افشاگری درباره پیشنهاد پرتغال به مورینیو؛ «آقای خاص» تیم ملی کشورش را برای رئال مادرید رد کرد

براساس گزارش AS که ۲۸ سپتامبر منتشر شد، فدراسیون فوتبال پرتغال در ماه آوریل و پیش از شروع جام جهانی ۲۰۲۶، مورینیو را به‌عنوان یکی از گزینه‌های اصلی جانشینی روبرتو مارتینز در نظر گرفته بود.

در آن مقطع مورینیو هدایت بنفیکا را برعهده داشت و طبق این گزارش، مذاکرات اولیه‌ای نیز میان طرفین درباره شرایط کار در تیم ملی انجام شد. با این حال ورود رئال مادرید به ماجرا مسیر پرونده را تغییر داد.

AS می‌نویسد فلورنتینو پرس در شرایطی که رئال مادرید به دنبال تغییر روی نیمکت بود، شخصاً برای بازگرداندن مورینیو اقدام کرد و سرمربی پرتغالی نیز ترجیح داد پروژه تیم ملی کشورش را کنار بگذارد و به باشگاهی برگردد که از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ هدایت آن را برعهده داشت.

بنابراین اصل تماس پرتغال و انتخاب رئال مادرید در گزارش تازه رسانه اسپانیایی مطرح شده است؛ نه اینکه همه جزئیات آن در قالب یک مصاحبه مستقیم جدید از زبان مورینیو بیان شده باشد.

چرا مورینیو رئال مادرید را انتخاب کرد؟

بخش جذاب ماجرا به رابطه مورینیو و فلورنتینو پرس برمی‌گردد.

AS رابطه این دو را یکی از دلایل اصلی انتخاب رئال معرفی کرده و نوشته مورینیو در شرایط دشوار باشگاه، پاسخ مثبت به درخواست رئیس رئال را نوعی همراهی با فردی می‌دانست که سال‌ها رابطه نزدیکی با او داشته است. 

اما روایت خود مورینیو نیز تا حدی این موضوع را تأیید می‌کند.

او در مصاحبه‌ای با یوفا که اول سپتامبر انجام شد، درباره بازگشتش به رئال گفت باشگاه در شرایطی قرار داشت که مدیران معتقد بودند او می‌تواند راه‌حل مشکلات باشد و همین اعتماد حس غرورش را تحریک کرد. مورینیو همچنین درباره ترک بنفیکا گفت در این تیم احساس راحتی می‌کرد و به پروژه باشگاه اعتقاد داشت، اما در نهایت «رئال مادرید، رئال مادرید است». 

به این ترتیب، حتی بدون تکیه بر روایت «کمک به دوست»، مشخص است که وزن ورزشی و عاطفی پیشنهاد رئال برای مورینیو بسیار سنگین بوده است.

رئال مادرید بازگشت مورینیو را چگونه رسمی کرد؟

بازگشت مورینیو به مادرید در نهایت ۱۱ ژوئن ۲۰۲۶ رسمی شد.

باشگاه رئال مادرید در بیانیه رسمی اعلام کرد هیئت‌مدیره به ریاست فلورنتینو پرس، مورینیو را برای سه فصل و تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۹ به‌عنوان سرمربی تیم اول منصوب کرده است. طبق همان اطلاعیه، او از ۱۳ ژوئیه و همزمان با شروع پیش‌فصل کار خود را آغاز کرد. 

این دومین دوره حضور «آقای خاص» روی نیمکت رئال است.

مورینیو در دوره نخست، بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳، با رئال قهرمان لالیگا، جام حذفی و سوپرجام اسپانیا شد و تیم معروف فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۱ او با کسب ۱۰۰ امتیاز یکی از شاخص‌ترین تیم‌های تاریخ لالیگا بود.

بازگشت او پس از بیش از یک دهه، خود یکی از بزرگ‌ترین اتفاقات تابستان فوتبال اروپا بود؛ حالا مشخص شده که این بازگشت احتمالاً مانع تحقق یکی از قدیمی‌ترین سناریوهای فوتبال پرتغال نیز شده است.

پرتغال بعد از جام جهانی سراغ چه کسی رفت؟

سناریویی که فدراسیون پرتغال پیش از جام جهانی برای آینده نیمکت طراحی کرده بود، سرانجام بدون مورینیو ادامه پیدا کرد.

پرتغال در جام جهانی ۲۰۲۶ تا مرحله یک‌هشتم نهایی پیش رفت اما با شکست یک بر صفر مقابل اسپانیا حذف شد. روبرتو مارتینز پس از همان مسابقه اعلام کرد دوره حضورش روی نیمکت پرتغال به پایان رسیده و چند روز بعد فدراسیون فوتبال این کشور نیز پایان همکاری را رسمی کرد. 

پس از آن ژرژ ژسوس به‌عنوان سرمربی جدید پرتغال انتخاب شد. فیفا ۹ ژوئیه انتصاب او را تأیید کرد و اعلام کرد این مربی ۷۱ ساله برای نخستین بار هدایت تیم ملی کشورش را برعهده خواهد گرفت.در واقع اگر مورینیو تصمیم متفاوتی می‌گرفت، امروز احتمالاً به جای حضور روی نیمکت رئال مادرید، نخستین دوره مربیگری ملی خود را تجربه می‌کرد.

مورینیو و تیم ملی پرتغال؛ داستانی که بارها تکرار شده است

نکته جالب اینکه این اولین بار نیست که نام مورینیو به نیمکت پرتغال گره می‌خورد.

در سال ۲۰۱۰، زمانی که او تازه هدایت رئال مادرید را برعهده گرفته بود، فدراسیون پرتغال پیشنهاد کرد مورینیو به‌طور موقت در دو مسابقه مقدماتی یورو ۲۰۱۲ روی نیمکت تیم ملی بنشیند.

مورینیو در آن زمان گفت از نظر عاطفی نمی‌تواند به کشورش پاسخ منفی بدهد، اما تصمیم نهایی به توافق فدراسیون و رئال مادرید بستگی دارد. در نهایت رئال با این همکاری موافقت نکرد و پروژه عملی نشد.

سال‌ها بعد نیز زمانی که مورینیو هدایت رم را برعهده داشت، خودش تأیید کرد که پس از جام جهانی ۲۰۲۲ از سوی پرتغال با او تماس گرفته شده بود.

بنابراین نیمکت تیم ملی پرتغال یکی از معدود پروژه‌هایی است که بارها به مورینیو نزدیک شده، اما هیچ‌گاه به مرحله امضای قرارداد نرسیده است.

اگر مورینیو سرمربی پرتغال می‌شد چه اتفاقی می‌افتاد؟

از نظر فوتبالی، انتخاب مورینیو می‌توانست یکی از پرسر‌وصداترین انتصاب‌های تاریخ تیم ملی پرتغال باشد.

او تقریباً تمام افتخارات بزرگ باشگاهی را تجربه کرده اما تاکنون هیچ تیم ملی را هدایت نکرده است. پرتغال نیز با نسلی شامل ستاره‌های حاضر در بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا، فرصت متفاوتی برای او ایجاد می‌کرد.

از سوی دیگر، حضور کریستیانو رونالدو نیز جذابیت این سناریو را بیشتر می‌کرد. مورینیو و رونالدو پیش‌تر سه فصل در رئال مادرید با یکدیگر کار کرده بودند و همکاری دوباره آنها، این بار در تیم ملی، به‌تنهایی می‌توانست به یکی از مهم‌ترین داستان‌های فوتبال ملی تبدیل شود.

اما مورینیو مسیر متفاوتی انتخاب کرد.

مورینیو حالا چه شرایطی در رئال دارد؟

مورینیو اکنون برای دومین بار مسئول هدایت یکی از پرانتظارترین نیمکت‌های فوتبال دنیاست.

رویترز در گزارش‌های اخیر نیز او را به‌عنوان سرمربی فعلی رئال مادرید معرفی کرده و بازگشت او به مرکز توجه فوتبال اسپانیا را پوشش داده است. رئال در فصل جاری با فشار بالایی برای رقابت در لالیگا و لیگ قهرمانان مواجه است و همین موضوع اهمیت تصمیم تابستانی مورینیو را بیشتر می‌کند. 

خود مورینیو در گفت‌وگو با یوفا تأکید کرده بازگشت این بار با نخستین ورودش به مادرید تفاوت دارد. او در سال ۲۰۱۰ پس از فتح سه‌گانه با اینتر و در اوج قدرت به رئال پیوست؛ اما در سال ۲۰۲۶ باشگاهی سراغش آمد که به دنبال بازسازی و تغییر شرایط بود. 

همین تفاوت می‌تواند توضیح دهد چرا پیشنهاد رئال برای او چیزی فراتر از یک قرارداد معمولی بوده است.

تصمیمی که می‌توانست تاریخ پرتغال و رئال را تغییر دهد

افشای جزئیات مذاکرات پرتغال با مورینیو، یکی از بزرگ‌ترین «اگر»های فوتبال اروپا در سال ۲۰۲۶ را شکل داده است.

مورینیو می‌توانست پس از چند دهه موفقیت در فوتبال باشگاهی سرانجام وارد عرصه ملی شود و هدایت کشور خودش را برعهده بگیرد. اما تماس رئال مادرید همه چیز را تغییر داد.

فدراسیون پرتغال در نهایت ژرژ ژسوس را انتخاب کرد و مورینیو نیز قراردادی سه‌ساله با رئال بست.