تیموری: تفاوت ما و سپاهان فقط رنگ لباس بود! / آمار حق را به صنعت نفت می‌دهد، اما یک مشکل بزرگ باقی است

صحبت اصلی میثم تیموری بعد از بازی کاملاً صریح بود. او گفت سپاهان از نظر نفرات و امکانات در بسیاری از پست‌ها قابل قیاس با صنعت نفت نیست، اما در مسابقه آبادان تفاوت دو تیم فقط در رنگ پیراهن بود و نفت هیچ چیزی کمتر از حریف نداشت. تیموری حتی نتیجه صفر-صفر را کمتر از حق تیمش دانست.

وقتی آمار مسابقه را نگاه می‌کنیم، بخشی از این ادعا قابل دفاع است.

صنعت نفت تنها ۳۹ درصد مالکیت توپ داشت و سپاهان ۶۱ درصد، اما آبادانی‌ها ۹ شوت مقابل چهار شوت سپاهان ثبت کردند. نفت دو ضربه در چارچوب، پنج شوت خارج از چارچوب و دو شوت بلوکه‌شده داشت؛ سپاهان فقط یک بار چارچوب را هدف گرفت.

یعنی سپاهان توپ را بیشتر در اختیار داشت، اما صنعت نفت با توپ کمتر تهدید بیشتری تولید کرد.

این دقیقاً همان چیزی است که می‌تواند محمد نوری را امیدوار کند؛ تیم تازه‌صعودکرده مقابل یکی از پرمهره‌ترین مدعیان لیگ مجبور نشد ۹۰ دقیقه مقابل محوطه خودش دفاع کند.

اما آیا صنعت نفت واقعاً تمام ۹۰ دقیقه برتر بود؟

اینجا باید کمی از هیجان حرف تیموری فاصله گرفت.

صنعت نفت در نیمه نخست موقعیت‌های بهتری داشت و حتی تیر دروازه به کمک سپاهان آمد. صداوسیما نیز در گزارش مسابقه تأکید کرده شاگردان محمد نوری در نیمه اول چند بار شانس گلزنی داشتند و سیدحسین حسینی مانع گل میزبان شد.

اما نیمه دوم تصویر یک‌طرفه‌ای نداشت.

سپاهان به مرور جلوتر رفت و فشار بیشتری ایجاد کرد. در دقیقه ۸۱ غلامرضا ثابت‌ایمانی با شوتی از پشت محوطه تیر افقی دروازه صنعت نفت را لرزاند و دو دقیقه بعد نیز توپ را وارد دروازه کرد که گل به دلیل آفساید پذیرفته نشد.

بنابراین حتی ماجرای تیر دروازه هم مختص صنعت نفت نبود؛ هر دو تیم یک بار با تیرک روبه‌رو شدند.

توصیف دقیق‌تر این است که صنعت نفت نسبت به اختلاف ارزش و تجربه دو فهرست، نمایش بسیار خوبی داشت و در مجموع موقعیت‌های بیشتری ساخت؛ اما نمی‌توان گفت سپاهان برای تمام ۹۰ دقیقه هیچ سهمی از بازی نداشت.

صفر برد، چهار مساوی؛ مشکل اصلی نفت کجاست؟

نفت آبادان بعد از پنج هفته هنوز طعم پیروزی را نچشیده است.

کارنامه تیم محمد نوری شامل چهار تساوی و یک شکست است و تساوی مقابل سپاهان این تیم را به چهار امتیاز رساند. نفت هفته پنجم را در رتبه چهاردهم به پایان رساند.

اما عدد مهم‌تر در ستون گل زده قرار دارد.

بر اساس آمار فصل، متین کریم‌زاده تنها گلزن صنعت نفت در پنج هفته ابتدایی بوده و تیم آبادانی مجموعاً فقط یک گل به ثمر رسانده است.

این یعنی مسئله اصلی نفت الزاماً ساختار دفاعی یا توان رقابت با حریفان نیست؛ مشکل در آخرین مرحله حمله است.

تیمی که مقابل سپاهان ۹ شوت می‌زند اما گل نمی‌زند، مقابل مس شهربابک صفر-صفر می‌کند و در چند مسابقه دیگر هم فرصت برد دارد، باید بیشتر از «بدشانسی» درباره کیفیت ضربه آخر، انتخاب تصمیم در یک‌سوم پایانی و تمام‌کنندگی مهاجمان صحبت کند.

تیموری یک بهانه واقعی دارد؛ نفت واقعاً دیر بسته شد

یکی از مهم‌ترین بخش‌های دفاع تیموری از شرایط صنعت نفت به نحوه آماده‌سازی تیم مربوط بود.

محمد نوری تازه در ۱۱ مرداد رسماً به‌عنوان سرمربی انتخاب شد؛ یعنی کمتر از دو هفته تا شروع لیگ فرصت داشت. او فصل گذشته در کادر فنی صنعت نفت حضور داشت، اما انتخابش برای هدایت تیم در لیگ برتر بسیار دیر انجام شد.

محمد آقاجانپور، مدافع نفت، نیز پیش از بازی سپاهان گفته بود تیم فقط حدود ۱۰ روز مانده به لیگ کارش را شروع کرده و با چهار جلسه تمرین و یک مسابقه دوستانه وارد فصل شده است.

آن مسابقه تدارکاتی نیز مقابل تیم جوانان پرسپولیس برگزار شد و صنعت نفت ۲ بر یک برنده شد.

پس اینکه تیموری می‌گوید نفت دیر بسته شده، توجیه ساخته‌شده بعد از نتایج ضعیف نیست؛ واقعاً پیش‌فصل این تیم بسیار کوتاه بوده است.

صعود عجیب صنعت نفت هم برنامه‌ریزی را به‌هم زد

بخشی از تأخیرها به نحوه صعود صنعت نفت برمی‌گردد.

آبادانی‌ها فصل گذشته در لیگ یک سوم شدند و باید در پلی‌آف مقابل مس رفسنجان، تیم قعرنشین لیگ برتر، بازی می‌کردند. صنعت نفت برای مسابقه آماده شد، اما مس در دیدار پلی‌آف حاضر نشد و نفت در نهایت به لیگ برتر رسید.

تا چهارم مرداد نیز حتی تکلیف سرمربی فصل آینده به‌طور کامل روشن نشده بود و مدیرعامل باشگاه از تصمیم نهایی هیئت‌مدیره صحبت می‌کرد. محمد نوری سرانجام ۱۱ مرداد انتخاب شد.

بنابراین نفت برخلاف تیمی که از اردیبهشت می‌داند فصل آینده در لیگ برتر حضور خواهد داشت، بخشی از تابستان را درگیر تعیین تکلیف صعود و سپس نیمکت خود بود.

از این زاویه، چهار امتیاز در پنج بازی شاید کمتر از چیزی باشد که هوادار آبادانی می‌خواهد، اما نمایش رقابتی تیم در چنین شرایطی قابل توجه است.

اعتراض به داوری؛ کدام بخش حرف تیموری قابل تأیید است؟

تیموری مدعی شده صنعت نفت در دو بازی مقابل ملوان و مس شهربابک از داوری ضرر کرده و در هر دو مسابقه بازیکنی از حریف باید اخراج می‌شد.

در مورد بازی ملوان، اصل اعتراض کاملاً ثبت شده است.

محمد نوری بعد از تساوی یک بر یک هفته نخست گفت اگر VAR فعال بود، یک بازیکن ملوان می‌توانست اخراج شود. نکته عجیب آن مسابقه این بود که تجهیزات و داوران VAR در ورزشگاه حضور داشتند، اما به دلیل مشکل تصاویر استاندارد امکان استفاده عملی از سیستم فراهم نشد. صنعت نفت علاوه بر اخراج احتمالی، نسبت به یک صحنه پنالتی هم معترض بود.

اما باید بین «اعتراض صنعت نفت» و «اثبات اشتباه داور» فرق گذاشت.

در مورد ادعای تیموری درباره هر دو بازی، نمی‌توان صرفاً بر اساس صحبت بازیکن نوشت که صنعت نفت قطعاً دو امتیاز یا بیشتر را به دلیل داوری از دست داده است. این بخش همچنان موضع بازیکنان و کادر نفت است و برای تبدیل‌شدن به حکم قطعی، نیاز به نظر روشن و یکدست کارشناسان داوری درباره صحنه‌های مشخص دارد.

VAR این بار یک تصمیم را علیه سپاهان برگرداند

جالب اینکه مقابل سپاهان، VAR اتفاقاً در یکی از مهم‌ترین صحنه‌های مسابقه مستقیماً وارد شد.

در پایان نیمه نخست، وحید زمانی پس از برخورد مهدی لیموچی و میثم تیموری در محوطه جریمه ابتدا به سود سپاهان پنالتی گرفت و تیموری را نیز با کارت زرد جریمه کرد.

پس از بازبینی تصاویر، داور هر دو تصمیم را برگرداند؛ هم پنالتی لغو شد و هم اخطار تیموری پس گرفته شد.

از نگاه صنعت نفت، چنین صحنه‌ای احتمالاً تأکیدی بر اهمیت VAR است؛ همان فناوری‌ای که در هفته نخست مقابل ملوان عملاً در دسترس داور نبود.

محمد نوری؛ مربی جوانی که تیمش بهتر از امتیازاتش بازی می‌کند؟

تیموری بخش زیادی از مصاحبه‌اش را به دفاع از محمد نوری اختصاص داده است.

او معتقد است مربیان جوان باید بالاخره از جایی کار خود را شروع کنند و نمی‌توان از روز اول از آنها انتظار تجربه یک سرمربی باسابقه را داشت. این دفاع در حالی مطرح می‌شود که نوری پیش از رسیدن به سرمربیگری، فصل قبل در همین باشگاه و در کادر سیروس پورموسوی فعالیت می‌کرد؛ بنابراین با فضای صنعت نفت بیگانه نبود.

جالب اینکه تیموری تنها بازیکنی نیست که چنین نظری دارد. آقاجانپور نیز پیش از بازی سپاهان از نوری تعریف کرده و گفته بود در آینده بیشتر از این مربی خواهند شنید.

از نظر فوتبالی نیز نشانه‌هایی برای این خوش‌بینی وجود دارد.

نفت مقابل سپاهان مدعی ۹ شوت زد، هفته نخست مقابل ملوان نیز چندین فرصت گل ایجاد کرد و از پنج مسابقه فقط یک بار شکست خورده است.

اما فوتبال با «خوب بازی کردن» امتیاز نمی‌دهد.

مرحله بعدی برای نفت؛ تبدیل نمایش خوب به سه امتیاز

میثم تیموری حق دارد از نمایش تیمش مقابل سپاهان راضی باشد. وقتی تیمی تازه‌صعودکرده با پیش‌فصلی ناقص برابر یکی از مدعیان اصلی لیگ، بیشتر از دو برابر حریف شوت می‌زند و تا آستانه برد پیش می‌رود، نشانه‌های مثبتی وجود دارد.

اما خطر هم کاملاً روشن است.

چهار تساوی در پنج هفته شاید امروز نشانه «سخت‌باختن» باشد، ولی اگر ادامه پیدا کند به‌سرعت تبدیل به مشکل جدول می‌شود. نفت فقط یک گل زده و تا زمانی که این عدد بالا نرود، حتی بهترین نمایش‌های دفاعی نیز نهایتاً یک امتیاز تولید خواهند کرد.

پس جمله «تفاوت ما و سپاهان فقط رنگ لباس بود» شاید برای شب بازی چندان دور از واقعیت نباشد؛ اما تفاوت اصلی یک تیم مدعی با تیمی که پایین جدول می‌ماند معمولاً در همان چیزی است که صنعت نفت فعلاً کم دارد:

تبدیل موقعیت به گل و تبدیل مساوی به برد.

محمد نوری توانسته تیمی بسازد که در پنج هفته نخست به‌راحتی تسلیم نشده است. حالا آزمون واقعی از هفته‌های بعد شروع می‌شود؛ اینکه آیا صنعت نفت فقط «خوب بازی می‌کند» یا بالاخره یاد می‌گیرد بابت فوتبال خوبش سه امتیاز هم بگیرد.