برانکو چگونه لقب اسطوره سرخ را دریافت کرد+عکس

 برانکو ایوانکوویچ، سرمربی کروات پرسپولیس یک منجی بزرگ برای این تیم بود؛ تیمی که در اتفاقی عجیب و باورنکردنی در جمع تیم‌های در آستانه سقوط لیگ چهاردهم حضور یافته بود و هواداران را هر روز ناامیدتر از گذشته می‌کرد. فصل‌های بدون جام اکنون به روزهای دردناکی تبدیل شده بود که اخبار مربوط به شکست و حواشی حرف اول را در آن می‌زد.

اما انتشار یک عکس از مذاکره مدیر وقت این تیم در ترکیه با برانکو ایوانکوویچ سرآغاز تغییر در پرسپولیس شد؛ مربی موفق تیم ملی که آنها را بدون دغدغه راهی جام جهانی 2006 آلمان کرده بود، بعد از اینکه بارها تنها با شایعه بازگشت به ایران فوتبالدوستان را مواجه کرده بود، اکنون به واقعیت تبدیل شد. آخرین بار هواداران با خبری مشابه این انعقاد قرارداد با افشین قطبی با چنین شوک مثبتی مواجه شده بودند.

برانکو به ایران آمد؛ روزهای اول حضورش روی نیمکت پرسپولیس آنطور که انتظار می‌رفت پیش نرفت و شکست در لیگ برتر و حذف از لیگ قهرمانان می‌توانست ناامید سرخپوشان را ادامه دهد. ناامیدی که در ساق بازیکنانی که تنها پیراهن پرسپولیس را پوشیده بودند و برخی از آنها از کمترین شایستگی برای این اتفاق برخوردار بودند در آن بی‌تاثیر نبود. مرد کروات اما توانست سایه شوم سقوط را از آنها دور کند و فصل را در جایگاهی تقریبا مناسب خاتمه دهد.

فصل پانزدهم شروع یک تغییر بزرگ بود؛ هرچند مشکلات مالی و مدیریتی باعث شده بود تا او آنطور که باید نتواند در بازار نقل و انتقالات تیمش را با تغییرات مدنظرش مواجه کند، اما خیلی از ضعف‌های تیم پوشانده شد. مهمتر از آن شکل بازی تیم بود که هواداران را امیدوار کرد اما در مقطع ابتدایی لیگ اشتباهات باورنکردنی داوری آنها را در قعر جدول جا داد. این مساله هم باعث نشد تا آنها حمایت هواداران را از خود دور ببینند. حمایتی که در نهایت روزهای اوج را برای آنها شکل داد. پرسپولیس قدم به قدم در جدول بالا آمد و در مهمترین بازی سال نیز یک برتری خیره کننده مقابل استقلال با 4 گل را رقم زد. آنها اما در پایان فصل در جدالی دراماتیک قهرمانی را با قانون آوراژ گل از دست دادند. قانونی که در پایان همان فصل از لیگ برتر کوچ کرد و به بایگانی سپرده شد.

برانکو در لیگ شانزدهم اما با اقتدار هفته‌ها در صدر قرار گرفت، رکوردها یکی پس از دیگر شکسته شد و آنها رقبایی را از پیش رو برداشتند که روزشمار عدم ناکامی مقابل آنها به سال‌ها قبل مربوط می‌شد. پرسپولیس بزرگترین ضعف خود در دفاع را نیز پوشانده بود و با آماری مناسب و رشک برانگیز به قهرمانی لیگ دست یافت. ملی‌پوشان این تیم نقش پررنگی در تیم ملی ایفا کردند تا اینبار برخلاف جام جهانی برزیل، این سرخپوشان باشند که سهم عمده در صعود تیم ملی به جام جهانی روسیه ایفا کنند. صعود به نیمه نهایی لیگ قهرمانان و شکست تلخ در شبی که اتفاقات عجیبی در اردوی این تیم رخ داده بود، یک موفقیت قابل توجه برای تیمی محسوب می‌شد که اولین حضورش در این مرحله را تجربه می‌کرد. فصل هفدهم نیز با مشکلات خاص خودش پیش رفت اما دیسیپلین و راهبری برانکو آنها را بار دیگر مقتدرانه در صدر جدول نشاند و قهرمانی دیگری را در کارنامه سرخپوشان ثبت کرد. دیگر کسی نمی‌توانست به آنها عدم قهرمانی طی یک دهه اخیر را به کنایه بگوید و اکنون قهرمانی و دستیابی به موفقیت عنصری جدایی‌ناپذیر از این تیم محسوب می‌شد. در تمام این اتفاقات نقش برانکو ایوانکوویچ و امضای او دیده می‌شود. همراهی مرد کروات با مدیریت برای شکل دهی یک باشگاه با روحیه حرفه‌ای و سخت‌ابزار در خور توجه، یک عنصر اصلی برای موفقیت بود. مردی که علیرغم مشکلاتی که در فصل آینده نیز برای پرسپولیس قابل پیش‌بینی است همچنان اعتمادبنفس و عدم ناامیدی را در اردوگاه سرخ شکل می‌دهد و همین کافی است تا به موفقیت دوباره تیم بتوان امیدوار بود. حتی اگر ستاره‌ها نخواهند بمانند یا بحران نقل و انتقالاتی معضل بزرگی برای نابودی تیم پیش بینی شود. برانکو با رفتار و مدل حرفه‌ای خود اعتماد کامل سکوها و از همه مهمتر پیشکسوتان را به خود جلب کرده است و تنها مربی خارجی محسوب می‌شود که حمایت کامل اسطوره باشگاه را نیز پشت سر خود می‌بیند. حمایت علی پروین کافی است تا هیچ پیشکسوت دیگری به خود اجازه انتقاد و کارشکنی را ندهد. شاید باورنکردنی باشد که برانکو به مراسمی بعد از قهرمانی دعوت شود که بخواهند به او لقب اسطوره باشگاه پرسپولیس را بدهند اما همراهی علی پروین در این اتفاق، امضای نهایی برای پذیرفتن این اتفاق است. مردی که دو قهرمانی در لیگ برتر، یک قهرمانی در سوپرکاپ و امید برای موفقیت‌های بعدی را در کالبد باشگاه شکل داده است.