رحمتی کوتاه نیامد؛ پاسخ دوباره به سازمان لیگ درباره قانون ۴۸ ساعت / «کارت را یکساعته صادر کردید، چرا بازیکن نباید بازی کند؟»
جدال مهدی رحمتی و سازمان لیگ بر سر قانون «۴۸ ساعت» وارد دور دوم شد. سرمربی گلگهر که پس از شکست ۲ بر صفر مقابل سپاهان این مقرره را «مندرآوردی» خوانده بود، حالا ضمن پذیرش مسئولیت شکست تیمش تأکید کرده اصل وجود قانون را انکار نمیکند، بلکه منطق آن را زیر سؤال میبرد. استدلال تازه رحمتی مشخص است: اگر سازمان لیگ مدارک بازیکن را بررسی کرده، ثبت نهایی انجام شده و کارت بازی نیز صادر شده، چرا باید بازیکن صرفاً به دلیل سپری نشدن ۴۸ ساعت از حضور در مسابقه محروم شود؟ او همزمان پرونده عارف حاجیعیدی را نیز دوباره مطرح کرده و از کمیته انضباطی پرسیده چرا در ماجرای بازیکن سپاهان از «دستور موقت» استفاده نشده است.
۱۷:۰۲ - ۰۷ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
اختلاف از جایی آغاز شد که محمدرضا اخباری و امید عالیشاه با وجود صادر شدن کارت بازیشان نتوانستند برابر سپاهان به میدان بروند. سازمان لیگ بعد از اعتراض شدید رحمتی اعلام کرد طبق مصوبه هیئترئیسه فدراسیون فوتبال از سال ۱۴۰۱، کارت بازیکنان باید حداقل ۴۸ ساعت پیش از آغاز مسابقه صادر شده باشد و این فاصله برای بررسی مدارک در نظر گرفته شده است. سازمان لیگ حتی از مربیان خواست پیش از اظهار نظر درباره مقررات، اطلاعات خود را بهروز کنند.
حالا رحمتی میگوید پاسخ سازمان لیگ اتفاقاً پرسش اصلی او را بیجواب گذاشته است.
رحمتی: من نگفتم قانون وجود ندارد، میگویم منطقی نیست
سرمربی گلگهر در واکنش دوم خود ابتدا روی یک نکته تأکید کرده است: شکست برابر سپاهان را به گردن قانون ۴۸ ساعته یا غیبت بازیکنان نمیاندازد.
او مسئولیت باخت را پذیرفته و گفته خودش و کادر فنی باید ایرادهای تیم را برطرف کنند. سپاهان در مسابقه جمعه با دو گل کسری طاهری، گلگهر را ۲ بر صفر شکست داد و نخستین شکست فصل تیم رحمتی را رقم زد.
اما رحمتی میگوید پذیرش شکست به این معنی نیست که نباید درباره یک مقرره سؤال کرد.
او در توضیح موضعش گفته حرف شب گذشتهاش این نبوده که چنین قانونی اساساً وجود ندارد؛ بلکه معتقد است الزام ۴۸ ساعته منطقی نیست و باید بازنگری شود.
این تغییر زاویه بحث مهم است.
در مرحله نخست سازمان لیگ با اثبات اینکه قانون از سالها قبل وجود دارد، پاسخ مستقیمی به تعبیر «مندرآوردی» رحمتی داده بود. اما در مرحله دوم، سرمربی گلگهر دیگر درباره سابقه قانون بحث نمیکند؛ بلکه درباره فلسفه وجودی آن سؤال میپرسد.
سؤال کلیدی رحمتی؛ بعد از صدور کارت چه چیزی باقی میماند؟
استدلال اصلی رحمتی این است:
اگر قرار است ۴۸ ساعت برای «بررسی مدارک» صرف شود، پس کارت بازی نباید قبل از پایان بررسی صادر شود.
او میگوید مسئولیت تکمیل و ارسال مدارک طبق مقررات بر عهده خود باشگاه است. اگر مدارک ناقص باشد، سازمان لیگ میتواند کارت را صادر نکند؛ اما وقتی مدارک بررسی شده، ثبت صورت گرفته و کارت بازیکن صادر شده است، از نگاه او دیگر منطقی نیست همان بازیکن به دلیل سپری نشدن یک بازه زمانی ثابت اجازه بازی نداشته باشد.
رحمتی حتی مدعی شده در پرونده بازیکنان گلگهر بررسی مدارک و صدور کارت در مدت کوتاهی انجام شده است و با همین استدلال میپرسد اگر فرآیند بررسی تمام شده، کارکرد عملی باقیمانده ۴۸ ساعت چیست.
این پرسش را باید از اصل اعتبار قانونی مقرره جدا کرد.
تا زمانی که قانون فعلی برقرار است، گلگهر مانند همه باشگاهها موظف به رعایت آن بوده؛ اما اینکه آیا مقرره کارآمد است یا امکان اصلاح آن وجود دارد بحث متفاوتی است.
سابقه چهار ساله، به معنی بینیازی از اصلاح نیست
سازمان لیگ در بیانیه خود روی این نکته تأکید کرد که قانون از سال ۱۴۰۱ اجرا میشود و به شکل ناگهانی برای گلگهر وضع نشده است. شواهد رسانهای سالهای قبل نیز نشان میدهد محدودیت ۴۸ ساعته قبلاً در مسابقات فوتبال ایران اجرا شده و باشگاهها نسبت به آن اطلاع داشتهاند.
بنابراین از این منظر حق با سازمان لیگ است: قانون برای بازی سپاهان و گلگهر ساخته نشده است.
اما رحمتی نیز در پاسخ دوم روی نکته دیگری دست گذاشته و گفته قدیمی بودن یک قانون به خودی خود به معنی منطقی یا غیرقابل اصلاح بودن آن نیست.
این بخش از استدلال او قابل تفکیک از اعتراض اولیه است. مقررات ورزشی نیز مانند مقررات دیگر میتوانند با پیشرفت سامانههای الکترونیکی، تغییر فرآیند ثبت قراردادها و کاهش زمان بررسی اسناد بازنگری شوند.
اگر سازمان لیگ همچنان معتقد است ۴۸ ساعت کامل برای انجام کنترلهای دیگری پس از صدور کارت ضروری است، شفافسازی درباره این کنترلها میتواند به این بحث پایان دهد.
«در فوتبال حرفهای دنیا چنین چیزی مرسوم نیست»؛ ادعایی که نیاز به احتیاط دارد
رحمتی دوباره گفته تا جایی که اطلاع دارد چنین محدودیتی در فوتبال حرفهای جهان مرسوم نیست.
این جمله را نمیتوان بدون بررسی آییننامه همه لیگها به صورت مطلق تأیید کرد.
فدراسیونها و لیگهای داخلی اختیار دارند برای ثبت بازیکنان، احراز صلاحیت، پنجره نقلوانتقالات و مهلت ارائه مدارک مقررات متفاوتی وضع کنند. در برخی لیگها نیز «deadline» مشخصی برای ثبت بازیکن پیش از یک مسابقه وجود دارد، حتی اگر شکل آن دقیقاً مشابه ۴۸ ساعت ایران نباشد.
بنابراین پرسش دقیقتر این است که آیا الزام ادامه انتظار پس از صدور نهایی کارت بازی در فوتبال حرفهای امروز ضرورت اجرایی دارد یا خیر.
رحمتی دقیقاً روی همین نقطه فشار آورده است.
پرونده عارف حاجیعیدی؛ اعتراض دوم رحمتی به «عدالت»
بخش دوم صحبتهای جدید سرمربی گلگهر به عارف حاجیعیدی مربوط میشود.
بعد از دیدار سپاهان و استقلال، ویدئویی از رفتار این بازیکن در واکنش به هواداران استقلال منتشر شد و باشگاه سپاهان نیز رفتار او را مغایر با اصول حرفهای دانست و حاجیعیدی را به کمیته انضباطی داخلی خود فراخواند. بازیکن سپاهان نیز عذرخواهی کرد.
با این حال او مقابل گلگهر امکان بازی داشت.
رحمتی میپرسد اگر رفتاری از یک بازیکن در تصاویر تلویزیونی و فضای عمومی قابل مشاهده است و بعداً نیز تخلف او برای مرجع انضباطی محرز شود، چرا باید به دلیل طولانی بودن فرآیند اداری فرصت حضور در مسابقه بعدی را پیدا کند؟
او مشخصاً به ابزار دستور موقت اشاره کرده است؛ امکانی که در پروندههای فوری میتواند تا زمان صدور رأی نهایی، بازیکن یا مقام تیم را موقتاً از حضور محروم کند.
چرا برای حاجیعیدی دستور موقت صادر نشد؟
اطلاعات تازه منتشرشده بخشی از این ابهام را توضیح میدهد.
ورزش سه گزارش کرده سپاهان پس از اتفاقات دیدار با استقلال از آبیها خواسته بود بابت رفتار حاجیعیدی شکایت رسمی مطرح نکنند؛ در مقابل، باشگاه اصفهانی خودش با بازیکن در کمیته انضباطی داخلی برخورد کرد. بر اساس همین گزارش، استقلال نیز با این درخواست موافقت کرد و پرونده از مسیر شکایت باشگاه استقلال وارد کمیته انضباطی فدراسیون نشد.
این موضوع توضیح میدهد چرا حاجیعیدی بدون حکم محرومیت مقابل گلگهر بازی کرد.
اما پرسش رحمتی همچنان یک بخش حقوقی دارد: آیا کمیته انضباطی فقط در صورت شکایت باشگاه مقابل میتواند وارد پرونده شود یا در صورت مشاهده رفتار احتمالی خلاف مقررات، رأساً نیز اختیار ورود دارد؟
گزارشهای همان روزهای نخست نشان میداد تصاویر مربوط به این اتفاق مورد توجه مسئولان انضباطی قرار گرفته و حتی بحث رسیدگی فوری مطرح شده بود، اما تا مسابقه سپاهان و گلگهر هیچ محرومیت رسمی برای حاجیعیدی اعلام نشد.
به همین دلیل، اعتراض رحمتی بیش از خود حاجیعیدی متوجه سرعت و یکسانی فرآیندهای انضباطی است.
دو پرونده متفاوت با یک نقطه مشترک
در نگاه اول قانون ۴۸ ساعته و پرونده حاجیعیدی هیچ ارتباطی با هم ندارند؛ یکی نقلوانتقالاتی است و دیگری انضباطی.
اما رحمتی این دو را از یک زاویه کنار هم قرار داده است: سرعت سیستم.
در پرونده بازیکنان خودش، او میگوید سامانه توانسته مدارک را سریع بررسی و کارت را صادر کند، اما قانون اجازه استفاده از بازیکن را نداده است.
در پرونده حاجیعیدی، برعکس، او معتقد است اتفاق در معرض دید عمومی رخ داده اما فرآیند انضباطی آنقدر سریع نبوده که پیش از بازی بعدی تعیین تکلیف شود.
از نگاه رحمتی، نتیجه چنین وضعیتی یک تناقض است: جایی که سیستم میتواند سریع باشد، بازیکن باید ۴۸ ساعت منتظر بماند؛ جایی که تصمیم فوری لازم است، روند اداری ممکن است طول بکشد.
این برداشت سرمربی گلگهر است و لزوماً به معنی اثبات رفتار تبعیضآمیز فدراسیون نیست، اما پرسشی است که پاسخ روشنتر نهادهای مسئول میتواند از تبدیل آن به یک جدال طولانی جلوگیری کند.
رحمتی لحن خود را هم تعدیل کرد
تفاوت مهم دیگر صحبت تازه رحمتی با نشست خبری پس از مسابقه، لحن اوست.
او این بار تأکید کرده هدفش مقابله با سازمان لیگ یا بیاحترامی به مدیران فوتبال نیست و میخواهد حرفش به عنوان پیشنهاد برای اصلاح مقررات دیده شود.
این عقبنشینی از ادبیات تند قبلی احتمالاً برای جلوگیری از ادامه تنش نیز اهمیت دارد.
سازمان لیگ در پاسخ اولیه به شکلی مستقیم از مربیان خواسته بود قبل از صحبت درباره مقررات، اطلاعات خود را بهروز کنند. رحمتی حالا عملاً میگوید قانون را میشناسد، اما «شناختن و رعایت کردن قانون» مانع «نقد کردن قانون» نیست.
و این شاید دقیقترین صورت اختلاف فعلی باشد.
سازمان لیگ درباره اعتبار و سابقه قانون صحبت میکند؛ رحمتی درباره منطق و کارآمدی آن سؤال دارد.
اگر بحث در همین چارچوب باقی بماند، میتواند حتی به بازنگری یا شفافسازی مقررات منجر شود. اما اگر دوباره به مسئله «چه کسی قانون را بلد است» یا اتهام تبعیض میان باشگاهها تبدیل شود، احتمالاً پروندهای که با سه کارت بازی آغاز شد، به یکی از حاشیههای بزرگ ابتدای فصل تبدیل خواهد شد.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
