اعتراف متفاوت رامین رضاییان مقابل نوجوانان؛ «حسرت میخورم چرا زودتر حرفهای زندگی نکردم»
بازیکنان تیم ملی نوجوانان دوشنبه ۳۰ شهریور در تمرین تیم ملی بزرگسالان حاضر شدند و از نزدیک آخرین جلسه تمرینی شاگردان امیر قلعهنویی در تهران را مشاهده کردند. فدراسیون فوتبال اعلام کرده این تمرین از ساعت ۱۸ برگزار شد و مهدی طارمی، سردار آزمون و محمد قربانی نیز در آن حضور داشتند. تیم ملی قرار است ظهر سهشنبه برای ادامه اردو و دیدار با ازبکستان عازم تاشکند شود.
اما شاید بخش ماندگارتر آن شب، نه تمرین بزرگسالان بلکه گفتوگوی دو ملیپوش باتجربه با نسلی بود که امیدوار است چند سال دیگر جای آنها را بگیرد.
رامین رضاییان: در تیمهای پایه ملی نبودم، اما ادامه دادم
بخش مهم صحبتهای رضاییان به شروع مسیر خودش مربوط میشد.
مدافع تیم ملی برای نوجوانان توضیح داد که برخلاف آنها سابقه حضور در تیمهای ملی پایه را نداشته است. او از گروهی از بازیکنان مازندرانی گفت که همراه یکدیگر برای ادامه فوتبال به تهران آمدند و به روایت خودش، حتی بااستعدادترین بازیکن آن جمع هم نبود.
اما چیزی که مسیرها را از یکدیگر جدا کرد، استمرار بود.
رضاییان برای بازیکنان نوجوان توضیح داد که پس از چند سال بسیاری از همدورهایهایش به شهر خود برگشتند اما او در فوتبال باقی ماند و برای رسیدن به سطح بالاتر ادامه داد.
سایت رسمی فدراسیون فوتبال نیز بخش مرکزی پیام او را چنین خلاصه کرده است: رضاییان به نوجوانان یادآوری کرد که حضور در تیم ملی پایه نباید باعث تصور «رسیدن» شود؛ بلکه این مرحله فقط نقطه شروع مسیر حرفهای آنهاست.
جملهای که بیشتر از همه دیده شد؛ حسرت رامین رضاییان
مهمترین جمله رضاییان درباره سالهای ابتدایی زندگی حرفهای خودش بود.
او گفت: «حسرت زندگی من این است که چرا از ۲۰ سالگی حرفهای زندگی نکردم.»
این اعتراف از آن جهت اهمیت دارد که از سوی بازیکنی مطرح میشود که سالها در سطح اول فوتبال ایران حضور داشته، تجربه بازی خارج از کشور و تیم ملی را دارد و همچنان بر اهمیت سبک زندگی بیش از استعداد اولیه تأکید میکند.
رضاییان حرفهای بودن را صرفاً به تمرین سخت محدود نکرد. پیام او به نوجوانان این بود که بازیکن حرفهای باید خواب، تغذیه، تفریح، ریکاوری و انتخابهای روزمرهاش را با هدف فوتبالی خود هماهنگ کند.
در واقع او یک انتخاب ساده اما سخت را مقابل نوجوانان گذاشت: اگر هدف رسیدن به سطح بالاست، بخشی از آزادیهای معمول زندگی نوجوانی و جوانی باید قربانی آن هدف شود.
«خودتان را با یامال مقایسه کنید»
یکی دیگر از بخشهای قابل توجه صحبت رضاییان درباره معیار مقایسه بازیکنان جوان بود.
او از بازیکنان تیم ملی نوجوانان خواست خود را فقط با همتیمیهایشان مقایسه نکنند و سطح هدفشان را بالاتر ببرند؛ حتی از بازیکنی مانند لامین یامال بهعنوان نمونهای برای مقایسه با استانداردهای بینالمللی نام برد.
این نگاه از منظر فوتبال پایه اهمیت زیادی دارد.
بازیکنی که در رده نوجوانان به تیم ملی رسیده، طبیعتاً در سطح داخلی جزو استعدادهای برتر محسوب میشود؛ اما فوتبال حرفهای امروز رقابتی جهانی است و معیار موفقیت نهایی، برتری در یک اردوی داخلی نیست.
فدراسیون فوتبال گزارش کرده رضاییان ابراز امیدواری کرده سه سال دیگر تعدادی از همین بازیکنان را در تیم ملی بزرگسالان یا فوتبال اروپا ببیند.
توصیه جنجالی درباره مصدومیت؛ باید با احتیاط خوانده شود
رضاییان در بخشی از صحبتهایش به سابقه بدنی خود نیز اشاره کرد و گفت سبک زندگی حرفهای میتواند احتمال مصدومیت را کاهش دهد.
فدراسیون فوتبال نیز این بخش را با همین تعبیر منتشر کرده و نوشته رضاییان تأکید داشته رعایت اصول حرفهای میتواند احتمال آسیبدیدگی را کم کند و نباید همه چیز را صرفاً به بدشانسی نسبت داد.
البته از نظر پزشکی، مصدومیت فوتبال تنها محصول سبک زندگی نیست. برخورد بازیکنان، آسیبهای حاد، ویژگیهای آناتومیک، حجم مسابقات، کیفیت زمین و عوامل متعدد دیگری میتوانند در مصدوم شدن یک فوتبالیست نقش داشته باشند.
بنابراین پیام اصلی رضاییان را میتوان اهمیت پیشگیری، آمادگی بدنی، استراحت و ریکاوری دانست؛ نه اینکه هر مصدومیتی نتیجه زندگی غیرحرفهای بازیکن باشد.
ارمغان احمدی چرا رضاییان را مثال زد؟
ارمغان احمدی، سرمربی تیم ملی نوجوانان، پس از صحبتهای رضاییان نیز روی همین موضوع تأکید کرد.
او رضاییان را نمونهای از پشتکار و زندگی حرفهای معرفی کرد و از بازیکنانش خواست از تجربه او استفاده کنند. احمدی همچنین به بازگشت سردار آزمون به اردوی تیم ملی اشاره کرد و حضور دو بازیکن باتجربه در کنار نوجوانان را فرصت آموزشی مناسبی دانست.
نکته مهم این است که چنین جلسهای فقط وقتی اثر واقعی خواهد داشت که پیام آن به برنامه روزانه بازیکنان پایه منتقل شود؛ یعنی آموزش تغذیه، خواب، تمرین مکمل، کنترل وزن، ریکاوری و رفتار حرفهای بخشی از ساختار رسمی تیمهای ملی پایه باشد.
صرف توصیه ستارههای بزرگ انگیزه ایجاد میکند، اما تبدیل این انگیزه به عادت وظیفه ساختار فوتبال پایه است.
سردار آزمون: شخصیت فوتبالی فقط داخل زمین ساخته نمیشود
پس از رضاییان، سردار آزمون با ادبیاتی متفاوت همان پیام را ادامه داد.
آزمون به نوجوانان گفت در این سن باید توجه ویژهای به خواب و تغذیه داشته باشند، اما بخش مهمتر صحبتش به «شخصیت» بازیکن مربوط میشد.
او تأکید کرد شخصیت یک فوتبالیست میتواند مستقیماً بر مسیر حرفهای او اثر بگذارد و از بازیکنان خواست به شرایط فعلی قانع نشوند. فدراسیون فوتبال از قول آزمون آورده است: «شخصیت آدم خیلی روی زندگی فوتبالی تأثیر دارد.»
این نگاه مکمل صحبت رضاییان بود.
اگر رضاییان بیشتر درباره انضباط فردی و سبک زندگی حرف زد، آزمون روی بلوغ رفتاری تمرکز داشت؛ موضوعی که برای بازیکنانی که در سن پایین وارد فضای رسانهای، قراردادهای حرفهای و شهرت میشوند اهمیت زیادی پیدا میکند.
وعده جالب آزمون؛ زمانی که ما مربی شما باشیم
آزمون در پایان با لحنی صمیمی تصویری از آینده برای نوجوانان ساخت.
او ابراز امیدواری کرد بازیکنان فعلی تیم نوجوانان در آینده به تیم ملی بزرگسالان برسند و به شوخی گفت شاید آن زمان خودش و همنسلانش مربیان آنها باشند.
این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما فاصله زمانی رده نوجوانان تا تیم ملی بزرگسالان را بهخوبی نشان میدهد.
بازیکنان امروز نوجوانان احتمالاً برای رسیدن به تیم اصلی کشور باید چند مرحله سخت را پشت سر بگذارند: تثبیت در فوتبال باشگاهی، عبور از رده جوانان و امید، تحمل رقابت حرفهای و حفظ سطح فنی در چند سال متوالی.
استعداد فقط مجوز ورود به این مسیر است.
قلعهنویی قبلاً هم به سراغ نوجوانان رفته بود
این ارتباط میان تیم ملی بزرگسالان و تیم نوجوانان اتفاقی کاملاً تازه نیست.
امیر قلعهنویی در ۹ شهریور نیز در تمرین تیم ملی نوجوانان حاضر شده و خطاب به آنها گفته بود که این نسل میتواند «آینده فوتبال ایران را بیمه کند». سایت رسمی فدراسیون ویدیوی آن حضور را منتشر کرده است.
حضور نوجوانان در آخرین تمرین بزرگسالان را میتوان ادامه همان سیاست دانست؛ نزدیک کردن ردههای پایه به فضایی که مقصد نهایی آنها محسوب میشود.
نوجوانان اینبار فقط صحبت مربیان خود را نشنیدند، بلکه تمرین بازیکنانی مانند طارمی و آزمون را نیز از نزدیک مشاهده کردند و در پایان با ملیپوشان عکس یادگاری گرفتند.
تیم ملی بزرگسالان آماده سفر؛ نوجوانان در ابتدای مسیر
همزمانی این دیدار هم معنادار بود.
بزرگسالان ایران در آخرین مرحله آمادهسازی برای دیدارهای تدارکاتی با ازبکستان و روسیه قرار دارند. اردوی فعلی از ۲۷ شهریور آغاز شده و فدراسیون فوتبال اعلام کرده هدف این اردو آمادهسازی برای همین دو مسابقه است.
در سوی دیگر، نوجوانان هنوز در مرحله ساختن آینده فوتبالی خود قرار دارند.
به همین دلیل شاید مهمترین تصویر دوشنبه در کمپ تیمهای ملی، کنار هم قرار گرفتن دو انتهای یک مسیر بود؛ بازیکنانی که سالها برای پوشیدن پیراهن تیم بزرگسالان تلاش کردهاند و نوجوانانی که تازه نخستین مراحل همان راه را طی میکنند.
پیام رضاییان و آزمون نیز تقریباً یک نقطه مشترک داشت: پوشیدن پیراهن تیم ملی نوجوانان موفقیت مهمی است، اما تضمینکننده آینده نیست.
آنچه تعیین میکند چند نفر از این بازیکنان سه، پنج یا هفت سال دیگر در تیم ملی بزرگسالان دیده شوند، تنها استعداد امروز آنها نیست؛ بلکه میزان پیشرفت فنی، انتخابهای باشگاهی، نظم شخصی و توانایی زندگی کردن مانند یک ورزشکار حرفهای است.
رضاییان از حسرت خودش گفت تا نوجوانان همان حسرت را تجربه نکنند و آزمون از شخصیت و مراقبت از زندگی گفت تا استعدادشان در میانه راه متوقف نشود.
شاید همین پیام، مهمتر از هر توصیه تاکتیکی برای نسلی باشد که تازه در ابتدای مسیر فوتبال حرفهای قرار گرفته است.