کد خبر: ۶۶۵۱۰۱

بدرقه متفاوت کاروان ایران به ناگویا ۲۰۲۶؛ سوگند آرین سلیمی و مهسا بهشتی برای مدال‌آوری در بازی‌های آسیایی

بدرقه
کاروان ورزش ایران شنبه‌شب ۷ شهریور در مراسمی متفاوت و با نام «فرشته‌های میناب» برای حضور در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی ـ ناگویا بدرقه شد؛ مراسمی که علاوه بر حضور مسئولان ورزش و قهرمانان ملی، بخش مهمی از آن به یاد شهدای مدرسه شجره طیبه میناب اختصاص داشت. پنج نهال به صورت نمادین کاشته شد و آرین سلیمی، قهرمان المپیک تکواندو، در کنار مهسا بهشتی، پدیده جوان وزنه‌برداری زنان ایران، سوگندنامه ورزشکاران را قرائت کرد. کاروان ایران با ۳۱۲ ورزشکار راهی ژاپن می‌شود و در شرایطی به دنبال نتیجه‌ای بهتر از هانگژو است که در دوره گذشته با ۱۳ طلا و مجموع ۵۴ مدال در جایگاه هفتم آسیا ایستاده بود.
۲۲:۲۵ - ۰۷ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|

مراسم بدرقه کاروان ایران این بار صرفاً به معرفی ورزشکاران، لباس رسمی و عکس‌های یادگاری محدود نبود. کمیته ملی المپیک تلاش کرد روایت فرهنگی مشخصی برای حضور ایران در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی بسازد؛ روایتی که از همان نام کاروان آغاز می‌شود.

طبق اعلام رسمی کمیته ملی المپیک، کاروان ایران با عنوان «فرشته‌های میناب» در آیچی ـ ناگویا حاضر خواهد شد؛ نامی که به یاد شهدای مدرسه شجره طیبه میناب انتخاب شده است. خانواده تعدادی از این کودکان نیز در مراسم حضور داشتند و در ابتدای برنامه، پنج نهال با حضور خانواده‌ها، مسئولان و ورزشکاران کاشته شد. امضای یادبود، دیوارنگاره و اهدای گل نیز بخش‌های دیگر این مراسم بود.

از کاشت پنج نهال تا سوگند کاروان «فرشته‌های میناب»

کمیته ملی المپیک در گزارش رسمی خود نوشته است که مدعوین با یاد شهدای مدرسه شجره طیبه وارد محوطه آکادمی شدند و پس از مراسم نمادین درختکاری، برنامه اصلی در سالن ورزشی شهید رضایی‌مجد ادامه یافت.

در بخش‌های مختلف مراسم، کلیپی درباره شهدای میناب پخش شد و مادر یکی از شهدای مدرسه نیز خطاب به ورزشکاران سخن گفت. همچنین مستندی با عنوان «پرچمداران ناگویا» درباره زهرا کیانی از ووشو و فاضل اتراچالی از کبدی، دو پرچمدار کاروان ایران، به نمایش درآمد. مراسم در نهایت با قرائت سوگندنامه و اجرای سرود «ای ایران» پایان یافت.

این طراحی نشان می‌دهد مدیران ورزش ایران تلاش کرده‌اند اعزام به ناگویا را علاوه بر یک پروژه ورزشی، با یک روایت هویتی و یادبود ملی همراه کنند.

اما برای ورزشکاران، مرحله اصلی از چند هفته دیگر و داخل سالن‌ها، تاتامی‌ها، پیست‌ها و زمین‌های ژاپن آغاز می‌شود؛ جایی که نتیجه، مهم‌ترین معیار قضاوت درباره این کاروان خواهد بود.

چرا آرین سلیمی برای قرائت سوگند انتخاب شد؟

انتخاب آرین سلیمی برای نمایندگی ورزشکاران مرد چندان عجیب نیست.

سلیمی یکی از مهم‌ترین چهره‌های نسل فعلی ورزش ایران است. او در المپیک پاریس ۲۰۲۴ به مدال طلا رسید و در اردیبهشت امسال نیز در وزن ۸۷+ کیلوگرم برای دومین بار قهرمان تکواندوی آسیا شد. جالب اینکه در فینال قهرمانی آسیا در دو ثانیه پایانی نتیجه را مقابل حریف ازبکستانی برگرداند و مدال طلا گرفت؛ نمایشی که دقیقاً با مضمون بخش مهمی از سوگندنامه، یعنی «تلاش تا آخرین لحظه»، همخوانی دارد.

در متن رسمی سوگند ورزشکاران بر تلاش با تمام توان، حفظ شأن کاروان ایران و ادامه مبارزه تا آخرین لحظه تأکید شده است. کمیته ملی المپیک نیز تأیید کرده که سلیمی به همراه مهسا بهشتی این متن را در پایان مراسم قرائت کرده‌اند.

برای سلیمی، ناگویا فرصت دیگری برای تثبیت جایگاهش در میان چهره‌های شاخص ورزش ایران خواهد بود؛ هرچند سابقه قهرمانی المپیک، سطح انتظارات از او را بسیار بالا برده است.

مهسا بهشتی؛ انتخابی که یک پیام نسلی دارد

شاید انتخاب جذاب‌تر مراسم، مهسا بهشتی باشد.

او برخلاف سلیمی هنوز ستاره‌ای با سابقه چندین سال حضور در سطح بزرگسالان نیست، اما فقط دو هفته قبل یکی از چشمگیرترین نتایج وزنه‌برداری زنان ایران را ثبت کرد.

بهشتی در رقابت‌های قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا در تاشکند، در دو رده سنی مجموعاً شش مدال طلا گرفت؛ سه طلا در نوجوانان و سه طلای دیگر در جوانان. او در دسته جوانان نیز با طلای یک‌ضرب، دوضرب و مجموع قهرمان آسیا شد.

کنار هم قرار گرفتن سلیمی و بهشتی therefore حامل یک پیام نمادین است: یک قهرمان تثبیت‌شده المپیک در کنار یکی از امیدهای نسل تازه ورزش زنان ایران.

این انتخاب با افزایش سهم زنان در کاروان ناگویا نیز همخوانی دارد. طبق آخرین آمار سرپرست کاروان، ایران با ۳۱۲ ورزشکار شرکت می‌کند که ۹۷ نفر آنها زن هستند؛ یعنی بیش از ۳۱ درصد کل ورزشکاران اعزامی.

متن سوگند چه پیامی دارد؟

سوگندنامه امسال برخلاف یک متن کاملاً ورزشی، بار فرهنگی و سیاسی ـ اجتماعی پررنگی دارد. در نسخه رسمی منتشرشده، ورزشکاران علاوه بر تعهد برای تلاش و حفظ عزت ایران، از شهدای کشور، کودکان میناب و تعابیر رسمی دیگری که در مراسم به کار گرفته شد یاد می‌کنند.

از منظر ورزشی، شاید مهم‌ترین قسمت متن همان جایی باشد که شکست نیز بخشی از مسیر حرفه‌ای تعریف می‌شود: ورزشکار متعهد می‌شود در صورت پیروزی فروتن باشد و در صورت شکست، باتجربه‌تر و با اراده بیشتر بازگردد.

این بخش از سوگند می‌تواند با واقعیت بازی‌های آسیایی همخوان‌تر باشد؛ چرا که کاروان ایران در بسیاری از رشته‌ها باید با قدرت‌هایی مانند چین، ژاپن، کره‌جنوبی، ازبکستان، هند و قزاقستان رقابت کند و انتظار مدال از همه ۳۱۲ ورزشکار واقع‌بینانه نیست.

ملاک اصلی موفقیت باید خروجی رشته‌های مدال‌آور و تبدیل ظرفیت‌های نقره و برنز به طلا باشد.

ناگویا چه زمانی برگزار می‌شود؟

بیستمین دوره بازی‌های آسیایی آیچی ـ ناگویا از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶؛ برابر با ۲۸ شهریور تا ۱۲ مهر ۱۴۰۵ برگزار خواهد شد. سایت رسمی بازی‌ها اعلام کرده این دوره ۴۳ رشته ورزشی را شامل می‌شود و مسابقات در ۵۴ محل برگزار خواهد شد.

سایت کمیته ملی المپیک ایران نیز همین بازه زمانی را تأیید کرده و تعداد ورزشکاران کاروان ایران را ۳۱۲ نفر اعلام کرده است.

این یعنی ورزشکاران ایرانی کمتر از سه هفته دیگر وارد مهم‌ترین رویداد چندرشته‌ای قاره خواهند شد.

معیار موفقیت ایران چیست؟ هانگژو خط مبناست

اگر قرار باشد بعد از پایان بازی‌ها عملکرد کاروان ایران قضاوت شود، بهترین معیار دوره گذشته است.

ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو با ۱۳ مدال طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز و مجموع ۵۴ نشان در رتبه هفتم جدول مدال‌ها قرار گرفت. چین، ژاپن، کره‌جنوبی، هند، ازبکستان و چین‌تایپه بالاتر از ایران بودند.

اصغر رحیمی، سرپرست کاروان ناگویا، نیز در حاشیه مراسم امروز صراحتاً گفته که ایران با «کاروان کیفی» به ژاپن می‌رود و هدف، کسب نتیجه‌ای بهتر از دوره قبل است.

این عبارت یک معیار نسبتاً روشن ایجاد می‌کند.

برای اینکه بتوان واقعاً از «نتیجه بهتر» سخن گفت، ایران باید یا از رتبه هفتم آسیا بالاتر برود، یا تعداد مدال‌های طلای خود را افزایش دهد. در جدول رسمی بازی‌های آسیایی، تعداد طلا معیار نخست رتبه‌بندی کشورهاست؛ بنابراین حتی افزایش تعداد کل مدال‌ها بدون رشد مدال‌های طلا الزاماً به ارتقای جایگاه ایران منجر نخواهد شد.

کاروان ۳۱۲ نفره زیر بار توقع مدال

مراسم بدرقه طبیعتاً محل امیدواری و وعده‌های مثبت است، اما از فردای آن، اعداد اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

۳۱۲ ورزشکار یعنی ایران با یکی از کاروان‌های بزرگ خود وارد ناگویا می‌شود. کشتی، تکواندو، ووشو، وزنه‌برداری، والیبال، کبدی و برخی رشته‌های رزمی همچنان باید ستون اصلی مدال‌آوری باشند؛ در عین حال افزایش سهم زنان فقط زمانی یک جهش کامل محسوب می‌شود که به افزایش تعداد فینالیست‌ها و مدال‌آوران زن نیز منتهی شود.

حضور ورزشکاری مانند مهسا بهشتی در مرکز مراسم بدرقه از این جهت اهمیت نمادین دارد. وزنه‌برداری زنان ایران رشته‌ای جوان است، اما بهشتی همین چند هفته قبل نشان داده نسل تازه می‌تواند در سطح قاره‌ای صاحب طلا شود.

آرین سلیمی نیز در سوی دیگر نمونه ورزشکاری است که از موفقیت آسیایی عبور کرده و به قله المپیک رسیده است.

مراسم شنبه‌شب در آکادمی ملی المپیک با سوگند، پرچم، یادبود و وعده تلاش به پایان رسید؛ اما پاسخ اصلی چند هفته دیگر در ژاپن داده خواهد شد.

کاروان «فرشته‌های میناب» با ۳۱۲ ورزشکار راهی ناگویا می‌شود؛ کاروانی که مسئولانش آشکارا از نتیجه‌ای بهتر از هانگژو حرف می‌زنند. اگر ایران بتواند از ۱۳ طلای دوره قبل عبور کند و رتبه هفتم را ارتقا دهد، سوگند شب بدرقه یک پایان مدالی خواهد داشت؛ در غیر این صورت، ناگویا بار دیگر فاصله میان ظرفیت ورزش ایران و قدرت‌های اصلی آسیا را نشان خواهد داد.

ارسال نظر
captcha
تبلیغات وانا
جدیدترین اخبار
روی خط