تعظیم دانیال ایری به ملوان؛ خرید پرحاشیه پرسپولیس بعد از کابوس تراکتور چه پیامی داد؟

دانیال ایری یکی از متفاوت‌ترین شروع‌های فصل را میان خریدهای پرسپولیس تجربه کرده است. انتقال او پس از هفته‌ها کش‌وقوس انجام شد و حتی در مقطعی گزارش شد که باشگاه نساجی برای صدور رضایت‌نامه این مدافع ۱۹۰ میلیارد تومان درخواست کرده، در حالی که پیشنهاد پرسپولیس در مذاکرات اولیه حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیارد تومان عنوان شده بود. رقم نهایی انتقال به شکل رسمی و قابل اتکا اعلام نشده، اما همین اعداد کافی بود تا از همان روز نخست فشار زیادی روی مدافع ۲۲ ساله قرار بگیرد.

دانیال ایری؛ بازیکنی که ملوان مسیرش را عوض کرد

برای فهم اهمیت صحنه‌های بازی پرسپولیس و ملوان باید کمی به عقب برگشت. ایری در نیم‌فصل دوم لیگ بیست‌وچهارم برای پشت سر گذاشتن دوران سربازی راهی ملوان شد؛ انتقالی که در ابتدا شاید بیش از هر چیز یک ضرورت فوتبالی به نظر می‌رسید اما در نهایت نقطه عطف دوران حرفه‌ای او شد.

او طی یک فصل‌ونیم ۴۲ مسابقه برای ملوان انجام داد و به یکی از نفرات ثابت خط دفاعی این تیم تبدیل شد. ملوان در همین دوره نتایج قابل توجهی گرفت و حتی تا فینال جام حذفی پیش رفت. ثبات، قدرت در نبردهای فیزیکی و نمایش‌های ایری در انزلی باعث شد نام او بیش از گذشته مطرح شود و در نهایت به تیم ملی نیز برسد.

پس از پایان دوران سربازی، ماجرای آینده او پیچیده شد؛ بازگشت به ذوب‌آهن، انتقال به نساجی و سپس مذاکرات طولانی برای پیوستن به پرسپولیس. سرانجام ایری در مرداد ۱۴۰۵ با قراردادی بلندمدت پیراهن سرخ را پوشید و شماره ۸۹ پرسپولیس به او رسید.

اما ورود به پرسپولیس همیشه فقط یک انتقال بزرگ نیست؛ افزایش چندبرابری میزان توجه و انتظارات هم بخشی از معامله است.

کابوس تبریز؛ اولین بازی و یک اشتباه بسیار گران

اولین حضور رسمی دانیال ایری با پیراهن پرسپولیس به شکلی رقم خورد که هیچ مدافع جوانی دوست ندارد تجربه کند.

در هفته سوم لیگ برتر، پرسپولیس در ورزشگاه یادگار امام مقابل تراکتور قرار گرفت. بازی تا دقایق پایانی بدون گل دنبال می‌شد و ایری که در دقیقه ۶۷ به عنوان بازیکن جانشین وارد میدان شده بود، در دقیقه ۹۰ در دفع توپ اشتباه کرد. توپ به تومیسلاو اشترکالی رسید و مهاجم تراکتور تنها گل مسابقه را زد تا شاگردان مهدی تارتار با نتیجه یک بر صفر شکست بخورند.

برای یک بازیکن باتجربه، چنین اشتباهی ممکن است تنها یکی از ده‌ها اتفاق یک فصل باشد؛ اما شرایط ایری متفاوت بود.

او تازه به پرسپولیس آمده بود، انتقالش با ارقام سنگین رسانه‌ای همراه شده بود و هواداران منتظر بودند کیفیت مدافعی را ببینند که برای جذبش مذاکراتی طولانی انجام شده بود. به همین دلیل اشتباه مقابل تراکتور چند برابر بزرگ‌تر دیده شد.

در فوتبال ایران، مخصوصاً در تیم‌هایی مانند پرسپولیس و استقلال، خریدهای گران‌قیمت معمولاً فرصت زیادی برای سازگاری ندارند. هر اشتباه می‌تواند ظرف چند ساعت از یک اتفاق فنی به بحثی درباره «ارزش خرید» تبدیل شود و ایری دقیقاً وارد چنین فضایی شد.

تارتار چرا ایری را مقابل ملوان به زمین فرستاد؟

شش روز بعد از شکست تبریز، پرسپولیس در هفته چهارم مقابل ملوان قرار گرفت. سرخپوشان این بار نمایش مطمئن‌تری داشتند و با گل به خودی محمد پاپی و گل‌های تیوی بیفوما و علی علیپور، ۳ بر صفر ملوان را شکست دادند.

وقتی نتیجه مسابقه تقریباً قطعی شده بود، مهدی تارتار در دقیقه ۸۴ حسین کنعانی‌زادگان را بیرون کشید و دانیال ایری را به زمین فرستاد. او در مجموع حدود هفت دقیقه از وقت قانونی مسابقه به همراه دقایق تلف‌شده فرصت حضور داشت.

این تعویض از نظر فنی اتفاق بزرگی نبود، اما از نظر روانی می‌توانست اهمیت زیادی داشته باشد.

پس از اشتباه سنگین در تبریز، کنار گذاشتن طولانی‌مدت یک مدافع جوان ممکن است فشار ذهنی او را بیشتر کند. تارتار در مسابقه‌ای که پرسپولیس سه گل جلو افتاده بود، بدون پذیرفتن ریسک زیاد دوباره به ایری فرصت داد تا به فضای مسابقه برگردد.

ضمن اینکه حریف، تیمی بود که ایری بهترین روزهای فوتبالش را در آن پشت سر گذاشته بود.

رخصت از نیمکت ملوان؛ تصویری که بیشتر از بازی ایری دیده شد

پیش از ورود دانیال ایری به زمین، اتفاقی افتاد که خیلی زود مورد توجه قرار گرفت. مدافع پرسپولیس به سمت نیمکت ملوان رفت و با اعضای تیم سابقش خوش‌وبش کرد و رخصت گرفت.

در فوتبال حرفه‌ای، انتقال بازیکن از یک تیم به تیم دیگر اتفاقی عادی است؛ اما نوع جدایی و رفتار بازیکن پس از انتقال می‌تواند رابطه او با باشگاه قبلی را برای همیشه تغییر دهد.

ایری با رفتارش نشان داد که دوره حضور در ملوان را صرفاً یک توقف موقت در دوران سربازی نمی‌بیند. واقعیت نیز این است که اگر نمایش‌های او در انزلی نبود، شاید مسیر رسیدن به تیم ملی و سپس یکی از پرسر‌وصداترین انتقال‌های تابستانی پرسپولیس به این سرعت طی نمی‌شد.

هواداران ملوان ایری را بخشیدند یا بدرقه کردند؟

اتفاق جالب‌تر پس از پایان مسابقه رخ داد.

ایری به سمت جایگاه هواداران ملوان رفت و از آنها تشکر کرد. پاسخ هواداران نیز تشویق مدافع سابقشان بود. ورزش سه گزارش کرده که هواداران ملوان حاضر در ورزشگاه، ایری را هنگام حضورش در مسابقه نیز تشویق کردند و این بازیکن با رفتن به سمت آنها پاسخ این استقبال را داد.

این صحنه برای فوتبال ایران که جدایی بازیکنان گاهی به درگیری لفظی، شعار و واکنش‌های تند منجر می‌شود، تصویر متفاوتی بود.

هواداران ملوان فراموش نکردند ایری در ۴۲ مسابقه برای تیمشان بازی کرده و بخشی از یکی از دوره‌های خوب این تیم بوده است؛ ایری هم فراموش نکرد سکوی پرتابش به سطح اول فوتبال ایران در انزلی ساخته شد.

پرسپولیس از ایری چه می‌خواهد؟

با وجود تمام حواشی احساسی بازی با ملوان، مسئله اصلی دانیال ایری از اینجا به بعد درون زمین خواهد بود.

پرسپولیس او را برای خاطرات خوبش در ملوان جذب نکرده است. مدافعی که با ارقام بالا وارد یکی از پرانتظارترین تیم‌های ایران شده، باید در رقابت با بازیکنانی مانند حسین کنعانی‌زادگان و سایر مدافعان تیم اعتماد کادر فنی را به دست بیاورد.

اشتباه تبریز واقعیت دارد، اما هفت دقیقه بازی مقابل ملوان نیز به معنای پاک‌شدن آن اشتباه نیست. ایری برای عبور از آن شب به چند نمایش مطمئن، تصمیم‌گیری بهتر زیر فشار و ثبات نیاز دارد.

با این حال، اینکه مهدی تارتار خیلی زود دوباره او را وارد میدان کرد، می‌تواند نشانه‌ای باشد که سرمربی پرسپولیس نمی‌خواهد یک اشتباه را به برچسب دائمی مدافع جوانش تبدیل کند.

از ملوان تا پرسپولیس؛ حالا سخت‌ترین مرحله ایری شروع شده است

دانیال ایری در ملوان شناخته شد، به تیم ملی رسید و در ۲۲ سالگی انتقالی بزرگ را تجربه کرد. حالا اما مهم‌ترین آزمون دوران حرفه‌ای‌اش تازه آغاز شده است.

در انزلی، او بازیکنی بود که در مسیر پیشرفت قرار داشت؛ در پرسپولیس، هر لمس توپش زیر نگاه میلیون‌ها هوادار است. یک دفع اشتباه می‌تواند شکست تیم را رقم بزند و چند روز بعد، یک رفتار محترمانه مقابل تیم سابق می‌تواند دوباره چهره متفاوتی از همان بازیکن نشان دهد.

پیروزی ۳ بر صفر پرسپولیس مقابل ملوان شاید از نظر نتیجه بیشتر با گل‌های بیفوما و علیپور به یاد آورده شود، اما برای دانیال ایری این مسابقه احتمالاً معنای دیگری داشت؛ بازگشت به زمین پس از کابوس تبریز و روبه‌رو شدن با تیم و هوادارانی که بخش بزرگی از مسیر صعود او را ساخته بودند.