کد خبر: ۶۶۶۰۴۰

چرا میلاد محمدی بعد از پرسپولیس راهی بلاروس شد؟

میلاد محمدی
میلاد محمدی در یکی از متفاوت‌ترین مصاحبه‌های دوران حرفه‌ای خود از انتقال غیرمنتظره به بلاروس، تجربه دشوار تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، محدودیت‌های رفت‌وآمد میان مکزیک و آمریکا و آرزوی شخصی‌اش برای صلح در ایران صحبت کرده است. مدافع ۳۲ ساله تیم ملی که پس از جام جهانی راهی ML ویتبسک شد، می‌گوید قهرمانی این باشگاه در بلاروس و چشم‌انداز حضور در اروپا از عوامل اصلی انتخابش بوده است؛ انتقالی که در ابتدا عجیب به نظر می‌رسید اما حالا او را در یکی از مدعیان اصلی قهرمانی لیگ بلاروس قرار داده است.
۱۷:۱۰ - ۲۰ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|

انتقال میلاد محمدی به ML ویتبسک یکی از جابه‌جایی‌های غیرمنتظره تابستان فوتبال ایران بود. او پس از حضور در جام جهانی ۲۰۲۶، در ۱۹ جولای به‌عنوان بازیکن آزاد به باشگاه بلاروسی پیوست و پیراهن شماره ۵ این تیم را بر تن کرد.

محمدی حالا در گفت‌وگو با رسانه بلاروسی توضیح داده که تماس آرتیوم لئونوف، مدیر ویتبسک، نقطه شروع مذاکرات بوده است. او می‌گوید گفت‌وگوی اولیه خیلی سریع مثبت پیش رفت و شناخت قبلی از تعدادی از بازیکنان تیم نیز تصمیمش را آسان‌تر کرد. این بخش از صحبت‌های او در رسانه‌های بلاروسی نیز بازتاب پیدا کرده است.

انتخاب ویتبسک فقط یک تصمیم مالی یا تجربه متفاوت در پایان دوران فوتبال نبود. باشگاه در فصل ۲۰۲۵ در همان اولین فصل حضورش در سطح اول فوتبال بلاروس قهرمان شد؛ اتفاقی کم‌سابقه که این تیم را مستقیماً به مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا رساند. ویتبسک فصل را با ۶۸ امتیاز و پنج امتیاز بیشتر از دینامومینسک به پایان رساند.

رویای لیگ قهرمانان که خیلی زود تمام شد

محمدی در مصاحبه‌اش تأکید می‌کند که آماده شدن باشگاه برای حضور در لیگ قهرمانان یکی از جذابیت‌های پروژه ویتبسک بوده است.

این بخش نیز مبنای واقعی داشت. ML ویتبسک به‌عنوان قهرمان بلاروس وارد دور نخست مقدماتی لیگ قهرمانان ۲۷-۲۰۲۶ شد، اما مقابل یونیورسیتاتئا کرایووا در مجموع دو بازی با نتیجه ۵ بر یک شکست خورد و از رقابت کنار رفت.

نکته زمانی این است که انتقال رسمی محمدی چند روز پس از حذف ویتبسک نهایی شد؛ بنابراین منظور او از «آماده شدن برای لیگ قهرمانان» به دوره مذاکرات قبل از امضای رسمی قرارداد برمی‌گردد.

با این وجود، پروژه ورزشی باشگاه همچنان برای مدافع ایران جدی است. ویتبسک در جدول فعلی لیگ بلاروس با ۴۰ امتیاز از ۱۹ مسابقه در رتبه دوم قرار دارد و تنها دو امتیاز با ایشلوچ صدرنشین فاصله دارد. این تیم در ۱۹ مسابقه فقط یک شکست خورده است.

میلاد محمدی در ویتبسک چه عملکردی داشته است؟

مدافع چپ ایران هنوز به بازیکن ثابت ویتبسک تبدیل نشده است.

آمار Opta برای فصل جاری سه حضور و ۱۷۴ دقیقه بازی در تمام رقابت‌های باشگاهی را برای او ثبت کرده و آمار یوفا نیز نشان می‌دهد محمدی در رقابت‌های اروپایی سه بار به میدان رفته است.

با توجه به سن ۳۲ ساله و تجربه بازی در روسیه، بلژیک، یونان، ترکیه، ایران و حالا بلاروس، حضور محمدی می‌تواند علاوه بر مسائل فنی برای رختکن باشگاهی که تازه در حال تثبیت خود در سطح بالای فوتبال بلاروس است اهمیت داشته باشد.

قرارداد فعلی او نیز تا پایان سال ۲۰۲۷ ثبت شده است.

جام جهانی ۲۰۲۶؛ تجربه‌ای که برای ایران عادی نبود

بخش مهم‌تر مصاحبه محمدی اما به تجربه تیم ملی در جام جهانی برمی‌گردد.

ایران برخلاف اغلب تیم‌های حاضر در جام جهانی، پایگاه تمرینی خود را در کشور میزبان مسابقاتش نداشت. ملی‌پوشان در تیخوانای مکزیک مستقر شدند، در حالی که هر سه مسابقه مرحله گروهی آنها در آمریکا برگزار می‌شد. این تصمیم پس از مشکلات و ابهام‌های مربوط به صدور ویزا و شرایط سیاسی اتخاذ شد و فیفا با انتقال کمپ ایران از آریزونا به مکزیک موافقت کرد.

محمدی در مصاحبه تازه دقیقاً روی پیامد ورزشی این تصمیم دست گذاشته است: سفر بعد از مسابقه و از دست رفتن زمان ریکاوری.

این گلایه فقط روایت شخصی او نیست. امیر قلعه‌نویی نیز بعد از دیدار نخست ایران مقابل نیوزیلند اعلام کرده بود تیم مجبور شده تنها چند ساعت پس از پایان مسابقه آمریکا را ترک کند و به تیخوانا بازگردد، در حالی که کادر فنی انتظار داشت بازیکنان شب را در کالیفرنیا بمانند و ریکاوری کنند.

اختلاف ایران و آمریکا بر سر سفرهای تیم ملی چه بود؟

درباره علت این رفت‌وآمدها دو روایت متفاوت مطرح شد.

کادر تیم ملی ایران این شرایط را برای بازیکنان دشوار و متفاوت از سایر تیم‌ها توصیف می‌کرد. در مقابل، مقام آمریکایی مسئول هماهنگی جام جهانی گفت برنامه خروج تیم ایران بعد از مسابقات از قبل مشخص بوده و طرف ایرانی از آن اطلاع داشته است.

در ادامه محدودیت‌ها تا اندازه‌ای کاهش یافت. برای بازی سوم ایران مقابل مصر در سیاتل، وزارت امنیت داخلی آمریکا اجازه داد تیم ملی دو روز زودتر وارد خاک آمریکا شود، هرچند همچنان موظف بود در روز پایان مسابقه کشور را ترک کند.

بنابراین وقتی محمدی می‌گوید بازیکنان بعد از مسابقه فرصت ریکاوری عادی نداشتند، این بخش از روایت او با اتفاقات ثبت‌شده جام جهانی تطابق دارد.

میلاد محمدی؛ سومین جام جهانی و ادامه یک مسیر طولانی

جام جهانی ۲۰۲۶ برای محمدی اتفاقی عادی نبود، حتی با وجود اینکه پیش از آن نیز تجربه حضور در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال جهان را داشت.

فهرست رسمی فیفا نشان می‌دهد او با شماره ۵ در ترکیب تیم ملی ایران حضور داشت و هنگام آغاز مسابقات ۷۹ بازی ملی در کارنامه داشت.

آمارهای ثبت‌شده از دوران ملی او اکنون حدود ۸۰ بازی ملی و یک گل را نشان می‌دهند. محمدی از سال ۲۰۱۵ عضو تیم ملی بزرگسالان بوده و بیش از یک دهه یکی از گزینه‌های اصلی سمت چپ دفاع ایران محسوب شده است.

او در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز برابر مصر ۹۰ دقیقه کامل در زمین بود؛ دیداری که با تساوی یک بر یک به پایان رسید.

صحبت درباره ایران؛ یک روایت شخصی، نه ارزیابی امنیتی رسمی

بخش دیگری از مصاحبه به شرایط ایران اختصاص داشت.

محمدی در پاسخ به پرسش مجری بلاروسی درباره اوضاع کشور گفته که یک دوره بسیار دشوار پشت سر گذاشته شده و از نگاه او اکنون شرایط آرام‌تر است. او همچنین تهران را شهری امن توصیف کرده و گفته شهرهای کوچک‌تر در جریان درگیری‌ها آسیب بیشتری دیده‌اند.

این بخش از صحبت‌ها را باید به‌عنوان تجربه و ارزیابی شخصی میلاد محمدی خواند، نه گزارش رسمی درباره وضعیت امنیتی تمام نقاط کشور. جنگ و حملات سال ۲۰۲۶ واقعاً بر آماده‌سازی تیم ملی نیز سایه انداخت و حتی محل برگزاری اردوی جام جهانی، روند صدور ویزا و زمان ورود تیم به آمریکا تحت تأثیر روابط سیاسی تهران و واشنگتن قرار گرفت.

به همین دلیل گفت‌وگوی یک فوتبالیست ایرانی در تلویزیون بلاروس ناگزیر از یک مصاحبه صرفاً فوتبالی فراتر رفت.

کشتی، مدوید و کشف بلاروس توسط مدافع ایران

بخش‌های سبک‌تر مصاحبه نیز جالب بود.

محمدی درباره جایگاه کشتی در دو کشور صحبت کرد و از الکساندر مدوید، کشتی‌گیر افسانه‌ای بلاروس، نام برد؛ ورزشکاری که در تاریخ کشتی جهان جایگاه ویژه‌ای دارد و در ایران نیز برای علاقه‌مندان این رشته چهره‌ای شناخته‌شده است.

او از محبوبیت بسیار بالای هاکی در بلاروس نیز گفته و توضیح داده که تقریباً همه‌جا درباره این ورزش می‌شنود.

این بخش از صحبت‌ها نشان می‌دهد تجربه ویتبسک برای محمدی صرفاً حضور در یک تیم فوتبال نیست؛ او بعد از سال‌ها بازی در کشورهای مختلف اروپایی، این بار وارد فضایی کاملاً متفاوت از بلژیک، یونان یا ترکیه شده است.

آرزوی آخر محمدی؛ موفقیت ویتبسک و صلح برای ایران

پایان مصاحبه شاید شخصی‌ترین بخش آن بود.

وقتی از محمدی درباره رویای فعلی‌اش پرسیده شد، او سه خواسته را کنار هم قرار داد: موفقیت با ویتبسک، خوشحالی خانواده و برقراری صلح در ایران.

برای بازیکنی که چند ماه قبل یکی از سیاسی‌ترین جام‌های جهانی تاریخ تیم ملی ایران را تجربه کرد و حالا در فاصله هزاران کیلومتری خانه در بلاروس بازی می‌کند، این پاسخ معنای متفاوتی دارد.

از نظر فوتبالی، مسیر او هنوز هدف مشخصی دارد. ML ویتبسک تنها دو امتیاز با صدر لیگ فاصله دارد و شانس واقعی دفاع از قهرمانی فصل گذشته را حفظ کرده است.

ارسال نظر
captcha
تبلیغات وانا
جدیدترین اخبار
روی خط