واکنش تند جمشید شاهمحمدی به فرصتسوزی علیپور؛ «به استقلال لطف کرد» / دفاع از تصمیم تارتار درباره ارونوف
جمشید شاهمحمدی، مهاجم پیشین پرسپولیس، بعد از تساوی یک بر یک دربی ۱۰۷ از نمایش هجومی تیم مهدی تارتار تمجید کرد، اما یک حسرت بزرگ برای او باقی مانده است؛ فرصتی که علی علیپور در نیمه دوم از دست داد و میتوانست نتیجه شهرآورد را تغییر دهد. شاهمحمدی معتقد است مهاجم پرسپولیس در آن صحنه «به استقلال لطف کرد» و اگر ضربه آخر را با دقت بیشتری میزد، سرخها میتوانستند نقش جهان را با پیروزی ترک کنند. او در عین حال از نیمکتنشینی اوستون ارونوف دفاع کرده و اعتقاد دارد ستاره ازبکستانی در مقطع فعلی دچار افت شده است؛ هرچند مرور خود مسابقه نشان میدهد ارونوف پس از ورود به زمین دستکم یک موقعیت جدی برای پرسپولیس ساخت.
۱۷:۵۳ - ۱۲ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
دربی ۱۰۷ استقلال و پرسپولیس با تساوی یک بر یک به پایان رسید، اما کیفیت مسابقه با بسیاری از شهرآوردهای کمموقعیت سالهای گذشته تفاوت داشت. محمدمهدی محبی در دقیقه ۵۰ پرسپولیس را پیش انداخت و یاسر آسانی در دقیقه ۶۰ پاسخ داد. گزارشهای مسابقه نیز از رفتوبرگشتهای متعدد، موقعیتهای گل برای هر دو تیم و ادامه تلاش برای پیروزی حتی پس از یک-یک شدن بازی حکایت دارند.
همین موضوع اولین نکتهای است که جمشید شاهمحمدی روی آن دست گذاشته است.
او در گفتوگوی تازه خود تأکید کرد تفاوت بزرگ دربی ۱۰۷، کنار گذاشته شدن احتیاط توسط مهدی تارتار و سهراب بختیاریزاده بود. به اعتقاد مهاجم پیشین پرسپولیس، در بسیاری از دربیهای گذشته اولویت اصلی مربیان نباختن بود و تیمها ابتدا ساختار دفاعی خود را تقویت میکردند و بعد چشم به ضدحملات داشتند.
اما در نقش جهان، هر دو تیم برای گل زدن بازی کردند؛ برداشتی که گزارش فنی ورزش سه نیز آن را تأیید میکند. پرسپولیس از ابتدا با علی علیپور و ایگور سرگیف در خط حمله و بیفوما و محبی در کنارهها وارد زمین شد و استقلال نیز بعد از عقب افتادن به جای حفظ ساختار محافظهکارانه، با فشار تهاجمی پاسخ داد.
جمله جنجالی درباره علیپور؛ «به استقلال لطف کرد»
مهمترین بخش صحبتهای شاهمحمدی اما به علی علیپور مربوط میشود.
او موقعیت مهاجم پرسپولیس در نیمه دوم را یکی از نقاط تعیینکننده مسابقه میداند و معتقد است علیپور بعد از عبور از رستم آشورماتوف باید تصمیم بسیار بهتری در ضربه نهایی میگرفت.
شاهمحمدی حتی با لحنی انتقادی گفته علیپور با خراب کردن آن موقعیت عملاً «به استقلالیها لطف کرد»؛ زیرا اگر آن توپ تبدیل به گل میشد، پرسپولیس میتوانست در کنار گل محمدمهدی محبی با نتیجه دو بر یک برنده دربی شود. این اظهارات امروز در بازنشر گفتوگوی شاهمحمدی نیز منتشر شده است.
گزارش رسمی جریان بازی وجود یک فرصت بسیار خطرناک برای علیپور را تأیید میکند. در دقیقه ۷۰ تا ۷۱، ضربه مهاجم پرسپولیس با فاصله کمی از کنار دروازه استقلال بیرون رفت.
البته اینکه این موقعیت را دقیقاً یک «تکبهتک» کلاسیک بدانیم، بیشتر توصیف شاهمحمدی از صحنه است؛ اما در اصل ماجرا تردیدی وجود ندارد: پرسپولیس بعد از مساوی شدن هم شانس جدی برای زدن گل دوم داشت.
آیا واقعاً علیپور مقصر اصلی نبردن پرسپولیس بود؟
تقلیل تساوی پرسپولیس فقط به فرصتسوزی علیپور منصفانه نیست.
استقلال نیز موقعیتهایی داشت که میتوانست نتیجه را کاملاً تغییر دهد. مهمترین آنها در دقیقه ۵۶ رقم خورد؛ یاسر آسانی با ضربهای فنی تیر دروازه پیام نیازمند را به لرزه درآورد. تنها چهار دقیقه بعد نیز همین بازیکن گل مساوی را وارد دروازه پرسپولیس کرد.
بنابراین همانطور که شاهمحمدی نیز پذیرفته، پرسپولیس در صحنه تیر دروازه آسانی خوششانس بود و استقلال نیز در برخی فرصتهای سرخها از شکست گریخت.
نتیجه یک بر یک از این منظر تصویر مناسبی از مسابقهای بود که هر دو تیم امکان بردن آن را داشتند.
نکتهای که برای تارتار اهمیت بیشتری دارد، تکرار فرصتسوزی مهاجمان پرسپولیس است. سرخها پیش از دربی نیز با ۹ گل زده در چهار مسابقه یکی از بهترین خطوط حمله لیگ را در اختیار داشتند، اما در دیدارهایی مانند شکست برابر تراکتور و حتی پیروزی سه بر صفر مقابل ملوان، از دست رفتن موقعیتهای مناسب یکی از موضوعات مورد توجه بود.
در مسابقات بزرگ، تعداد فرصتها کمتر و قیمت از دست دادن آنها بسیار بیشتر است؛ دربی ۱۰۷ نمونه روشن همین مسئله بود.
دفاع شاهمحمدی از تارتار درباره ارونوف
بخش دیگر صحبتهای مهاجم پیشین پرسپولیس به اوستون ارونوف اختصاص داشت.
شاهمحمدی اعتقاد دارد وینگر ازبکستانی این روزها در دوران افت قرار گرفته و در دربی نیز پس از ورود به زمین نتوانسته نمایش یک بازیکن تعیینکننده را ارائه کند. بر همین اساس، او تصمیم مهدی تارتار برای استفاده نکردن از ارونوف در ترکیب اصلی را منطقی میداند.
این تحلیل تا حدی با روند هفتههای اخیر ارونوف همخوان است. او پیش از دربی نیز در همه مسابقات بازیکن ثابت تارتار نبود و حضور محدودش بحثهایی درباره جایگاهش در ترکیب ایجاد کرده بود.
با این حال، اینکه گفته شود ارونوف در دربی «هیچ کار خاصی نکرد»، نیازمند کمی تعدیل است.
در دقیقه ۸۳، پاس عمقی ارونوف پشت خط دفاع استقلال محمد عمری را صاحب موقعیت کرد و ضربه عمری با واکنش حبیب فرعباسی به کرنر رفت. یعنی ستاره ازبکستانی در مدت حضورش حداقل در خلق یکی از خطرناکترین حملات پایانی پرسپولیس نقش مستقیم داشت.
پس ارونوف هنوز با بهترین نسخه خود فاصله دارد، اما دربی نیز کاملاً خنثی نبود.
تعویضهای زیاد تارتار؛ استراتژی یا هنوز پیدا نشدن ترکیب اصلی؟
شاهمحمدی همچنین به سیاست تارتار در استفاده گسترده از بازیکنان نیمکت اشاره کرده است.
سرمربی پرسپولیس در مسابقات ابتدایی فصل بارها در نیمه دوم دست به تغییر نفرات زده و در دربی نیز همین روند را ادامه داد. از نگاه شاهمحمدی، این روش میتواند باعث شود بازیکنان نیمکتنشین از نظر آمادگی و انگیزه در جریان فصل حفظ شوند.
در مقابل، استقلال ثبات بیشتری در ترکیب خود داشته است؛ هرچند یکی از همین تعویضها در دربی نتیجه فوری داد.
سهراب بختیاریزاده محمدحسین اسلامی را وارد میدان کرد و اسلامی تقریباً با نخستین لمس مؤثر خود توپ را در اختیار آسانی قرار داد تا گل تساوی استقلال ساخته شود.
این اتفاق یادآوری میکند که عمق نیمکت میتواند در یک فصل طولانی به اندازه کیفیت ۱۱ بازیکن اصلی اهمیت داشته باشد.
پنج امتیازی که شاهمحمدی نگران آن است
نگرانی اصلی پیشکسوت پرسپولیس اما به جدول برمیگردد.
او شکست مقابل تراکتور و از دست رفتن دو امتیاز در دربی را مجموعهای از امتیازات مهم میداند که ممکن است در هفتههای پایانی به ضرر پرسپولیس تمام شود.
پرسپولیس در تبریز با گل دقیقه ۹۰ تومیسلاو اشترکالی یک بر صفر به تراکتور باخت و سه امتیاز آن مسابقه را از دست داد.
سرخها پیش از دربی ۹ امتیاز داشتند و استقلال ۱۰ امتیازی بود؛ بنابراین برد شهرآورد میتوانست پرسپولیس را بالاتر از رقیب سنتی قرار دهد. تساوی باعث شد این فاصله یک امتیازی حفظ شود و پرسپولیس به ۱۰ و استقلال به ۱۱ امتیاز برسد.
از این زاویه میتوان حسرت شاهمحمدی را درک کرد. در یک لیگ طولانی، مساوی کردن برابر استقلال فاجعه نیست؛ اما برای تیمی که قهرمانی میخواهد، از دست دادن امتیازات مسابقات مستقیم مقابل مدعیان میتواند در محاسبات پایان فصل تعیینکننده باشد.
خبر خوب برای پرسپولیس؛ تیم تارتار موقعیت میسازد
با وجود انتقاد از علیپور و ارونوف، بخش مثبت تحلیل شاهمحمدی شاید مهمتر باشد.
پرسپولیس در دربی فقط برای خراب کردن بازی استقلال وارد زمین نشد. موقعیت ساخت، گل زد و بعد از دریافت گل مساوی نیز دوباره برای برد حمله کرد. استقلال هم دقیقاً همین رویکرد را داشت و حاصل آن یکی از پرتحرکترین شهرآوردهای سالهای اخیر بود.
برای مهدی تارتار، این میتواند سرمایهای مهم باشد. مربیای که پیش از رسیدن به نیمکت پرسپولیس بارها با برچسب «دفاعی» مواجه شده بود، در بزرگترین مسابقه فوتبال باشگاهی ایران از دو مهاجم و نفرات هجومی استفاده کرد.
حالا مسئله بعدی تبدیل این حجم از موقعیت به گل است.
شاهمحمدی درست روی همین نقطه دست گذاشته است: پرسپولیس دربی ۱۰۷ را به دلیل ترس و عقبنشینی نبرد؛ اگر حسرتی باقی مانده، بیشتر به دلیل استفاده نکردن از فرصتهایی است که برای پیروزی ساخته شد.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پربحث
