشت.

همین مسئله درباره سه بازیکن استقلال نیز صدق می‌کند. آنها قرار نیست فقط در اردو حاضر شوند؛ باید وظایف تاکتیکی، ضربات ایستگاهی، پرس، خروج از فشار و هماهنگی با هم‌تیمی‌هایی را تمرین کنند که شاید هفته‌ها کنارشان نبوده‌اند.

این کار را نمی‌توان در یک جلسه تمرینی انجام داد.

توقع مدال هست؛ زمان آماده‌سازی نیست

تیم فوتبال ایران آخرین بار در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه به مدال رسید و تیم عبدی اکنون با هدف شکستن این انتظار طولانی راهی ژاپن می‌شود. فدراسیون همچنین ناگویا را بخشی از پروژه بلندمدت آماده‌سازی نسل امید برای مسیر المپیک ۲۰۲۸ می‌داند.

اما سطح توقع باید با میزان امکانات و زمان آماده‌سازی تناسب داشته باشد.

نمی‌توان از سرمربی انتظار تیمی هماهنگ و مدعی مدال داشت و بعد در حساس‌ترین اردوی قبل از مسابقات، بخش مهمی از نفرات اصلی را به او نداد.

نمی‌توان اردوی مرداد را به خاطر «تعامل با باشگاه‌ها» حذف کرد و سپس همان تعامل را به جایی رساند که بازیکنان دو روز قبل از نخستین مسابقه تازه به تیم اضافه شوند.

مسئله اصلی دیگر استقلال و تراکتور نیست؛ مسئله مدیریت فوتبال ایران است

جلسه وزیر ورزش حداقل یک گره را باز کرده است: طبق آخرین توافق، استقلال و تراکتور اصل اعزام بازیکنان را پذیرفته‌اند. بنابراین دقیق نیست که بعد از آن جلسه همچنان این دو باشگاه را صرفاً «باشگاه‌های مخالف اعزام» بدانیم.

اما توافق انجام‌شده درمان کامل مشکل نیست.

چهار بازیکن بعد از بازی ۲۳ شهریور خواهند آمد؛ لیگ برتر تا ۲۲ شهریور ادامه دارد؛ نخستین مسابقه ایران ۲۵ شهریور است.

این یعنی تیم امید ممکن است فهرست کامل داشته باشد، اما اردوی کامل نه.

حسین عبدی طی ماه‌های گذشته بازیکن انتخاب کرده، اردو برگزار کرده و برای ناگویا برنامه نوشته است. در فاصله کوتاه باقی‌مانده، منطقی است دغدغه اصلی او باید امارات، چین و کره شمالی باشد؛ نه اینکه هر روز حساب کند کدام بازیکن چه زمانی از باشگاهش آزاد می‌شود.

اگر تیم امید در ناگویا نتیجه بگیرد، بخش بزرگی از این مشکلات فراموش خواهد شد. اگر نتیجه نگیرد نیز خیلی ساده می‌توان سرمربی و بازیکنان را زیر سؤال برد.

اما پیش از رسیدن به آن نقطه، یک واقعیت باید ثبت شود: ایران نخستین بازی خود را ۲۵ شهریور انجام می‌دهد و هنوز در پنجم شهریور روشن نیست عبدی دقیقاً چه روزی می‌تواند برای نخستین بار تمام نفرات اصلی‌اش را در یک زمین تمرین کنار هم داشته باشد.

ناگویا نزدیک است؛ اما بزرگ‌ترین حریف فعلی تیم امید نه امارات است، نه چین و نه کره شمالی. حریف اول، تقویمی است که برای تیم ملی امید زمانی باقی نگذاشته است.