شب تاریخی رونالدو مقابل آرسنال؛ وقتی کریستیانو با ۲ گل ورزشگاه هایبری را ساکت کرد | پاسخ فراموشنشدنی به منتقدان
روز اول فوریه ۲۰۰۵، منچستریونایتد و آرسنال در یکی از حساسترین مسابقات فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۴ لیگ برتر انگلیس به مصاف یکدیگر رفتند.
این مسابقه در ورزشگاه قدیمی هایبری برگزار شد؛ ورزشگاهی که سالها میزبان بزرگترین موفقیتهای آرسنال بود و پیش از انتقال این تیم به امارات، یکی از دشوارترین زمینها برای رقبای لیگ برتر به شمار میرفت.
منچستریونایتد با هدایت سر الکس فرگوسن وارد زمین شد و آرسن ونگر نیز روی نیمکت آرسنال حضور داشت.
دو تیم برای حفظ شانس رقابت با چلسی صدرنشین به پیروزی نیاز داشتند و همین موضوع حساسیت مسابقه را افزایش داده بود.
بر اساس گزارش رسمی اتحادیه فوتبال اروپا، منچستریونایتد باوجود عقبافتادن از حریف در نیمه نخست، در نهایت با نتیجه چهار بر دو به پیروزی رسید. رونالدو با گلهای دقایق ۵۴ و ۵۸ نقش تعیینکنندهای در این بازگشت داشت.
رونالدو چند سال داشت که مقابل آرسنال دبل کرد؟
یکی از نکات جالب این مسابقه، سن کریستیانو رونالدو در زمان ثبت دو گل تاریخی بود.
ستاره پرتغالی متولد پنجم فوریه ۱۹۸۵ است و در روز مسابقه، یعنی اول فوریه ۲۰۰۵، تنها ۱۹ سال و ۳۶۱ روز سن داشت.
به بیان دیگر، رونالدو فقط چهار روز تا تولد ۲۰ سالگی فاصله داشت.
او در آن مقطع هنوز فاصله زیادی با دوران اوج گلزنی خود داشت و بیشتر بهعنوان وینگری تکنیکی، سریع و دریبلزن شناخته میشد.
رونالدو در تابستان ۲۰۰۳ از اسپورتینگ لیسبون راهی منچستریونایتد شده بود و در دومین فصل حضور خود در فوتبال انگلیس تلاش میکرد جایگاهش را در ترکیب اصلی تثبیت کند.
درخشش مقابل تیمی با بازیکنان بزرگی مانند تیری آنری، پاتریک ویرا، دنیس برگکمپ و رابرت پیرس، میتوانست اعتبار ستاره جوان پرتغالی را افزایش دهد.
این مسابقه فرصتی بود تا رونالدو نشان دهد استعدادش فقط به حرکات نمایشی و دریبلهای تماشایی محدود نمیشود.
جزئیات بازی آرسنال و منچستریونایتد؛ چهار گل و یک اخراج
مسابقه با برتری آرسنال آغاز شد.
پاتریک ویرا در دقیقه هشتم دروازه منچستریونایتد را باز کرد، اما گل به خودی اشلی کول در دقیقه ۱۸، بازی را به تساوی کشاند.
در دقیقه ۳۶، دنیس برگکمپ دوباره آرسنال را پیش انداخت تا شاگردان آرسن ونگر با برتری دو بر یک راهی رختکن شوند.
نیمه دوم اما داستان متفاوتی داشت.
کریستیانو رونالدو در دقیقه ۵۴ گل مساوی را به ثمر رساند و تنها چهار دقیقه بعد، دومین گل خود را ثبت کرد تا منچستریونایتد سه بر دو پیش بیفتد.
در دقیقه ۶۹، میکائیل سیلوستره به دلیل برخورد با فردریک لیونگبرگ از زمین اخراج شد.
با وجود دهنفره شدن منچستریونایتد، جان اوشی در دقایق پایانی گل چهارم را وارد دروازه آرسنال کرد و پیروزی بزرگ تیم فرگوسن را قطعی ساخت.
|
اتفاق مسابقه |
دقیقه |
|---|---|
|
گل پاتریک ویرا برای آرسنال |
۸ |
|
گل به خودی اشلی کول به سود یونایتد |
۱۸ |
|
گل دنیس برگکمپ برای آرسنال |
۳۶ |
|
گل اول کریستیانو رونالدو |
۵۴ |
|
گل دوم کریستیانو رونالدو |
۵۸ |
|
اخراج میکائیل سیلوستره |
۶۹ |
|
گل جان اوشی برای منچستریونایتد |
۸۸ |
منبع: آمار رسمی لیگ برتر انگلیس.
شادی گل جنجالی رونالدو؛ علامت سکوت خطاب به چه کسی بود؟
یکی از لحظات ماندگار این مسابقه، شادی گل کریستیانو رونالدو پس از ثبت دومین گل مقابل آرسنال بود.
ستاره جوان پرتغالی پس از گلزنی با گذاشتن انگشت روی لبهایش، علامت سکوت نشان داد؛ حرکتی که بازتاب زیادی در رسانههای انگلیسی داشت.
در برخی روایتهای بازنشرشده، این حرکت به تیری آنری نسبت داده میشود و گفته میشود رونالدو قصد داشت به تردیدهای مهاجم فرانسوی درباره آینده خود پاسخ دهد.
با این حال، گزارش همزمان خبرگزاری ABC از مسابقه تأکید میکند که رونالدو با این شادی گل، هواداران آرسنال در ورزشگاه هایبری را هدف قرار داده بود.
گزارش زنده گاردین نیز ثبت کارت زرد برای رونالدو پس از شادی گل را تأیید میکند.
بنابراین، اگرچه ماجرای تقابل مستقیم رونالدو و آنری روایت جذابی برای هواداران فوتبال است، اما مدرک معتبر کافی برای تأیید اینکه علامت سکوت مشخصاً خطاب به آنری بوده یا او پیشتر آینده فوتبالی رونالدو را زیر سؤال برده بود، در منابع بررسیشده به دست نیامد.
تقابل کریستیانو رونالدو و تیری آنری؛ دو ستاره در دو مقطع متفاوت
در فوریه ۲۰۰۵، تیری آنری یکی از مهمترین مهاجمان فوتبال جهان محسوب میشد.
او با آرسنال قهرمانی بدون شکست لیگ برتر انگلیس در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ را تجربه کرده بود و به دلیل سرعت، تکنیک و قدرت تمامکنندگی بالا، چهره اصلی خط حمله تیم ونگر بود.
در مقابل، رونالدو هنوز بازیکنی جوان بود که در مسیر تبدیل شدن به یک ستاره بزرگ قرار داشت.
تفاوت جایگاه این دو بازیکن در آن مقطع، جذابیت رویارویی آنها را افزایش میداد.
البته آنری در مسابقه موردنظر عملکرد ضعیفی در تمام بخشها نداشت؛ او پاس هر دو گل آرسنال را به ثبت رساند، اما در نهایت این رونالدو بود که با دو گل سرنوشت مسابقه را به سود منچستریونایتد تغییر داد.
همین تفاوت میان عملکرد فردی و نتیجه نهایی، یکی از ویژگیهای مهم مسابقات بزرگ است؛ جایی که چند دقیقه درخشش یک بازیکن میتواند معادلات مسابقه را تغییر دهد.
نقش سر الکس فرگوسن در ظهور کریستیانو رونالدو
درخشش رونالدو در هایبری را نمیتوان جدا از نقش سر الکس فرگوسن بررسی کرد.
سرمربی اسکاتلندی منچستریونایتد از ابتدای حضور رونالدو در انگلیس تلاش داشت مهارتهای فردی این بازیکن را در چارچوب نیازهای تیم توسعه دهد.
رونالدو در نخستین فصلهای حضور خود بیشتر به دریبلزنی و حرکات تکنیکی شهرت داشت، اما بهتدریج توانایی تصمیمگیری در محوطه جریمه و گلزنی او پیشرفت کرد.
مسابقه مقابل آرسنال نمونهای از همین روند بود.
نکته قابلتوجه آنکه رونالدو پس از اخراج سیلوستره، به دلیل ضرورت تقویت خط دفاعی تعویض شد. بنابراین فرگوسن باوجود نقش تعیینکننده ستاره پرتغالی در تغییر نتیجه، تصمیم گرفت ساختار تیم را متناسب با شرایط مسابقه تغییر دهد.
منچستریونایتد در نهایت با یک بازیکن کمتر نیز موفق به حفظ برتری شد و حتی گل چهارم را به ثمر رساند.
فرگوسن پس از مسابقه از شخصیت و اراده تیمش برای بازگشت دوباره به بازی تمجید کرد.
چرا دبل رونالدو مقابل آرسنال اهمیت تاریخی دارد؟
اهمیت مسابقه هایبری فقط به دو گل رونالدو محدود نمیشود.
این بازی در دورهای برگزار شد که رقابت منچستریونایتد و آرسنال یکی از مهمترین دوئلهای فوتبال انگلیس بود.
از یک طرف، آرسن ونگر با مجموعهای از بازیکنان تکنیکی و سبک هجومی خود شناخته میشد و از طرف دیگر، فرگوسن با تکیه بر تجربه، سرعت انتقال توپ و روحیه رقابتی تیمش به دنبال موفقیت بود.
پیروزی در هایبری برای منچستریونایتد از نظر روحی و جایگاه در جدول اهمیت فراوانی داشت.
این مسابقه همچنین نشان داد رونالدو میتواند در شرایط دشوار و مقابل مدافعان باتجربه، نقشی فراتر از یک وینگر دریبلزن داشته باشد.
در سالهای بعد، همین توانایی گلزنی در مسابقات بزرگ به یکی از ویژگیهای اصلی دوران حرفهای او تبدیل شد.
از شب تاریخی هایبری تا تبدیل شدن رونالدو به فوقستاره فوتبال
کریستیانو رونالدو پس از آن مسابقه مسیر پیشرفت خود را ادامه داد.
او همراه منچستریونایتد به قهرمانیهای متعدد لیگ برتر انگلیس رسید و در سال ۲۰۰۸ نیز لیگ قهرمانان اروپا و نخستین توپ طلای دوران حرفهای خود را فتح کرد.
انتقال به رئال مادرید در سال ۲۰۰۹ مرحله تازهای از دوران فوتبالی او بود؛ دورهای که رکوردهای متعدد گلزنی و قهرمانیهای اروپایی را برای ستاره پرتغالی به همراه داشت.
رونالدو در مجموع موفق به کسب پنج توپ طلا و پنج عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا شد و به یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ فوتبال تبدیل شد.
با نگاه به این مسیر، دبل مقابل آرسنال را میتوان یکی از نشانههای اولیه شکلگیری توانایی او در تعیین سرنوشت مسابقات بزرگ دانست.
جمعبندی؛ شبی که رونالدو پاسخ خود را در زمین داد
بیش از ۲۱ سال از پیروزی چهار بر دو منچستریونایتد مقابل آرسنال در اول فوریه ۲۰۰۵ گذشته است، اما نمایش کریستیانو رونالدو در آن مسابقه همچنان در خاطره هواداران فوتبال باقی مانده است.
ستاره پرتغالی در حالی که هنوز ۲۰ ساله نشده بود، با دو گل در فاصله چهار دقیقه، نتیجه مسابقه را به سود منچستریونایتد تغییر داد و با شادی گل معروف خود، هواداران میزبان را به سکوت دعوت کرد.
آنچه این مسابقه را به رویدادی ماندگار تبدیل میکند، نه یک ادعای تأییدنشده درباره اختلاف رونالدو و تیری آنری، بلکه عملکرد تعیینکننده بازیکنی ۱۹ ساله مقابل یکی از قدرتمندترین تیمهای وقت انگلیس است.
رونالدو در سالهای بعد با گلها، رکوردها و قهرمانیهای فراوان به جایگاهی رسید که در دوران جوانی تنها میشد نشانههایی از آن را مشاهده کرد.
شب تاریخی هایبری یکی از همان لحظاتی بود که استعداد بزرگ کریستیانو رونالدو در مهمترین صحنه ممکن خود را نشان داد؛ مسابقهای که هنوز هم با دو گل، یک شادی جنجالی و پیروزی فراموشنشدنی منچستریونایتد شناخته میشود.
