اسماعیل حلالی: تارتار و سهراب ترس را از دربی گرفتند؛ پرسپولیس با این مربی بهتر میشود
دربی ۱۰۷ استقلال و پرسپولیس با نتیجهای کاملاً آشنا تمام شد؛ تساوی یک بر یک. با این حال، آنچه این شهرآورد را از بسیاری از دربیهای سالهای گذشته متفاوت کرد، نه نتیجه بلکه کیفیت و شکل بازی دو تیم بود. محمدمهدی محبی در دقیقه ۵۰ پرسپولیس را پیش انداخت و یاسر آسانی ۱۰ دقیقه بعد با ضربهای تماشایی بازی را برای استقلال به تساوی کشاند. مسابقهای که در ورزشگاه نقشجهان اصفهان برگزار شد، موقعیتهای متعدد و حملات دوطرفهای داشت و برخلاف تعداد زیادی از شهرآوردهای گذشته، دو تیم فقط به فکر نباختن نبودند.
همین ویژگی باعث شده اسماعیل حلالی نگاه مثبتی به عملکرد هر دو کادر فنی داشته باشد. او معتقد است حتی با وجود حساسیت سنتی دیدار استقلال و پرسپولیس، بازیکنان این بار جسورانهتر بازی کردند و نتیجه یک بر یک نیز با توجه به جریان مسابقه عادلانه بود.
حلالی: دربی ۱۰۷ فراتر از انتظارم بود
حلالی که تجربه بازی در شهرآورد تهران را در دوران حضورش در پرسپولیس دارد، میگوید پیش از مسابقه انتظار یک دربی خوب را داشته، اما کیفیت بازی استقلال و پرسپولیس حتی از پیشبینی او نیز بالاتر بوده است.
دیدگاه او با تحلیلهای منتشرشده پس از مسابقه نیز همخوانی دارد. گزارشهای فنی مختلف، دربی ۱۰۷ را از نظر تعداد موقعیت، سرعت انتقال توپ و تمایل دو تیم به حمله، یکی از متفاوتترین شهرآوردهای چند سال گذشته ارزیابی کردهاند. حتی با وجود تساوی، بازی تا دقایق پایانی امکان تغییر نتیجه به سود هر یک از دو تیم را داشت.
حلالی اعتقاد دارد جوانان استقلال در این مسابقه نمایش پرانرژی و درگیرانهای داشتند و تلاش کردند جریان بازی را به نفع خود تغییر دهند. در سوی دیگر، پرسپولیس در بخشهایی از مسابقه با برنامهای منطقیتر برای تسلط بر مرکز زمین و استفاده از فضای پشت خط دفاع استقلال به میدان رفت.
این تفاوت رویکرد باعث شد دو تیم به جای خنثی کردن یکدیگر، دو سبک متفاوت را مقابل هم قرار دهند.
یاسر آسانی؛ برگ برنده استقلال در دربی
یکی از بازیکنانی که بیش از دیگران مورد توجه حلالی قرار گرفته، یاسر آسانی است. ستاره خارجی استقلال در شرایطی گل تساوی آبیها را به ثمر رساند که پرسپولیس تنها ۱۰ دقیقه قبل توسط محبی پیش افتاده بود.
آسانی با گل خود نه تنها استقلال را از شکست در شهرآورد نجات داد، بلکه به سومین بازیکن خارجی تاریخ استقلال تبدیل شد که موفق به گلزنی در دربی تهران شده است.
از نظر حلالی، آسانی برگ برنده تیم سهراب بختیاریزاده بود. این ارزیابی زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که استقلال فصل جاری را تحت محدودیت جدی نقلوانتقالاتی آغاز کرده است. بسته بودن پنجره نقلوانتقالات امکان ثبت بازیکنان موردنظر کادر فنی را از استقلال گرفته و بختیاریزاده ناچار شده بخش بیشتری از ظرفیت نفرات موجود و بازیکنان جوان خود استفاده کند.
چرا این دربی با شهرآوردهای قبلی فرق داشت؟
دربی تهران معمولاً مسابقهای است که «نباختن» در آن گاهی مهمتر از «بردن» میشود. فشار هواداران، تبعات شکست و حساسیت رسانهای سبب شده بسیاری از مربیان در شهرآوردها ابتدا به کنترل مسابقه و کاهش ریسک فکر کنند.
حلالی اما معتقد است در دربی ۱۰۷ این الگوی قدیمی تغییر کرد. از نگاه او، مهدی تارتار و سهراب بختیاریزاده فضای لازم را در اختیار بازیکنان گذاشتند تا بدون ترس از اشتباه فوتبال کنند. نتیجه نیز مسابقهای شد که در آن هر دو تیم برای رسیدن به دروازه حریف ریسک میکردند.
این نکته درباره ترکیبهای اولیه دو تیم هم قابل مشاهده بود. استقلال با آرایش متفاوت خود وارد میدان شد و پرسپولیس نیز از نفرات تهاجمی متعددی در ترکیب استفاده کرد. پیش از بازی نیز انتخابهای دو مربی نشانههایی از برنامه هجومیتر نسبت به بسیاری از دربیهای گذشته داشت.
در واقع شاید مهمترین دستاورد دربی ۱۰۷ همین باشد؛ نتیجه مساوی ماند، اما فوتبال قربانی ترس از شکست نشد.
حمایت تمامقد حلالی از مهدی تارتار در پرسپولیس
بخش مهم دیگری از صحبتهای اسماعیل حلالی به آینده مهدی تارتار در پرسپولیس مربوط میشود. تارتار در تیرماه به صورت رسمی هدایت سرخپوشان را بر عهده گرفت؛ مربیای که پیش از پرسپولیس سابقه هدایت تیمهایی چون گلگهر، ملوان و ذوبآهن را در کارنامه داشت.
انتصاب تارتار در ابتدا با واکنشهای متفاوتی همراه شد، اما حلالی میگوید از همان زمان از حضور او حمایت کرده است. استدلال پیشکسوت پرسپولیس روشن است: تارتار سالهای زیادی در لیگ برتر مربیگری کرده، فضای فوتبال ایران را میشناسد و شناخت گستردهای از بازیکنان داخلی دارد.
پرسپولیس پس از پنج هفته ۱۰ امتیاز گرفته و بعد از تساوی در دربی با یک پله سقوط در جدول مواجه شده است؛ با این حال فاصله سرخها با تیمهای بالای جدول همچنان زیاد نیست.
از نگاه حلالی، در چنین مقطعی تغییر یا افزایش فشار روی کادر فنی میتواند نتیجه معکوس داشته باشد. او معتقد است تارتار برای انتقال کامل ایدههایش به تیم به زمان نیاز دارد و پرسپولیس با ادامه فصل میتواند شکل بهتری پیدا کند.
تمجید یک پرسپولیسی از سهراب بختیاریزاده
نکته جالب صحبتهای حلالی این است که تمجیدهای او تنها محدود به سرمربی پرسپولیس نیست. او عملکرد سهراب بختیاریزاده در استقلال را نیز قابل توجه میداند؛ بهویژه با در نظر گرفتن محدودیتهای آبیپوشان در نقلوانتقالات.
باشگاه استقلال در خردادماه تصمیم گرفت همکاری خود با بختیاریزاده را ادامه دهد. این مربی در هفتههای پایانی فصل قبل هدایت استقلال را بر عهده گرفته بود و عملکردش باعث شد مدیران باشگاه برای فصل جدید نیز به او اعتماد کنند.
بختیاریزاده خود نیز پیشتر تأکید کرده بود بسته بودن پنجره را بهانه نمیکند و قصد دارد با نظم، همدلی و استفاده حداکثری از داشتههای تیم مشکلات را مدیریت کند.
استقلال پیش از دربی با ۱۰ امتیاز در رتبه سوم قرار داشت و پرسپولیس با ۹ امتیاز چهارم بود؛ بنابراین دو سرمربی ایرانی علاوه بر فشار سنتی شهرآورد، برای ماندن در کورس بالای جدول نیز تحت فشار نتیجه قرار داشتند.
آیا دربی ۱۰۷ اعتبار مربیان ایرانی را بیشتر کرد؟
حلالی از دربی ۱۰۷ یک نتیجه بزرگتر نیز میگیرد: فوتبال ایران باید بیش از گذشته به مربیان داخلی اعتماد کند.
او با اشاره به تجربه مربیان خارجی در سالهای اخیر معتقد است صرف «خارجی بودن» نمیتواند تضمینکننده موفقیت باشد و باشگاهها باید شرایط رشد و ثبات مربیان ایرانی را نیز فراهم کنند. حلالی از برانکو ایوانکوویچ به عنوان نمونه موفق یک مربی خارجی در فوتبال ایران یاد میکند، اما معتقد است عملکرد فعلی تارتار و بختیاریزاده میتواند استدلالی در حمایت از مربیان داخلی باشد.
البته پنج هفته برای صدور حکم قطعی درباره موفقیت یک مربی کافی نیست. آزمون واقعی تارتار و بختیاریزاده در هفتههای آینده، مدیریت افت احتمالی، مصدومیتها، فشار هواداران و مسابقات حساس خواهد بود. اما دربی ۱۰۷ حداقل یک نشانه مثبت به همراه داشت: دو مربی ایرانی در بزرگترین مسابقه باشگاهی ایران از فوتبال هجومی نترسیدند.
تارتار و سهراب برندههای پنهان دربی ۱۰۷؟
روی کاغذ، استقلال و پرسپولیس هر کدام یک امتیاز گرفتند و هیچ برندهای از ورزشگاه نقشجهان خارج نشد. اما از زاویه دیگری، شاید سهراب بختیاریزاده و مهدی تارتار مهمترین برندگان این مسابقه بودند.
هر دو مربی نشان دادند میتوان در دربی محتاط نبود، بدون آنکه ساختار تیم کاملاً از بین برود. استقلال با جوانان و محدودیت نقلوانتقالاتی خود برای پیروزی جنگید و پرسپولیس نیز در بخشهایی از مسابقه با بازی مستقیم و استفاده از فضاهای دفاعی حریف خطرناک ظاهر شد.