واکنش انفجاری مازیار زارع بعد از شکست ملوان مقابل پرسپولیس؛ تکذیب استعفا و حمله به «مافیاهای فوتبال»
مازیار زارع بعد از سوت پایان دیدار پرسپولیس و ملوان تلاش نکرد شکست را کوچک جلوه دهد.
او صریحاً گفت از هوادارانی که پس از یک نمایش ضعیف همچنان ایستادند و تیم را تشویق کردند شرمنده است و حتی نمیداند چگونه باید از آنها عذرخواهی کند.
این اعتراف شاید مهمترین بخش فوتبالی صحبتهای زارع باشد؛ چون پرسپولیس در بخش زیادی از مسابقه تیم برتر بود و حتی خود سرمربی ملوان نیز پذیرفت میزبان موقعیتهایی برای زدن گلهای بیشتر داشته است.
پرسپولیس با گل به خودی محمد پاپی در دقیقه ۲۰، گل تیوی بیفوما در دقیقه ۳۴ و گل علی علیپور در دقیقه ۵۶ به پیروزی رسید. عرفان شهریاری نیز در دقیقه ۷۰ اخراج شد؛ یعنی زمانی که نتیجه از قبل سه بر صفر شده بود. در نتیجه ۱۰ نفره شدن ملوان نمیتواند توضیح اصلی شکست باشد.
زارع: برای اینکه ملوان نابود نشود برگشتم
اما سرمربی ملوان خیلی زود بحث را از مسابقه به شرایط کلی باشگاه برد.
زارع گفت امسال بیش از هر چیز به این دلیل مسئولیت تیم را قبول کرده که احساس میکرد در صورت کنار کشیدن، ملوان ممکن است با مشکلات جدیتری روبهرو شود. او حتی با لحنی کنایهآمیز تواناییهای خودش را کوچک شمرد و گفت نه ادعایی در مربیگری دارد و نه خودش را فرد خاصی میداند؛ در حالی که به گفته خودش پیشنهادهای دیگری داشته اما ترجیح داده در شهر خودش بماند.
این حرفها با اتفاقات تابستان نیز بیارتباط نیست. ادامه همکاری زارع و ملوان مدتها قطعی نبود و سرانجام باشگاه اعلام کرد قرارداد او برای یک فصل دیگر تمدید شده است. باشگاه در همان اطلاعیه یادآوری کرد که ملوان فصل گذشته با زارع هفتم لیگ برتر و نایبقهرمان جام حذفی شده بود.
از این منظر، زارع فقط سرمربی فعلی نیست؛ او یکی از چهرههایی است که در چند سال اخیر بخش بزرگی از هویت فنی ملوان حول نامش شکل گرفته است.
از جابهجا کردن شلنگ زمین تا هدایت تیم لیگ برتری
شاید عجیبترین بخش صحبتهای زارع مربوط به زمین تمرین بود.
او گفت در مقطعی خودش مجبور شده درباره آبیاری و وضعیت زمین تمرین نظارت کند و حتی به افراد بگوید شلنگها را جابهجا کنند. از نگاه زارع، این جزئیات نشان میدهد سرمربی ملوان فقط مسئول انتخاب ترکیب و تمرین تاکتیکی نبوده و بخشی از انرژیاش صرف مسائلی شده که در یک باشگاه حرفهای باید توسط ساختار اجرایی حل شود.
این ادعا قابل توجه است، چون زارع همزمان تأکید کرد «خسته» شده و توان گذشته را ندارد.
اینجا شاید ریشه اصلی عصبانیت او را بتوان پیدا کرد. شکست مقابل پرسپولیس ماشه بود، اما بخش بزرگی از حرفهای زارع مستقیماً ارتباطی با بازی شنبه نداشت.
او درباره نداشتن پیشفصل مناسب، مشکلات اجرایی و فشارهای داخلی حرف زد؛ مسائلی که اگر روایت سرمربی درست باشد، نشان میدهد بحران ملوان فقط به نتیجه چهار هفته اول محدود نمیشود.
فاصله مالی پرسپولیس و ملوان؛ حرفی که زارع از قبل هم زده بود
زارع پیش از مسابقه هم پرسپولیس را یکی از پرمهرهترین تیمهای ایران توصیف کرده و حتی گفته بود نیمکت پرسپولیس به اندازه یک تیم بازیکن دارد.
پس از شکست نیز دوباره روی اختلاف امکانات و کیفیت نفرات دو باشگاه تأکید کرد.
این بخش از صحبتهای او صرفاً توجیه بعد از باخت نبود؛ موضعی بود که ۲۴ ساعت قبل از بازی هم مطرح کرده بود.
با این حال تفاوت بودجه نمیتواند همه آنچه در شهر قدس رخ داد را توضیح دهد. پرسپولیس برای دو گل از سه گل خود مستقیماً از اشتباه بازیکنان ملوان استفاده کرد. پاپی روی پاس بلند کنعانیزادگان با ضربه سر دروازه خودی را باز کرد و طیبیپور نیز روی گل سوم توپ را به علیپور واگذار کرد. گل بیفوما هم پس از توپگیری و یک انتقال سریع شکل گرفت.
بنابراین وقتی زارع هر سه گل را محصول «بدشانسی و اشتباه» میداند، قسمت «اشتباه» قابل مشاهده است؛ اما همه اتفاقات را نمیتوان فقط بدشانسی نامید.
اشتباه زیر فشار نیز بخشی از فوتبال است.
چرا ملوان این همه اشتباه کرد؟
ملوان تیم جوانی دارد و زارع پیش از مسابقه نیز هشدار داده بود برخی نفراتش برای نخستین بار در فضایی شبیه مسابقه مقابل پرسپولیس بازی خواهند کرد.
همین جوانی در شهر قدس خودش را نشان داد.
روی گل اول ارتباط دروازهبان و مدافع قطع شد؛ روی گل دوم یک توپ از دسترفته تبدیل به ضدحملهای مرگبار شد؛ و روی گل سوم نیز اشتباه در کنترل توپ دروازهبان عملاً دروازه را به علیپور هدیه کرد.
مسئله برای زارع این است که جوانگرایی فقط زمانی میتواند به یک پروژه موفق تبدیل شود که بازیکنان فرصت تکرار، اشتباه کردن و اصلاح داشته باشند.
او دقیقاً از همین زاویه از شاگردانش دفاع کرد و گفت نباید به بازیکنان کمسن خرده گرفت.
اما لیگ برتر منتظر رشد بازیکن نمیماند.
ملوان بعد از چهار مسابقه تنها چهار امتیاز دارد و با سه گل زده و شش گل خورده در جایگاه یازدهم قرار گرفته است.
اگر نتایج در هفتههای آینده بهتر نشود، فشار روی همان بازیکنان جوان و کادر فنی افزایش خواهد یافت.
«آن سال هم باختیم و به فینال رسیدیم»
زارع برای توضیح اینکه یک دوره بد الزاماً پایان فصل نیست، به تجربه جام حذفی اشاره کرد.
ملوان در فصل ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بعد از یک فصل پرنوسان تا فینال جام حذفی پیش رفت و حتی سپاهان را در یکچهارم نهایی کنار زد. این تیم در نیمهنهایی گلگهر را یک بر صفر شکست داد و برای هشتمین بار در تاریخ خود به فینال رسید.
ملوان نهایتاً در فینال با گل دقیقه ۱۲۰ روزبه چشمی، یک بر صفر به استقلال باخت و نایبقهرمان شد.
اشاره زارع به آن فصل یک پیام روشن برای هواداران دارد: تیمی که در مقطعی شکستهای متعددی داشته میتواند در ادامه مسیر احیا شود.
اما تکرار آن داستان تضمینشده نیست.
این فصل ترکیب تغییر کرده، تعداد زیادی بازیکن جوان حضور دارند و رقابت در لیگ ۱۸ تیمی نیز فشرده است.
اعتراض به تیم امید؛ تناقضی که فقط مشکل ملوان نیست
زارع در بخش دیگری از صحبتهایش به ماجرای تیم امید پرداخت.
او گفت ماهان صادقی را با وجود نیاز ملوان، به دلیل آینده خود بازیکن در اختیار تیم امید گذاشته است. استدلالش نیز قابل فهم است: یک باشگاه به بازیکن جوان میدان میدهد و او را آماده میکند، اما درست زمانی که به مهره اصلی تبدیل میشود باید برای اردوهای ملی آزادش کند.
این مشکل فقط مخصوص ملوان نیست.
برنامه لیگ برتر تا روز ۲۲ شهریور ادامه دارد، در حالی که تیم امید ایران از ۲۵ شهریور باید در بازیهای آسیایی ناگویا مقابل امارات، چین و کره شمالی به میدان برود. همین تداخل زمانی اعتراض باشگاههای دیگری مانند استقلال و تراکتور را نیز در پی داشته است.
البته درباره خود ماهان صادقی، یک گزارش تازه نوشته بود که به دلیل سابقه مصدومیت رباط صلیبی و وضعیت جسمانی، احتمال کنار ماندنش از فهرست نهایی ناگویا وجود دارد؛ بنابراین حضور نهایی او هنوز باید از فهرست رسمی تیم امید تأیید شود.
ماجرای استعفا؛ زارع چه گفت؟
حساسترین بخش نشست خبری به خبری مربوط بود که در جریان مسابقه منتشر شده بود.
یک گزارش رسانهای پیش از پایان بازی احتمال استعفای زارع را مطرح کرد و حتی ورزش سه در دقیقههای پایانی نوشت ممکن است سرمربی ملوان پس از این شب سنگین تصمیم غیرمنتظرهای بگیرد.
زارع اما بعد از بازی این موضوع را به سخره گرفت و گفت برخی خبرنگاران ظاهراً ارتباطی ویژه دارند که از دقیقه ۸۰ از استعفای یک مربی مطلع میشوند.
او سپس ادعا کرد در فوتبال «مافیاهایی» وجود دارند که برای بالا یا پایین بردن افراد با یکدیگر همراه میشوند.
این بخش از صحبتهای زارع ادعای شخصی اوست و مدرک مستقلی برای اثبات وجود چنین شبکهای ارائه نشده است. بنابراین باید آن را دقیقاً در همین قالب دید، نه بهعنوان یک واقعیت اثباتشده.
در مورد آینده خودش نیز زارع استعفای قطعی اعلام نکرد. او گفت اگر قرار باشد از فوتبال برود، خواهد رفت، اما در عین حال تأکید کرد سالم کار میکند و به کسی باج نمیدهد.
از سوی دیگر، قرارداد او پیش از شروع فصل برای یک سال تمدید شده است.
بازی بعدی میتواند همهچیز را تغییر دهد
ملوان فرصت زیادی برای ماندن در فضای شکست پرسپولیس ندارد.
طبق برنامه سازمان لیگ، این تیم چهارشنبه ۱۱ شهریور ساعت ۱۸ در ورزشگاه سیروس قایقران انزلی میزبان نساجی مازندران خواهد بود.
این مسابقه برای زارع شاید از نظر روانی از بازی پرسپولیس هم مهمتر باشد.
برد میتواند ملوان را دوباره از پایین جدول جدا کند و بخش زیادی از حاشیه استعفا و عصبانیت نشست خبری را بخواباند. لغزش خانگی اما باعث میشود صحبتهای امشب درباره خستگی، مشکلات ساختاری و دشمنان احتمالی، با شدت بسیار بیشتری دنبال شود.
مازیار زارع بعد از شکست سه بر صفر تلاش نکرد تیمش را تبرئه کند؛ نمایش ملوان را بد دانست و مسئولیت آماده نبودن بازیکنان را پذیرفت. اما همزمان روشن کرد که از نگاه او مسئله بسیار بزرگتر از سه گلی است که پرسپولیس زد.
این نشست خبری بیش از آنکه صدای یک مربی عصبانی از شکست باشد، صدای مربیای بود که میگوید از جنگیدن همزمان با مشکلات فنی، کمبود امکانات، مسئله بازیکنان جوان و حاشیههای بیرون زمین خسته شده است.
فعلاً استعفایی در کار نیست؛ اما بازی با نساجی میتواند مشخص کند انفجار شنبهشب مازیار زارع فقط تخلیه فشار یک شکست سنگین بوده یا نخستین علامت یک بحران بزرگتر در ملوان.